Poolshoogte op het achterplaatsje – bij de comeback van Peter Schaap
Geplaatst op: 23 januari 2017 Hoort bij: Muziek, Oosterpoort, Stad toen, Uncategorized 3 reacties
Peter Schaap maakt een eenmalige comeback als liedjeszanger. Veertig jaar geleden stopte hij met het maken van muziek op podia. Het succes kneep zijn bron af. “Ik schreef altijd over dingen die ik zelf meemaakte”, vertelt hij op TV Noord,
“en maakte eigenlijk nauwelijks wat mee. Je zat in de auto naar ‘t optreden en je ging weer naar huis. Of je zat in de studio, en dat soort dingen. Maar dat was niet iets inspirerends. Dus op een gegeven moment heb ik me daarvan teruggetrokken (…) en ben wat anders gaan doen.”
Veertig jaar geleden, rekendereken, dat was in 1977.
Maar toen maakte Peter best wel wat mee! Hij zat bijvoorbeeld een keer ’s nachts na sluitingstijd in de Plu’s, toen daar de politie binnenviel.
Folkcafé De Plu’s, moet je weten, had een dagvergunning, zodat de tent al om één uur ’s nachts moest sluiten. Maar dan was het vaak nog vreselijk gezellig. Zo die keer ook, dat Peter Schaap er aan de bar zat. Jan Stelma, de kroegbaas, had het licht wel gedimd, de deur op de grendel en de gordijnen dichtgedaan, maar het kroegrumoer drong toch tot de buitenwereld door en een boze buurman moet de politie hebben gebeld.
Een aanrijtijdje later werd er hard op de buitendeur van de Plu’s gebonkt. Politie! Iedereen hield zich op slag muisstil. Jan riep naar voren dat hij eraan kwam, volgde een klaarliggend scenario, deed de achterdeur open en alle aanwezigen slopen op hun tenen het achterplaatsje op, waar nog net wat ruimte over was tussen de hoog opgetaste stapels wijnflessen.
Ook Peter Schaap stond daar, bibberend in zijn heel hippe, maar tevens erg dunne bloesje. Tamelijk langdurig, want de politie zag natuurlijk wel aan glazen, asbakken en over stoelleuningen gedrapeerde jasjes dat er pas nog volk binnen was geweest en zat Jan daarom kwaadaardig zuigend uit te vragen.
Dat duurde maar en duurde maar tot een verstoppeling op het achterplaatsje moest niezen, en een van die enorme stapels wijnflessen met donderend geraas ineenstortte.
Jan probeerde de agenten nog wijs te maken dat dat om zijn krolse kat ging, het rotbeest, maar zulks wilde er bij de opsporingsbeambten niet in. Zij vermoedden gespuis en namen resoluut poolshoogte op het achterplaatsje. Qua bekeuringen sloeg de Groninger politie een flinke slag, die nacht.
De Plu’s hield zich nog geruime tijd netjes aan de vergunning, zelfs de buren bleken er naderhand goed over te spreken. Het hele geval zou vast een prooi der vergetelheid geworden zijn, als Peter Schaap het niet in zijn hoofd gehaald had om opnieuw op te gaan treden.
Een muzikaal antidotum tegen de tarantulabeet
Geplaatst op: 8 november 2016 Hoort bij: Muziek 1 reactie
Gister tweette ik dit melodietje, dat ik aantrof in het medische curiositeitentraktaat uit 1681-1683 van Stephanus Blankaart. Het wijsje gold volgens deze Amsterdamse arts als weermiddel tegen de giftige beet van de tarantula. Een van de effecten van zo’n spinnebeet was namelijk een zingen en dansen “sonder ophouden”. Als het gif de gal bedierf, prikkelde dat de zenuwen, hetgeen zich weer uitte in zwieren, springen en swingen, dartelen, trappelen en huppelen:
“Zoodat de musyk het eenigste middel is tot dese ziekte, want de lyder danst met groot geweld op de klank van de instrumenten, en dat met mate (= op de maat), alhoewel hy sulks noit geleert heeft, dan soo vertrekt het fenyn door ’t zweeten weg…”
Het heilzame tweetje adresseerde ik speciaal aan Kainbongel oftewel Henk Scholte, die het weer doorbriefde naar Törfgenoot Flip Rodenburg. En Flip maakte er binnen de kortste keren een muzikale opname van, die Henk vandaag op zijn beurt op de SoundCloud zette. Oh wacht, dat is waar ook, zoiets kan je embedden. Dit is ‘m:
Mocht u dus onverhoopt gebeten worden door een tarantula, u weet wat u te doen staat. Gauw naar Groninganus om dit wijsje af te spelen. Bookmark deze pagina. Zij kan levens redden!
Naar Peest om Törf te zien
Geplaatst op: 30 oktober 2016 Hoort bij: Drenthe, Muziek 10 reactiesAl een poosje in de smiezen, maar er stond vaak een auto voor. Nu even niet. Middenplantsoen Ploeglaan, Hoogkerk:
Berkjes in het Bunnerveen:
Op de Grote Masloot die er langsloopt een stuk of 25-30 zwanen. Dit zijn er 10:
Door slak? aangevreten vliegenzwam:
Een eindje verder dit eekhoorntjesbrood, versmaad:
Noordsche Veld bij Peest:
Eikenlaan bij Peest:
Ornament aan een muur in Peest: bosarbeiders met paarden voor een wagen vol bomen op een modderweg:
Doel van de reis was een optreden of openbare repetitie van folkgroep Törf, ter gelegenheid van hun veertigste verjaardag. De eigenhandig gefabriceerde doedelzakkencollectie van Flip:
De jongens speelden verscheidene nieuwe nummers, waaronder een over de veenkoloniale condition humaine, dat ik het mooiste vond:
Geert, Marius, Eddy:
Het uitzicht in de pauze:
Schrijver dezes bleek bij de tombola de gelukkige winnaar van hun laatste cd, waarop werk staat dat gebaseerd is op teksten van Simon van Wattum. Deze plaat is bijna uitverkocht en wordt niet bijgeperst. Nu had ik hem al en daarom verloot ik hem vandaag over een week onder de mensen die hier bij de reacties melden dat ze ervoor in aanmerking willen komen.
Zes albums van Musica Reservata op YouTube
Geplaatst op: 2 september 2016 Hoort bij: Muziek 4 reacties
Collectie Rijksmuseum.
Iemand heeft onlangs zes complete LP’s van het legendarische Musica Reservata op YouTube gezet. De ervaring leert dat die muziek er vrij gauw weer van afgehaald wordt, dus geniet ervan, zolang het kan:
- Music From the Time of Christopher Columbus (1968)
- Music from the 100 Years War (1969)
- Music from the Court of Burgundy (1969)
- 16th-Century Italian Dance Music (1971)
- 16th-Century French Dance Music (1972)
- Josquin Des Prés (1976)
Dichtmatig commentaar op de terugkeer van wals en polka
Geplaatst op: 15 januari 2016 Hoort bij: Kunsten, Muziek Een reactie plaatsen
Bron: De Noord-Ooster, zaterdag 1 augustus 1925.
