Brievenbus-differentiatie

Zoals bekend is postbedrijf TNT druk doende met het uitdunnen van het aantal brievenbussen. Zo zijn er bij ons in de wijk nog drie van de vijf over, en is het bestand in een dorp als Sellingen gehalveerd.

Maar het is niet alleen verschraling wat de klok slaat. Want de TNT heeft ook rekening gehouden met het feit dat een deel van de Groningers  tot de langste Europeanen behoort, terwijl een ander deel lichtelijk achterblijft. Reden voor het bedrijf om over te gaan op een brievenbus-differentiatie.

Via

Straatbeelden

Spijkerboom naast een voetbalkroeg, Jan Goeverneurstraat:

Kinderhandjes aan de Herepoortenmolendrift:

Achtermuur met  geïmproviseerde reclame voor hotelgasten, Prinsenstraat:

Vrouw Wichers van Mette Bus bij het CBK, Trompsingel. Het pronte en kordate wijf met de bloemetjesjurk, dat eigenlijk vanaf een heuveltje de HL Wicherstraat in de gaten hoort te houden, is verscheidene malen aangereden en mishandeld. De laatste keer dat ik haar zag staken haar ingewanden haar kont uit. Nu is zij blijkbaar opnieuw opgeknapt. Ben benieuwd wanneer ze er weer komt te staan. Dat zal wel gelijk met de oplevering van  de ringwegtunnel in het verlengde van de Meeuwerderweg zijn:

Een bottleneck op de Werkmanbrug

Een grote vrachtwagen staat midden op de Werkmanbrug tijdens de ochtendspits, als er heel veel fiets- en voetgangersverkeer tussen het station en de Groninger binnenstad heen en weer gaat. Alleen aan de linkerkant hebben de mensen van de firma Mast een doorgang opengelaten. Deze is nog geen meter breed. Dankzij die bottleneck ontstaat er een rij van heb ik jou daar.

De vrachtwagen laadt spullen uit voor het Groninger Museum. Je kan je afvragen waarom dat nou uitgerekend tijdens de ochtendspits moet. Ook kan je je afvragen of men die vrachtwagen niet met de kont naar de magazijndeur van het museum kan draaien. Voor die deur is er namelijk genoeg ruimte om te staan, wat ook een heleboel boel ergernis zou kunnen schelen.

De foto is van maandagochtend, maar je zou hem redelijk vaak tijdens spitsuren kunnen maken. Als het niet een ladende of lossende vrachtwagen is, dan gaat het wel om een grote rooie slobberbak van de Milieudienst. Want die staan ook frappant vaak bij het museum, waar de riolering dus nogal eens verstopt schijnt te zijn.

Overigens wordt dat spekgladde blauwe brugdek tamelijk vaak vernieuwd. Alweer een reden om fietsers en voetgangers op te houden tijdens de spits.

Rondje Stad

Spiderman aan het Zuiderdiep:

Het Veendammer dweilorkest Wakker worden! op de Vismarkt:

Ik denk dat ze er stonden vanwege een PvdA-manifestatie met Wouter Bos in Huize Maas. Op de achtergrond zie je leden van die partij. Er stonden zeker een stuk of tien en ze hadden allemaal een stapeltje foldertjes in de hand. Ik liep dwars door de groep heen, maar niemand stak me zo’n foldertje toe. Dat vond ik dermate curieus dat ik er tien minuten later nog maar eens langs ging. Ook toen geen enkele wervende activiteit. Ze hadden veel meer aandacht voor elkaar. Overigens heette deze kant van de Vismarkt vroeger altijd de Slachtersriepe.

De gewezen hoofdingang van het Universiteitsmuseum aan de Poststraat:

Recalcitrant shirtje op de Grote Markt:

Kauwtje met deels witte vleugel

Gezien bij het stukje Hoornsediep ter hoogte van het Cascadecomplex: een kauwtje met een gedeeltelijk witte vleugel:

Is hier nou sprake van een kruising met een ekster, of partieel albinisme?

