Polder-apocalyptiek

Wat ik al dacht. Het was Lucas Ypeij, die met geluidswagen en billboard voor vandaag, hemelvaartsdag, het einde der religies aankondigde. Waarna we eind juni, zo’n beetje met het EK voor voetballers onder de 21 jaar, nondeju, de Wederkomst van Jezus Christus en Het Laatste Oordeel mogen beleven. Ziehier het bericht en vergeet vooral ook niet het filmpje te bekijken.

Lucas vindt het veels te moeilijk om uit te leggen, en daarom beperkt hij zich tot slogans. Al twintig jaar is hij bezig met zijn berekeningen. Keer op keer voorspelde hij Jezus’ wederkomst en hij zat er onnoemelijk vaak naast. Maar nu heeft hij het bij het rechte eind. Zeker weten. Klokke twaalf hedenmiddag begint het einde der religies.

Hij oogt een stuk ouder, verbetener ook dan toen ik hem wel eens zag bij Rob, de oud-kermisbokser en morgenster bij mij om de hoek.

Wat hij zelf gaat doen als straks de klok twaalf slaat? “Niks, ik ga een broodje eten en een kopje koffie drinken.”

Let op: kruipende babies

Aan de Ter Borchlaan laten de lui die zich daar een huis kunnen veroorloven hun babies zomaar over de straat kruipen. Of de passanten er maar even op willen letten. Heb er vandaag eens geen onder de wielen gehad, gelukkig.

17 Mei einde religies

Er is een filmpje van de geluidswagen met het billboard op de aanhanger erachter dat in Groningen het einde der tijden aankondigt. Laatst had ik het er al over. Op 17 mei komt er een eind aan alle religies. Dat is al snel hoor, dat is donderdag al.

Lekker klantjes pesten bij Essent

Ik geef het grif toe, het is nogal primitief, maar mijn huisbaas wil het niet anders. En dus zit de electriciteitsmeter van het studentenhuis boven me nog steeds bij mij in de voorkamer. En dat betekent vooral de laatste jaren, dat ik bij iedere verhuizing die boven me plaatsvindt, even de meter voor mijn bovenburen moet opnemen, want de stroomrekening willen ze wel rechtvaardig omslaan, ook al maakt het hooguit een paar euro verschil met het voorschot.

Probleem is Essent. Een poosje geleden vond er weer een verhuizing plaats, zodat de bovenburen graag weer een meteropname van me wilden. Hun meterstand heb ik per kerende post geleverd, alleen raakte het gegeven zoek bij Essent. Niet voor het eerst. Al vaker mocht ik meermalen achter elkaar de meterstand opnemen, omdat Essent zijn zaakjes niet goed voor elkaar had. Een half jaar geleden is het zelfs gebeurd, dat Essent meermalen een meteropnemer bij me langs stuurde, omdat ze erin geslaagd waren diens getalletjes kwijt te raken.

Maar wat zit ik te klagen. De administratieve janboel bij dit energiebedrijf maakt immers nog wel veel grotere slachtoffers. Zo kreeg een kennis van me een paar jaar geleden een jaarafrekening, waarbij hij een paar duizend extra moest betalen, terwijl niet hij, maar een buurman van hem zoveel extra stroom gebruikt had. En deze week was in het nieuws dat een 74-jarige vrouw uit Delfzijl al bijna twee jaar zonder gas en licht zit, omdat Essent haar een nota van ruim 6000 euro in de maag splitste voor andermans verbruik.

Essent legt de schuld bij voorbaat bij de klant en zo instrueert het bedrijf zijn medewerkers ook. Zo stond er in februari een ingezonden brief van een oud-medewerker in het Dagblad, die verklapte dat ze bij de helpdesk-opleiding al het uitgangspunt meekregen dat klanten maar dom zijn. En dat Essent-medewerkers zich deze fijne houding ook helemaal eigen maken, blijkt wel uit Hyvesblogje dat ene Stefanie gister schreef. Ik citeer:

“Laat ik dan direct even van de gelegenheid gebruik maken om iedereen ff te updaten ghehe. Weer aan het werk dus sinds 1 mei. Weer bij Essent, lekker klanten plagen. Net een week gebikkeld op meterstanden (…), volgende week bijspijker training en dan eindelijk weer lekker zelfstandig klantjes pesten.”

Essent, hoe meer ze op de vrije markt mogen bewegen, hoe schaamtelozer hun arrogantie van de macht. Hun klantvriendelijkheid benadert inmiddels die van Russische staatswinkels ten tijde van Breznjev.

Geert Spieker bekort zijn time-out

Alsof het om potje basket- of volleybal gaat, nam het Groninger raadslid Geert Spieker (Stadspartij) eind april een time-out. Hij schortte zijn werkzaamheden in de gemeenteraad voor drie maanden op, omdat hij meermalen zijn zin niet kreeg. Tegen de zomer zou hij bekend maken of hij überhaupt nog doorging, beloofde hij.

