Door de grazige landouwen van het oostelijk Westerkwartier

Blaarkoppen op de dijk van het Aduarderdiep – op de achtergrond de pastorie van Leegkerk:

Dezelfde koeien vanaf de Tichelwerkbrug – op de achtergrond de suikerfabriek van Hoogkerk:

Vlakbij die brug – Nubische geiten die met smaak het lange gras verorberen:

Kikkers bij Den Horn in een sloot:

Bij de Traansterweg, niet ver van Pasop:

Hooilandje bij Oostwold:

Snoetjeknoffelende paarden bij Oostwold:

Klein eindje verder: zwaan valt al te opdringerige pink aan:

Middagster rondje

Ook afgezien van de kiekendief was het gister een mooi rondje fietsen. Soms denk ik dat ik uitgekeken ben op de Middag, dat het gedeelte van het Westerkwartier tegen het Reitdiep aan. Maar dan doen zich toch nog dingen voor, die eerder onopgemerkt zijn gebleven.

Bij de driesprong Noodweg-Zijlvesterweg, ten noorden van Hoogkerk, ligt een onbehuisde wierde. Normaliter is die vrij moeilijk in beeld te brengen, maar nu werd er gehooid, waardoor het reliëf extra goed zichtbaar is:

Bij de Zijlvesterweg voorbij Slaperstil – meerkoet met pullen:

Een hekje aldaar:

Scholekster met afgesleten snavel:

In Oostum was rietdekker Kiers uit Oudeschip aan het werk:

Elzenhaantje bij Aduarderzijl:

Bloesem, Aduarderzijl:

Dorpsgezicht Feerwerd:

Wapenschild met adelaar op grafsteen, Feerwerd:

Dorpsgezicht Garnwerd:

Een wisselend bewolkt arcadia bij Hekkum:

Siësta:

Koeien aan de dijk:

Op de Hoge Paddepoel zo’n dertig, veertig zwanen op een kluitje (ik dacht dat ze dit alleen bij vorst en winterdag deden):

Beetje dichterbij:

Even op bezoek in de Grouwelderij:

Rondje Paterswolde

Bemaggeld pand aan de Meerweg – eerst zat er iemand die abstract-geometrische configuraties op de muur aanbracht, maar die zijn overgekalkt zonder vervolg. Je zou bijna gaan denken dat het gekraakt is:

Hoornsedijk – hopelijk blijft dit ensemble bewaard, maar ik vrees dat dit een vrome wens is:

Vacante zetels onder een meidoorn:

Broedende fuut komt niet in beweging, maar houdt me in  de gaten:

Bewolkt rondje Middag

Nogal kil vanmiddag, heb de handschoenen er zelfs bij aan gehad, maar Middagsterland is zelfs mooi bij dit weer, dat weinig mensen tot fietsen verleidt.

Bij Hoogkerk – het eerste gras is van het land af:

Kleiwerd:

Café Hamming, Garnwerd:

’t Waarhuis in Aduarderzijl van de Garnwerder kant:

Op de dijk tussen dat dorp en Allersma:

Het pad omlaag:

’t Waarhuis van de Ezinger kant:

Singels Allersmaborg, Ezinge:

Boomgaard van Allersma (1):

Boomgaard van Allersma (2):

Een scholekster bij de Dorkwerderbrug:

Bermslinger Leegkerk:

Rondje Hilmahuizen:

Boom- of paalhut, Vierverlaten:

Zuidwendinger molen, met op de achtergrond een boerderij op Lagemeeden;

Dam met paardenbloemenspoor:

Langs het Hoendiep nz.:

Tuintje in Enumatil:

Hek bij Briltil:

Curieuze geitjes in de Galanden:

Landschap bij de Gaweg, oorspronkelijk Noordhorn:

Bij Gaarkeuken:

Westerzand bij Lutjegast – de meeuwen vlogen niet achter de tractor aan, maar bleven op een strook haaks op het spoor dat de tractor achterliet:

De prille bladeren van een rode beuk op het Westerzand:

Bij Lutjegast. Het veulen was helaas net uitgedarteld en wilde drinken:

Gezicht op Lutjegast vanaf de opgang naar de brug bij Eiberburen:

Het uitzicht de kant van Stroobos op:

’t Wingewest woar gasvlaam braandt:

Parmante hazen, met op de achtergrond Stroobos:

Bonte Piet bij Hilmahuizen:

Structuur in droge sloot bij Lutjegast:

Bij Niekerk hebben ze het Hoge Voetpad verbreed en gerenoveerd. De laatste keren dat ik erlangs kwam, schold ik ook op de vergaand oneffen toestand, maar de romantiek is er nu wel verdwenen:

Viaduct Roderwolderdijk – uitzwaaiers van de FC Groningen die morgen de bekerfinale tegen PEC Zwolle speelt:

Rondje Leek

De Poffert:

Batse kwik:

Langs het Hoendiep:

Bij Enumatil vloog een roofvogel op van een plek waar een andere bleef zitten. Op de grond nestelende buizerds? Het schijnt wel eens voor te komen.

