Ground Control to Major Loeks

Frank van Tol – Groningen in Little Planets 

(via)

Een baksteenreliëf aan de Beukenlaan

Onderweg naar de Selwerderhof viel me bij zorgcentrum Patrimonium aan de Beukenlaan dit fantastische, enigszins Cobra-achtige baksteenreliëf op. Volgens Kunst op straat is het in 1970 ontworpen door Riek Ammerman, die een paar jaar later ook een wandsculptuur bij een school aan de Acacialaan maakte.

Als ik wat meer over deze kunstenaar probeer te weten te komen, valt dat in eerste instantie niet mee. Dat komt doordat haar naam verkeerd gespeld is, Overigens niet alleen door Kunst op Straat, ook het Nieuwsblad maakte zich daar nogal eens schuldig aan. Ik kreeg zo bijna het idee dat ze van de aardbodem verdwenen was.

Haar naam is met een dubbele n aan het eind: Riek Ammermann dus. Ze werd in 1944 geboren in Groningen, studeerde hier van 1962 tot 1967 monumentale vormgeving aan Minerva, en maakte vanaf dat eindexamenjaar nog wel meer monumentale, met architectuur samenhangende objecten in Groningen, waarvan ik me nu afvraag of die nog  bestaan. Eind jaren zestig en begin jaren zeventig is ze ook met figuratieve stillevens vertegenwoordigd op exposities in Pictura (1967), het Groninger Museum (1972), de RONO-studio (1973), en het cultuurcentrum d’Oosterpoort (1975). Daarna neemt de frequentie in het exposeren duidelijk af, althans, als ik op het Nieuwsblad en het Dagblad van het Noorden mag afgaan, die zich uiteraard voornamelijk op noordelijke tentoonstellingen richtten.

Toch blijkt Riek Ammermann ook nu nog wel degelijk actief, getuige haar website. Zij het niet meer op monumentaal vlak. Ergens halverwege de jaren zeventig heeft ze zich volledig toegelegd op tamelijk felgekleurde stillevens van verfrommelde blikjes en afgetrapte schoenen. Eigenlijk wel een beetje jammer, vind ik het, dat ze die andere richting insloeg. Het aanzien van de stad zou beslist hebben gewonnen met meer van zulke reliëfs als aan de Beukenlaan.

Met dank aan Buddy Hermans, die me enige documentatie toestuurde, waaruit de juiste spelling van haar naam bleek.

Steenhouwer aan het werk

Prachtige film van Sarah Stiles toont steenhouwer Bertus Onderwater uit Schouwerzijl, terwijl hij aan het werk is. Geen blabla, geen muziek, alleen de klanken van zijn vak. >>>>>>>

Bepalende materialen

Documentaire uit 1986 toont vooral het monumentale werk van Jan van der Zee, met een toelichting van deze Groninger kunstenaar over de manier waarop dat werk ontstond. Van der Zee is op dit vlak veel actiever geweest, dan ik bevroedde. Niet al het werk van hem spreekt me aan, maar dat hek bij de Gasunie wil ik zeker nog eens zien. Als het niet verdwenen is, want gek genoeg is juist zijn monumentale, met architectuur samenhangende werk nogal kwetsbaar.

Stadsuil

Hoek Kleine der A / Reitemakersrijge.

Lichtspel in het Tschumipaviljoen

De scheve glazen doos op het Hereplein herbergde in jaren niet zo’n leuk kunstproject als nu. Het brengt kleur in de grauwe winter:

Mobiel sneeuwmaaklab kampt met aanloopproblemen

Medewerkers van de gerenommeerde Naturvetenskapliga Uniforstitet Kristalavalla zijn deze dagen naar zuidelijke contreien afgezakt om hun mobiele sneeuwmaaklab te demonstreren. Dit zijn ze:

Volgens hun was hun Europese octrooiaanvraag ten onrechte afgewezen. Daarom gaan ze naar Brussel en laten ze onderweg zien wat hun apparatuur vermag. Helaas verliepen hier in Groningen de proefnemingen aanvankelijk niet geheel naar wens:

Wat een kwestie scheen te zijn van een verkeerd afgesteld knöpka, of een mankerend staavka:

Maar uiteindelijk werd alle moeite toch beloond en lieten zij hun machine sneeuwen!:

Filmpje

Opgeleukte stroomkast

Een stroomkast in de Martenstraat is voorzien van paard en veulen met rode tranen, een rode poes met juist een groene traan, gestencilde tulpen, een stoffer zonder blik, een fietspomp, twee oranje blikjes ter ere van Alex & Maxima en een lila gitaartje, Vermoedelijk is dit ensemble het werk van tienermeisjes. Jongens van die leeftijd zouden er iets anders van hebben gemaakt.

Gemarmerd papier

Slideshow

Via

‘Dood an de Fraizen’

Wat er nu toch op de Grote Markt gebeurd is – verschrikkelijk:

Nee hoor, het filmpje, een Groningse remake van een scène uit Gomorra, werd gemaakt voor een filmquiz in februari. Gister heeft Luuk Verpaalen het op YouTube gezet, met nog een aantal soortgelijke filmpjes.

Meister glaaskes

Vorige week moest ik even wat tijd zien te overbruggen in Uithuizermeeden, en bezocht er achter het station een particuliere oudheidkamer die verbonden is aan een glasatelier. In dat museumpje hingen wat kleine paneeltjes met gebrandschilderd glas en glas in lood tegen een – helaas – matglazen raam.

– Een zo te zien laat negentiende-eeuwse Christuskop:

Volgens de museum-eigenaar, die me in eigen persoon rondleidde, was dit hieronder het oudste stuk. Ik betwijfelde dat zelf een beetje, maar in elk geval lijkt het gemaakt naar een schilderij of prent van Ostade of een andere genre-schilder:

Oude vrouw kijkt op van brief, jonge man blaast op een fluit, luistervink kijkt om het hoekje.

Stuk met de symbolen van geloof, hoop en liefde:

En een scène van hofmakerij uit de jaren twintig of dertig:

Groningse hooglander werd kunst in Limburg

Medio juni kreeg ik mail van de Limburgse, in België wonende Lillian Biermans. Bij het googelen naar plaatjes van Schotse Hooglanders was ze op Gelkinghe terechtgekomen. Ze vond de foto hier van een exemplaar in de Westerbroekstermadepolder zo mooi, dat ze er graag een schilderij naar wilde maken. Ze viel vooral op “brutale blik en leuke kuif”, schreef ze.

Ik stuurde haar de grote versie van de foto, de enige uit een serie waarop het beest een beetje fel uit de ogen keek. Op de andere zag het er veel gemoedelijker uit. Op mijn beurt vroeg ik om een foto van haar schilderij, als dat af was.

Vaak hoor je er in zulke gevallen niets meer van, want de digitale mores zijn helaas zo dat bedankjes en follow-ups vaak uitblijven, iets wat de zin van het dingen weggeven ook wel eens doet slinken. Maar in haar geval kwam er alvast wèl een bedankje en vandaag loste ze ook haar belofte in om een foto te mailen als het schilderij klaar was.

“Het was een hele uitdaging met die stoere kuif”. schrijft ze, “maar wel leuk! Ik hoop dan ook dat hij (of zij) een beetje bij je in de smaak valt.”

Dat doet hij zeker. Met haar toestemming heb ik haar foto nu hier geplaatst.

Planet Grote Markt

Aparte UFO, dit.