Kees van der Hoef, 80, geëerd met film over zijn leven

Kees van der Hoef is tachtig jaar geworden. Vanmiddag vond het publieke deel van zijn verjaardagsfeest plaats in de bioscoop aan het Hereplein.

Zijn vriend Buddy Hermans maakte namelijk samen met o.a. Frans Westra, Tjerk Bekius en René Duursma een film over het leven van Kees, een bekend stadsfiguur en aanjager van de lokale literatuur.

De bios was met het oog op de première versierd met foto’s van Kees in zijn vele hoedanigheden::

Marleen Vermooten van café Marleen kreeg de Kees van der Hoefprijs, bestaande uit een zootje paling uit het Groningse deel van het Zuidlaardermeer, naast een leuk geldbedrag:

Haar café is nu dicht, omdat ze wil zorgen voor haar zieke partner, maar de dichters- en proza-avonden gaan door in de Kroeg van Klaas aan de Oosterweg.

De film bleek een af en toe hilarische hommage aan het stadsfenomeen Kees van der Hoef, met onder meer de beroemde scène uit Ochtendpussy (een persiflage op James Bond):

Na afloop mocht de jarige tal van felicitaties in ontvangst nemen:

De film kan je morgenmiddag nog drie maal zien in dezelfde bios.

Oude meesters uit Dresden, in Groningen

Het Geheim van Dresden – van Rembrandt tot Canaletto is tot 26 mei volgend jaar te zien in het Groninger Museum.

Voor de video tekende Sije Kingma.

Rondje stad

Hereweg – topgevel boven voormalige ingang van het gewezen Rooms-Katholiek Ziekenhuis:

Hereweg – beukeblaadjes in de zon:

Esserveld – burgemeester Van Ketwich Verschuir kreeg ondanks de “dankbare herinnering” heel wat drek over zich heen:

Esserveld – varen tegen de achtergrond van marmer:

Essen:

Kooiweg – toeschouwers bij een voetbalwedstrijd:

Nieuwbouw voor jongeren op het Europapark kreeg rare naam – wie op hete kolen zit, wil daar immers als de wiedeweerga weer weg:

Plaquette met Sint Bonifatius hangt al sinds 2009 op de Jozefkerk, maar valt me nu voor het eerst op:

De gewezen suikerfabriek

(Zondagmiddag jl.)

Uitbundig geel

(Peizerweg vaochtend.)

Martinitoren voorbij de mistbank

Vanochtend vroeg lag er een in oppervlakte beperkte, ongeveer twee meter hoge mistbank boven de weilanden aan de oostkant van de Johan van Zwedenlaan. Ook de toren van de Akerk stak er bovenuit:

Sneak preview van de GADO-tentoonstelling

Vanaf aanstaande vrijdag is er een expositie over de GADO bij de Groninger Archieven. Dit ter gelegenheid van het feit dat het archief van deze voormalige busmaatschappij toegankelijk is gemaakt met een inventaris.  Meer info.

Rondje Stad

Pittig Galloway-stiertje bij de Madijk:

Even verderop, bij de brug over het Omgelegde Eelderdiepje naar de Bruilweering, zijn rustig voortgrazende oom:

Stadspark:

Bij de Paterswoldseweg deze zeer vrolijke ijscoboer:

Bij wie ik dus een ijsje kocht:

Hoek Singelweg en Korreweg,  ouwe reclamevakken opgevuld met middeleeuwse figuren naar de trant van 19e-eeuwse gravures:

Bij het sluisje tussen Zuiderhaven en Eendrachtskanaal:

Patroon van gevallen sierappeltjes, of wat het maar zijn:

De Dag van de Groninger Geschiedenis, editie 2014

Er was erg veel concurrentie, dit jaar. In Warffum opende de expositie Groningse van kerkschatten, op Nienoord die over de Leekster Courant, en de mogelijk laatste dag met mooi weer nodigde ook meer uit tot fietsen, dan tot binnenvertier. En dus was de Dag van de Groninger Geschiedenis iets minder druk dan anders. Maar toch nog heel plezierig.

