Fivelgo

Voormalige oprijlaan bij de Stadsweg onder Ten Boer:

Bij de Peertil op de driesprong van de Westerwijtwerdermaar en de Stedumermaar:

De grotendeels afgegraven wierde van Wirdum:

De kerk van Oosterwijtwerd:

Ik was in twintig voor vijf in Appingedam, mooi op tijd om de trein van 16.51 uur naar stad te halen. Werd er eerst omgeroepen dat er wegens een stroomstoring geen trein naar Delfzijl reed, en vervolgens, dat de trein naar Groningen een kwartier later vertrok. Eenmnaal ‘op stoom’ leek die trein wel aan een intervaltraining te doen. Hij remde sterk af en stond zelfs stil bij spoorwegovergangen, om op de tussenliggende stukken een normaler tempo aan te houden. Naderhand bleken er twee autootjes van het onderhoudsbedrijf mee te rijden. De laatste keer dat ik die zag was even voorbij station Stedum, daarna reed de trein eindelijk gewoon door. Door alle vertraging pas om tien voor zes in stad en toen als de wiedeweerga naar de buurtwasserette om de was op te halen.

Rondje Westerkwartier

Het KNMI had het over een noordwestenwind, kracht 1. Het was eerder een zuidwestenwind, kracht 4 op zijn minst. Toch maar tegen de wind in naar het westen gefietst, om naar het noorden af te buigen. En zodoende langs Hoogkerk, Den Horn, Enumatil, Briltil, Gaarkeuken, Grijpskerk, Niezijl, Kommerzijl, Niehove, Oldehove, Ezinge, Feerwerd, Aduarderzijl, Garnwerd en Wierumerschouw gekomen, een tochtje van ongeveer 60 kilometer lang. Vermeldenswaard, naast de woningen die in Niezijl en tussen Niehove en Oldehove te koop stonden:

– Een ongastvrij en doodlopend streekje voorbij Briltil:

– Het 400-jarig bestaan van Kommerzijl, dat deze week gevierd wordt, en waarvoor de inwoners allerlei oude attributen en foto’s uit de kast hadden gehaald:

– De wolkenluchten tussen Kommerzijl en Niehove:

– Het feit dat dorpshuis/café Eisseshof in Niehove in andere handen is overgegaan. Je schijnt er tegenwoordig prima Indisch te kunnen eten, omdat de kok van voorheen de Rodehaan bij Warfhuizen er voor zichzelf begonnen is:

Bij dat café, R. in Ezinge en C. bij Aduarderzijl even gepleisterd. De muntthee bij R. was excellent, achteraf spijt het me dat ik niet wat blaadjes accepteerde.

Prots in Uithuizen

Wie in is voor een woning met een massa stoer massief eikenhout, tierelantijntjes langs de trap, klassieke zuiltjes èn een inpandig zwembad, moet naar Uithuizen. Want daar staat het stulpje van wijlen de zakenman en miljonair Jakob Sietsema en diens partner Peter Houben nog steeds te koop. Een lutje zeuven ton moet het kosten. Medio mei kwam de ‘kunstverzameling’ van beide heren al onder de hamer, ik meen me te herinneren dat de opbrengst nogal tegenviel.

NB: het zwembad is ook te gebruiken als karperkwekerij.

(Met dank aan S.)

Correctie (23.6):

Er hebben twee veilingen plaatsgevonden. Op de eerste, van eind oktober vorig jaar, brachten de kunst, het antiek en de wijnvoorraad samen zo’n 1,5 ton op. Minder dan de helft van de vooraf geschatte opbrengst van 3 à 4 ton. Medio mei dit jaar werden nog wat kunstwerken geveild, waaronder wat vooraf het topstuk leek, een onecht gebleken tekening van Van Gogh, die in 2003 nog de aanleiding vormde voor een brute roofoverval op beide heren. Deze krabbel deed slechts 200 euro.

Het huis heet overigens Norenburgh. Het werd omstreeks 1870 gebouwd.

