‘Ludiek’ volksgericht
Geplaatst op: 8 september 2006 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsenDit doen ze in Assen als je de dertig voorbij bent en je eerste kind krijgt. Het schijnt leuk te zijn, maar ik krijg associaties met een volksgericht.
De Noordlaarder hongerklop
Geplaatst op: 29 juli 2006 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsenHet Oude Veerhuis serveerde vanmiddag geen broodjes en koffie met appeltaart van appels uit hun eigen tuin. Ze waren dicht. En dat midden in het seizoen.
Honger als een paard
Volop broodjes in de maak (al duurt het afbakken nog even):
Gammel en de instorting nabij:
Oranje alom tegenwoordig
Geplaatst op: 11 juni 2006 Hoort bij: Drenthe, Onlanden Een reactie plaatsenVanmiddag uit drie opties gekozen voor Lieveren, waar in diverse tuinen een lentefestival met wereldmuziek was. Over Eelderwolde, Bunne en Winde erheen in een aangenaam slenterig tempo, met meerdere stops voor vogels en vee. Om 15.20 uur binnengestapt bij het Hart van Lieveren, en gezien dat het net 1 – 0 stond. De wedstrijd boeide me niet, en vanaf de weg hoorde ik in de Lieverse tuinen alleen maar jazz en latin. Daarom besloot ik de 7,50 euro voor het passepartout uit te sparen en weer op de fiets te stappen. In Roden, waar zich een beginnend hongerklopje aandiende, geravitailleerd bij Het Wapen van Roden, en de hoogtepunten uit de eerste helft voor notificatie aangenomen. Over Leutingewolde en Zandeweer naar Roderwolde. In Het rode Hert aldaar het laatste kwartier van de wedstrijd gevolgd. Het bevestigde dat ik nauwelijks iets gemist had.
Wat ben jij nou toch voor een voetballiefhebber, dat je een beetje rond gaat fietsen als Oranje op het WK speelt?
Ach wat, oranje was geen moment uit mijn gedachten:
Noord-Drentsche ballade
Geplaatst op: 13 mei 2006 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsenIn een slootje, vlak bij Eelde,
Tussen Eel en Paterwol,
baadt een kikvors zich in weelde,
beleeft van zon en water lol
Maar die kikker, hij kreeg ruzie
met een ander exemplaar
dat verteerd werd door jalouzie
en dus bestreden zij elkaar
Lieve collega’s, waarschuwt een derde
Zien jelui daar de ooievaar
Hij vermoordde jullie vaders
Vrat ze op met huid en haar!
Wel verdomme, spraken beide,
Heeft die smeerlap dat gedaan?
Als we later groot en sterk zijn,
Zullen we’m op zijn falie slaan!
Bezoekje aan Mensinge
Geplaatst op: 7 mei 2006 Hoort bij: Drenthe 6 reacties
Per 1 mei is het bestuur van het Mensinge Museum in Roden en bloc opgestapt. Volgens een lokale krant schoof de gemeente Noordenveld eerst een overkoepelende beheerstichting tussen zichzelf en de museumstichting in, en verhuurde ze vervolgens met hulp van die beheerstichting de bovenverdieping van het museum aan een advocatenkantoor. Met die bovenverdieping had het museumbestuur nou net zulke mooie plannen. Ter motivering van het afscheid verklaarde het, dat het zich “herhaaldelijk genegeerd”, “niet au serieux genomen”, en “voor een fait à compli gesteld” voelde.
Het museum drijft geheel op vrijwilligers. Uit solidariteit met het bestuur dreigen ook deze ruim zestig mensen met opstappen. Dinsdag aanstaande doen de tussengeschoven beheerstichting en de gemeente nog een poging om de verhitte gemoederen tot bedaren te brengen. En omdat het niet zeker is of het museum dan nog weer open gaat, en ik het nog nooit gezien had, ben ik er vandaag maar eens heen geweest op het fietsje.
De zenuwachtige dames die me het entreekaartje verkochten zagen de camera aan mijn schouder bungelen en bezwoeren me meermalen dat ik niet mocht fotograferen. Daar ging ik even zovele keren begripvol mee accoord. Maar vervolgens wilden ze dat ik mijn camera afgaf. En dat vond ik te ver gaan. Ik maakte aanstalten zo weer de deur uit te lopen, en daarom lieten ze het er maar bij zitten. Wel kwam een van beide me nog achterop, ik denk om te controleren of ik het fotografeerverbod niet overtrad.
Ze had zich de moeite kunnen besparen, want het museum is allesbehalve spectaculair. In het huis bevond zich een stel stijlkamers, met veel antiek, maar met weinig unica. Droevig stemt de voormalige bibliotheek. Voor 1985 was die nog opgepropt met oude juridische, medische en natuurhistorische folianten, maar die zijn bijna allemaal verpatst. Slechts enkele overgebleven exemplaren lagen eenzaam in een boekenkast. Het opmerkelijkste museumstuk van Huize Mensinge was wat mij betreft de barometer, die vandaag ‘warm’ aangaf.