Zondags ommetje

Aan de Meeuwerderweg richten mannen uit Overschild de feestverlichting op. De foto deed me trouwens ergens aan denken:

Zwart schaap wenst deregulering bij het station:

Medaillehuis Suurd verhuist per 1 december van de Oosterstraat naar het Kattegat:

Ik dacht dat VERA in de nieuwe versie van de cultuurnota zijn zin had gekregen, maar dat spandoek hangt er nog steeds. Intussen wordt er gewerkt aan het binnenhalen van nieuwe publieksgroepen:

Vliegerfoto’s van Bjoeks

KAPturer was dit keer met zijn vliegercamera bij het klimcentrum Bjoeks op Kardinge. Hier is de slideshow.

Treurige feiten des levens

Entree stad ontwapend

Ik liep vanmiddag langs het spoor. Ik miste een inofficiële stadsmarkering:

Kennelijk is een deel van de Glaudé-lokatie al gesloopt, inclusief dat  vervaarlijke Groninger stadswapen:

Drie jaar geleden zag het kunstwerk, gemaakt door Anemo-One voor de fanatieke aanhang van FC Groningen, er nog lekker vers uit.  Begin dit jaar was het al behoorlijk afgebladderd. En nu is het dan verdwenen. De aankomst in en het vertrek uit de stad per trein zullen nooit meer hetzelfde zijn.

Hond laat man uit

Gezien op de Vismarkt:

Het uitzicht vanaf de Apenrots

Theatermaker Elger Abbink was in de bestuurskamer van de Gasunie, bovenin de Apenrots, en fotografeerde  het uitzicht. Hier heb je de slideshow.

Date bie Martini

Strontaigenwies petret van ’n vent komt oet Mokum, en het ’n ‘date’ mit ’n wicht in Grunnen. En moar vertraauwen op zien TomTom hè, nait even weg vroagen. Nou, woar dat op oetlopt, kinst hier wel zain ja:

Lach of ik schiet met De Hanze

Een jaar of twintig, dertig geleden had je Bhagwan–aanhangers die een lachtherapie volgden. Het zag er allemaal zwaar gekunsteld en a-spontaan uit, en met de Bhagwan verdween de lachtherapie weer in de vergetelheid.

Maar sommige dingen keren terug, daar kan je vergif op innemen. Nu is er een nieuwe lachtherapeut opgedoken bij de Hanzehogeschool. TV Noord filmde er vandaag, en het spijt me, maar het ziet er nog net zo bête uit als indertijd bij de Bhagwan.

Volgens de nieuwerwetse lachtherapeut hebben zijn exercities “een positief effect op de geestesgesteldheid”. “Het is bewezen”, beweert de man, “dat dit effect ook optreedt als je ‘doet alsof’. Lichaam en geest maken daar geen onderscheid in.”

Wat ik me bij dat filmpje afvraag is, of er ook onderwijsgeld van de Hanzehogeschool in deze kwakzalverij is gaan zitten. Helaas had de reporter van TV Noord – een volstrekte gelovige – het te druk met meedoen, om deze toch niet onbelangrijke vraag te stellen.

Witting een aflopende zaak? Ammehoeda!

In 1990 verscheen er een boekje met de titel ‘Een aflopende zaak. Het gaat over Groninger winkels waarvan de samenstellers dachten dat ze gedoemd waren te verdwijnen. Ook Bakker, eigenaar van de hoeden- en pettenzaak Witting in de Oosterstraat, figureerde in dat boekje. Toch bestaat zijn zaak nog steeds, want zijn zonen namen haar van hem over. Ze hebben nu zelfs een website. Als dat geen overleven is, eet ik mijn hoed op.

(Wat ik gemakkelijk kan zeggen omdat ik geeneens een hoed heb. Maar binnenkort ga ik er een kopen tegen de kouwe regen op mijn  hoofd. Ik zal dan terdege rekening houden met de verteerbaarheid.)

De zucht naar Zara

Friese Melissa keek er weken naar uit en ze vond het shoppen in Groningen ook best “heel leuk”, maar ze plaatst ook een kritische kanttekening bij het Groninger winkelaanbod:

“…ze hebben niet eens een Zara!”

Een Zara? Wat is dat nou weer? Altijd bereid om kennislacunes weg te werken, sloeg ik driftig aan het googelen. Aha, dat is dus de Zara.

De ontstentenis van deze trendy kledingketen in onze goede stad leeft nogal bij de modebewuste jonge vrouw, zie ik. Zelfs de fractievoorzitter van de lokale PvdA maakt er werk van.

Volgens de Wikipedia zou het er in 2008 van komen. Nog geen zeventig nachtjes meer slapen, dan is 2008 voorbij.