DvhN zet links naar noordelijke weblogs op zijn site

Ik dacht al bij mijn stats, waar komen die bezoekers vanaf de DvhN-site  toch precies vandaan? Dat oude logje over het Damsterdiepverlaat is nu toch zo langzamerhand wel vergeten?

Blijkt dat ze een pagina met noordelijke weblogs hebben ingericht. Voila…

Subsidieslokker copieert zelfs rectificaties

Ruim een jaar geleden verbaasde ik me hier over het feit, dat de site Blik op Nieuws erin geslaagd was om bijna twee ton los te weken van het persfonds voor “journalistieke en vernieuwende informatieproducten”. Hoe journalistiek en vernieuwend Blik op Nieuws is, bleek me gister weer. Niet alleen het Dagblad-berichtje over de renovatie van de Wetsingerzijl werd letterlijk overgenomen door Blik op Nieuws, maar ook werd de melding dat de verkeerde foto in het papieren Dagblad terechtkwam, door Blik op Nieuws gecopypaste.

Vernieuwend. Jaja! Maar laat me er niet aan voorbijgaan dat Blik op Nieuws wèl met bronvermelding en linkjes naar de bron copieert. Het lijkt netjes, of is enige achterdocht op zijn plaats? Je zou namelijk bijna gaan denken dat Blik op Nieuws nu een tool van de NDC is om de DvhN-website hoger in de zoekresultaten te krijgen.

Radio Noord maakt zich tot vehikel voor CDA-propaganda

Radio Noord had zowel om acht als om negen uur vanochtend het nieuws dat het CDA hier op de Grote Martkt flesjes water gaat uitdelen. Voor elk flesje stort het CDA tien cent op de rekening van een goed doel, te weten de drinkwater-voorziening in Bangla Desh. De actie vindt plaats in het kader van de waterschapsverkiezingen waaraan het CDA meedoet – de partij hoopt dat zoveel mogelijk mensen gaan stemmen.

Tot zover het bericht. Zouden ze bij radio Noord nou echt niet doorhebben dat ze zichzelf tot doorgeefluik maken van de CDA-propaganda? En dat ze hiermee de deur hebben opengezet voor andere partijen? Ik hoor ze bij  die partijen al roepen: “Kom op jongens, verzin ook eens een goed doel, dan krijgen we gratis zendtijd op Noord!”

Overigens kan ik de CDA-lijst bij het waterschap Hunze en Aa’s absoluut niet representatief vinden. Er staat geen enkele stadjer op. Dan weet je al op voorhand dat recreatieve en natuurbelangen het af moeten leggen tegen het landbouwbelang.

Willem Smink muilkorft hogeschoolblad

Willem Smink, oud-wethouder van Groningen, is nog geen negen maanden bestuursvoorzitter van de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden (NHL), of hij ontpopt zich al tot een ouderwetse autocraat. Hij draait het hogelschoolblad de nek om. Op zijn gezag wordt het vervangen door twee bladen, een voor studenten en ’t ander voor medewerkers, maar beide “geconditioneerd onafhankelijk“.

Smink is een erkende meester in newspeak en slim genoeg om te weten dat “geconditioneerd onafhankelijk” gewoon neerkomt op afhankelijk. De oostbloklanden waren indertijd ook “geconditioneerd onafhankelijk” van de Sovjet-Unie. Sminks’ roeptoeter Ageeth Huizinga, hoofd Marketing en Communicatie van de NHL, onder wie de nieuwe redacties straks moeten ressorteren, geeft ook wel aan waar het haar baas om begonnen is. Smink wil niet dat mensen via het hogeschoolblad “de vuile was buiten hangen”.

Bovendien voert Huizinga namens haar baas “budgettaire redenen” op:

“We zijn bezig met nieuwbouw, dat is een heel zwaar project, dat veel geld kost. Het moet nu eenmaal uit de lengte of uit de breedte komen.”

Die nieuwbouw valt maar liefst zo’n zestig procent duurder uit dan begroot. Oorspronkelijk zouden de kosten 55 miljoen euro zijn, maar dat is nu 89 miljoen. Intussen mogen NHL-docenten bivakkeren in “zelfmoordhokjes” zonder daglicht-toetreding, die verboden zijn bij de Arbo-wet. En straks is er natuurlijk wel geld voor allerlei glimmende reclame-prullaria, waarin Smink breeduit en onweersproken zijn hoera-praat mag etaleren.