Gelukkig was de omgeving wel de moeite waard.
Update woensdag 10 mei[
De meeste vrijwilligers stapten op, maar met de minderheid kan het Mensinge-museum open blijven.
Barkhof zien siësta
Geplaatst op: 30 april 2006 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsen
Bij veilinghuis Methusalem uit Schoonoord trof ik dit schilderijtje van Herman von Dülmen Krumpelman aan. Het toont een Drents boertje tijdens zijn middagslaapje. Door zijn rotan leunstoel met kussens op te stoppen, maakte de man het zich comfortabel. Zijn benen vleide hij neer op de wat hogere zitting van een eetkamerstoel. Vermoedelijk snurkt hij, want zijn mond staat wat open. Zijn onderkin ligt op zijn borst, en zijn handen vouwde hij tevreden onder zijn buik. Mocht hij wakker schieten, dan hoeft hij zich niet te bekommeren om zijn garderobe, want zijn hoed heeft hij nog op en ook zijn jasje en klompen hield hij aan. Al ligt hij lekker even te pitten, hij kan meteen in de benen als het moet. En zich dan buiten wagen zonder verlies aan decorum.
Nou hielden talloze melkveehouders zo’n siësta na het middageten, maar het betreft hier geen representatief exemplaar, want het gaat om Jan Barkhof uit Yde. En deze Jan was een geweldige verzamelaar van ouwe Drentse landbouw- en turfgraversgereedschappen en huishoudelijke voorwerpen. Zijn boerderij aan de Brink, ‘Jonkmans Hoes’, had hij er helemaal mee volgestopt. Na zijn dood ging een klein deel van die spullen naar het Klompenmuseum in Eelde. Het leeuwendeel echter, werd bestemd voor Molenmuseum De Wachter in Zuidlaren. Twee jaar geleden ontving dat ruim drie euroton subsidie voor een flink stuk nieuwbouw, waarin Barkhofs’ verzameling een prominente plaats zal krijgen. De afgelopen maand kwam de kelder voor dit paviljoen gereed, en inmiddels werken de tientallen vrijwilligers aan het bovengrondse gedeelte van de nieuwbouw.
Hela, bloempjes!
Geplaatst op: 11 april 2006 Hoort bij: Drenthe, Onlanden Een reactie plaatsen
Vandaag op fietse naar Langelo geweest. Heen onverwacht wind tegen, maar terug de wind alsnog in de rug. Schiet wel zo op. Heen halfbewolkt. Terug tamelijk grijs. Van de kou merk je alleen wat als je stilstaat.
Op de Peizerma nog geen vee, en weinig vogels, buiten een troep ganzen, enkele eenden (ook weer die vreemde), meeuwen, scholeksters, kievieten, roeken, een grutto, en een buizerd om. Op de heenweg meende ik een leeuwerik te horen, zonder hem te zien. Het kan dus ook een graspieper geweest zijn. Enkele slootwallen zaten al onder de witte en gele bloempjes, ten teken dat de natuur toch doet wat ze in het voorjaar zoal moet doen.
VVD-Raadslid sloopt illegaal eigen huis
Geplaatst op: 12 november 2005 Hoort bij: De actuele wereld, Drenthe Een reactie plaatsenHet Dagblad van het Noorden meldt dat het VVD-raadslid Gré Oussoren van de gemeente Aa en Hunze haar huis aan de Zeegserweg in Schipborg heeft laten slopen zonder dat ze daar een vergunning voor had. Het gemeentebestuur heeft de sloop stil laten leggen. Van het pand is echter weinig meer over.
Een klein onderzoekje levert op dat G. Oussoren en haar partner op 20 oktober 2003 een bouwvergunning aanvroegen voor het vergroten van hun woning. Op 13 juli 2004 werd een bezwaarschrift van een buurman hiertegen ongegrond verklaard. Wellicht dat diezelfde buurman ook tegen de sloopvergunning opponeerde en het Oussoren en haar partner te lang duurde? Dan nog gold de – inmiddels na een jaar verlopen en waarschijnlijk niet verlengde – bouwvergunning voor de vergroting van hun bestaande woning en niet voor het oprichten van een geheel nieuw pand.
Conclusie: Geen beste beurt van mevrouw doctorandus Oussoren, want als je dit aan jezelf toestaat als raadslid, dan mogen andere burgers dit ook. En dan is het hek van de dam, met alle schadelijke gevolgen van dien voor het aanzien van het Drentse platteland.