Sprankje hoop voor ‘De Toekomst’

In het nieuwste nummer van Noorderbreedte staat een interessant stukje over De Toekomst.  De eigenaar uit Haren wilde de bodemvervuiling niet in kaart brengen, zodat er onder bestuursdwang een bodemonderzoek is verricht. Mogelijk komt het karkas in aanmerking voor een flinke renovatiesubsidie. Op dit moment vindt er een marktonderzoek plaats, dat uit moet wijzen of de oude strokartonfabriek een nieuwe bestemming krijgen kan.

Een bizarre bed & breakfast in Borgercompagnie

Nathalie uit de Randstad dacht een leuke Bed & Breakfast te hebben gevonden in Museum Lammert Boerma in Borgercompagnie:

“U slaapt tussen de schilderijen en andere kunstwerken. Er is grote keuze van luxe en variabele kamers om te overnachten.”

Nathalie liet zich niet uit het veld slaan door een passage over een aanstootgevend schilderij op de contactpagina, en was heel nieuwsgierig wat ze aan zou treffen. Dat viel nogal tegen, getuige haar weblog:

“…de lucht van katten urine drong mijn neusgaten binnen. De vrouw des huizes lag in joggingpak op de bank en schreewde ons toe “Ik ben lui!”. Dat we dat even wisten, zeg maar 🙂 Overal in huis hingen enorme schilderijen, vooral portretten van Jezus, naakt en afgebeeld met een mega-voorhuid of voorstellingen van mensen in SM pakjes of hele grote borsten met dikke blauwe aders.”

De slaapkamer en de wc voor de gasten, boven op zolder, hadden geen deuren –

“…boven het bed hing een naaktportret van volgens mij de dame des huizes in een nogal ehh.. compromitterende pose (wijdbeens). Vrij onsmakelijk trouwens. Het hele huis was in erbarmelijke staat en de lucht hielp ook niet echt mee om me op mijn gemak te stellen. Om het maar bot te zeggen, de hele entourage was gewoon ranzig. De bizarre pornografische schilderijen overal maakten het ook vrij obsceen.”

Nathalie en haar partner bedankten vriendelijk voor de rondleiding, stapten opgelucht weer in de auto, en logeerden in een Groninger hotel, dat ze wèl kan aanbevelen.

Oostelijk ritje

Langs de Hoofdweg van Engelbert, Harkstede, Scharmer, Kolham, Froombosch en Slochteren staan allemaal prachtige, hoge bomen, die lekker veel schaduw geven. Ook tussen Slochteren, Noordbroek en Zuidbroek staan zulke bomen. Maar toen beging ik de fout om via Sappemeer, Hoogezand en Westerbroek terug te willen. Weliswaar met de oostenwind in de rug, maar met bijna geen enkele schaduw – blijkbaar vindt Rijkswaterstaat bomen overbodig voor het fietspad, waar ik bijna een zonnesteek opliep.

Onderweg gezien:

– een geit achter Slochteren:

– aardappelloofspuiterij tussen Slochteren en Noordbroek:

– Graanveld tussen Slochteren en Noordbroek:

– Bij Kolham (of was het Westerbroek?) stond deze originele Renault OSC vrachtwagen, bouwjaar 1934. Er zijn 800 exemplaren van gemaakt en voor zover bekend zijn daar slechts 2 van over. Althans, oldtimer-handelaar Brons zegt dat. Hij vraagt 3000 euro voor dit francofiele restauratie-object:

(Als je er een cabine achterop zet, heb je een campertje waar je vast wel de blitz mee kan maken in La France.)