Nee, als sociaal-democraat heeft Willem Smink nu wel afgedaan. Hij is diep, heel diep gezonken. Dieper kan bijna niet. In de oude Sovjet-Unie zouden ze trots op zo iemand geweest zijn.

Hanze-studente reageert met column op Gelkinghe

Woensdag schreef ik hier dat de Hanzehogeschool en journalistiek geen gelukkige combinatie vormen. Dit naar aanleiding van twee items op Pressit.nu, een zogenaamd “crossmediaal nieuwsplatform” dat Hanze-studenten van een minor journalistiek produceren onder supervisie van hun docenten.

Eigenlijk vormden de studenten niet eens mijn belangrijkste mikpunt. Want dan zou ik wel zijn ingegaan op het elementaire gebrek aan historisch besef, dat uit het geëmbedde filmpje bleek. Nee, ik vond het vooral raar dat de Hanze-docenten journalistiek aantoonbare fouten tegen de logica door de vingers zagen en die ook klakkeloos op een openbare website lieten publiceren. Bovendien herinnerde ik eraan, dat het bestuur van de Hanzehogeschool niets moet hebben van onafhankelijke journalistiek bij de eigen hogeschoolkrant. Wat wil deze instelling dan met een opleiding journalistiek, was de onderliggende gedachte.

Hoewel ik een mailtje naar de redactie van Pressit.nu stuurde, reageerde er noch een student, noch een docent op mjn weblog. Dan denk je: ze durven de discussie niet aan. Maar nu staat er dan toch een column op Pressit.nu, helaas zonder een link naar mijn stukje (zoals de netiquette gebiedt), waarin behoorlijk op de man wordt gespeeld.

Zo wordt mijn alleszins vriendelijke en voorkomende attenderingsmailtje geduid als het seintje van een “zelfingenomen journalist die op deze manier zijn stukje onder de aandacht wil brengen”. Ook zou ik met “modder gooien”. Bovendien zou “uit enige research” zijn gebleken dat mijn site eens wegens smaad uit de lucht gehaald is.

Naast het op de man spelen argumenteert de columniste gelukkig ook nog. Zo zou ik het verschil niet zien “tussen schoolopdrachten en daadwerkelijke journalistiek”, “tussen aspirant-journalisten, namelijk wij als studenten Journalistiek, en daadwerkelijke journalisten”. De site Pressit.nu, zo schrijft zij, …

“… is onderdeel van het leerproces, een platform waar studenten hun artikelen plaatsen om zo hun journalistieke kwaliteiten te kunnen verbeteren. En natuurlijk, sommige artikelen zijn (nog) niet journalistiekwaardig, maar daar gaat het niet om. Het doel is te leren werken met verschillende soorten media en genres, in een reële situatie. (…) Een vergelijking tussen echte journalistiek en de website kan dus niet gemaakt worden.”

Maar die website is dus wel gewoon openbaar, met de getolereerde blunders en al. Dan kan je ook reële kritiek verwachten, zeker als je meermalen tegen de logica zondigt. Natuurlijk zie ik het verschil wel tussen schoolopdrachten en journalistiek. Alleen, publiceer die schoolopdrachten dan niet op een website die overal bekeken kan worden, en vooral niet als er aantoonbaar verkeerde conclusies worden getrokken op basis van het zelf verzamelde materiaal.

Op de invectieven ga ik niet in. Wat betreft het uit de lucht halen van mijn weblog – dat is in maart 2006 inderdaad gebeurd, maar volkomen ten onrechte, zoals de directeur van Web-log (de provider), indertijd heeft toegegeven. Deze Joris Leermakers heeft hiervoor zijn excuses aangeboden, zoals uit “enige research” had kunnen blijken. Het verzwijgen van dit vrij elementaire feit kan worden beschouwd als smaad.

Journalistiek en Hanzehogeschool, geen gelukkige combi

Bij de Hanzehogeschool, thans in het buitenland de Hanze University geheten, hebben ze sinds een poosje een minor journalistiek. In het kader van dat bijvak – “een nieuwe en spannende ervaring” – maken de cursisten Pressit.nu, “een crossmediaal nieuwsplatform”, zeg maar een website met teksten, plaatjes en filmpjes.