Volgens het Handelsregister is er een stichting ‘De Literaire Hemel’ op Oussorens’ adres gevestigd. Blijkens haar website organiseert deze door de provincie gesubsidieerde stichting avonden met Drentse en andere schrijvers. Het zou mevrouw Oussouren gesierd hebben, wanneer ze ook oog zou hebben gehad voor andere aspecten van de Drentse cultuur.
Toertje Eelde
Geplaatst op: 15 oktober 2005 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsenBij Oosterbroek:
Blaarkoppen met stier bij De Braak:
Paterswoldsemeer:
Buurmans gras is altijd groener, Hoornsedijk:
Bedrijfsuitstapje
Geplaatst op: 1 september 2005 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsen
Om half negen op appel bij de ingang van het Stadspark, voor ons jaarlijkse ‘bedrijfsuitstapje’. Tijden geleden dat ik op zo’n vroeg tijdstip op de fiets buiten de stad was. Verrukkelijk ochtendlicht in de Peizermade. Weinig vogels momenteel, maar die zitten er in het voorjaar heel veel te kwinkeleren etcetera, dus dan maar eens extra vroeg op om dat allemaal weer eens mee te maken. Even later wel een buizerd op een duif zien duiken, maar zodoende het precies op dat moment geannonceerde ijsvogeltje aan de bosrand gemist. Wat op de terugweg weer vergoed werd door een ooievaar die in een pas gemaaid weiland keurend langs een van de rijen hooigras schreed.
Via een anwb-fietsroute fietsten we door Peize en Norg naar Veenhuizen, voor het nieuwe Gevangenismuseum. We kregen een rondleiding van een man die tientallen jaren als gevangenbewaarder had gewerkt, en die Zuidmolukse treinkapers, Heineken-ontvoerder Cor van Hout en de Amersfoortse kampbeul Kotälla nog onder zijn hoede had gehad. Onze gids legde bijvoorbeeld uit dat een cipier die een cel betreedt altijd eerst de schoot van het slot naar buiten zal draaien met zijn sleutel. Dit “op scherp zetten” van het slot is een must omdat anders een passerende gedetineerde de deur van buiten in het slot kan gooien, waardoor de cipier in die cel vast- en opgescheept zit met een gedetineerde. “Je kan je vast wel voorstellen wat voor gevolgen dit kan hebben, voor mannelijke, maar ook voor vrouwelijke bewaarders”.
Kluisters, blokken aan benen, duimschroeven, huiken, radbraken, onthoofdingszwaarden en – bijlen had ik allemaal wel eens gezien, maar die vormden ook maar de inleiding op de vaste expositie. Deze wil inzicht geven in de ontwikkeling van het gevangeniswezen vanaf 1600. Voor een nog wat betere blik zal ik dit museum zeker nog eens bezoeken. Zo’n rondleiding houdt de gang er wel wat teveel in om alles op je gemak te kunnen bekijken en bedienen.
Een minpuntje van het museum vormde het horeca-gebeuren. De oudere vrijwilligsters zijn ongetwijfeld schatten van mensen, maar ze verwarden forel met paling, brachten een broodje te weinig, terwijl het gebak later slecht ontdooid bleek.
Rene, onze opmaakredacteur, loodste het gezelschap ’s middags door het Fochteloërveen. Zo helemaal weer op de hoogte geraakt van de diverse veenvormende mossen, gagel, gruit, cranberries en de vaderlandse slangen.
Ongeveer 70 kilometer gefietst en 5 gelopen. Tevens zitvlees aangekweekt op terrassen. Tegen de verwachting in niet zwaar afgepeigerd.
Rondje Eelde
Geplaatst op: 28 augustus 2005 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsen
Rondje gefietst: Haren, Lutsborgweg, Harenermolen, Glimmen, De Punt, vliegveld-Eelde, Luchtenburg, De Eekhoorns, Meerstukken, Eelde centrum, Paterswolde, Hoornsedijk.
Onderweg bijna alleen oudere echtparen en wielrenners gezien als mede-fietsers. Tussen Haren en Glimmen enige bramenplukkers bij boswallen. In Eelde werd de rust danig verstoord door een kermiskoers met een constant in extase verkerende speaker – daardoor kon ik ook niet langs de kerk terug en moest ik omrijden.
Vanwege het corso hebben ze er de jaarlijkse feestweek. Toch stonden er bij het zuideinde nog wel wat gladiolen op stengels in het veld, gek genoeg pal naast een veld met een natuurlijk bloemenmengsel. Getuige een bord was dat daar ingezaaid door het Drentse Landschap.
een vijf jaar geleden opgeworpen reconstructie van een kasteelberg of motte uit 1266. Later kwam aan de westkant van deze kasteelberg de havezathe Ter Borgh te staan en het grondplan van dat gesloopte, aanzienlijke huis hebben ze met plaveisel aangegeven. advertentie uit de Groninger Courant van 1755 op een bijbehorende informatiepaneel gebruikt was. Indertijd gaf ik onder andere deze tekst aan Jan Bos van het Drents Archief om te gebruiken voor het boek ‘Huizen van Stand’. Nu is diezelfde tekst dus hergebruikt – zo krijg je op langere termijn toch nog wat eer van je werk.
