Archeologen gaan weer duiken naar schip bij de Eemshaven

Archeologen gaan weer bezig met het eeuwenoude scheepswrak dat ten noorden van de Eemshaven ligt. Dit keer willen ze iets van de lading boven water zien te krijgen. Zo valt er wellicht iets te zeggen over de functie van het schip.

Vijf jaar geleden zaagden mensen van het ARC hier in Groningen al eens twee plankmonsters uit het wrak. Deze werden dendrochronologisch onderzocht. De jongste kapdatum van het hout was 1667 met een mogelijke afwijking van zes jaar terug of vooruit. Het schip dateert dus uit het derde kwart van de zeventiende eeuw, de tijd van drie Engelse oorlogen.

De nogal forse planken doen vermoeden dat het een vrij groot zeeschip was, zeker dertig meter lang. Mogelijk gaat het om een smak, een fluit of een dergelijk schip dat op de Oostzee voer.

Of er binnen afzienbare tijd nog eens een fundamenteler en minder vluchtig onderzoek komt, is nog maar zeer de vraag. Het grootste deel van het schip ligt verzonken in klei en dat conserveert hout redelijk goed. De bemonsterde planken waren ook nog steeds hard en stevig. Het aangetroffen bot van een bovenarm zag er eveneens nog goed uit. Waarschijnlijk geldt dit dus ook voor de lading en de scheepsinventaris.

Overigens moet er tussen de Eemshaven en Borkum nog een Engels schip liggen. Deze HMS Sorlings verging tijdens de grote Kerstvloed van 1717, getuige dit bericht dat even later in een Engelse krant verscheen:

Bron: Weekly Journal or British Gazeteer van 11 januari 1718.