Op die website vinden we bijvoorbeeld het artikel “Lang leve de Hanzehogeschool“, dat een onderzoek behelst naar de hoeveelheid koffie die is gedronken aan de Hanzehogeschool en haar voorgangers, in de 210 jaar dat deze volges Pressit.nu hebben bestaan. De schrijvers becijferen, dat er momenteel 22.500 liter koffie per week doorgaat aan de Hanzehogeschool, wat neerkomt op 90.000 liter koffie per maand. Deze plas vermenigvuldigen zij weer met twaalf en de uitkomst is dan een koffie-consumptie van 1.080.000 liter per jaar.

Klinkt logisch, maar de schrijvers hielden geen rekening met het nogal matigende effect van vakanties. Het kan nog gekker, want de onderzoeksjournalisten in spe van Pressit.nu negeren ook goeddeels het feit dat er op de Academie voor Teeken-, Bouw- en Zeevaartkunde in 1798 slechts enkele tientallen leerlingen zaten, en dat er sindsdien tot 1960 maar een zeer langzame ontwikkeling was in de leerlingen-aantallen bij de constituerende onderdelen van de Hanzehogeschool, die nu dus ruim 20.000 studenten telt. Weliswaar wilden ze niet uitkomen op de slordige 226 miljoen liter, die je zou krijgen door hun berekende jaarconsumptie met 210 te vermenigvuldigen, maar ze komen wel uit op een totaal koffie-verbruik van bijna 130 miljoen liter voor die dikke twee eeuwen. Wat dus veel te veel is.

Als “extra instapvoorwaarde” voor de studenten die aan de Hanze-minor journalistiek mee willen doen, geldt dat ze een “brede algemene ontwikkeling” moeten hebben. Ik vraag me af of de docenten die zo’n becijfering in de etalage laten staan, daar wel over beschikken.

Op de site van Pressit.nu vinden we ook een “Week van de Geschiedenis Quiz“. Het betreft een filmpje waarin de adspirant-journalisten hun collega-Hanzestudenten een paar “simpele” historische vragen stellen over de Eerste Wereldoorlog, de Nederlandse koloniën, de eerste man op de maan en het levenseinde van Nelson Mandela:

“Het valt redelijk mee”, aldus de reporter, die duidelijk niet de vinkjes voor de goede antwoorden turfde. Bij minder dan eenderde van de gestelde vragen verscheen zo’n vinkje.

Overigens is het de vraag of het bestuur van de Hanzehogeschool wel verlegen zit om goede journalisten. Bestuursvoorzitter Henk Pijlman ziet weliswaar graag dat elke natte scheet van hem onverdund in de media verschijnt, maar benoemde een aantal jaren geleden een van zijn directeuren tot hoofdredacteur van het Hogeschoolblad. Sindsdien is dat nog meer een leibandenblaadje dan het al was.

Gemeente Groningen priviligieert GIC

Ik heb hier al paar keer keer aangegeven wat ik van de Groninger Internet Courant vind. Wees niet bang, ik ga me niet herhalen. Maar het bevreemdt mij wel zeer, dat op de officiële portal van Groningen, zoals geregistreerd is door de dienst Ruimtelijke Ordening, een soort van doorlopende voorstelling staat van GIC-headlines. Misschien heeft onze gemeentelijke overheid het niet door, maar daarmee geeft ze een stempel van goedkeuring op bijzonder slechte journalistiek, en tevens een bijzonder privilege aan een van de particuliere nieuwsorganisaties die onze stad rijk is.

Lokale nieuwssites verpunken persbericht RUG

Ook verbazingwekkend. Eén enkele RUG-student onderzocht wat de kosten en baten zijn van een spoorlijn Groningen – Veendam – Stadskanaal – Emmen in de verschillende varianten. Op basis van dat onderzoek concludeert hij dat die spoorlijn het beste maar helemaal naar Emmen kan lopen. Zijn docent vindt dat hij dat onderzoek goed uitgevoerd heeft en vanwege het algemene belang attendeert hij er de universitaire voorlichtingsdienst op. Die maakt er een persbericht van en vervolgens roepen nieuws-sites in Stadskanaal en Emmen:

“Rijksuniversiteit pleit voor spoorlijn Groningen-Emmen”.

Net of de RUG als instelling voor zo’n spoorlijn opkomt. Wat dus helemaal niet zo is. En toch houden zulke websites ijskoud aan hun sprookje vast. Waarschijnlijk is de wens hier de vader van de gedachte.

Wat de zaak zelve aangaat: ik ben zéér voor zo’n spoorlijn tussen Groningen en Emmen. Fiets mee in de trein naar Emmen, en dan met de wind in de rug fijn terug naar Groningen peddelen. Helaas schoot de provincie Drenthe dat aanlokkelijke idee vandaag alweer af.

