Van Rode Weg tot Kikkerstreek

“Voor een goede 60 jaar bestond de grintweg bijlangs het Hoendiep reeds. Deze weg is gelegd omstreeks 1847. Vóór dien tijd was de weg bepuind, vandaar de benaming „roode weg”. Op de scholen leerde men b.v. Het Westerkwartier heeft 10 gemeenten, daarvan liggen 4 ten zuiden en 6 ten noorden van den „rooden weg”.

Door het dorp Hoogkerk lag een straat van veldkeien. Toch reikte die straat niet geheel tot aan het kanaal, terzijde was nog zooveel ruimte, dat men op een eenigszins verhard gedeelte met paarden en wagen kon rijden, wal menigeen dan ook liever deed dan op de dikke steenen te hotsen. Evenwel — het was niet zonder gevaar; omdat men zoo dicht op den kant van het Hoendiep kwam.

Wij behoeven niet te zeggen, want het spreekt haast vanzelf, dat de Leegeweg, anders gezegd „de Kikkerstreek”, de weg over de klapbrug of de Zuiderweg, die verderop op de Drentsche Laan uitkwam, alsmede de weg bijlangs het Aduarderdiep bij herfst en winter gewoonweg grondelooze modderpoelen waren; zoodat dè toenmalige Herv. predikant van Hoogkerk, die te Leegkerk woonde, als hij des Zondags in eerstgenoemde plaats moest prediken, of er in den winter catechisatie moest houden, genoodzaakt was groote kaplaarzen aan te trekken en tochten had op de wijze als Van Koetsveld ons in „ de Pastorie van Mastland ‘ beschrijft.”

Bron: Vredewoldius, Uit Vredewold en omgeving LII, Een halve eeuw geleden IV, in: Nieuwsblad van het Noorden 6 juli 1915

NB: Een Kikkerstreek bestond ook op De Poffert. Deze werd gevormd door de laaggelegen huisjes, vanuit Groningen voorbij de brug richting Enumatil. In Zuidhorn had je bovendien een Kikkersteeg. Het gemeenschappelijke kenmerk van al deze woonplaatsen zal een relatief lage ligging ten opzichte van de omgeving zijn geweest. En waarschijnlijk ook een wat minder hoge status van de bewoners.