Fameuze Friezin op bezuik

Vrouw Ymkje Sinnema-Meindertsma uit Rotsterhaule, de Friese equivalent van ons aigen Fenna Slapsma Tiessens, het ook in Stad weest ja.

Rustend hert

Hoek Ebbingestraat en Turfsingel. Veel gekiekt, omdat beest zo lekker rustig blijft zitten. 😉

Plastiek: hert

Groningen, ergens in de Rivierenbuurt

Doorwond hert

Sluitsteentje aan de Turfsingel, binnenstadskant:

Feest in de Stad

Nou jongens, wat een enorreme kunstmarkt is dat. Maar liefst 7 (zeven) bemande kramen!!! En een wagenspel met twee smerige parasols waarbij de normaliter Hooghaajlemmejhouts tegen elkaar sprekende deelnemers mega-Gronings opmerken: “Nait soez’n.”

Friesestraatweg

In het zicht van Gravenburg verzamelen zich kieviten op een weiland:

Bij dat weiland ligt een nogal onbetrouwbaar ogende brug:

Het Hooihuis heeft niet alleen een stokoud gebint, maar ook een oude gevelsteen:

De nog droogliggende Reitdiephaven in de vork tussen de Friesestraatweg en  de Hogeweg naar Dorkwerd, met nieuwbouw die sterk aan Esonstad doet denken:

Mozaiek op voorheen melkfabriek De Ommelanden van een boerin die melk filtert. Soortgelijk werk hangt onder meer aan de Van Iddekingeweg en in de Indische Buurt:

Een Slowaakse vrachtwagenchauffeur en zijn bijrijder vonden een rustig plekje:

Met mijn ome Klaas uit Feerwerd ben ik wel eens bij de Aankoop Centrale Groningen (ACM) geweest, waar hij kunstmest, bix en gasolie voor zijn tractor kocht. Er heeft nog een tijd een entertainment-bedrijf in de opstallen gezeten, maar die staan nu leeg te verkrotten. Aan de ene kant dit stukje lyrisch abstract expressionisme:

En aan de andere kant, bij het spoor naar Delfzijl/Rodeschool, deze graffiti. Bye bye:

Geiten langs de busbaan

De gemeente Groningen gaat nu ook landgeiten inzetten voor het korthouden van bermen. Vanaf morgen staan er acht op een strook berm en bosplantsoen naast de busbaan bij het Stadspark, op grond waar je met een maaimachine nauwelijks uit de voeten kunt. De gemeente koos hier voor geiten, omdat het minder grote kieskauwers zijn dan de schapen die al in grote getale worden ingezet. Anders dan de schapen, verorberen geiten ook graag brandnetels, distels en berenklauwen.

De strook waar de geiten grazen wordt afgezet met rastergaas. Liefst wil de gemeente ze er het hele jaar rond houden. Maar ik neem aan dat de mensen van het bedrijf Gradiënt uit Ravenswoud, dat de geiten verhuurt, er niet de hele tijd bij zullen zijn. Ik ben dan ook benieuwd wanneer de eerste geit spoorloos verdwijnt..

Scheepvaartmuseum hinkt op twee gedachten

In het papieren Dagblad staat vandaag een stuk over het Noordelijk Scheepvaartmuseum. Dit naar aanleiding van het jaarverslag over 2007. Het museum trok zo’n 4000 bezoekers meer, maar dat zette weinig zoden aan de dijk, omdat een kwart van de in totaal 22.000 bezoekers helemaal geen entree hoefde betalen.

Over de financiële problemen van het museum rept het Dagblad nu met geen woord. Volgens de krant wil het museum flink wat ruimte reserveren voor de bouw- en bewoningsgeschiedenis van zijn panden vanaf de Middeleeuwen. Ik weet niet of dat nou de goede weg is. Volgens mij wordt dat hinken op twee gedachten.

Hoopgevend vindt het museum de toename in het bezoek aan zijn website: 66.000 bezoekers, bijna eenderde meer dan in 2006. Echt veel kan ik het nog steeds niet noemen, Gelkinghe bijvoorbeeld, trok er beduidend meer. Wil je echt veel bezoek op je website, dan zul je die moeten dynamiseren. Elke dag wat anders voorop. Maar dat vergt, denk ik, ook een andere mentaliteit, dan meestal in zo’n instelling gedijt.

Wie overigens een beeld wil krijgen van Groningen als scheepvaartstad in vrouger doagen, moet voor de aardigheid eens kijken op het Kustvaartforum, waar een speciale draad van onderhand al 12 pagina’s is gewijd aan de Groninger diepen en kanalen. Met name ene Wrijfhout plaatst er kostelijke foto’s.

Fryske koeture

Op de KEI-informatiemarkt voor nieuwe studenten kwam deze werver van de Friese gezelligheidsvereniging Bernlef uit de bus als best geklede man:

Ik vermoed dat hij niet in dit klofke door het Oosterpark gaat , maar het uittrekt in sociëteit de Pizel, vlakbij de binnenstad in de Tuinstraat.

