Levend hert

Parkje bij de Rensumaborg in Uithuizermeeden

De haven van Lauwersoog

De haven van Lauwersoog, je steekt er hoogstens van wal met de veerboot naar Schier. In die haven kom je verder nooit. Op Flickr zie je er ook zelden foto’s van. Maar nu postte Sicco2007 er een hele serie (slidehow).

Hogelandster toertje

Westeremden, kerk:

Veld met rode klaver tussen Westeremden en Huizinge:

Bij de kerk van Eppenhuizen:

Die kerk van Eppenhuizen wordt bewoond. Op het kerkhof stond de wasmolen naast het lijkenhuisje, dat pas gerestaureerd is met geld van het Prins Bernhardfonds:

Bamboestokken van een teler bij Zandeweer:

Mous op toene bie Doodstil:

Bovenlicht in Stitswerd:

Blaarkop:

route

Veenkoloniaal toertje

Poëtische paddestoel tussen Kropswolde en Nieuwe Compagnie:

Brug in het land bij Nieuwe Compagnie:

Verlaat Kiel-Windeweer (als zeer gave veenkolonie een beschermd dorpsgezicht):

Renovatie van een boerderijdak in Kiel-Windeweer:

Hengelaar met kapers op de kust, Wildervank:

Bat na bat, draai na draai, klap na klap (Wildervank):

Wat me daar in Wildervank opviel was dat er zo ongelooflijk veel huizen te koop staan. Op sommige stukjes aan het Oosterdiep is het echt huis-aan-huis en op basis van wat ik zag schat ik dat eenderde van de bevolking graag wil verkassen. Een kleine steekproef wees echter ook uit, dat de prijzen er niet verschrikkelijk veel lager liggen dan in de stad Groningen.

Intussen is het echt wel mooi wonen aan dat Oosterdiep. Je ziet er ook fijne staaltjes architectuur. Uit Veendam dit Jugendstil-metselwerk, waarvan ik zo geen equivalent ken:

Aan de weg tussen Veen- en Muntendam hangt deze kraantjespot, het ouderwetse symbool voor Groninger gastvrijheid:

Route

Is de kerk van Garsthuizen restauratie wel waard?

De klok loopt ’s zomers en ’s winters nog steeds op tijd:

Maar er omheen valt het pleisterwerk spontaan van de muren af, zodat een bordje beneden tegen vallend gesteente moet waarschuwen:

De kerk van Garsthuizen verkeert waarlijk in een deplorabele toestand:

Vanwege het instortingsgevaar werd de torenspits er in 1982 al afgehaald; de haan staat nu in de voorhof:

Ook haalde men de klok uit de toren. Die hangt nu gereed voor gebruik in een soort van tentframe voor de toegangsdeur, tot koperdieven hun slag slaan:

Weer, wind, vliegende ratten en houtminnende insecten hebben vrij toegang tot het bedehuis:

Dat er van binnen nog relatief geconserveerd uitziet:

Zoals er ook minder mankeert aan zijgevels en dak, ook al zakt de toren door een gebrekkige inpandige fundering steeds verder scheef:

Nu willen Garsthuizenaren deze kerk, die zo’n vijftien jaar niet meer wordt gebruikt, laten restaureren. De stichting Oude Groninger kerken staat achter dat plan. De bedoeling is dat er een soort werkleer-restaurant komt. Daarnaast blijft de kerk dan beschikbaar voor rouw- en trouwdiensten, tentoonstellingen, en een functie in het kader van ‘Garsthuizen (lig)fietsdorp’.

De kerk neemt daarom dit najaar ook deel aan het tv-programma De Restauratie, waarmee een miljoen euro te winnen valt. Nou ligt het helemaal niet in de rede dat een Groninger kerk – na die van Vierhuizen – nogmaals de hoofdprijs wint. Ook kan je de Garsthuiziger kerk niet echt oud noemen. Hij werd in 1872 gebouwd, nadat de Garsthuizenaren hun degelijke, middeleeuwse, romano-gotische kerk lieten slopen, om van de opbrengst een weg naar Westeremden te kunnen aanleggen. Van wat er overschoot lieten ze toen dit kwalitatief ondermaatse gebouw neerzetten.

De vraag is dus: Vinden wij de kerk van Garsthuizen zo’n restauratie wel waard?

Marsum

Van boven mooi rond lijkende wierde aan een doodlopende zijweg tussen Appingedam en Holwierde. Er staan een stuk of wat huizen en boerderijen en een romaans bakstenen kerkje uit ongeveer 1180, 1200, dat indertijd gewijd werd aan de heilige Mauritius, die vooral in de Alpenlanden populair was omdat hij tegen lawines zou beschermen. Op een deel van het kerkdak in Marsum liggen nog romaanse monniken en nonnen, dat zijn bolle en holle dakpannen. Dankzij St. Mauritius zijn ze in al die tijd nooit naar beneden gevallen. In de toren zit een soort van beun waar je de diensten ook kon bijwonen. Vroeg me af of daar vroeger ‘de jeugd’ zat.

O ja, in de kerk staat ook het Theophilus-orgel van Super Librum.

Kroonpolder

In de Dollardpolders was het meeste graan al geoogst.
De plek.
Een filmpje.

