Groninger luchten op Flickr

Onder de tag Groningen op Flickr zijn er vandaag vrij veel luchtgezichten gepost. Zoals door:

• –Wouter
• Ellennn
• Bouly74
• Nietroooh

(De laatste doet zichzelf en vooral ook de volgers van zijn werk tekort, door alleen kleine formaten te bieden.)

Spurtcabine

Bij die nieuw treinen van Arriva, de Spurt, hebben de machinistencabines glazen deuren, waar je je camera mooi tegen aan kan zetten:

Groningen in ‘De Standaard’

De Belgische krant ‘De Standaard’ heeft vandaag een toeristische pagina over Groningen:

“Oost-Groningen kun je de Borinage van Nederland noemen vanwege de economische malaise.”

Geen fijn etensmaal met spekjes

Nog dit jaar neemt de minister van verkeer en waterstaat een definitief besluit over de aanleg van een Zuiderzeelijn. Dominee Gremdaat heeft nog wel een adviesje voor hem op de plank liggen.

Toertje door Noordoost Friesland

Met Jan J. een autotoertje gemaakt door Noordoost Friesland, een gebied waar ik nog nooit was geweest. Achter Mensingeweer de eerste verrassing, bloeiende bollenvelden:

Even door Esonstad gelopen, een vakantiepark met nep-antieke huisjes. Vervolgens Ezumazijl verkend:

Naast de zijl is er een gemaal dat een een miljoen liter water per minuut kan wegwerken. Ook zijn er wat verkommerde scheepshellinkjes:

In Ee een rondje rond de kerk gemaakt. Opmerkelijk is dat er nog een houten grafmonument staat:

Tussen Ee en Dokkum opnieuw een bollenveld:

Dokkum, detail van het rechthuis:

Dokkum – gevelsteen van een voormalig armhuis:

Dokkum, daar kom ik zeker nog wel eens weer. Ook nog wel aardig vond ik Kollum, waar dit moderne uithangbord te zien is:

Kat en hond

Hij woonde er langer dan die buurman. Hij had buurman nog met het grove tuinwerk geholpen, toen die naast hem kwam wonen. Maar ze waren geen vrienden meer. De goede verstandhouding was voorgoed voorbij.

Want buurman had een kat die steeds bij hem in de groentetuin kwam schijten. Om de haverklap kreeg hij de poep van dat beest aan zijn handen, als hij daar wat pootte of oogste. Verschillende keren had hij buurman al gewaarschuwd: “Hou die kat nou toch bij mij uit de tuin weg”. Maar het beest bleef maar komen. “Het ging zelfs lekker bij ons in de vensterbank zitten, om de hond uit te dagen. En je weet wel hoe zo’n Staf dan tekeer kan gaan.”

Natuurlijk hield hij die hond binnen, hij was toch niet achterlijk. Maar gister zou zijn dochter de hond uitlaten, en hij ontkwam haar. Als een speer vloog hij op die kat af. Dat beest springt de sloot in, die hond erachter aan. Hij kreeg het beest in de sloot te pakken. De buurman kwam op het geblaf en gepiep af, en begon met balken en stenen naar die hond te smijten. Eind van het liedje was dat de kat dood in de sloot lag, onder een balk.

En nou hebben ze zwaar mot met elkaar, die buurman en hij. De buurman geeft hem de schuld. “Maar ik kan er toch niets aan doen dat die hond ontsnapt?” Bovendien lag de kat onder een balk. “Volgens mij heeft hij het beest zelf doodgegooid.”

Buurman begon hem nog te bedreigen ook. Hij balt zijn vuist: “Hij moet me eens aanraken. Dan pomp ik deze recht in zijn gezicht. En voor het geval dat weer op mijn erf komt heb ik een plantenspuit met benzine klaarstaan. Vlammetje erbij, en hupsakee, je hebt een steekvlam van hier tot gunter. Dan komen ze maar weer bij me met een dagvaarding. Die kan er ook nog wel bij, op de stapel die ik nog heb liggen.”

2 Maart maakt reputatie niet waar

We beleven de zachtste winter in drie eeuwen en 2 maart stelt qua sneeuw en ijs dit jaar ook niets voor, anders dan 2006, 2005 en vooral 1987.

Nu twintig jaar geleden was er die ijzelramp. Een dikke ijslaag pakte ’s nachts alles in. De bomen tikten in de wind, bogen door, lieten takken vallen of knapten zelf af.

Dat gold ook voor hele rijen hoogspanningsmasten. In Groningen haperde de stroom, Veendam zat helemaal zonder. Treinen reden alleen nog met diesellocs.

De politie riep iedereen op om zoveel mogelijk thuis te blijven. Zelfs voor een maandag was het uitzonderlijk rustig in de stad. Overal in de provincie richtte men crisiscentra in en doorlopend gaf radio Noord afgelastingen door.

Ik herinner me dat ik een omgevallen fiets voor mijn huis rechtop zette. De pegels staken recht opzij. En toen het ging dooien lag er een enkelhoge  laag smurrie op het Zuiderdiep, dat veel weg had van een omgeploegde akker.

Een Amerikaanse extreme weersite heeft foto’s zoals bovenstaande van de ijzelramp in Nebraska, eind december vorig jaar. Die geven met elkaar wel zo’n beetje het beeld.

Op YouTube staan wat filmpjes, waaruit de verwondering blijkt over zo’n bevroren ijzelwereld:

‘OPEC aan de Eems’

Dat hoofdredactioneeltje van Bizniz.blog liegt er niet om.

Friesland drijft af

Friesland drijft af. Mentaal dan hè. Meer dan vijftig procent van de Nederlandse vakantiegangers vindt de afstand tot Friesland groot. Twee jaar geleden was dat nog maar veertig procent. De minderheid groeide dus met een kwart en ontwikkelde zich tot een meerderheid.