Nieuwe blikvanger bij het museum

Er ligt een oude coaster bij het Groninger Museum. Volgens Ritzo ten Cate, die het ding vandaag ook kiekte, gaan Minerva-studenten er op exposeren en wordt het de VIP-boot voor Noorderzon.

Eerder lag het schip op het Oude Winschoterdiep, nabij het Nieuwe Winschoterdiep. In het kader van een sociaal project is het verbouwd en opgeknapt. wat jaren heeft geduurd. Telkens als je langs de Gideonweg kwam, zag je dat er weer wat aan gedaan was.

Of het Groninger Museum het zo leuk vindt dat het schip hier voor anker ging, is nog maar de vraag. Er ligt geen loopplank naar het museum, integendeel, vanaf de wal moeten mensen het schip bereiken over een roestige bak die naast het westelijke museumpaviljoen is neergelegd. Voor de Noorderzon-VIP’s en expositie-bezoekers is er een pad gebaand door het gemeentelijke struweel op de walkant:

De Belg, jaja

De Belg Waterloo, zo noemen ze zich op hun kramen:

De Belg, zo noemen ze zichzelf op hun lichtreclame:

En op hun gevelbord:

In de media beweert Harry Waterloo ook dat hij Belgische roots heeft:

“Onze grootvader was vroeger friturist in zijn vaderland België. Later stopte hij met dit werk en verhuisde hij naar de stad Groningen.”

Echter, wie in Alle Groningers gaat zoeken op de familienaam Waterlo(o), vindt daar maar liefst vijftien pagina’s met vermeldingen in Groninger burgerlijke standsacten en retro-acta. Al ruim drie eeuwen blijken er Waterloo’s in Groningen en Veendam te wonen. De oudste melding is deze:

Harm Hindriks Waterloo, geboren in een Duits gehuchtje Waterloo. Harm, een naam waarvan in ons tijdsgewricht vaak Harry werd gemaakt. Ik kan het weten, want mijn naam is ook zo gevormd.

Nu ja, in elk geval kloppen de kleuren van de vlag nog.

Wat zouden de Waterlootjes trouwens doen als België uit elkaar valt?

Paviljoenboot ‘A Star is Born’ gekraakt

Ik kwam gistermiddag achterlangs de Euroborg de Gideonweg op fietsen. En zag daar net een auto met wat jongens wegrijden bij de in deplorabele staat verkerende paviljoenboot van ‘A Star is Born’.

Terwijl ik langs de boot reed keek ik over mijn schouder of er wat mee was. Er hing een spandoek met zo’n Australische hagedis aan de achterkant. En er stond een gast aan dek die de jongens in de auto uitzwaaide.

Natuurlijk vroeg ik hem of er wat met de boot te gebeuren stond. Eerst deed hij nogal achterdochtig, en gaf uiterst kort en terughoudend antwoord op mijn vragen. Toen kwam hij aan de wal en werd wat scheutiger met informatie. Hij had de boot in gebruik genomen. Nee, niet gekraakt, dat klonk zo negatief. Hij wilde er een centrum voor Zen Art van maken. Met kunst waar mensen rustig van werden.

Inderdaad moest er het nodige aan gebeuren, erkende hij. Een paar jaar geleden schatten ze de opknapbeurt nog op honderdduizend euro. Dat was alleen maar meer geworden, als je alles uitbesteedde. Ze maakten bovendien een constructiefout, indertijd, daarom was hij alvast begonnen met het vervangen van alle moeren. Hij ging alles opnieuw in de verf zetten en ook nieuwe sluiers aanbrengen om dat spiralende staketsel heen.

De gemeente is eigenaar, erkende hij. Maar ze hebben de zaak twaalf jaar laten verroesten. En hij had een aanbod dat ze niet kunnen weigeren. Voor een euro wilde hij het wel overnemen.

“Mondje dicht h訔, zei hij, toen ik aanstalten maakte om verder te fietsen.
“Niet verder vertellen.”

“Jaja”, zei ik.

Antiekmarkt Zuiderdiep

Koningin Emma had er ook een:

Een braakliggend werkterrein voor de Dierenpartij:

Veel vrouwenspul, zoals sieraden en glas:

Het wagenpark, voraan twee modellen van camerawagens, zoals ze bij de Tour de France werden gebruikt:

Niets veranderlijker dan een potkast

– Oude Kijk in het Jatstraat, een jaar of wat geleden*:

– Recent:

– Recenter:

– Recentst:

* NB: de eerste foto is niet van mezelf, maar heb ik ooit eens opgeslagen zonder de maker te noteren. Mocht hij of zij zijn werk hier zien, dan vraag ik vergeving voor het jatwerk.