Op en neer naar Sappemeer

In de driehoek Engelbert – Westerbroek – Scharmer stikt het in de sloten van de mannetjesorchissen:

De moeders paard bespreken het buurtnieuws, terwijl hun koters er maar bij zijn gaan liggen:

Bewoners van de Woldweg tussen Engelbert en Westerbroek exposeren oude landbouwwerktuigen:

Bij Kolham – eenzame schuur met graffiti:

Sleutelplaat op kerkdeur Sappemeer heeft de vorm van het stad-Groninger wapen, omdat de stad die kerk in 1653 liet bouwen:

Sappemeer – een van de veengravers door Hans Mes:

Van dit schuurtje op Sappemeer Oost zou iedere dag een foto gemaakt kunnen worden ter illustratie van het begrip bouwval:

Asfaltreparaties tussen Harkstede en Engelbert. Het lijkt of er kinderen met lekke potten stroop of bussen verf onderweg zijn geweest, wat zeg ik, het is je reinste Dubuffet!:

Onze veestapel en de warmte

Er was vanmiddag iets vreemds aan de hand bij de Uilkensbrug. De Stadsschapen klitten allemaal heel dicht op elkaar:

Daar op de dijk hebben ze geen schaduw. Je zou denken dat dit dan hun strategie is om het zo koel mogelijk te houden, maar die komt zo onlogisch over. Ze waren amechtig aan het hijgen en hielden allemaal hun kop omlaag, nou ja, bijna allemaal:

Zie ook dit filmpje. Mijn achterneef in Feerwerd, die een paar jaar geleden nog zo’n driehonderd schapen hield, vertelde me naderhand dat sommige schapenrassen helemaal niet tegen de warmte kunnen en er zelfs dood aan gaan. Maar dit zijn Schoonebekers en geen Texelaars.

Hoe dan ook, qua omgang met de warmte kan ik me beter verplaatsen in koeien, zoals hier aan het Aduarderdiep:

Vooral deze heeft het heel goed bekeken:

’t Hogeland

– Oldenzijl, de romaanse absis van de kerk:

– Zijldijk, houtsnijwerkje boven de staldeur van het verkrottende Kolkweg 1, waarvan ik vermoed dat het ooit een herberg is geweest:

– Veel meer graan dan andere jaren:

– Hooi op een verlaten huiswierde onder ’t Zandt:

– Lubbe, de local hero van Leermens:

– Onder de toren van Zeerijp:

– Afgedankte hooikeerder (of hoe heet zo’n apparaat):

– Koren op de terugweg bij Zuidwolde:

De streek is nog steeds niet echt ingericht op toerisme. Zo is de bewegwijzering hier en daar naatje. En als je in dit seizoen iets te drinken wil hebben, kan je dat maar beter zelf meenemen, want zo’n beetje alles is dicht. In ettelijke dorpen is er zelfs nog geen ijsje te koop. Daar staat tegenover dat veel kerken momenteel permanent open staan. Vanmiddag ben ik in die van Leermens, Eenum en Zeerijp geweest. In Zeerijp trof ik eindelijk horeca die wel thuisgaf, een soort dorpshuis met als extraatje het Archeologisch Informatiepunt Fivelboezem.

De route: station Uithuizermeeden, Rensumaweg, Oldenzijl, Oosternieland, Zijldijk, ’t Zandt, Leermens, Eenum, Zeerijp. Westeremden, Middelstum, Fraamklap, Ter Laan, Bedum, Ellerhuizen, Zuidwolde etc. Met alle dorpsrondritjes 52 kilometer.

Langs Eemskanaal en Damsterdiep naar Delfzijl

Zuidwestenwindje in de rug en peddelen maar. Gezien:

– Bij Blokum – merkwaardige vegetatie op een hoop ongebruikte suikerbietentarra:

– Het kerkhof van Wittewierum,

– De armenkist in de kerk van Wittewierum; ook hier zitten meerdere sloten op, zodat een diaken het geval nooit in zijn uppie kon openen:

– Kunst op het kerkhof van Wittewierum – een soort vuurkorf van bronzen knekels:

– S-bocht in het Damsterdiep voorbij Ten Post; deze zou ontstaan zijn door getijdewerking in het gegraven kanaaltje:

– Goudsbloemenkweker bij Garrelsweer. Hij vroeg me nog of hij niet op Joetoeb kwam. Ik zei dat het geen filmpje was:

– Een overdrijvende bui voorbij Garrelsweer – de populieren ruischten als vanouds:

– Een aanvulling op mijn verzameling bovenlichten:

– Het eerbetoon van Appingedam aan Tedje van Es (ook hij heeft tegenwoordig een profiel bij LinkedIn):

– Tandwielenkunst bij de voormalige steenfabriek Hijlkema, Delfzijl:

– Het tuintje van een woonschipper in Delfzijl:

– Wapperkunst op de dijk van Delfzijl:

Een rondje boven Mensingeweer

Rondvlucht van Cor & Hika uit Mensingeweer (slideshow). Hun tocht voerde over Feerwerd, uiteraard Mensingeweer, UIthuizen en stad. En hun foto’s staan op Picassaweb dankzij dorpsgenoot, UB-medewerker, fotograaf en Groningana-specialist Tonnis Musschenga.

Komkommerpanter nu bij Noordhorn gezien

De komkommerpanter verplaatst zich snel. Zag men hem gisterochtend nog bij Enumatil, vandaag bleek hij al bij Noordhon rond te struinen. Kennelijk wist hij in de nachtelijke uren het Van Starkenborghkanaal over te steken. Onze correspondent in Noordhorn stuurde ons deze exclusieve foto:

Nogmaals, benader het dier niet zelf, maar schakel onmiddellijk de politie in!