Neuzen bij Ketterer

Bij Soggen las ik dat een Duitse studente een reuze bof had. Ze kocht op de vlooienmarkt voor een habbekrats een ouwe sofa, waar een Italiaanse meester van ca. 1610 in verscholen zat. Op de veiling bracht het schilderij maar liefst 19.200 euro op.

Natuurlijk was ik benieuwd wat voor schilderij dat zou zijn. Viavia bleek dat het geveild was door Ketterer, een bekend veilinghuis uit Hamburg. Hier staat het nog op hun site, het gaat om een ‘Voorbereiding van de vlucht naar Egypte’.

De site van Ketterer heb ik al jaren bij mijn bookmarks staan, maar ik had er al een hele tijd niet meer op rondgeneusd. Persoonlijk vind ik er wel mooiere, en toch voordeliger schilderijen op staan. Zoals deze Waarzegster, een Caravaggio-achtig werk, dat een copie blijkt te zijn naar een werk uit 1617 van de Franse barokschilder Simon Vouet (1590 – 1649). Thema is de mens die door mooie voorspiegelingen bedrogen wil worden – terwijl de waarzegster de man zijn hand leest, en hem diep in de ogen kijkt, rolt haar oudere trawante zijn beurs. Het werk komt uit een privé-verzameling in Nedersaksen, en wordt ingezet op een schamele 7000 euro.

Andere koopjes bij Ketterer: de Bellenblaas van of naar de Leidse fijnschilder Frans Mieris de oudere (800 euro), de Lezende Man, toegeschreven aan Johann Georg Trautmann (3000 euro), en Lezend Meisje van August Macke (300.000 euro).

Oh, als ik toch eens rijk was.

11.000 Blikjes tomatenpuree op ’t Spui

De nieuwe cd van de Groninger band LPG krijgt straks een bijzonder hoesje.

Nieuwe stadsfoto’s

Een nieuw setje stadsfoto’s van Rob Brink is hier te vinden…

Stadstypes door Akbar1947

Iemand die graag stadstypes fotografeert, is Akbar1947. Op Flickr heeft hij verschillende portretten staan, ook van mensen in Groningen. Zoals de bedelende vrouw voor de zij-ingang van de Pathé-bioscoop aan de Ubbo Emmiusstraat, de dakloze die altijd voor ’t Grand-Theatre zit, de mondharmonicaspeler  en een bekende antiekhandelaar van de Grote Markt.

Deze foto’s doen me denken aan die van Diane Arbus. Om ze te kunnen maken moet je aan de ene kant niet behept zijn met schroom. Aan de andere kant helpt ‘t, als je enige sympathie hebt voor de geportretteerden.

Hoe je er zelf uitziet, maakt waarschijnlijk ook verschil. Van iemand in driedelig kostuum pikken ze het vast niet. Maar Akbars verschijning is ook enigszins doorleefd, dus van hem wordt het wel geaccepteerd.

Vossenplaag in Stad

Die beesten worden steeds brutaler. Nu dringen ze al door tot in hartje stad. Ik zeg je: het is een kwaad, het is een bezoeking, het is de Vossenplaag…

Hommage aux Muses

H. kwam weer langs met iets fijns. Een Frans almanakje uit 1828, ‘Hommage aux Muses’, dat hij voor de luttele somma van twee euro op de kop getikt had op een Groninger rommelmarkt. Er staan kalenderblaadjes, gedichten en goeie gravures in, met achterin wat blanco blaadjes voor dingen om te onthouden. Ooit is het boekje, getuige een priegelige notitie op het schutblad, aan een onbekende cadeau gegeven door een Betsy Elias, wellicht een Nederlandse jodin.

Het opmerkelijke is, dat van elk uitgegeven boek, hoe zeldzaam dan ook, de gegevens wel een paar keer op internet voorkomen, op sites van bibliotheken en antiquariaten. Maar van dit Biedermeyer-uitgaafje, dat verscheen bij Marcilly fils, Rue Saint Jacques 21, Paris, ontbreekt verder elk spoor. Kennelijk is het een almanak die slechts één jaar verscheen. Er zijn vast Franse verzamelaars die überbegeesterd zouden raken bij de aanblik van dit werkje. H. wil graag dat ik het op een Franse veilingsite plaats. Hij waant zich al miljonair, en gaat mij grandioos op Frans eten tracteren, als het schip met geld zijn haven binnenvaart.

Gelieve niet…

bij uw zondaagse ontbijtje te bekijken…

(Naja, ik had u nog zo gewaarschuwd.)

Leven en oeuvre van Abe Kuipers

Naar aanleiding van het vorige logje kreeg ik van C. de link naar de site van Abe Kuipers, die bij het googelen op geen enkele manier boven kwam drijven. Kuipers maakte deze site met zijn vrouw Tanja rond de jaarwisseling van 2004/2005, toen hij al 86 of 87 jaar oud was. Dus zou je kunnen zeggen dat hij nog goed bij de pinken is. Ook blijkt uit de site, dat hij nog steeds in Groningen woont.

De site valt uiteen in een chronologisch en een verdiepend deel. Ik heb beide delen nu bekeken, en het is wat C. zegt: “Je weet niet wat je ziet”. Mijn favoriet is dit Bezoek aan gestorven Ploegers. Maar ook deze Mesdagzaal (Gronings Museum jaren dertig, eveneens uit de herinnering geschilderd) zou ik best wel in mijn bezit willen hebben!

De Van Gogh van om de hoek

Ergens in de jaren vijftig maakte de aankomende kunstenaar Abe Kuipers (Groningen, 1918) een levensgroot portret van de twintig jaar oudere Ploeg-schilder Jan van der Zee. Voor Kuipers was Van der Zee de “Van Gogh om de hoek”. Woonde Kuipers zelf aan de Korreweg, Van der Zee huisde aan de Kapteynlaan. Maar toen Van der Zee het portret te zien kreeg, reageerde hij nogal zuinigjes. Zodat de aardigheid er voor Kuipers afging. Eerst liet hij het schilderij in een hoek staan, om het vervolgens helemaal te vergeten. Bij herontdekking kortwiekte hij het uiteindelijk zoveel met de zaag, dat er niets van overbleef.

Toch maakte Kuipers, voordat hij er de zaag inzette, nog wel een foto van zijn “beeld van de meester”. Per slot van rekening had hij veel geleerd van diens “geweldig inspirerende inzet” en diens “veelzijdige mooie werk”.  In maart 1978 zou hij de foto gebruiken voor een reconstructie van het portret in een zeefdruk – toevallig werd Van der Zee toen net tachtig jaar. Op de zeefdruk zette Kuipers een getypt verhaaltje, om de wordingsgeschiedenis van het werk voor de jarige te verklaren. Kennelijk ontving die een exemplaar.

Deze en andere zeefdrukken van Kuipers komen maandag in Amsterdam bij veilinghuis Glerum onder de hamer, bij een veiling van kunst op papier. Het lotnummer van dit exemplaar is 127.

Snokkerjende grymgnyskes

Piet Paaltjens mocht dan opgegroeid zijn in Friesland, waar hij later als depressieve dominee ook twee gemeenten bediende, hij schreef zijn Snikken en Grimlachjes in het Nederlands, en zal allerminst hebben bevroed dat zijn satirische werk ooit nog eens in het Fries zou verschijnen en dat onder de schrijversnaam Pier Pealtsje.

Met onder meer de Friese vertalingen van de Ilias en de Odyssee, het werk van Shakespeare, Elsschot, Wolkers, en de Groninger dichter Geert Teis (!!!) ligt Snokkerjende Grymgnyskes te kijk op een tentoonstelling in de Groninger Universiteitsbibliotheek. Nog tot en met 28 september.

