Een Afghaan en de dood
Geplaatst op: 21 juli 2005 Hoort bij: De actuele wereld Een reactie plaatsenHet laatst geïdentificeerde slachtoffer van de ov-bommen in Londen blijkt Ateeque Sharifi (24), een veelbelovend student. Uiterst wrang is dat deze Sharifi drie jaar geleden uit Afghanistan vluchtte, waar zijn ouders door de Taliban vermoord werden en hij nog de enige overlevende man van de familie was.
Wat me sterk doet denken aan ‘de Tuinman en de dood‘ van P.N. van Eyck, over een tuinman die in het verre Isfahan de dood probeert te ontvluchten, maar daar feitelijk zijn eigen noodlot tegemoet gaat.
Overigens gaat Sharifi’s stoffelijke overschot terug naar Afghanistan om daar te worden begraven.
How many other clean skins?
Geplaatst op: 13 juli 2005 Hoort bij: De actuele wereld Een reactie plaatsen“Jongens waren we – maar aardige jongens (…) Wat hebben we al niet willen opknappen. We zouden hun wel eens laten zien hoe ’t moest.”
Britse jongens waren het. Homegrown, met een Pakistaanse achtergrond. De een hield van cricket. Een ander was wat moeilijk in zijn puberteit, maar de laatste anderhalf jaar serieus. Weer een derde bezocht onlangs langdurig Pakistan.
Ze zouden even van Leeds naar Londen, zeiden ze. Op bezoek bij vrienden. Met zijn vieren kwamen ze aan op King’s Cross. En nadat de horloges nog eens gelijk waren gezet, gingen ze elk een richting van dat rode Engelse koningskruis op, met elk 5 kilo Oost-Europese legerspringstof in de legerrugzak.
Volgens een Pakistaanse minister is er in mei zo’n aanslag in Londen verijdeld. Dit was dan de tweede poging. De hamvraag is nu: “How many other clean skins are waiting in the wings?”
De Britten & Bin Laden
Geplaatst op: 9 juli 2005 Hoort bij: De actuele wereld Een reactie plaatsenZoals het er nu steeds meer naar uitziet waren het wel degelijk behoorlijk gesophisticeerde, ‘plastic’ explosieven, voorzien van tijdontstekers. Geen wonder dat die gast op die bus zenuwachtig werd. Dat is wellicht ook degene die post mortem een spoor naar de andere daders vormt. En dat waren dan wel profi’s – en geen copy-cats, zoals de veronderstelling tot nu toe luidde.
Juan Cole geeft een analyse van de eerste opeisingsbrief. Volgens hem zitten er Egyptische trekjes aan:
“My guess is that the author of the statement is Egyptian or Sudanese, with some sort of intellectual genealogy in the radical fringes of the Muslim Brotherhood, perhaps al-Zawahiri’s al-Jihad al-Islami.”
Op electronic iraq een media-analyse, die alle misconcepties weer eens afgaat. De slotsom:
“It does not need to be said that bin Laden’s ‘an eye for an eye’ approach to civilian deaths is neither morally nor legally acceptable. JNV has no wish or intention to defend bin Laden’s approach. We condemn it. The point we are making is that it is simply not true to say that bin Laden and his networks have no political objectives or motivations, or that they will not be satisfied until everyone in the world subscribes to their particular extremist brand of Islam. The point we are making is that the British people and the British government can do something to reduce the appeal of bin Laden’s campaign, and to bring the attacks to an end…”
‘Ich war erstaunt’
Geplaatst op: 8 juli 2005 Hoort bij: De actuele wereld, Stad nu Een reactie plaatsenGrappige observaties op een Duitse fietsnieuwsgroep.
Michael Hoffmann stapte onlangs op de terugweg van zijn Urlaub in Groningen uit de trein en reed met zijn fiets de stad in. Op kruisingen verbaasde hij zich over het ongedisciplineerde gedrag van zijn medefietsers, die en masse door rood gaan “en daar, naar het zich liet aanzien, geen slecht geweten over hadden”.
Op een gegeven moment begon het hem op te vallen dat er op veel kruisingen een groen-fase voor fietsers is, maar voor alle richtingen tegelijkertijd. “Het effect is”, zegt hij, “dat een terughoudende fietser die uit een secundaire straat komt vaak geen kans heeft, binnen die groenfase over de kruising te komen. Rechts gaat voor op links schijnt ook niet te gelden, of het wordt genegeerd.”
Er is een repliek van Mario Moschner, die meteen zegt dat het helemaal niets met geweten te maken heeft. Volgens hem luidt de Nederlandse verkeersfilosofie dat niemand op de regels, maar iedereen op het verkeer let. “En wonder boven wonder”, zegt Moschner, “klopt dit systeem”:
“Omdat de fietsers niet alleen op de verkeerslichten letten, maar veel meer op de rest van het verkeer zijn er niet alleen meer roodlicht-overtredingen, maar gebeuren er ook veel minder ongelukken. Als iemand een keer – om wat voor reden dan ook – een fout maakt, dan remt de ander gewoon.”
Moschner is wel een fan van dit Nederlandse systeem:
“Het duurt weliswaar een tijdje voordat men als Duitser aan deze vrijheid gewend is, maar dan is het ook fantastisch. En er gebeuren werkelijk niet meer ongelukken.
Ich war erstaunt.”
Zie verder de.rec.fahrrad.
Wat mezelf betreft: ik verbaas me iedere dag weer bij de kruising Hereweg-brug en Verbindingskanaal. Er geldt gewoon het recht van de sterkste. En dat is er de laatste jaren sterk ingesleten. Gewoon een symptoom dus, van de algehele Nederlandse verhorkering. Niet iets om trots op te zijn, of te verheerlijken.
Pandora
Geplaatst op: 8 juli 2005 Hoort bij: De actuele wereld Een reactie plaatsen
Maar we zouden wel graag een andere Midden-Oostenpolitiek willen. Per slot van rekening hebben we die Doos van Pandora zelf geopend.
groninganus 
Recente reacties