Retour Delfzijl

Het strakke plan was om vanaf Delfzijl met het fietsje naar Termunten te gaan, om dan over Woldendorp en Wagenborgen weer allergemoedelijkst richting stad te peddelen met het vriendelijke noordoostenwindje in de rug. Enkeltje havenstad gekocht, fiets voor zes euri mee op de Arriva-trein, no problemo. De Eemsdijk werd bereikt. Links het monument voor Ede Staal:

Met die wind nam de recreatie nog geen hoge vlucht:

Het petit visrestaurant De Kleine Zeemeermin van chef-kok Nolden:

Ik wilde de dijk die voor de haven ligt even helemaal af tot het Westerhoofd, maar bij dit openlucht-bubbelbad:

– hoorde ik achter me mijn fiets tegen de dijk smakken. De ketting bleek gebroken, met dank aan die vriendelijke noordoostenwind. Dat betekende teruglopen en -steppen naar Delfzijl, waar de fietsenmaker weinig trek in een spoedklus had. Gelukkig is zo’n fietsvervoersbewijs voor de trein een dagkaart, dus ik hoefde alleen maar weer een enkeltje naar de stad te kopen, om het kaduke rijwiel bij een naburige fietsenmaker af te kunnen leveren.

Desolate boedel

Onder de titel Klassenstrijd maakte Jos Mecklenfeld uit Ter Apel een fotoserie in zwartwit over een ingestorte Oldambster boerderij.

Blinde kaart van Groningen

Van Zoutkamp, Zuidhorn, Usquert en Uithuizen herinner ik me niet eens dat we die plaatsnamen in de vierde klas uit het hoofd moesten leren. Appingedam en Delfzijl zullen wel op het lijstje hebben gestaan, maar geen spoor in mijn memorie van een rijtje, waar ze deel van uitmaakten. Het lekkere opdreunen begon pas bij Hoogezand, Sappemeer, Veendam, Wildervank, Winschoten, Oude Pekela, Nieuwe Pekela, en Stadskanaal. Maar waar is Wildervank hier gebleven? En wat doen Muntendam en Musselkanaal op deze blinde kaart?

Ze hangt in een streekmuseum te Zevenaar en een Arnhemse uitgever gaf haar in 1925 uit. Misschien dat dat de wat andere keuzes verklaart. Voor de aardrijkskunde van het Koninkrijk der Nederlanden bestond er kennelijk geen canon of nationaal voorschrift, of die moeten aan veranderingen onderhevig zijn geweest.

Kapitale optrekjes

Rob Brink ging van Glimmen naar Groningen en fotografeerde onderweg de kapitale optrekjes.

Via

Gorecht

Onderweg langs het fietspad – tulpen:

Achtererf van een kweker voorbij Glimmen:

Nieuw vakantiehuisje op De Bloemert, Midlaren:

Er wordt al gehooid, terwijl bomen nog in het blad moeten komen:

Aduarderzijl e.o.

Drenterwolde

(Middelbert, Engelbert, Westerbroek, Waterhuizen.)

Ornamentiek in Zuidhorn

Met de benenwagen door beide Beerta’s

Van Nieuweschans over Nieuw-Beerta en Beerta teruggelopen naar Winschoten, om daar weer de trein naar Groningen te pakken. Volgens de bordjes is het een wandeling van 16 kilometer, en ik voel het aardig in mijn benen, al zijn blaren gelukkig uitgebleven.

De streek staat bekend om zijn kapitale boerderijen, waarvan de voorhuizen vaak onder architectuur zijn gebouwd. Dat geldt ook voor allerlei boerenvilla’s. Een Jugendstil paleisje in Nieuw-Beerta:

Leesvoer op roemte:

Onbedoelde land-art, of zit Waalkens hierachter?

Kerk van Beerta – Tudorboog met wijdingskruis en stichtingssteen uit 1506:

Staaltje metselkunst in de topgevel van een villa uit ca. 1925. Deze villa staat te koop, net als veel andere huizen aan de Hoofdweg in Beerta. De vraagprijs is 219.000 euro –

Zijgevel woongedeelte boerderij met portaal:

Rare knik in een verder blinde voorgevel:

Stationsstraat Winschoten – Jugendstil tuinhekje met zwaard- en schildmotief:

De volgende keer neem ik de fiets mee, voor die 6 euro die een fietskaartje voor de trein kost, krijg je een veel grotere actieradius.