En dat terwijl dit nieuwe Verwegistan nog wel zo fanatiek reclame voor zichzelf maakte met de slogan: “Beleef Friesland. Het andere Nederland, verrassend dichtbij!”. Niet dat men die campagne nu staakt. Men gooit er nog een schepje bovenop, een schepje van anderhalf miljoen euro.

Friesland. Friesland. Was dat ook niet de provincie waar het verzet tegen de zweeftrein bij voorbaat het grootst was? Hoe ‘verrassend dichtbij’ willen ze daar eigenlijk zijn?

Nog een jaar of wat, en dan kunnen ze het daar over een heel andere boeg gaan gooien. Die van de exotische vakanties.

Jan Tuttel uit de tijd

Hier schrik ik toch wel behoorlijk van. Zijn website heb ik menigmaal met plezier bezocht, vooral voor zijn stukjes over folklore.

Zie ook

Rheiderland

Vandaag met Jan J. een schieteindje over de grens geweest, in Duits Reiderland. De boerderijen zijn er wat eenvoudiger en hebben er wat kleinere raampjes dan in het Oldambt, maar qua landschap maakt het niet veel uit:

Gezicht vanaf de Dollarddijk bij Kanalpolder – op de weilanden en de kwelders overwinteren enorme troepen ganzen:

Het vissershaventje van Ditzum, de pendant van Termunterzijl:

’s Middags brak de zon heel even door:

Bremen komt dichterbij per trein

De nieuwe treinen van Arriva rijden vanaf 10 december doordeweeks acht maal daags van Groningen naar Leer, waar je overstappen kunt naar Bremen. Totale reistijd naar die stad is dan, als je om 8.25 uur uit Groningen vertrekt, twee uur en veertig minuten, zo blijkt uit de dienstregeling. Naar Amsterdam gaat de reis over het spoor straks wat langer duren, zeg twee uur en twintig minuten. Straks zijn we dus bijna even snel bij Werder Bremen, de groenwitte koploper in de Bundesliga die wèl Champions League speelt, als bij Ajax.

Een paar jaar geleden leek het er nog op dat de lijn Groningen-Leer zou worden opgeheven. Sindsdien ging er nog maar drie keer per dag een ouwe tuf heen en weer. Dit is een flinke verbetering, kortom.

Via

Aanvulling: Met de snelbus ben je nog net iets sneller op het Hauptbahnhof in Bremen, in 2,5 uur namelijk.

Interfriese vlag (II)

En dit is hem dan, naar wij uit doorgaans betrouwbare bron vernemen: de nieuwe Interfriese Vlag.

Verleden zaterdag schreef ik te verwachten, dat azuur (blauw) en keel (rood) de dominante kleuren zouden zijn. Het goud (geel) en het sabel (zwart) uit de Duits-Friese vlaggen moesten wel afvallen, dacht ik, ook omdat deze kleuren teveel herinneren aan de oude wapenvlag van de vermaledijde saksenstad Grins, die het Fries uit de Ommelanden verdreef.

Nu dan toch een beste bult goud. En zo’n spuuglelijk Scandinavisch kruis heeft de provincie Groningen ook al!

Eerlijk gezegd: ik vind dit helemaal niks, jongens. Er horen schuine banen blauw en wit in, met rode pompebledden en/of hartjes. Op de vier kwadranten zouden de centrale schuine banen allemaal naar het midden moeten lopen. Dat geeft een mooi effect. En dan in het midden, op een rond veld van goud, het aloude stadswapen van Groningen. Over het formaat van dat blazoentje worden we het dan nog wel eens. 😉

Met dank aan Eamelje.net voor de tip.

Interfriese vlag

De Partij voor het Noorden en de Fryske Nationale Partij konden het niet eens worden. En dus komen ze straks bij de statenverkiezingen in Friesland elk met een eigen lijst uit. Dit bericht van de Leeuwarder Courant gaf de Groep van Auwerk, een clubje dat voor een Groot-Friesland pleit, aanleiding om naar buiten te komen met een eigen nieuwtje, dat juist van een vermetele eenheidsdrang getuigt. Op 23 september gaan de Auwerkers een “Ynterfryske Flagge” presenteren, een dundoek dat symbool moet staan voor één Friese natie.

Het eerste exemplaar wordt bij de herdenking van de Slag bij het Rode Klif in Gaasterland aangeboden aan Roel Kaastra, voorzitter van de Fryske Rie in Friesland. Verder willen de Auwerkers hun vlag in de loop van 2006, 2007 over “it hiele Fryske gebiet” gaan verspreiden. Het gaat dan om – van west naar oost – het Noord-Hollandse West-Friesland, het huidige Friesland, Groningerland en de Friestalige streken in Noord Duitsland. Met hun actie hopen de Auwerkers de bijna 3,8 miljoen inwoners van dit territoir “bewust te meitsjen fan har fryske identiteit”. De nieuwe vlag zou voldoen aan heraldische eisen, en van de Auwerkers mag iedereen bij de presentatie zijn.

Natuurlijk heb ik even gekeken of die vlag al op internet staat, maar dat blijkt niet het geval. Met de vier bestaande vlaggen in het achterhoofd moet een heidens karwei geweest zijn om tot een bevredigend ontwerp te komen. Eén ding lijkt zeker: dat azuur (blauw) en keel (rood) de dominante kleuren zullen zijn. Het goud (geel) en het sabel (zwart) uit de Duits-Friese vlaggen zullen wel afvallen, ook omdat deze kleuren teveel doen denken aan de oude wapenvlag van de vermaledijde saksenstad Grins, die het Fries uit de Ommelanden verdreef.