Meisje laat poes uit

Gezien in de Hoogstraat. Ze woont in de binnenstad, het beestje is acht weken oud, en ze wil niet dat het wegloopt:

Schoonmaak glasvlammen Griffebrug

Ben even bovenop de steiger rond een van de zuilen van de Griffebrug geweest:

Daar was Ebel Rispens, een glas in loodspecialist uit Zoutkamp, bezig met het schoonmaken van de glasvlammen:

Hij gebruikte er inderdaad een speciaal ontwikkeld werktuigje voor, dat precies tussen de platen paste:

Hij moest zijn hoofd er wel bijhouden, dus genieten van het uitzicht op het Oude Winschoterdiep was er wat hem betreft niet bij:

Zuilen Griffebrug krijgen opknapbeurt

De zuilen van de Griffebrug zijn ingepakt in groen steigergaas. Blijkbaar worden ze geschilderd. En wellicht was het speciale machientje, dat een paar jaar geleden werd ontwikkeld om de ‘vlammen’ van zeegroen glas bovenop de zuilen schoon te maken, ook niet echt effectief, zodat er nu een handmatige schoonmaaakoperatie aankomt.

De zuilen staan tegenwoordig weliswaar op een website over Kunst op Straat, maar indertijd kwamen de ‘ornamentale constructies’ er in opdracht van de dienst Ruimtelijke Ordening, die ze beslist geen kunst wilde noemen. Voor het ontwerp tekende Albert Geertjes. Bij de onthulling, in december 1995 door de toenmalige wethouder Smink, maakte ik deze plaat:

Zie verder

Winkeliers ergeren zich aan straatmuziek

Maar liefst 89 % van de uitbaters van Groninger binnenstadswinkels zegt last te hebben van straatmuzikanten. En 44 % wil een verbod op straatmuziek in de binnenstad. Dat blijkt uit een enquète, waarvan de uitslag opgenomen is in het laatste nummer van CityScoop, het blad van de Groninger City Club.

Toch heerst er bepaald geen vrijheid, blijheid, qua straatmuziek in Groningen. Allereerst moeten de muzikanten vergunningen hebben – op dit moment zijn dat er ongeveer zestig. Ze mogen niet langer dan een kwartier op dezelfde plek staan, en moeten na dat kwartier zeker vijftig meter verkassen. Hun muziek mogen ze ook niet versterken, en de Herestraat, Tussen beide Markten en het Martinikerkhof zijn verboden gebied. Bovendien mogen ze niet binnen drie meter van een winkeldeur staan, en als een eigenaar niet wil dat er muziek voor zijn pand gemaakt wordt, dan moeten ze daar stoppen.

Vooral de regels over de Herestraat en versterking worden nogal eens overtreden. Blijkbaar klagen de winkeliers wel tegen de enquèteur van de Cityclub, maar niet tegen de politie en milieu-inspectie.

(foto: Russische bariton op de hoek van de Stoeldraaierstraat.)

Tassenwinkel werft personeel

Het “meest funky” tassenmerk van Nederland begint een winkel aan de Steentilstraat en zoekt op deze wijze een filiaalchef en een winkelbediende:

Milieudienst Groningen denkt voornamelijk om zichzelf

De Milieudienst van de gemeente Groningen heeft weer eens iets bedacht om het burgertje te pesten: een puntensysteem voor het grofvuil. Dat wil zeggen dat je heus wel grof vuil van ze mag aanbieden, echt wel hoor, vooruit dan maar bij de gratie Gods, alleen mag dat grofvuil niet meer dan 150 punten waard zijn volgens hun eigenbedachte puntensysteem.

Ik zit met een volgepakt schuurtje en wil dat nou eindelijk wel eens leeg hebben. Vol goede moed begon ik met de aanmelding via hun digitale loket. Maar na de kachel, het fauteuil, het eenpersoonsmatras en de fiets was het uit met de pret. Op het aanklikken van het bureau klonk er een waarschuwend poingk-geluidje: “U hebt meer aangeboden dan de toegestane 150 punten. U kunt uw aanmelding alleen verzenden wanneer u maximaal 150 heeft. Verwijder één of meer artikelen.”

Blijkbaar mag je als inwoner wel buitengewoon grof belasting betalen voor die Milieudienst – ik betaal nu zo’n 300 euro per jaar, dus bijna 6 euro per week – maar is het absoluut niet de bedoeling dat je je grofvuil in één keer aan ze kwijtraakt. Blijkbaar is het de bedoeling dat de Milieudienst twee keer komt, waar één keer zou kunnen volstaan. Het is immers zo goed voor het milieu, al die verstookte diesel. Blijkbaar is de werkgelegenheid bij de Groninger Milieudienst véél meer in tel dan het milieu.

Je kan op je klompen aanvoelen dat menigeen zijn rotzooi nu elders aan de straat zet. Of in de natuur dumpt. Welke houten vakbondskop heeft dit systeem bedacht? Vuilnisman, mag deze figuur ook mee? Of zit ik dan boven het maximum-aantal punten?

Hoe eerder dit klantonvriendelijke zootje opgeruimd wordt, hoe beter het is. Weg ermee. Leve de privatisering!

“De machinist is altijd de lul”

Treinofiel (18) mocht met zijn kameraad een eindje mee in de de cabine van de machinist, op een van de laatste ritten met de Wadloper tussen Winschoten en stad. Terwijl de meester beide jongens alles over het remmen van de trein uitlegt – “de machinist is altijd de lul” – zien we rechts de Mediacentrale, de Linie, de Esperantoflat, de Oosterpoort en het Herewegviaduct voorbijkomen. De aankomst is op spoor 1 B van het Groninger Hoofdstation, achter het Hunzehuis:

Belasting betalend Nederland is boos

Blijkbaar krijgen ze bij dat kamerpand in de Schildersbuurt nogal wat late aanloop van adspirant-logeerders. Kokjebalder spotte er een geïrriteerde boodschap op de deur. Onduidelijk is of die boodschap van de bewoners komt, of van hun buren. Het laatste, vermoed ik.

Oorspronkelijk stond er trouwens een m op de plek van de n van Nederland.

Update vrijdag 22 juni:

Zoals wel vaker, zit het verhaal toch iets anders in elkaar dan je denkt. Een bewoner schreef zelf die de tekst op de deur, vanwege de verslaafden die in het holst van de nacht aanbelden. Tot voor kort woonde er een drugsdealer in het pand, die nog steeds aanloop trekt. Zie de UK. En Kokjebalder zelf natuurlijk.

Jugendstil aan het Kattendiep

Ook nog aangetroffen op mijn ommetje van hedenmiddag: dit ‘eerste steentje’ aan het Gedempte Kattendiep. De omlijsting om de initialen en het jaartal bestaat uit typische Jugendstil-motieven:

Ik wou dat ik twee hondjes was

De knop op mijn camera bleek per ongeluk op de filmstand te staan. Die stand negeer ik stelselmatig, want wat moet je met maximaal zestien seconden stomme film? Maar de magnifieke rolprent die vanmiddag onbedoeld is ontstaan wil ik u niet onthouden. Het betreft twee afstammelingen van de woeste wolf, die op de Slachtersrype aan de Vismarkt hun best doen om een prooi in de vorm van een petflesje te verscheuren:

Ommetje door de stad

Uitzicht vanaf het stadsbalcon op Museum en Werkmanbrug:

Oude boekenmarkt in de Folkingestraat:

Beachvolleybal op de Grote Markt:

Papavers bij het Winschoterdiep:

Zondagmiddagkuiertje

Het zondagmiddagkuiertje bracht dit keer:

Een fiets in de plomp bij het Groninger Museum:

Een kanariegele DAF met panne op het Zuiderdiep:

Een opgekalefaterd kunstwerk op Brug I over het Eemskanaal:

En een stukje huisvlijt van wijlen schipper Runhart op het Winschoterdiep:

Secretaresse van het jaar

Primeurtje: Tanja Bootsman is vanavond in de Amsterdamse Beurs van Berlage verkozen tot secretaresse van het jaar. Zij werkt bij de afdeling KNO van het Universitair Medisch Centrum Groningen, waar het morgen of maandag dus wel dik feest zal zijn.

Kat in & uit de boom

Poes zit in de boom en weet de weg niet meer terug. Baasje rukt een ladder aan:

Natuurlijk loopt het beest net weg als het onder handbereik is (zo slim zijn ze):

Dan zoekt de fotograaf een beter plekje op, zodat poes even is afgeleid. Hebbes!:

De dolgelukkige eigenaar (poes zocht snel een goed heenkomen in het struikgewas):