Houtsneden – de techniek

Geluidloos filmpje van het Victoria & Albertmuseum in Londen over de techniek van de houtsnede, zoals die rond 1500 werd toegepast:

Lady Loeks voor uitgerekt peerd

Pseudo ex libris, aan te treffen in een lustrumboekje van het vrouwelijke studentencorps Magna Pete, dat niet veel later in Vindicat zou opgaan.

De belettering is typisch jaren zestig hip. Dat het conservatisme niet helemaal verdween, toont de klassieke gala-outfit van de dame die in plaats van ome Loeks nonchalant tegen diens peerd geleund staat. Met het peerd is ook het minst geslaagde element in dit stukje gelegenheidsgrafiek genoemd. De edele viervoeter lijkt een lichaamsverlengende operatie te hebben ondergaan, mogelijk omdat hij anders teveel wegviel tegen de dame.

Blik

Op de markt voor kunst, antiek, curiosa, boeken en platen zag ik nogal wat blik. Een selectie.

De volgende edities van deze zondagsmarkt, die zich afspeelt op het Zuiderdiep, in de Folkingestraat en op de Vismarkt, zijn op 11 juli, 8 augustus en 5 september.

Ornamentiek op ’t Hindelooper raadhuis

Zij-ingang oud raad- en rechthuis (1682), nu museum:

In het tympaan boven het portaal staat een ratelwacht (nachtwacht). Blijkbaar hadden die hier hun wachtlokaal. Er is ten onrechte bezuinigd op het wit van het fond:

Hinde zet hem op het lopen, wel logisch met zo’n wapenhouder:

Vrouwe Justitia heeft ook hier geen blinddoek voor:

Niets nieuws onder de zon

Het hondje van His Masters Voice was ten jare nul al te zien in de wereldvermaarde bieb van Alexandrië, blijkt nu.

De ijzeren vormgeving van de torenklok

Ezinge:

Niekerk:

Nieuw Scheemda:

Vriescheloo:

Je staat er niet bij stil, maar al deze torenklokken zijn twintigste-eeuws. En terwijl je op allerlei andere terreinen van vormgeving iets uit die eeuw op de tien jaar nauwkeurig dateren kunt, zijn deze torenklokken van een ‘klassieke tijdloosheid’.

Hang een modern vormgegeven wijzerplaat met dito wijzers op zo’n toren, en je jaagt de algehele bevolking de gordijnen in. Waarom zou dat nou toch zijn? Waarom mag de torenklok in uiterlijk niet meegaan met de tijd? Het zal samenhangen met de monumentale status van de toren. Als een bouwwerk die status eenmaal heeft, bevriezen zelfs de parafernalia in de tijd.

Juist dat voor eeuwig gestold zijn maakt het kijken naar ouwe ansichten van nog steeds bestaande monumenten tot een tamelijk vervelende bezigheid. De prentbriefkaarten verschillen alleen qua fotografische reproductietechniek. Noch in de architectuur, noch in de bijkomstigheden is er iets veranderd. Terwijl ons oog bij dat soort plaatjes juist naar verschillen haakt.

Zoniet bij de torenklok. Alleen de voortschrijding van de wijzers mag, nee moet eraan afleesbaar zijn. De wijzers en de plaat weerstaan verder elke wijziging. In de torenklok manifesteert zich zo onze gespleten omgang met de tijd.

Waar o waar is dit?

Is er iemand die dit dorpsgezicht herkent? Het lijkt me geen Groningerland, maar ik kan me vergissen en  zou graag willen weten waar het is.

Kunsten aan de Kieler Bocht

De Kieler Bocht is geen weg waar je gauw komt per fiets. Toch ligt er een uitstekend fietspad naast, en heeft de weg juist voor fietsers wat extra’s in petto.

Zo heeft een anonieme kunstenaar er bij wijze van trompe l’oeil een tunnel in het verlengde van een doodlopend stukje fietspad geschilderd. De grap zit deels in het bijschrift: “Tunnel niet in gebruik”:

Bij de tunnel staat een huisje dat geen huisje is. Het maakt kenbaar dat we verzuipen als we vlak voor die tunnel staan terwijl de zondvloed uitbreekt:

Aan de Kielerbocht bevindt zich ook de neon, die ooit reclame maakte voor Koster Mannenmode in de Brugstraat, en die Luken Hulsker daar al miste:

Deze neon blijkt nu het eigendom van een lichtreclamebedrijf, dat het motief ook in een deurmat heeft laten verwerken:

Jan Mankes bij Rob Møhlmann

Filmpje met commentaar van onder andere Henk Helmantel.

Ghirlandaio gevandaliseerd op Wikipedia

Kijk eerst eens goed naar dit portret door Ghirlandaio bij het het Wikipedia-artikel over deze Italiaanse renaissance-schilder.

Afgezien van zijn karbonkelige neus heeft de oude man allerlei krassen op zijn voorhoofd.

Bekijk daarna datzelfde portret op de website van het Louvre, de eigenaar van het schilderij. De krassen ontbreken!

Conclusie: iemand zit kunst op Wikipedia te vandaliseren.

In dit geval zou het waarom wel eens in de rode kleding van de oude man gelegen kunnen zijn. Die rode kleding stempelt de oude man tot een kardinaal.

Een uitbeelding van een hoge katholieke geestelijke met een jonge knaap, zoiets brengt sommige mensen tot razernij. Voor iemand die overal wat achter zoekt kan er geen onschuld bestaan.

Natuurlijk zit er wel iets achter dit portret, maar heel iets anders dan de vandaal denkt. De oude man en de jongen zijn gestalten van een en dezelfde mens. De oude kijkt met milde verwondering terug op zijn jeugd, de jongen vol verwachting op naar zijn toekomst. Buiten het raam ziet men het kronkelige levenspad en de bergen die een mens onderweg moet overwinnen.

De duurzame Hummer

van Jeremy Dean

via

Jacob Cuyp – Eierverkoopster

De voorjaarszon bestrijkt de helft van haar gezichtje, maar prikt dankzij de strooien zonnehoed niet in haar ogen. Ze kijkt gelaten en ietwat wantrouwig. Misschien heeft ze al het een en ander meegemaakt in haar jonge leven. Ze wacht maar af en beschermt met haar hand op het hengsel van de mand haar eieren tegen de zon, gauwdieven en al te vrijpostige klanten.

Jacob Cuyp

Boter, kaas en eieren

Hing in de Verlengde Visserstraat bij de brug (voorjaar 2009).