Gruwelijke bedelpraktijken

Bemoeizorg is iets van de welvaartstaat. Op haar Volkskrant-vertelt Greta Riemersma, oud-hoofdredacteur van de UK en nu Volkskrant-correspondent in Marokko, dat ze daar op straat heel vaak een bedelende vrouw tegenkomt. Naast deze vrouw liggen steevast twee kinderen te slapen en men zegt dat de vrouw deze kinderen slaapmiddelen toedient om medelijden op te wekken.

Deze praktijk schijnt al jarenlang ongehinderd door te gaan. In feite onthoudt de vrouw haar kinderen elke ontplooiingsmogelijkheid, maar die mogelijkheden lijken verder ook niet aanwezig, dus ja, de onmiddellijke omgeving heeft zich ermee verzoend. Iemand die opspeelt tegen de vrouw wordt met zachte hand weggeleid.

Bij haar kinderen zie je het er van buiten misschien niet zo aan af, maar eigenlijk worden ze verminkt. Het kan ook nog veel fysieker dan daar in Marokko gebeurt. Ik zag op de buis een keer een item over een Thaise bedelbaas in Cambodja, die ‘zijn’ kinderen de benen brak om ze te laten strompelen. Ook dat bracht meer inkomsten op. In een rapport van Terre des Hommes uit 2002 (pdf, pag. 8) is er sprake van soortgelijke gruwelijkheden.

Maar in een nog niet eens zo ver verleden kwam fysieke verminking van kinderen uit bedelmotieven zelfs in Nederland voor. Het verhaal van Greta deed me denken aan verhaal dat ik zelf eens uitzocht, en dat vind je hier.