Dag dei nait meer stukken ken
Geplaatst op: 17 februari 2007 Hoort bij: autobio Een reactie plaatsen
Ik doe er niets aan, hoor. Buiten dit stukje muziek van Woaromnait.
Zoete wraak
Geplaatst op: 17 februari 2007 Hoort bij: De actuele wereld Een reactie plaatsenHoe je een telemarketeer het leven zuur maakt.
Smeris
Geplaatst op: 16 februari 2007 Hoort bij: De actuele wereld Een reactie plaatsen
Fuck you mag niet.
Flapdrol kost je ook flink wat euri’s.
En als een astrante puber zo’n kinderachtig antiplietsie-logo draagt, dan mag-ie mee naar het bureau, waar ze zijn jasje confisqueren, ook al is het februari en zeiknat.
Ik heb nog een tip voor de Hermandad: Ga ook eens bibliotheken langs. In woordenboeken, bijvoorbeeld, staan nog allerlei termen die blijk geven van een kolossaal gebrek aan respect. Neem alleen al het werkje Nederlandsche spreekwoorden, spreekwijzen, uitdrukkingen en gezegden van F.A. Stoett, en dan het lemma smeris. Daar staan niet alleen de betekenis en de bargoens-jiddische afkomst, maar het stukje bevat ook nog eens, God beter ‘t, een rij samenstellingen:
- knobbel- of knopsmeris = brigadier
- knolsmeris = agent te paard
- knopknolsmeris = brigadier van de bereden politie
- hoofdsmeris = de hoofdcommissaris
En wat te denken van deze lange rij synoniemen, waarbij de lexicograaf zich vast en zeker heeft zitten verkneukelen?:
adje
bleeker (Maastricht)
bout(ie), (naar de glimmende koperen bouten)
bollebof of bulboef (commissaris)
bullenslokker (Maastricht)
dekkel
dofgajes (rechercheur)
glimmend gassie (naar de pet)
glimmerd
glibberik
glimmende gajes
glimwurm
grandiger
grandere
helmbout
hoed (Hoed spoeg bloed, zooals de waterleiding doet)
jato
juut (Amsterdam)
kanarievogel (Alkmaar)
kallebak
klabak
klebakkium
kip
latkip (bereden agent)
kip zonder eieren
klaks
klapwaker
knikker op het dak (brigadier)
koei (Amersfoort)
krauter
lamp
luis
luis aan den ketting (Leiden)
meneertje (hoofdcommissaris)
oppasser (Alkmaar)
pikker (Haarlem)
ploert (Zutphen)
poedel
poets
prins
prinsemarij
prinserij
russies
schrandere (verbastering van grandere)
siene
sjen
sjène
sjijn
sjien
sjouter
sossem
stille (rechercheur)
tuut
veldpees (Vechel)
wees of weets (stille)
woud (Venlo)
woudkonijn (Leeuwarden).
Kijk, daar moesten ze eens werk van maken. Er valt nog veel te winnen en het is nog lekker binnen ook. Jonges, ga ’s boeven vangen!
Bereisde pretstelling
Geplaatst op: 15 februari 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenDeze stelling aan de RUG is dermate slim uitgedokterd, dat ze zelfs het weblog van een Luxemburgs blondje haalt.
Mr. Hi Hat
Geplaatst op: 15 februari 2007 Hoort bij: Muziek Een reactie plaatsenJP deed me een drumsolo cadeau. Prompt herinnerde ik me de legendarische drumsolo bij Sterren in het Bos in het Sterrebos, eind jaren zeventig. Max Roach speelde daar, in afwachting van zijn band, zeker een half uur lang in zijn uppie, van uiterst zacht tot compleet uit de bol en dan heen en weer met nog wat zijpaden. En wij intussen maar kijken hoe de zon door het lover piepte. Geweldig applaus achteraf. Hier doet hij ‘Mister Hi Hat’ van Papa Jo Jones.
Culinaire antiquiteiten
Geplaatst op: 15 februari 2007 Hoort bij: Geschiedenis Een reactie plaatsenPasteibakkers aan het werk in een keuken met voornamelijk gevogelte, deels nog in de veren, deels al geplukt en aan het spit. Men merke op hoe de kat richting de vis sluipt:
Gek, dat deze Verstandige Kok of Sorgvuldige Huyshoudster (1669) helemaal niet in de catalogus van de UB staat. En er evenmin uit het tentoonstellingsboekje blijkt, waar dit kookboek dan wel vandaan komt.