Noordfolk Festival, Veenhuizen
Geplaatst op: 29 augustus 2015 Hoort bij: Drenthe, Muziek 9 reactiesMaakte weinig foto’s op de heenweg en kwam er dus veel te vroeg aan. Kreeg zo nog de soundcheck van Elly & Rikkert en hun backing vocals mee:
Toen werd het even stil en ben ik maar wat rond gaan lopen op het terrein en in de opstallen. Op een beuntje stond een stel ouwe kinderwagens. In zoiets moet ik ooit nog rondgereden zijn:
’t Achtererf, over het veld de ds. Germsweg:
Processie met kaardebollen:
De folk wordt met de paplepel ingegoten:
Buitenspelers: Auke Eringa en Martijn Versteegh van Sidaro:
Binnenspelers: Bert Ridderbos op bouzouki en de prima accordeonist Erik de Jong als opwarmertje – op dat moment was het al warm in de nog maar halfvolle tent, zodat die maximaal werd opengegooid:
Vogels van diverse pluimage bij de Pipowagen:
De grote vogelvrouw is Nienke Busser. Okee, nog maar eentje:
Elly & Rikkert, nu tijdens hun optreden, een aangenaam licht mengsel van oude successen, veel minder bekende verzoeknummers en fonkelnieuwe nummers. Er werd niet geëvangeliseerd, alleen een stukje Leonard Cohen geciteerd, wat absoluut geen dissonant was, integendeel:
Ze hadden er zelf ook duidelijk schik in:
Een van de uitstekende achtergrondzangeressen, twee zusters die al vanaf hun jongste jeugd samen zingen:
Hans van der Lijke – onnavolgbaar woordkunstenaar en droogkomiek, in de schuur. Hij deed het grotendeels in het Gronings, ik vroeg me af hoeveel mensen dat begrepen, maar uit het gelach bleek toch nog aardig wat:
Ook heel mooi, het Mischa MacPherson Trio:
Aandachtig publiek:
Buiten drie delibererende dichters (Joost Oomen, Egbert Hovenkamp II, Henk Scholte):
Die hun beraadslagingen binnen voortzetten:
De fotogeniekste bleek uiteindelijk Hovenkamp:
Ik zat wel aan mijn muziek- en mensentax, er brak een zonnige, windstille avond aan en ik besloot terug naar huis te fietsen. Bij Norg dit enigszins gehavende Bont Zandoogje:
Vanaf de Onlanden kon je bijna twintig ballonnen boven de stad zien hangen, waarvan dit er enkele zijn:
Met dank aan Frans van Woerkom voor enkele namen die me ontschoten waren.
Drinklied op de zoute haring (1645)
Geplaatst op: 18 juni 2015 Hoort bij: Muziek Een reactie plaatsen
Het filmpje is van Leo Borst.
Voor de oudste tekst zie DBNL.
Varianten staan op de Liederenbank (en dan m.n. via de DBNL-icoontjes).
Vier recente draailierdeunen
Geplaatst op: 24 januari 2015 Hoort bij: Muziek 1 reactie
Liereman met draailier. Detail uit de prent ‘Kluchtige schermutseling…’ (1742). Rijksmuseum.
- Turks wijsje op elektrische draailier – Acemi Neyzen
- ‘Anna Beebee‘ op altdraailier – G.Jolivet
- Italiaan speelt cover van hardrockdeun
- Franse traditional ‘Montée des bois de Vaux‘ – Andrey Vinogradov
Vrijkaartjes te win voor concert in Haarlem
Geplaatst op: 8 november 2014 Hoort bij: Muziek, Stad nu 2 reactiesIn het hol van de leeuw, op een plek aan het Zuiderdiep waar vanwege een bepaalde koffieshop horden Groninger popmuzikanten langskomen, profileert Haarlem zich in een rijtje mupi’s als popstad:
Door ze een mailtje te sturen met je gegevens, kan je vrijkaartjes winnen voor concerten als van Will and the People, Miss Montreal of Spinvis. Voor zo’n concert moet je natuurlijk wel naar Haarlem. Maar dat lijkt me geen straf.
Niet alleen een vrolijk drinklied
Geplaatst op: 18 augustus 2014 Hoort bij: Muziek 2 reacties
Zat al een poos met een melodietje in mijn hoofd en floot het ook regelmatig, onderweg. Maar van de tekst herinnerde ik me zo goed als niets. Alleen een eindpassage: “…and never a pocket of money” – maar googelen met die flard leverde niets op.
Dat was ook geen wonder, want zaterdag viel me in dat die eindpassage “with never a penny of money” moest zijn. Vervolgens bleek het opsnorren een makkie – het ging om “We be soldiers three”, opgetekend door Thomas Ravenscroft in zijn bundel Deuteromelia (1609).
Natuurlijk ook meteen wezen zoeken naar uitvoeringen op YouTube. Er zit veel bagger tussen, maar er zijn toch ook wel wat aardige interpretaties:
Vrijwel alle uitvoeringen echter, zijn volgens mij gemankeerd door de eendimensionele blik op dit lied als drinklied. Dat is het ook, zeker, maar dat niet alleen.
We zijn drie soldaten, zegt de tekst, en we vragen u uiterst vriendelijk om ons te vergeven, maar we komen net uit de Lage Landen en zijn platzak… Uit het tweede couplet blijkt dat de berooide soldaten op iemand proosten. Dat moet welhaast de weldoener zijn die ze intussen vergeving schonk door ze dat drankje te verschaffen. Geheel en al vrijwillig?
Het jaar dat Ravenscrofts bundel verscheen – 1609 – was ook het eerste jaar van het Twaalfjarig Bestand in de Nederlanden. Talloze huursoldaten, waaronder nogal wat Engelse en Schotse, werden afgedankt. En aan de dijk gezette soldaten waren er berucht om dat ze wel kwaadschiks aan hun natje en droogje kwamen, als ze die goedschiks niet kregen. Je kunt denken aan de Spaanse Furie of soortgelijke plunderingen van steden, maar in vredestijd was het vooral het platteland dat overlast ondervond van zwervende soldaten die zich menigmaal ontpopten als uiterst vervelende, “sterke bedelaars”.
Die tweede laag, die van een lichte dreiging achter alle luchtige vrolijkheid, die zou eigenlijk ook een beetje hoorbaar moeten zijn bij een adequate interpretatie van dit lied. Maar dat is dus niet veel uitvoerende artiesten gegeven.
’t Witte Bierhuis, de Beat Bar en de Kroeg van Klaas
Geplaatst op: 5 augustus 2014 Hoort bij: Muziek, Oosterpoort 3 reactiesIn 2008 schreef ik hier iets over termen als beatbar, beatmuziek en beatkelder. Een klein onderzoekje aan de hand van de toen juist gedigitaliseerde Leeuwarder Courant leverde op, dat die termen vooral in 1966 gebezigd werden. Daarna ebde het gebruik ervan weg.
Aanleiding voor dat onderzoekje was een bericht over een Beatbar aan de Oosterweg in de Oosterpoortwijk. Heb toen nog wel gezocht in andere bronnen, om achter de locatie te komen, maar dat leverde niets op.
Inmiddels is het Nieuwsblad van het Noorden ook al lang en breed gedigitaliseerd, maar dat heeft tot vanavond niet tot heropening van het onderzoek mogen leiden. Bij toeval zag ik echter de openingsadvertentie van de Beat Bar staan:
Nieuwsblad van het Noorden 21 oktober 1965.
De uitbater was kennelijk een H. Koning, maar wat die Bartels dan bovenin de advertentie deed, behalve het welkom heten van “al zijn vrienden, vriendinnen en dochters”, mag Joost weten. Of zou het een barkeeper met een hekel aan zonen zijn geweest?
Enfin, het belangrijkste is, dat ik nu de lokatie weet: Oosterweg 26. Op dat adres zit tegenwoordig de Kroeg van Klaas. Kennelijk bestaat er op die plek al bijna vijftig jaar een poptraditie, in afwijking van (de) overige horeca van de wijk, waar het Hollands repertoire nog decennialang de toon aangaf.
Dat er een jonger publiek in de Beat Bar kwam, blijkt uit de student (25) die er stennis maakte en de Kloosterbuurster valsemunter (26) die er tegen de lamp liep (berichtjes uit 1966).