Ik kon eigenlijk alleen ’s ochtends fotograferen. Voor de opening van het gebeuren zie je dan al allerlei gesprekjes van mensen die elkaar een poos niet hebben gezien en het fijn vinden elkaar weer te treffen. Antonia Veldhuis deelde weer haar flyertjes uit, die o.a. verwijzen naar haar column Webdigit@@l:

Jeroen Hillenga, de archivaris van o.a. Delfzijl, in gesprek met iemand die volgens mij ook veel weet over scheepvaart:

De Groninger Archieven en het OVCG zijn nog steeds op zoek naar  foto’s van het dagelijks leven in de Tweede Wereldoorlog. Dus niet zozeer de overbekende bevrijdingsfoto’s, maar beelden waaruit blijkt hoe het gangbare door de oorlog anders werd. Er was meteen al iemand die foto’s kwam inbrengen::

Het fraaiste object op de Informatiemarkt – de miniatuur mest- of wipkar op de tafel van stichting Stelmakerij Wever in Mussel:

Doedelzakspelers, vlak voor hun opkomen:

Tijdens de opening – Jan Glas bekijkt het programma:

Meteen bij de opening stond er al een flinke rij bij de Oldambtster poffertjeskraam en die stond er ’s middags nog:

Plezier voor het grut – een stoomtreintje van Nienoord:

Bezems bij een kraam van de Onstwedder Gaarv’n:

Hé, Fongerz maakte ook brommers –  zoals dit exemplaar met zitgelegenheid voor twee (zij uiteraard achterop met wapperend hoofddoekje):

Voor haar had Fongerz de saxonette:

Prachtig schilderij van het station Zuidbroek, waar binnenkort het Noord-Nederlands Trein en Trammuseum zijn deuren opent:

Een kijkje op de boekenmarkt – Bladzij 20 deed goede zaken:

Debat over majoor Thomson, de held van Durazzo, hier manhaftig tegen vuige aantijgingen verdedigd door Jolien Berendsen:

Debat II – Klaas van Berkel moet niet veel hebben van de dogmatische scherpslijper Ubbo Emmius, de geschiedschrijver Ubbo Emmius krijgt een genadezesje:

Bij het vallen van de avond ligt de reddingsboot Gebroeders Luden nog bij de Eelderbrug

Obama maakt geen beste beurt in de Butjesstraat

De Bengaalse Sichterman, patser van Groningen

Nieuwe tentoonstelling Groninger Museum:

Zonnewijzer Prinsenhof blijkt aanzienlijk verdonkerd

De zonnewijzer van het Prinsenhof (1731) is gerestaureerd, wat gister enige luister werd bijgezet met de onthulling van een explicatiebretje..

Zo staat het pronkjewail er nu bij:

Recht ervoor:

In het gemeentelijke persbericht staat, dat er “een uitgebreid kleurenonderzoek” vooraf ging aan de restauratie. Ik weet niet of dat voor het zandsteen geldt, maar dat oogt nu veel donkerder dan voorheen. Hier een foto uit juli 2006:

Vooral de reliëf-figuren in de stijlen terzijde van de eigenlijke zonnewijzer komen nu minder goed uit. Ook lijken er nu sneden of breuken in die stijlen te zitten. Verder zijn sommige van de kleinere cijfers op de zonnewijzer minder goed leesbaar.

Toch is er ook veel verbeterd. In 2006 was veel bladgoud afgebladderd en had vooral het rood dat met het regenwater meespoelde sporen achtergelaten:

Min of meer hetzelfde detail, maar dan in de gerestaureerde staat van anno nu, met als belangrijkste verandering dat het blauw de plaats van het donkergrijs bij ‘leeslinten’ etc. innam:

Rechtsboven, bij de zon:

Nog wat dichter bij:

Ansichtkaartje uit de oude doos: