DVHN-site krijgt reputatiesysteem

Uit zeer betrouwbare bron verneem ik dat de komende week of weken de techniek onder de DvhN-site veranderen gaat. Voor de mensen die op berichten reageren voegt het DvhN er een elementair reputatiesysteem aan toe, zoals ook veilingsites als eBay dat gebruiken.

In zo’n reputatiesysteem geven de reaguurders elkaar een waardering. Des te positiever de waardering iemand gekregen heeft, des te groter zijn reputatie. Bij eBay zou 8 procent van de omzet samenhangen met dit systeem.

Hoewel nog niet bekend is hoe het DvhN het nieuwe systeem precies inkleedt, ben ik op voorhand sceptisch. Een verkoper op eBay zal reputatieschade immers voelen in zijn portemonnee. Maar zo’n financiële prikkel ontbreekt bij het DvhN. Iemand die op de site van het DvhN een karaktermoord pleegt op een andere deelnemer of buitenstaander zal dat wellicht merken aan zijn rating, maar kiest, als hij zich echt onmogelijk heeft gemaakt, gewoon een andere nickname.

Vervolg op

Dagblad-site vergiftigt openbaar debat

Naar aanleiding van deze discussie moet me nog iets van het hart.

Bij de papieren versie van het Dagblad van het Noorden (DvhN) is het nog altijd zo, dat er geen ingezonden brief wordt gepubliceerd, of deze moet ondertekend zijn met naam, toenaam en woonplaats van de afzender. Daarbij moet de redactie dan ook nog diens adres weten. Desnoods checkt de redactie of de herkomst klopt. Alleen in hoogst uitzonderlijke gevallen komt er een anonieme brief in de krant, en dat dan onder bijplaatsing van het zinnetje “naam en adres bij de redactie bekend”, waarmee de krant feitelijk en juridisch de verantwoordelijkheid op zich neemt.

Die regels heeft het DvhN helemaal overboord gezet op zijn website. Van het DvhN mogen mensen daar anoniem andere mensen belachelijk maken, afzeiken, in een kwaad daglicht stellen, en uitmaken voor bijvoorbeeld crimineel. Het DvhN, kortom, laat toe dat er van zijn site een smaadschrift wordt gemaakt. En daarmee laadt het DvhN feitelijk en juridisch de verantwoordelijkheid voor incrimerende uitlatingen op zich.

Het DvhN-websitebeleid heeft ten gevolge dat integere mensen met goeie argumenten, maar zonder dikke huid, wel drie keer uitkijken voordat ze op de DvhN-site reageren. Onder eigen naam durven ze dat al helemaal niet te doen. Mensen ervaren de Dagblad-site als dermate onveilig, dat ze bijna allemaal fake-namen kiezen, waarna menigeen de vrijheid neemt om maar even helemaal op anderen los te gaan.

In plaats van het openbare debat te versterken, zoals de DvhN-redactie wil, levert de DvhN-site daarom een bijdrage aan de vergiftiging van dat debat. In een democratie, zo zou de DvhN-redactie moeten weten, wordt dat publieke debat met respect en open vizier gevoerd. Het is allerminst gediend bij anonieme eerroof, laat staan bij inquisitie via de achterdeur.

Zeldzame onbespreekbaarheid

“Met onze verhalen willen wij lezers raken in het hart”, zegt Haren de Krant in zijn beginselverklaring:

“Verhalen en belevenissen van ‘gewone dorpsgenoten’ staan centraal. Zware actuele thema’s worden soms keihard en kritisch in onze krant gepubliceerd, weinig onderwerpen zijn onbespreekbaar.”

Columnist Holly Moors van Haren de Krant is nu op zo’n zeldzame onbespreekbaarheid gestuit. Hij schreef een stukje over jong, onnozel en gans onbekwaam winkelpersoneel en noemde daarin enkele Harener zaken bij naam.

Dat ging Hein Bloemink, de hoofdredacteur van Haren de Krant, te ver. “Een kritische noot in de richting van ondernemers is altijd mogelijk”, schreef hij aan Moors,

“maar in dit geval is het een vrij rechtstreekse aanval op ‘de onnozelheid’ van enkelen. Ik denk dat ik in de richting van de genoemde en niet genoemde ondernemers niet kan onderbouwen waarom ik deze teksten zou publiceren. Ik wil proberen met de krant positief kritisch te zijn, waarbij ik in principe respect voel voor ondernemers.”

Moors maakte het niet uit dat Bloemink dat stukkie van hem niet wilde plaatsen. Het kwam toch wel op zijn weblog. Maar dit verhaal toont wel weer eens helder aan, hoe ’t werkt bij kranten die a priori de oren naar adverteerders laten hangen.

Zand erover

Vanochtend om kwart voor tien stond degene die ik gister bedoelde voor mijn deur. Hij bood zijn excuses aan en complimenteerde me voor mijn speurwerk. En dan zeg ik: zand erover.

Ik moet zeggen dat ik erg blij ben dat hij zich kwam melden. Ik had dat dossier qua gegevens wel mooi op een rijtje, maar dan moet je het ook nog elegant uitschrijven. Het zou sowieso een erg lang stuk geworden zijn en ik had er toch nog redelijk veel schrijfwerk in moeten steken om het tot het eind toe leesbaar te houden. De tijd die ermee heen zou gaan kan ik nu aan veel aangenamere zaken besteden.

Resteren nog twee leerzame noties: 1) Internet is veel minder anoniem dan mensen denken. En 2) Proxy-servers zijn absoluut onbetrouwbaar. Je kan wel denken dat je via een proxy iemand totaal anoniem op stang kan jagen, maar voor je het weet nemen de lui achter de proxy-server jouw computer over.

Laatste kans voor de Dagblad-trol

In verband met de aanhoudend ongewenste aanwezigheid van de Dagblad-trol hier, die zich nu ook van Amerikaanse servers bedient, voel ik me er helaas toe gedwongen om de reacties te modereren. Ze verschijnen pas in beeld als ik ze heb goedgekeurd.

Pseudonieme mailtjes van de trol gaan achter het spamfilter. Verder is het mooi weer en weet ik het goed met hem gemaakt. Hij krijgt nog een laatste kans. Wil hij nog voorkomen dat zijn dossier dit weekend op internet gepubliceerd wordt, met alle hem typerende reacties her en der, zijn twee eigen ip’s en zijn ware naam en toenaam, dan dient hij voor morgenmiddag vijf uur contact met me op te nemen voor een afspraak die morgenavond plaatsvindt op een door mij nader te bepalen lokatie en tijdstip.

Indien hij hier niet toe overgaat, zal, zoals aangekondigd, het dossier dat ik de afgelopen maanden over hem heb opgebouwd, meervoudig op internet worden gepubliceerd.

Rarekiek en narcisme

De stadseditie van het Dagblad van het Noorden heeft elke dag linksonder op de voorpagina een cursiefje, de Rarekiek. Dagblad-journalisten mogen daarin anoniem, maar toch persoonlijk, verslag doen van voorvalletjes die anders nooit de krant zouden halen. Vaak gaat het om zijdelings geobserveerde zaken, waarbij de journalist zelf geen actieve rol speelt. Maar je hoeft geen doorgewinterde filoloog te zijn om te zien dat de grens naar verkapte autobiografie gemakkelijk overgestoken wordt. Een bevestiging van deze praktijk vormt een recent Hyves-logje van Janneke Prins, een studente journalistiek die net een stage bij het Dagblad afsloot. In dat logje vertelt Janneke hoe ze een eigen ervaring verwerkte tot een aflevering van de Rarekiek, door namelijk de eerste persoon enkelvoud simpelweg om te zetten in een derde persoon enkelvoud.

Hou me ten goede hoor, van mij mag het, dat procedé Het levert aardige stukjes op, en zolang er niemand anoniem op de hak genomen wordt, hoor je mij niet klagen. Wel zou ik de Dagblad-journalisten willen waarschuwen voor een Dagblad-collega, die het hier absoluut niet mee eens kan zijn. Onder oud-vaderlandse schuilnamen als Henk, Jannes, Jan, Kees en Karel heeft hij er bijvoorbeeld een handje van om Groningse webloggers van narcisme te beschuldigen. En als dat verwijt webloggers mag treffen, dan gaat het toch zeker ook op voor de Rarekiek?

Nee, als ik bij het Dagblad werkte, zou ik helemaal niet zo blij zijn met deze collega. De kans is immers groot, dat de verkeerde op diens uitlatingen aangekeken wordt. En dat de trol onder zijn pseudoniem Jannes ook op de DvhN-site opereert, en daar menigmaal afgeeft op het DvhN en zijn lezers, zou eveneens te denken moeten geven…

Folia maakt kapsonus niet waar

Folia, het weekblad van de Universiteit van Amsterdam (UvA), lanceerde vandaag twee websites. Eén voor het serieuze werk, Folia.nl, en een ander, Folianostra, voor “experimenten”.

Zoals eind augustus al werd aangekondigd, staan er filmpjes op beide sites. Volgens Eric van den Berg, webredacteur van Folia, zouden deze “van een hoger niveau” zijn dan dan de Groningse studentenfilmpjes van I-See.tv. Ik was daarom nogal benieuwd naar die Folia-filmpjes.

Tot nu toe bestaat de produktie uit zegge en schrijve twee stuks, één op de serieuze Foliasite, de ander op de experimentele. Houdt de hoeveelheid filmpjes al niet over, beide filmpjes zijn ook nog eens geschoten op dezelfde voor de hand liggende plechtigheid: de opening van het academisch jaar, die bij de UvA in het teken stond van het afscheid van Sijbold Noorda, de bovenbaas van de UvA. Voor weinig meer dan de prijs van één hebben we twee filmpjes, zullen ze in Amsterdam hebben gedacht.

In het serieuze filmpje zien we BN-ers als Hans van Mierlo, Jos Kemenade, Job Cohen, Geert Mak, en natuurlijk Noorda’s vrouw Mieke van der Wey voorbijschuiven. De scheidend collegevoorzitter komt zelf in beeld met wat nietszeggende kwoots en een goeie grap. Dat ik aangaande thematiek en zeggingskracht zwaar onder de indruk ben van deze cinematografische produktie, nou nee.

Het experimentele filmpje exploreert het naar verluidt erg turbulente liefdesleven van Noorda. Maar van de acht ondervraagde BN-ers wil niemand daar iets over kwijt. En zo blijven we verstoken van de smeuiïge anecdotes waar de verslaggevers zo vlijtig naar vissen. Ten einde raad wenden ze zich maar tot Sijbolts’ Mieke, die verklaart dat het geheim in Sijbolt zijn ogen ligt.

In de aankondiging van de nieuwe Foliasites positioneerde Eric van den Berg (die webredacteur van Folia) de experimentele site als “laverend langs de riooljournalistiek”. Toen ik dat las, dacht ik nog: “Wie langs een riool laveert, glijdt er vast in”. Maar voor zo’n fataliteit hoeft Eric niet bang te zijn. Want de experimentele pretentie wordt op geen enkele wijze waargemaakt. In plaats van hachelijk is het tweede filmpje even braaf en nietzeggend als het eerste.

Kortom, beter dan de Groninger amateur-produkties van I-see.TV zijn de Foliafilmpjes niet of nauwelijks. Zoals zo vaak denk je bij al die Amsterdamse kapsonus: “Stront wie heeft je gescheten, keutel wie heeft je gedraaid”.

Balconia TV

Men neme een krap bemeten balkon in een drukke winkelstraat, waar altijd wel wat gebeurt. Men zette op dat balkon een of meerdere artiesten neer, en laat die voor een vaste, ietwat naar beneden gerichte camera een staaltje van hun kunnen geven. De filmpjes plaatse men in een vast kader op internet en zie daar, je hebt een eigen internet-televisiestation.

Het idee is van de student Stephen O’Regan  (23) uit Dublin, die begin juni zijn ‘Balcony TV‘ lanceerde. Inmiddels heeft hij 69 filmpjes in zijn ‘omroep-archief’, dat dus zo’n beetje dagelijks wordt aangevuld. Meestal brengt de zender singer-songwriters uit het pubcircuit, een enkele keer ook een standup-comedian. Vaak zijn dat Ieren, maar er stonden ook al Zweden, Amerikanen en een Francaise te musiceren op Stephens’ balkon.

Onder het motto ‘beter goed gejat dan slecht bedacht’ lijkt me dit ook wel wat voor Groningen. Want muzikanten en kleinkunstenaars zijn hier voldoende te vinden. Een suggestie voor de naam van de nieuwe lokale zender: Balconia TV.

Dollard bestormd na wandelstuk

In de laatste Journalist staat een artikel over wandeljournalistiek. Ook Cees Stolk van het DvhN komt aan het woord. Over respons geen klagen:

“Ik had een wandeling uitgezet in het uiterste puntje van Oost-Groningen, tegen de Dollard aan. Het was in mei, het koolzaad bloeide. Met een bevriende boer had ik afgesproken dat mensen over zijn land langs wat onverharde paadjes mochten lopen, de dijk op, je kon zelfs nog een stuk het wad op, over een zandrug. Het beginpunt lag bij een klein galerietje, waar de wandelaars ook iets konden drinken. Achthonderd tot duizend mensen kreeg die galeriehoudster dat weekeinde over de vloer. Ja, ik sta er zelf ook van te kijken.”

Dagblad-omissie

Op de site van het DvhN staat een ANP-bericht over de nieuwe oplagecijcers van de dagbladen. Alleen het cijfer van het DvhN zelf staat er niet bij. Er had toch wel even een noordelijk staartje aan dit ANP-bericht gemaakt kunnen worden? Of mogen we het cijfer niet weten?

Dagblad van het Noorden (voor 2 april 2002 Drentse Courant + Groninger Dagblad + Nieuwsblad van het Noorden):

• 2000: 189.108
• 2001: 189.255
• 2002: 176.944
• 2003: 171.712
• 2004: 167.474
• 2005: 161.987

Bron 1 (pdf)
Bron 2 (pdf)
Bron 3 (pdf)
Bron 4 (pdf)

Natte bruggen

Het DvhN zette een paar uur geleden een ANP-bericht op zijn site over de problemen met metalen bruggen in Friesland. Met de huidige temperaturen willen die nogal eens uitzetten en vast gaan zitten. Het gevolg: hoog oplopende irritatie bij brug-passanten in spe. Maar wanhoop niet, lieve brugpasseerders, de provincie Friesland probeert de bruggen nat en zodoende de hoofden koel te houden.

Tot zover het ANP-bericht op de Dagblad-site. Het gekke is, dat hier in Groningen al een hele poos de bruggen nat worden gehouden. Zoals, op de foto, de Vissersbrug op zaterdag 24 juni, een dag dat het lang niet zo heet was als nu. Het zag er tamelijk bizar uit, daarom maakte ik er gauw even een kiekje van. Ik dacht al dat er een stukkie van in de krant zou komen, al liet zich niet bevroeden dat zulks pas na verloop van tien dagen via de nationale omweg zou gaan.

Huub Wijfjes, de bloggers en het Dagblad

Huub Wijfjes, mediahistoricus en journalistiekdocent bij de RUG en straks geschiedschrijver van de VARA, heeft sinds dinsdag een weblog. De journalistieke pretenties van sommige webloggers vindt hij maar niets, en volgens hem slaat het Dagblad van het Noorden een volkomen verkeerde koers in.

In zijn openingsstukje haalt Wijfjes meteen al uit naar de webloggers die menen “dat ze de nieuwe journalistiek aan het maken zijn”. “Ik ben zo vrij dat een misverstand te vinden”, verklaart Wijfjes. “Het meeste en meest geconsumeerde nieuws (…) wordt nog gewoon gemaakt door de traditionele journalistiek…” En: “De meeste bloggers zijn maar met een flintertje van het rijke palet der journalistiek bezig, voornamelijk met het becommentariëren van nieuws dat door ouderwetse journalisten de wereld in geholpen is”. De internet-nieuwtjes die de bloggers zelf genereren acht hij “zeker niet representatief voor wat er in de wereld gebeurt”.