Voordat Koning er de Beat Bar van maakte, heette de tent dus ’t Witte Bierhuis. Die naam zou te maken kunnen hebben met witte buitenmuren, maar ook – naar analogie van de witte (benzine) pomp – met goedkope pils. Ik denk dat het onder die naam nog een traditioneel, mogelijk vrij eenvoudig gehouden café was. Het Witte Bierhuis bestond in 1958 al, eerder zat er een slijterij.
De naam Beat Bar lijkt minder lang te hebben bestaan. In 1968 heette de kroeg hier café Koning, en dat was ook de naam in 1970. Zo te zien continueerde de uitbater van de Beat Bar onder een andere bedrijfsnaam, eentje die aan zijn eigen achternaam ontleend was. Kreeg de Beat Bar door de akkefietjes een minder goede naam? Was Koning toe aan bezadigder klandizie?
De eerste keer dat de Kroeg van Klaas in het Nieuwsblad genoemd wordt, is in een bericht over de brand van 1975. Het staat me bij dat ze toen (ruim) een jaar bestond. In elk geval zal ze tussen 1970 en 1975 opgericht zijn.
Ze bestaat dus nog steeds. Veertig jaar, dat is een gevorderde leeftijd voor éen café.
RUM – ‘Schoon lief, hoe ligt gij hier en slaapt’
Geplaatst op: 19 juli 2014 Hoort bij: Muziek 1 reactieSchoon lief, hoe ligt gij hier en slaapt,
in uwen eerste drome?
Wil opstaan en de mei ontvaân,
hij staat hier al zo schone.‘k En zou voor gene mei opstaan,
mijn vensterke niet ontsluiten,
Plant uwe mei waar ’t u gerei,
plant uwe mei daarbuiten.Waar zou ‘k hem planten of waar doen?
’t Is al op ’s Heren strate.
De winternacht is koud en lang,
hij zou zijn bloeien laten.Schoon lief, laat hij zijn bloeien staan,
wij zullen hem begraven,
op ’t kerkhof bij den eglantier,
zijn graf zal rozekens dragen.Schoon lief en om die rozekens
zal ’t nachtegaalke springen,
En voor ons bei’ in elke mei
zijn schoonste liedekens zingen.
Petretten van Toaldag
Geplaatst op: 15 maart 2014 Hoort bij: Muziek, Stad nu Een reactie plaatsenHoogleraar Groningse Talen en Culturen Siemon Reker in gesprek met een oudere kennis:
Flip Rodenburg en Eddy de Jonge van Törf:
Totaal verschillende types in geanimeerd gesprek:
Zangeres Marlene Bakker:
Lid van het corporale bittergenootschap Omlandia. Let op de Ommelander vlaggedas, die kennelijk nooit gewassen is, of misschien wel helemaal niet gewassen mag worden:
Jan Glas kreeg het eindelijk voor elkaar om me een abonnement op het Gronings literaire tijdschrift Krödde aan te smeren:
Zij ging helemaal uit haar bol bij de volborstige uitvoering van de Knoalster Lorelei:
Door Henk Scholte, met pianobegeleiding van Bert Ridderbos:
Nog meer troubadours – Alex Vissering, Henk Jan de Groot:
Edwin Jongedijk:
Fans uit de Oosterpoort, moeder en dochter. De moeder heb ik ooit een geïnterviewd. Ze werkte als meisje in de puddingfabriek van AJP. Als andere meiden haar voor ‘puddingsjodder’ uitscholden, dan wees ze lekker op haar loonzakje:
De gedippetaaierde, Bote Wilpstra, kwam de K. ter Laanpries uitreiken:
Aan Hans van der Lijke, een geweldige liedjeszanger (hoor zijn Wadwerderweg, hier de tekst:
Elders vertelde en speelde Erik Bulthuis groteske sprookjes van Grimm in het Gronings:
Prachtig uitgedoste bezoekster:
Een fan van Bert Hadders en Harry Niehof:
groninganus 
Recente reacties