Tevens mijn verzameling foto’s van afgedankte landbouwvoertuigen weer met enige exemplaren uitgebreid.
Over de Eelder kasteelmotte:
Projectenbank Cultuurhistorie
Archis
(Onder andere met die advertentie.)
Update
Holly Moors wandelde vandaag in het Eelder Sterrebos.
De Drentse MIG
Geplaatst op: 26 augustus 2005 Hoort bij: De actuele wereld, Drenthe Een reactie plaatsen
Ziehier het bericht.
Een tuinbeeldenhandelaar in Schoonloo kreeg een Russische MiG cadeau van zijn vriendje en zette het kavalje in zijn tuin neer. Volgens de gemeente staat het object “niet omschreven in het bestemmingsplan”. Daarom moet het binnen drie weken vort.
Ik vind het maar een gek verhaal. Ten eerste gaan bestemmingsplannen over vastgoed en niet over mobilia. Ten tweede staan hier en daar in den lande allang vliegtuigen op particuliere terreinen opgesteld. Hier in de stad Groningen, aan het Hoendiep bijvoorbeeld zag ik een Cessna of zoiets op een grootwinkel staan, ergens in het Westerkwartier staat ook al decennia lang ain vlaigtoeg in toene, en in Uithuizen aan de Oude Dijk heeft kunstenares Marthe Röling al jaren geleden een Starfighter op haar riante erf gedeponeerd. Hier hadden de gemeenten dan wèl zulke objecten in bestemmingsplannen omschreven?
Volkomen quatsch dus, van die gemeente Hunze en Aa. Als ik die tuinbeeldenhandelaar was, hield ik de poot mooi stijf. Zijn hebbeding oogst nu al veel bekijks, bij elke rechtszaak neemt dat nog toe. Geen betere reclame, dan zulke free publicity. En in hoogste instantie krijgt de man nog gelijk ook. Wat ik je brom.
De bolle
Geplaatst op: 15 augustus 2005 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsen
Tijdens dat afgebroken fietstochtje van gister vond ik deze Noordlarense stier ook nog even bereid om voor me te poseren. Eerst keek meneer de andere kant op, naar de coniferen van buurman, en dat kon natuurlijk helemaal niet, maar na enig gehis-his en gejoehoe van mijn kant nam hij de juiste houding aan.Een goedmoedige lobbes, inderdaad, die in Pamplona niet helemaal op zijn plek zou zijn. Hoorns heeft hij ook niet. Maar bekijkt u die achterhammen en schouderkarbonades eens. Wat een spierbundels. Wat een kracht. Als dat zich allemaal in beweging zou zetten om jou miezerig mensje eens mores te leren met je gehishis en gejoehoe, nou, berg je dan maar.
Knotlinde
Geplaatst op: 14 augustus 2005 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsen
Deze prachtige knotlinde staat bij een s-bocht in de weg tussen Mid- en Zuidlaren. Nog niet zo lang geleden had je er als extra bezienswaardigheid een oud molenaarshuis achter, dat nu vervangen is door onbenullige nieuwbouw. De context is dus deels naar de ratsmodee geholpen, maar daar kan die knotlinde niets aan doen.
Aan de boom zit nog een verhaal vast. Het zou een grenslinde zijn, die de zwet aangaf tussen de oude marken (dorpsgebieden) van Midlaren en Zuidlaren. Daar heb ik echter mijn twijfels bij. Want er zijn wel dikkere knotlinden, zoals deze in Empe bij Zutfen, die van 1830 – 1840 is. De wat slankere soortgenoot voorbij Midlaren zal dan onder gelijke groeiomstandigheden toch een stukje jonger zijn. Van ver na de scheiding en opheffing der marken, dacht ik zo. Al bleven de marken na 1860 vaak nog wel verantwoordelijk voor wegonderhoud – mocht dat hier ook het geval zijn geweest, dan zal de knotlinde wellicht de overgang van het Midlaarder naar het Zuidlaarder ‘wegpand’ hebben gemarkeerd.
Er zit een monumentale bomenlijst voor de gemeente Tynaarlo in de pijplijn en daar zal deze knotlinde ook wel een plekkie op krijgen. De provincie Drenthe, waar Midlaren nog net onder valt, wil overigens de aanplant van knotlinden stimuleren. Momenteel neemt het aantal leilinden in de provincie flink toe, maar die kwamen vroeger juist nauwelijks in Drenthe voor en gelden hier dus als veel minder authentiek dan knotlinden.
Discussie over de knotlinde op nl.regio.groningen
groninganus 
Recente reacties