Op politieke weblogs, met name van de VVD, heerste een overmaat van begrip voor Spieker. Alleen het Christen Unie-raadslid David de Jong was uitdrukkelijk “niet blij” met diens werkstaking. Volgens De Jong liet Spieker als volksvertegenwoordiger zijn electoraat in de steek, moest hij beter tegen zijn verlies kunnen, en kon een “gewone medewerker” van de gemeente ook niet zomaar eigenmachtig “betaald verlof” opnemen, zodat politici iets dergelijks ook maar beter uit hun hoofd konden laten.

Zelf vond ik het uiterst bevreemdend dat Spieker zijn raadsvergoeding liet doorlopen. Want niet poetsen en wel vangen, daar heeft ‘de oude politiek’ toch het patent op in de ogen van populisten en leefbaren? Normaliter springen politici als Spieker in zulke gevallen als een bok op de haverkist, maar nu hoorde ik er buiten De Jong dus helemaal niemand over.

De Jong hoopte dat Spieker wat minder bedenktijd zou nemen. In het laatste nummer van Binnenlands Bestuur staat er nu een interviewtje met Spieker, waarin hij aankondigt dat hij zijn time out inderdaad eerder laat aflopen. Eind deze maand neemt hij al zijn besluit. “Er is nu veel te doen over het feit dat ik betaald thuis zit”, klaagt hij. “Maar het gaat om slechts duizend euro, dus dat vind ik een beetje kinderachtig.”

Duizend euro, Spieker vindt het niet veel. Het is zo weinig dat het eigenlijk te kinderachtig voor woorden is om erover te beginnen. Tja, dan maar kinderachtig. Want het gaat wel om gemeenschapsgeld dat niet aan zijn bedoeling voldoet. Ook moeten nogal wat Groningers van veel minder dan duizend euro kunnen rondkomen. Mensen in de bijstand bijvoorbeeld, die gekort worden als ze zich zo’n houding als van Spieker zouden permitteren.

Voetpad Herewegviaduct zwaar geschraagd

Mensen van Rusthoven waren vrijdag bezig met het plaatsen van nieuwe steunpalen onder het overhangende voetpad van het Herewegviaduct.

Het was een serie van maar liefst twaalf stuks:

Voorheen stond er slechts één paal, die enigszins doorgeroest was. Dat er nu een heel dozijn onder het voetpad staat zal er vast mee te maken hebben dat de wapening in het beton van gelijke kwaliteit is als die ene paal:

Noordelijk gebouw van het jaar

Het glazen huis op palen aan het Zuiderdiep won vanavond een architectuurprijs. De eigenaar kan de bloemetjes buiten zetten.

Saillante passage uit het juryrapport:

“Ondertussen is het torentje al bijna tien jaar bezig gerealiseerd te worden. Op gezette tijden komt een medewerker van de gemeente langs om de voortgang te bespreken.”

Voorwaar, het is aangezegd

Doe je ’s ochtends je gordijnen open, krijg je deze boodschap voor je snufferd.

Gemengde scheepsberichten

1
De Noorderhaven is in principe bestemd voor varende schepen, waarop de schippers zelf wonen. Toch liggen er ook schepen die helemaal niet varen kunnen en schepen waarvan de schipper aan de wal woont. Als zo’n walschipper er dan ook nog eens werfachtige activiteiten ontplooit, iets wat eigenlijk in de Finse Haven dient te geschieden, wil dat nog wel eens kwaad bloed zetten bij collegae. Zo kon het gebeuren dat er uit naam van het Woonschepencomité een klaagbrief naar de gemeente ging over iemand die op en af bestuurslid van datzelfde Woonschepencomité is.

2
In de Drentse A bij de Groningse Hoornsedijk ligt er tegenwoordig zo’n drijvende bungalow. Een truttige cataloguswoning in de categorie witte schimmel met een puntdakje van dakpannetjes. Het doet pijn aan de ogen, in dit natuurgebied.
Dat hier sinds ongeveer 1970 oude vrachtvaarders worden gedoogd, is tot daar aan toe. Zij passen er inmiddels. Maar dat deze woonschipper met zijn vorm van natuurbeleving zonder enigerlei vorm van vergunning de natuurbeleving van vele anderen mag vesjteren, is totaal van de pot gerukt. Hier wreekt zich het ontbreken van welstandsregels voor woonschepen, iets waar verweg de meeste woonschippers niet aan willen, en de politiek almaar omheen draait en vanaf ziet.

3
Op het nieuwe Winschoterdiep raast af en toe een peperdure speedboat met Miami Vice-achtige allures langs de roeiers van Aegir, die dat weinig op prijs stellen. Zij roepen en zij schelden. En de proletarische eigenaar schakelt een tandje terug, in het volle besef dat de kakstudenten dan met zijn hoogste hekgolf te maken krijgen.
Deze man denkt ook dat er geen politie meer te water is, sinds de waterpolitie opging in het landelijke politiecorps KLPD, en de waterpolitieboot van de vaste stek aan het Eemskanaal verdween. Deze man vergeet dat de walpolitie ook wel eens in de brugbedieningshuizen met brugwachters meekijkt, en de snelheid van schepen tussen bruggen meet. Dat hij tegen de lamp loopt, lijkt slechts een kwestie van tijd.

Jan Plezier

Vanmiddag voer deze schuit het Groninger Museum voorbij. Fijn dat je zo’n scheepsnaam tegenwoordig meteen op internet kunt checken. Het gaat om de Jan Plezier uit Meppel, die drie jaar geleden te water is gelaten. Verdere gegevens: 37,40 meter lang, 6,43 meter breed, anderhalve meter diepgang, en met zitcapaciteit voor 250 passagiers.

Met het vele glas is het schip gebouwd op uitzicht. ’s Zomers maakt het dagtochtjes in Noord-West Overijssel, maar buiten dat seizoen is het te huur voor bedrijven en instellingen. Op de voorplecht wapperde dit keer een vlag van de Zonnebloem, een club die excursies en reizen organiseert voor langdurig zieken en lichamelijk gehandicapten.

Navelpiercing

Fluitje van een cent, het zetten van zo’n navelpiercing. Want, zegt de piercer: “Knallen doen we niet, alleen met oud en nieuw”:

[Het geëmbedde filmpje is helaas weg, maar omwille van de reacties laat ik het logje staan.]

Stepclub

Op de step, op de step, ben zo blij dat ik ‘m heb…

Peizerhoven wordt Drentselaan

Linda Voortman, raadslid voor GroenLinks, gaf me een seintje. Morgen komt de straatnaamgeving van een nieuw buurtje bij de Peizerweg aan de orde in de gemeenteraad. Het voorstel van B&W (agendapunt 6-b) luidt om de enige straat hier ‘Drentselaan’ te noemen, naar de naam die de Peizerweg voor de twintigste eeuw droeg.

De projectontwikkelaars noemen dit nieuwe buurtje nog steeds Peizerhoven. Toen Linda in september een logje schreef over het hier gewenste groenbeheer, gebruikte ook zij die naam. Wat me enigszins in het verkeerde keelgat schoot. Mijn reactie:

“Je hebt ook naamkundige verloedering. Peizerhoven is een totaal onhistorische nieuwvorm, ontsproten aan makelaarsbreinen. Tot voor kort stond daar Kranenborg, wat van oudsher (ca. 1780) een boerderij-herberg was, waarbij begin negentiende eeuw nog evenementen als papegaaischieterijen werden gehouden. Die boerderij-herberg was op haar beurt weer genoemd naar de Kraanlanden, de drassige gronden ten zuiden van de Peizerweg. Ik zou ervoor willen pleiten om dat makelaarsmisbaksel uit het gemeentelijke taalgebruik te bannen, en om het te vervangen door een naam die recht doet aan de geschiedenis van dit gebied.”

Linda mailde me vervolgens, dat ‘Kranenborg’ als naam haar niet zo logisch leek, omdat een wijk erachter ook al zo heet. Dat was ik even vergeten. Ik stelde haar Kranenborg II, het Kraanland, of bij wijze van compromis de Kraanhoven voor. Ze ging nog even kijken of ze wat kon doen aan die naam Peizerhoven, beloofde ze.

En dat onhistorische Peizerhoven is nu dus van de baan. Met de naam Drentselaan – eigenlijk zijn het twee woorden – kan ik als Drents-Groningse Groninger natuurlijk heel goed leven. Sterker nog, hij ligt zo voor de hand dat het me verbaast dat ik er ’t afgelopen najaar zelf niet op kwam.

Een snipper van het oude Hunzedal

Even ten oosten van de stad, tussen Euvelgunne en Oude Roodehaan en midden tussen de bedrijfsterreinen, heb je nog een snippertje landschap dat herinnert aan de oude rivier De Hunze:

In een bocht van de Euvelgunnerweg staat een grondwatermeter. Momenteel ligt het grondwater op het gewenste peil, zo’n halve meter onder NAP, maar aan het object viel nog duidelijk te zien dat het de afgelopen tijd veel te nat is geweest. Het grondwater kwam tot zo’n twintig centimeter boven NAP en drukte de verfachtige substantie die het peil aangeeft de grondwatermeter uit:

Achter de grondwatermeter ligt een voetpaadje met wat vonders of simpele bruggetjes:

Het paadje is met antiek schrikdraad afgezet:

Blik naar het oosten:

Blik naar het westen:

In tegenstelling tot het schrikdraad zijn de hekken wel nieuw:

Strotouw is overal goed voor. Einde pad: