Langs het Eemskanaal

Met de wind in de rug langs het Eemskanaal. Waaibomen:

Er werd gezeild (filmpje):

Bij Wittewierum:

Rode eend op achtererf:

Ik schat dat er nu wel drie, vier keer zoveel auo’s langs het Eemskanaal razen dan vorig jaar. Blijkbaar ontdekken steeds meer mensen die sluiproute, misschien ook dankzij recente berichtgeving. Echt op je gemak op die weg fietsen is er niet meer bij.

Tussen de buien door

Vanmiddag naar Noordbroek geweest voor een concert van Frontier Ruckus. De buienradar voorspelde om tien over drie zeker twee uur droogte. Dus op de fiets erheen.

De Borgsloot tussen Engelbert en Harkstede:

Bij Harkstede:

Voorbij Harkstede:

Voor Slochteren:

Bij Slochteren:

Noordbroek/Uiterburen:

Zuidbroek, schuilen bij een cafetaria:

Zuidbroek bij de Gouden Driehoek, de onvermijdelijke regenboog:

Quatre Bras – steeds meer gericht op de automobilist

Als mijn grootvader ons in de zomervakanties met zijn Ford Anglia of Cortina naar Feerwerd bracht, dan reed hij altijd over Den Horn, Hoogemeeden en Aduard. Vlak voor Aduard lag een viersprong, met daarbij een café dat Quatre Bras heette. In die naam resoneert uiteraard de heldenmoed van de Prins van Oranje anno 1815. Hoe dan ook, mijn opa sprak de naam met enig ontzag uit. Quatre Bras was toen, medio jaren zestig, al een chauffeurscafé en vaag herinner ik me wapperende vlaggen.

Ik heb nu vier verschillende suikerzakjes van dit établissement, maar er zijn nog meer bewaard. In de horeca met zijn wisselvalligheden legt men geen overdreven grote voorraden aan en periodiek vond er dus een herbestelling van suikerzakjes plaats. Het ontwerp werd dan aangepast aan de wensen van de uitbater.

Helaas staan er geen jaartallen op de suikerzakjes, je moet ze dus zelf op volgorde plaatsen. Maar als je goed naar de plaatjes kijkt, vind je aanwijzingen genoeg.

Dit is waarschijnlijk het oudste exemplaar. Wat voor naam er op de zijgevel staat is onduidelijk. De handgeschreven lettertjes onder het prentje zullen van de tekenaar zijn. Voor het pand bevinden zich lage heesters, in hun rij zit een brede doorgang naar het uitbouwtje met de entree. Aan de rechterkant van het middengedeelte hangt nog een uithangbord. Let vooral ook even op de schuur rechts:

Bij nummer 2 – uit het in 1962 aangelegde plakboek – is die schuur namelijk verbouwd. De deur rechts maakte plaats voor een veel grotere deur links. De schuur is met andere woorden een garage geworden. Het uithangbord verdween, maar er kwam een op veel grotere afstand zichtbare vlaggemast voor in de plaats. De heesters rechts zijn ook weg en de niet meer handgeschreven tekst rept van een “grote parkeergelegenheid”. Om de ruimte rond het pand te benadrukken, is het in de illustratie meer naar achteren geplaatst:

Er staat dan al café Hansen op de zijgevel, hoewel Quatre Bras nog even de naam op de suikerzakjes blijft. Op het derde, niet meer monochrome suikerzakje, waarvoor twee drukgangen nodig waren, staat er zelfs ‘internationaal’ bij geschreven. Dat er een “grote parkeergelegenheid” bij zit, krijgt in de belettering extra nadruk:

Op het vierde suikerzakje heeft het café een nieuwe eigenaar gekregen: P. Postema. Deze noemt het café niet meer Quatre Bras, maar naar zijn voorganger café Hansen. De plaatsnaam Hoogemeden verviel, qua telefoon zijn er een nieuw kengetal en een nieuw abonneenummer en Postema biedt nu ook gelegenheid om in zijn pand te overnachten. De parkeergelegenheid wordt nu aangeduid met een bord, wat niet betekent dat Postema er minder nadruk op wil leggen, want de heesters zijn nu allemaal foetsie. Voor het eerst zijn er bovendien tegels zichtbaar en om de locatie voor passerende chauffeurs te accentueren zijn de belangrijkste stedelijke bestemmingen aangegeven met de afstand vanaf Groningen erbij:

Conclusie: aan de hand van de suikerzakjes is mooi te zien, hoe café Quatre Bras bij Aduard zich in de jaren zestig steeds meer ging richten op het langskomende autoverkeer.