“Het geschreeuw op de vele weblogs en internetsites”, aldus de journalistiekdocent, “verbloemt een veelal schrijnende overdaad aan geestelijke armoede. Het verbloemt ook blindheid voor wat er in het gewone leven van gewone mensen aan de hand is. Want het internet is echt niet het nieuwe universum van de meeste mensen; dat is het dorp, de wijk en de stad waar men woont, werkt en leeft. En juist daarvan weet een oude journalist veel meer.”
Daarom is Wijfjes ook niet zo bang voor de toekomst van de traditionele media. Wel brandmerkt hij een onderdeel, namelijk de dagbladjournalistiek, als “lui en gemakzuchtig”. Maar volgens hem is het nog niet te laat om dat te veranderen. Als hier alleen al de van negen tot vijfmentaliteit doorbroken wordt, gaat die journalistiek er flink op vooruit.

Eén van die labbekakkerige kranten is volgens Wijfjes’ tweede stuk het Dagblad van het Noorden, dat net eenachtste van alle redactie-fte’s eruit sodemieterde. De hoofdredactie van het Dagblad gaf daarbij te kennen dat ze “volledige regioverslaggeving” niet meer wil garanderen. En dat vindt Wijfjes nou net de foute richting. “Juist kiezen voor de regio lijkt me de enige weg om in het toenemende mediageweld staande te blijven”, zegt hij. Het Dagblad van het Noorden zou volgens hem moeten durven kiezen voor “alleen die Noordelingen die een krant willlen blijven lezen”. Want: “Onderzoek wijst uit dat dat de meer dan gemiddeld geïnteresseerde lezer is, met een behoorlijke opleiding en, specifiek voor het Dagblad, met sterke belangstelling voor regionale en lokale zaken.”
In antwoord op een wat kregel reagerende Dagblad-redacteur scherpt Wijfjes dat zelfs nog wat verder aan: “Naar mijn opvatting moet regioverslaggeving de kern zijn van een regionale krant; het allerlaatste dat je eventueel opgeeft bij bezuinigingen. En juist op dat vlak moet ook de diepte gezocht worden. Dat doet het Dagblad op dit moment veel te weinig. Dat is een van de oorzaken (niet de enige) dat lezers weglopen en er geen nieuwe bijkomen.”

Het zal niemand verbazen die mij kent, maar volgens mij heeft Wijfjes volkomen gelijk, waar hij zegt dat een regiokrant zich op de regio moet richten. Daar lezen de beter opgeleide lezers uit de regio inderdaad die krant voor, dat doen ze allang niet meer voor het landelijke en internationale nieuws. Het probleem bij het Dagblad is echter, dat de krant – met name in de voormalige veenstreken van Groningen en Drenthe – vele abonnees heeft, die niet zo goed opgeleid zijn, en die nog steeds ‘een complete krant’ in hun brievenbus verlangen. Bovendien is juist het nationale en internationale persberichtennieuws goedkoop, vergeleken bij de kopij die het Dagblad in eigen huis moet produceren. Dat vergeet Wijfjes, maar vormt vast een overweging bij het Dagblad.

Bij de fusie van het Nieuwsblad van het Noorden en het Groninger Dagblad, een paar jaar geleden, zat het nieuwe Dagblad qua redactie ook al dermate ruim in het jasje, dat de hoofdredactie verklaarde menskracht vrij te zullen maken voor onderzoeksjournalistiek. Ik neem aan dat Wijfjes met zijn “diepte zoeken” hier bijvoorbeeld op doelt. Intussen kwam er met die boventallige redactie bitter weinig van dat voornemen tot verdieping terecht, en nu het vet van de redactie afgehaald wordt, komt er natuurlijk helemaal niets meer van terecht.
Het Dagblad, vrees ik, is een olietanker die te laat en in paniek de koers omgooide, nu definitief de verkeerde richting inslaat, en straks onherroepelijk op de klippen loopt.

Bild meldt vandaag

“Nur 676000 Kinder kamen 2005 zur Welt, der niedrigste Stand seit dem 2. Weltkrieg, meldet das Bundesamt für Statistik.Experten warnen: Wir Deutschen sterben aus, in kaum mehr als 12 Generationen!”

Noorderbreedte anders

Noorderbreedte heeft haar website vernieuwd. Er staan nu veel meer artikelen op. Zelfs van het laatste nummer een paar, zoals ook De Groene Amsterdammer dat altijd doet. Aardig is de afdeling luchtfoto’s (boven in de donkerblauwe balk) en regelrecht leuk de sectie zoek op kaart, waardoor je toegang tot artikelen over een bepaalde lokatie krijgt.