Er valt nog meer aardigs te zien, zoals dit blikken kinderfornuisje uit de jaren vijftig:
Zulke had mijn kleuterschool ook. Ze waren het domein van de meisjes.
Nog wat oudere oorlogskookboekjes uit de jaren 1940-1942, die inspeelden op de groeiende voedselschaarste en distributie:
En een prijswinnende stier – zo gingen ze vroeger onder trommelslag de stad door – omringd door brochures van De Nederlandse Slagersorganisaties (‘Tussen kop en staart’) en het Produktschap voor Pluimvee en Eieren (‘Toveren met een eitje’).
Dit alles en nog veel meer is te zien op een expositie in de Groninger UB. ‘Van karige maaltijd tot literair banket; Vier eeuwen koken en (kook)boeken’ sluit op 4 maart.
Inktpoëzie
Geplaatst op: 14 februari 2007 Hoort bij: autobio Een reactie plaatsenDit gedicht van Mark Strand deed me denken aan een dat ik zelf ooit maakte, omstreeks 1985:
Archief
Zeven meter onder de zomerzon
hikt de kou onverdroten aan
tegen vestingdik beton
vol TL-beschenen dozengrijs.De sores van opgeruimde doden
ligt stelling na stelling opgebaard.
Zand, van het voor eeuwen geschepte papier
gelopen
knerst tussen de tanden
tijdens de lunch
De meegelifte inkt
smaakt naar galnoot
Galerie Galop
Geplaatst op: 14 februari 2007 Hoort bij: Kunsten Een reactie plaatsenGalerie Galop kwam langs. Het ene paard droeg Valentijnsgedichten voor:
Maar dan moest je wel eerst wat dokken:
Beide paarden hadden samen een kistje bij zich met bezichtigbare Valentijnskunst:
En daar ging het peerdespul weer, naar de volgende lokatie in de binnenstad:
Vreemde vesting
Geplaatst op: 11 februari 2007 Hoort bij: Geschiedenis Een reactie plaatsen
Hoe langer je naar dit plaatje kijkt, hoe meer ongerijmdheden je opvallen.
Voor de vesting is de kanonnade al begonnen. Een kwadrant piekeniers staat klaar om de brug te bestormen.
Maar waarom ligt die brug er nog? Binnen de vesting doen ze net of er niets aan de hand is. Want ze lopen er maar te exerceren in een lange colonne, die als een slang door de krappe ruimte beweegt. Op de wallen staan slechts drie kanonnen, ver weg van het gevaar en ook nog de andere kant op gericht. En een deel van de troepen in de stad, in de achterhoede van die colonne, lijkt ook nog dezelfde vlag te voeren als de belegeraars.
Ik geloof niet dat deze vesting te redden was. Maar de scène komt niet uit een militair handboek, dat de cadetten wilde leren hoe het niet moest. Ze komt uit een metafysisch compendium van een mystieke rozekruizer, ca. 1620.
Margedrukker heeft de tijd aan zichzelf
Geplaatst op: 10 februari 2007 Hoort bij: Kunsten Een reactie plaatsen
De margedrukker Elze ter Harkel ging onlangs met pensioen als werknemer van boekhandel Godert Walter aan de Ebbingestraat – hèt adres voor nieuwe Groningana, maar dat terzijde. Ter markering van dit levensfeit schreef dichter Jan Glas een gedicht, Spaigelschrift, dat Elze zelf drukte. En van het typografische, afdruk- en boekbindproces maakte het fotografische alter ego van Jan Glas, Kokjebalder, weer foto’s – hier het resultaat van het drukproces, en hier de hele serie, die met het linkje rechtsboven ook te zien is als diashow.
De Voorn
Geplaatst op: 10 februari 2007 Hoort bij: Muziek Een reactie plaatsenSchuberts lied Die Forelle, opus D. 550, heeft een Groningse versie. Luistert u naar De Voorn van Woarom Nait.
Oponthoud bij de snelkassa
Geplaatst op: 10 februari 2007 Hoort bij: Oosterpoort Een reactie plaatsen
We stonden voor de snelkassa van de supermarkt en de vrouw voor ons, van een intellectueel type, hoefde alleen een sixpack Danoontjes af te rekenen. Maar ze wilde niet. Verontwaardigd hield ze de plasticgekuipte kindertoetjes omhoog, voor de neus van de kassajuffrouw. Er zaten geen dierenmagneetjes bij. En haar kinderen spaarden die. Hoe kon ze hier mee thuiskomen, klaagde ze. Volgens haar had iemand alle dierenmagneetjes van de sixpacks Danoontjes in het zuivelschap afgesloopt.