Bij de Traansterweg:

Doel van de reis: de opening van de Eerelman-tentoonstelling in Museum Nienoord:

Je mocht op deze expositie niet fotograferen en ik ben daarom niet zo lang gebleven. Weer naar buiten, waar de vogeltjes fluiten:

Grappig bootje op het Leeksterhoofddiep:

Eikentweeling:

Bij het Leekstermeer in de buurt:

Voor de molen van Roderwolde zong een shantykoor uit Roden net zijn laatste noten. De heren kregen een borrel:

Boom op wagen bij het Waal:

Rondje Aduard en Middag

Leegkerk vanaf een karrespoor in een weiland, waarvan het hek open stond:

Topgevel kerk Aduard:

Beschildering tongewelf kerk Aduard:

Lichtval in de kerk van Aduard:

Detail herenbank (leeuw) in de kerk van Aduard:

De kerk van Fransum, gezien vanaf Hardeweer:

De kerk van Fransum, gezien vanaf Suttum:

Een kieviet bij de Oldijk onder Ezinge:

Hindoeïstisch circus slaat tent op bij Feerwerd:

Feerwerdermeeden:

Aalscholver op waarschuwingsbord bij het Aduarderdiep ambieert rol als gier in cowboyfilm:

Dorkwerder hazen:

Rondje Pasop

Onlanden, zwanenvlucht:

Droog plekje op de Onlanden met hondsdraf:

Bij Lettelbert:

Paard wil naar ander paard aan de overkant van de sloot, maar dat kan niet:

Bloesem op het talud van het viaduct tussen Lettelbert en Oostwold:

Vervallen schuurtje in Lettelbert:

Schapen op de Traansterdijk:

De Lage Traan:

De kievieten erboven:

Boer woelt land om, meeuwen vinden dat leuk:

Pasop:

Tulpen en hyacinten voor het slooppand aan de Aduarderdiepsterweg:

Het wapen van Hunsingo, vier interpretaties

Eigenlijk zou ik dit logje op Valentijnsdag hebben moeten schrijven, want het is toch een mirakels romantisch gezicht, dat wapen van het middeleeuwse landschap Hunsingo. Hier staat het op een negentiende-eeuwse tabakspuut uit de stad Groningen:

Collectie Amsterdam Pipe Museum.

De ridder op het wat dartele witte paard heeft nog geen vaandel aan zijn speer, draagt een baret, kijkt vooruit, maar houdt zijn arm achterwaarts om haar schouder. Deze geste voorkomt dat zij van de knollekont afkukelt. Zelf doet zij daar weinig moeite voor, behoudens een heel voorzichtig aanraken van de ridder zijn heup. Heur haar draagt zij decent gedekt.

Dan de stembus van het waterschap Hunsingo, zoals die tot vandaag in de hal van de Groninger Archieven te zien viel. Dit object dateren wij ruwweg op de twintigste eeuw. De ridder zit nu in een sportieve pullover met V-hals en witte pantalon zo’n beetje gearmd met de jonkvrouw en beide kijken de toeschouwer zelfbewust aan. Zij draagt een snoezig, enigszins folkloristisch aandoend ensemble. Het paard stapt bedaard en enigszins parmantig voort:

Collectie Noorderzijlvest.

Het wapen van Winsum, zoals hieronder op het oude gemeentehuis van Winsum, is van het wapen van Hunsingo afgeleid, of hangt er op een andere manier mee samen. De ridder kreeg hier met dat malle hoedje van hem het voorkomen van een verdwaalde Zwitserse Alpenjager, terwijl de hoogbejaarde jonkvrouw naast hem – eertijds nog blond – een zakje patat in haar linkerhand lijkt te dragen. Ze zijn samen naar de snackbar geweest. Ook hier overigens de wederzijdse omhelzing met de blik naar de aanschouwer:

Oude gemeentehuis aan de hoofdstraat in Winsum.

Tot slot een moderne interpretatie, en wel die op het uithangbord van de restaurantmolen in Onderdendam. Het paard is nu zwart en de berijders kijken zoals weleer weer recht vooruit. Hoewel er ook nu geen vaart in het paard zit, wapperen het vaantje en de losse haren van de jonkvrouw lustig naar rechts. Het zal de wind van Hunsingo zijn. Nieuw in deze interpretatie is tevens, dat de enkele ster zich wonderbaarlijk heeft vermenigvuldigd tot vier stuks, hetgeen mogelijk samenhangt met culinaire aspiraties:

Uithangbord Onderdendam.