Zelfbevlekking in de grachtengordel

De Universiteit van Amsterdam (UvA) gaf gister haar eigen weekblad Folia de ‘Gouden Luis’, een spiksplinternieuwe prijs voor journalistiek over het hoger onderwijs. Volgens de UvA is Folia héél erg kritisch en het aller-, allerbeste medium over hogescholen en universiteiten.

Wat zal ik zeggen: Ons kent ons? Het hemd is nader dan de rok? Amsterdam roffelt zichzelf weer eens op de borst?

Ach laat ze maar. Voor journalisten die elders in de branche werkzaam zijn is het nog het meest opvallend dat Folia de prijs accepteert. Immers, voor de gezamenlijke jaarlijkse Kring Award van alle hoger onderwijsbladen in Nederland stuurt Folia nooit wat in. Niet omdat ze niet durven hoor, hou me ten goede. De Folia-redactie liet eens weten dat het sneu zou zijn voor de andere bladen, als zij aan die wedstrijd mee zou doen.

Het Noorden klonk veel te ver weg

Curieuze herinnering van Karin Sitalsing, noordelijk correspondent van de Volkskrant, aan de vandaag overleden Relus ter Beek. De Drentse Commissaris der Koningin corrigeerde haar eens, toen ze over ‘het Noorden’ sprak. Het was ‘Noord-Nederland’ volgens hem – dat hadden hij en zijn Groninger en Friese collega’s zo afgesproken, omdat het Noorden ze veel te ver weg klonk. Ter Beek wist Sitalsing te overtuigen en zij liet als haar functie Correspondent Noord-Nederland op haar visitekaartjes zetten.

Kunstjes

En weer zo’n denigrerend verkleinwoordje op de Dagblad-site:

“…de artiesten, kregen maximale aandacht voor de kunstjes die ze onder de knie hebben.”

Door de positieve setting valt het dit keer minder op, maar desalniettemin: Waar haalt zo’n journalist de verwatenheid vandaan?

‘Een baantje’

“Een baantje“, zo noemt het Dagblad van het Noorden het voorzitterschap van een vaste kamercommissie.

Zou de journalist die zoiets opschrijft zelf überhaupt wel een vergadering kunnen leiden?

Boswachter nieuwsverschaffer nummer 1 in komkommertijd

Stroomopwaarts meldde een tijdje terug dat het frappant was, hoeveel dieren er deze zomer in het nieuws komen. Hij heeft gelijk. Fauna heeft in de nieuwsluwte zonder meer de plaats ingenomen van flora zoals komkommers met record-afmetingen.

Maar voor nieuws over fauna moet je natuurlijk wel bij bepaalde zegspersonen zijn, die in deze tijd van het jaar hun post niet verlaten en stug doorwerken. Dat blijken met name de boswachters. En dat de media hen in dit tijdsgewricht weten te vinden, moge blijken uit een kleine steekproef uit het nieuws van gisterenavond.

Zo bericht het Dagblad van het Noorden hoe boswachter Nico de Vries van Sellingen is aangevallen door twee hoornaars. Ze raakten hem right between his eyes, en ondanks zijn pientere gifuitzuigpompje hield hij er dagenlang knallende kopzeerte aan over. Dezelfde boswachter De Vries figureert ook nog in een ander DvhN-stuk, waarin hij signaleert dat een ware maaimanie  het Westerwoldiger vlinderparredies naar de knoppen helpt (niet dat hij er schoolmeesterachtig over wil gaan doen). En dan heeft de Drentse afdeling van de NOS nog een radio-reportage, waarin boswachter Pauline Arends uit Schoonloo ons met geluidsimitaties en al kond doet van de ontwikkelingen bij de Drentse ruigpootuilenpopulatie in het voorbije broedseizoen.

Drie maal een boswachter, en dat allemaal op één enkele avond, in een beperkte steekproef van regionale portee. Dat valt op! Dat lijkt op een trend.

Het is maar een suggestie, maar ligt het gezien de boswachtershow in de media niet voor de hand om de komkommertijd te herdopen in bijvoorbeeld de boswachtersperiode?

Feitelijke monsters zijn veel erger dan bedachte

De meest verschrikkelijke monsters zie je in bepaalde films. Dat zou je denken tenminste. Maar het is niet zo. Want de verbeelding wordt altijd getart door de werkelijkheid.

Via