1965 in zwartwit

Heel jammer dat sommige mensen zo weinig communicatief zijn. Neem nou de Glingvert, die van de week een foto van de Brede Markt in 1965 op Flickr postte. Die foto had ik hier heel graag willen gebruiken om te attenderen op zijn foto’s in het algemeen, en enkele geselecteerde in het bijzonder. Maar zo’n plaat kan je, getuige ook de copyrighttekentjes bij Flickr, niet zonder toestemming plaatsen. Op mijn beleefde verzoek via Flickr-mail echter, krijg ik boe noch bah terug. Geen toestemming en geen afwijzing, je lijkt gewoon lucht voor zo iemand. De verleiding is dan ook groot om helemaal geen aandacht meer aan die foto’s te besteden. Anderzijds weet ik zeker dat ik sommige mensen een plezier met een attendering doe. Dus dan maar zonder blikvanger en zonder zijn medewerking, met louter tekst. NB: alle foto’s zijn zwartwit en uit 1965:

• Molen Adorp
• Molen Wetsinge
• Turfstraat in de stad
• Hoek Grote Markt/Guldenstraat (wachten voor het groene licht)
• Molen Noordlaren
• Hooibergen
• Hooioogst
• DAF-vrachtwagen
• Melkbussen

Tekstboom heet ‘Vaarwater’

Ik dacht al, toen ik er laatst voorbij kwam: Dat beeld heeft nooit in de krant gestaan, het is nog helemaal niet officieel onthuld. Bij een ouder echtpaar, dat er vlakbij op zijn vaste stekkie bivakkeerde, vroeg ik het nog na. Dat deed ik dezelfde dag ook nog bij mijn achterneef in Feerwerd, bij de uitbaatster van het ijsjesloket op de Wierumerschouw en bij een kennis die zo’n beetje alle uitnodigingen voor kunstopeningen krijgt, omdat hij een functie heeft in de subsidie-verstrekkerij. Werkelijk niemand wist af van een officiële onthulling, terwijl het beeld er toch al wekenlang stond.

Maar nu heb ik dan eindelijk de uitnodiging gezien. Op donderdag 6 september om 15.30 uur wordt op het kruispunt van het Van Starkenborghkanaal en het Reitdiep de tekstboom van Regina Verhagen en Gerrit Krol onthuld door burgemeester Fennema (Zuidhorn) en gedeputeerde Gerritsen (provincie Groningen). Het kunstwerk blijkt inmiddels ook een naam te hebben: ‘Vaarwater’. Jammer alleen dat er nog maar zo weinig te onthullen valt.

Luchtland

Impressies van de Dollardpolders door fotograaf Gerrit Post uit Steenwijk.

Glass works gallery

Glass Works Gallery, het projekt van de jonge Antwerpse kunstenaar Kris Vleeschouwer in het Tschumipaviljoen, werkt nog niet helemaal naar behoren:

Vanavond zag ik de kunstenaar bezig in het paviljoen. Hij zat te prutsen op het computergestuurde wagentje, dat in het gangpad op rails is gezet. En dat terwijl zaterdag al de vernissage was en er donderdag al een stukkie in het Dagblad stond:

Haaks op het paviljoen moet over het trottoir een onzichtbaar infrarood signaal staan. Het is de bedoeling dat passanten met dat signaal ongemerkt drie cijfers van licht in het paviljoen veranderen. Zijn de cijfers alledrie gelijk, dan begint het wagentje te rijden om onderweg met een piston enkele flessen van de schappen te duwen:

Er staan een paar duizend flessen klaar. Bij een gokautomaat zijn de drie elementen vrij zelden gelijk. Maar de kans dat er geen enkele fles kapot gaat valt volgens de kunstenaar even groot als de kans op het winnen van de hoofdprijs in de lotto:

Glass Works Gallery – nog tot 1 oktober op het Hereplein in Groningen.

Noorderpoortgraffiti

Leerlingen van het Noorderpoortcollege sierden met verf van de bouwers een bouwschutting aan de Hereweg op. Hier wat extra fleurige details, de hele schutting is te zien op de Ennamlokatie tegenover de Rabenhauptstraat.