De Blauwe Stad vanuit de lucht

Serie van Bart Slot. Slideshow.

Retour Zoutkamp

Lam met poot in het gips bij Minkeweer, ten noorden van Noordhorn:

Brug over het Niehoofsterdiep tussen Niehove en Kommerzijl:

Arbeiderswoningen op de wier van Ewer:

Facelia bij Warfhuizen:

Schuur met Gronings landschap op de deur, Schouwerzijl:

Dijk bij Schouwerzijl:

Slangachtige windvaan, Schouwerzijl:

Blauwmaanzaad bij Schaphalsterzijl:

Route

Paardjes in steen

Je denkt misschien dat die sluitstenen boven staldeuren vrij uniform zijn, maar dat is niet zo. Ze verschillen nogal. Kijk maar:

Groningen, het Hooihuis aan de Friesestraatweg:

Sint Annen:

Huizinge:

Godlinze:

Tussen Godlinze en Losdorp:

Losdorp:

Oosternieland:

Oldenzijl:

Het afgedankte gebintenstel van Weltevreden

Alleen de muren staan er nog van Weltevreden, een hoeve van het Oldambster type uit 1867 te Harenermolen. De rest is er allemaal af- en uitgesloopt. Nieuwe scheidingswanden in de schuur verraden dat er appartementen komen. Het gebintenstel was overbodig en staat achter in het land tegen een boom:

De uitvoerder van de bouw vertelde, dat het stel van grenen is, en even oud als de boerderij. De eigenaar zou het stel wel willen verkopen voor een 500, 600 euro, was zijn geheel en al vrijblijvende taxatie.

De Groninger Punt

Tussen Glimmen en Yde markeert de Drentse A de grens tussen Groningen en Drenthe:

Hier ligt De Punt, een lintdorp dat oorspronkelijk genoemd zou zijn naar een veerpontje. Vanaf de late middeleeuwen ligt er een brug. Bannelingen uit Stad en Lande werden hier met een reispenning de grens over gezet en vestigden zich dan vaak in een Noord-Drents dorp, zodat de familie gemakkelijk op bezoek kon komen. Nog steeds staat er een hele dikke grenspaal:

In 1467 kocht de stad Groningen de Punter tol van de Drentse gebroeders Van den Clooster. Nog tot in de negentiende eeuw verpachtte de stad die tol. Het tolhuis van 1736, tevens herberg en boerderij, staat er ook nog. Het is sinds een paar jaar een rijksmonument, Momenteel wordt het gerestaureerd. Dit is het bovenlicht van de voordeur:

In de berm bij het huis ligt een gedenksteen uit 1824 die herinnert aan de eerste steenlegging van de Rijksstraatweg tussen De Punt en Harenermolen. Die eerste steen werd gelegd door de Groningse Gouverneur Gustaaf Willem van Imhoff, in bijzijn van vele andere regionale hotemetoten en “eene menigte toeschouwers”:

Om de Groninger Courant van 7 mei 1824 te citeren:

“Het luid en herhaald gejuich ‘Leve de Koning!” door de talrijke aanschouwers dezer plechtigheid, toonde hoezeer de waarde van ’s Konings besluit op prijs wordt gesteld, bij hetwelk de aanleg van dezen weg bepaald is, welke eerlang, zoo men hoopt, door de Provincie Drenthe voortgezet, de gemeenschap van deze Provincie met de andere gewesten des Rijks, waar gelijke wegen alreeds bestaan, zoo veel gemakkelijker zal maken.”

Garnwerd op vliegerfoto’s

KAPturer liet zondagmiddag bij de molen van Garnwerd zijn vlieger met camera op. Geregistreerd werden onder meer de brug, het welbekende café Hamming en het Reitdiep naar beide kanten toe. De foto’s vind je hier (slideshow).

Westkant Glimmen

Rondje Slochteren, Siddeburen, Appingedam

Margrieten aan de Lübeckweg:

Karakteristiek huisje in Harkstede dat moet wijken voor pseudo jaren dertigbouw:

Pas ingezaaid land bij de Groenedijk onder Slochteren:

Gerooid bos voorbij Steendam:

Route

Rondje Lucaswolde

Tolbert, belommerde heerd:

Lucaswolde, schuurtje aan de Hooiweg dat twee kanten op wil:

Lucaswolde, hippiepaard aan de Hooiweg:

Lucaswolde, afgedankte slijpsteen aan de Leidijk:

Lucaswolde, Leidijk:

Doezum, schuur:

Dijkstreek:

Tjasker Amerikaanse windmotor bij het Hoendiep tussen Enumatil en De Poffert:

Route