De caissière keek een tikje wanhopig en hief haar handen een eindje omhoog. Ze kon er ook niets aan doen, zei ze. De vrouw vroeg de chef erbij. Op zijn beurt riep die een vakkenvuller, om te kijken of er in het magazijn misschien nog sixpacks Danoontjes mèt dierenmagneetjes waren.
Achter me kreunde een man opzichtig. Ik keek om, recht in het geërgerde gezicht van de anders zo joviale heer B., die me laatst vertelde dat hij wel 125 euro per uur verdiende met zijn financiële adviespraktijk. Op mijn toch alleszins vriendelijke knikje wendde hij zijn hoofd af.
Na geruime tijd keerde de vakkenvuller onverrichterzake terug van zijn odyssee door het magazijn. Ik keek op de klok, in totaal waren we tien minuten kwijt met deze affaire. Het dierenmagneetjesprotest van de intellectuele mevrouw scheelde meneer B. zo’n twintig euro, rekende ik in de gauwigheid uit.
Vanmiddag checkte ik hoeveel zo’n zestal Danoontjes kost: 1,06 euro. Eronder lagen soortgelijke minitoetjes van een huismerk, acht voor 69 cent, dus 0,52 euro voor een sixpack. Voor de merknaam en die dierenmagneetjes betaal je dus relatief de dubbele prijs, en in absolute zin 54 cent extra. Waar de een reclameert om een paar dubbeltjes, derft een ander veertig maal zoveel inkomen.
En dan te bedenken dat die Danoontjes nog minder smaken ook, dan het huismerk. Een blinde test onder vier neefjes en nichtjes van me had dit als ondubbelzinnig resultaat. Eensgezind wees het van geen enkele partijdigheid te betichten panel de minitoetjes van het huismerk aan als de lekkerste.
Gruno’s trots
Geplaatst op: 9 februari 2007 Hoort bij: Webdinkies Een reactie plaatsenDe Martinitoren: van boven, onder vier hoeken en opschaalbaar.
De profiteurs van Dikkertje Dap
Geplaatst op: 9 februari 2007 Hoort bij: Kunsten 15 reactiesMevrouw Miranda van Dorssen van kinderdagverblijf Dikkertje Dap in Groningen vindt het dus “pure geldklopperij”, dat de stichting Wombat van haar en andermans ondernemingen geld vraagt voor het voeren van namen, ontleend aan het werk van Annie MG Schmidt. Zonder blikken of blozen zegt deze mevrouw Van Dorssen: “Wij bestaan al twaalf jaar onder die naam. Toen leefde Annie M.G. Schmidt nog.”
Ja, mevrouw van Dorssen, toen leefde Annie MG Schmidt nog. Zeker. En weet u ook nog in welke conditie de schrijfster verkeerde? Was zij toen niet stekeblind? Had zij toen niet net een heupoperatie ondergaan, waarvan de nasleep haar deed snakken naar het einde? Daar kunt u ons vast alles over vertellen, als profiteur van haar nalatenschap. Te uwer informatie: de schrijfster overleed op 21 mei 1995. Dat is eh, eens even uittellen op onze vingertjes, straks precies twaalf jaar geleden.
Overigens, mevrouw Van Dorssen, heeft Annie MG Schmidt haar levenseinde volledig georchestreerd, met muziek van Harry Bannink en al. Zeker heeft Annie haar rechten goed geregeld op haar levenseind. De stichting Wombat zal daarom bij haar eigen testamentaire dispositie opgericht zijn, om haar rechten te beheren voor de goede doelen die zijzelf bepaald heeft. Dat die stichting niet schittert door communicatieve vaardigheden doet daar niets aan af. Moge de ware lijkenpikkers daarom allerlei nare dingen overkomen, die Annie al beschreef in haar werk!
Achteraf komt de adequate beschrijving
Geplaatst op: 8 februari 2007 Hoort bij: autobio Een reactie plaatsenIs mijn enkel net ingetaped door ome dokter zijn assistente, kom ik weer buiten, is de eerste auto die ik tegenkom van ……
groninganus 
Recente reacties