Langs Wierum en Adorp

Onze bermvretertjes zijn weer actief op de Reitdiepdijk. Die schijnt te moeten worden verhoogd. Ben benieuwd wat er dan met het fietspad gebeurt. En ook, of de bruggen dan wel op dezelfde hoogte blijven liggen:

De Paddepoelsterbrug was in elk geval weer  eens dicht. En dat voor één enkel, lullig kruisertje. Uit respect voor de ecnomische impulsen die dit vaartuig aan deze contreien verschafte, bleven de slagbomen voor ons landrotten weer eens extra lang gesloten, Tot het schip bijna uit zicht was. Ik stel me zo voor dat de brugwachterij bij haar beeldschermen in de houding stond:

Op het kerkhof van Wierum rondgekeken. Waar een vrouw onder een mini-hunebed ligt (het aantal hunebedden in Groningen neemt weer hand over hand toe):

Kwam er ook nog een bekende naam tegen, op een individuele zwerfkei. Wist niet meer waar ik hem van kende, maar de jongen was hoofdredacteur van de wijkkrant in de Korrewegwijk geweest. Er liggen wel meer stadjers, heb ik de indruk. Sommige graven doen new age-achtig aan.

Watertje volgt de oude Hunzeloop, bij Wierumerschouw. In de verte doemt Adorp op:

Verlaten (?) boerderij bij Adorp met hengst in sappige beemd:

De kerk van Adorp was dicht. En dat op vrijdagmiddag, als elkeneen naar bezinning smacht:

Zienderogen vervalt de molen van Adorp. Binnen ligt vast een laag duivenstront op de zolders:

Openstaand hek met fluitekruid, Oude Adorperweg:

Oldambster ritje

Midwolda, arbeidershuisje aan de Diurckenlaan:

Landweggetje op de Goldhoorn:

Koolzaadveld bij Finsterwolde:

Oorlogsmonument Nieuw-Beerta; Nooit meer fascisme:

Doorzonboerderij bij Drieborg:

Heerd met terras, Drieborg:

Beetje vreemde bij of hommel met erg lange tong, Kroonpolder:

Dijklandschap bij Oudezijl:

Koninginnedagrondje

Schapen scheren aan de Groninger kant van Hoogkerk:

Meidoorn met zweefvlieg, bij de Reitdiepdijk:

Selwerderdiepje (voormalige Hunze) bij Adorp:

Boerenwagen bij Adorp:

Nieuwsgierig vleesvee tussen Adorp en stad:

Oude Adorperweg: de stammetjes van de pseudo-parasoldennen lopen alweer uit:

Ezeltje en ezelinnetje, aan twee kanten van een schrikdraad bij de Oude Adorperweg:

Bij de Oude Nadorst aan de Oude Adorperweg: standplaats voor huifkar aan de buitenkant van een oude Hunzebocht:

Rondje Ezinge

De fruitboomgaard van Kweeklust staat er nog wel:

Vonder tussen Den Horn en Aduard:

Aduard – volgens mij nieuw bord, herinnerend aan een tijd dat je nog een postkantoor in zo’n dorp had:

Bij Den Ham:

Nestelende zwaan tussen Ezinge en Feerwerd:

Pas de deux van grutto en scholekster aan de overkant van het Feerwerdermaar:

Bij voorheen de boerderij van mijn achterneef maakte de nieuwe eigenaar korte metten met de roekenkolonie langs de ree:

Wierum  – hybride heg:

Nuis, op ’t kerkhof

Vliegerfoto’s ijsbaan Noordlaren

KAPturer liet zijn cameravlieger op bij de ijsbaan van Noordlaren. Ook hier weer bijna abstracte beelden. De slideshow.

Merkwaardigheden op ’n Sodommer ommetje

Maakte laatst een wandelingetje in Winschoten dat kennelijk niet onopgemerkt is gebleven. Had wat tijd over na een bezoek aan de Lutherse kerk en voordat de trein wegging. Daarom maakte ik een ommetje in de buurt van het station.

Trapleuning aan de Stationsstraat:

Een gelukkige leeuwentweeling aan de Emmastraat:

Winkelpuitje van eind negentiende eeuw aan de Burgemeester Venemastraat:

Reliëf met een aaneengeschakeling van ambachten op de voormalige LTS aan de Poststraat:

Jacobsladder met ganzenvlucht

Geert Sines, voorheen de Heidehipper, had gister een heel stel Jacobsladders. Ik heb er ook nog een, zaterdag voor een week gemaakt vanuit een trein met smerige ramen tussen Kropswolde en Waterhuizen, Er vliegt een enorme troep ganzen doorheen:

Op het kerkhof van Zuidbroek

Ik moest een leeuw in de kerk van Zuidbroek fotograferen en was er iets te vroeg, zodat er tijd was om het kerkhof te bekijken.

De kerk staat op een hoogte, waarbij ik me afvroeg of dat een opgeworpen podium was, of dat de veengrond eromheen zo inklonk:

Tot mijn verbazing stonden er nog wat houten grafmonumenten, van mensen die zich geen stenen konden veroorloven. Het gaat om vrij zware, brede planken, die aan de ene kant, de tekstzijde, geschaafd en gewit waren. Van de witkalk en de teksten is vrijwel niets meer te zien, maar dat die planken er nog steeds staan is een klein wonder. Die zie je bijna nergens. Zelfs al werden ze dik in de teer gezet, dan bleven ze nog niet langer staan dan drie, vier decennia. Zoniet in Zuidbroek, dus:

Op dit kerkhof bevinden zich ook ettelijke graftrommels. Tegenwoordig worden die gerestaureerd, maar een deskundige vertelde me onlangs dat ze daarna soms op de verkeerde graven terechtkomen:

Bij een ongebruikte kerkdeur lag het oudste graf, dat dateert uit de achttiende eeuw. Links een engel met een bazuin, rechts een gevleugelde zandloper met een doodskop eronder:

Een steen uit de negentiende eeuw, nog steeds met een gevleugelde zandloper:

En een opvallend lichteffect dat ook laat zien hoe kwetsbaar zulke stenen zijn bij regen en vorst:

Een blik in de kerk (Groenling)

Herfst op ’t Hogeland

Een vervallen Jugendstil-topgevel bij het station van Uithuizen:

Uithuizermeeden in de verte:

Bot in schelpenperkje bij kerkingang te Zandeweer:

Ploegende boer tussen Doodstil en Kantens:

De skyline van Kantens:

Tussen Rottum en Warffum is een hakselaar bezig met het allerlaatste strookje mais:

Het kerkhof van Den Andel:

Op een voormalig hotel in Baflo vindt men een eigenzinnige interpretatie van het wapen van Winsum: