Christen geeft Darwin gelijk
Geplaatst op: 5 februari 2009 Hoort bij: UK + RUG 5 reactiesVan de week was mijn UK-collega René Fransen op de nationale buis. Hij zat in ‘Het Elfde Uur’ van EO-anchorman Andries Knevel. René”s gezicht was wat strakker dan normaal en zijn stem leek me ook wat lichter toe, maar het ging hem goed af. Voor degene die de uitzending nog wil zien, deze staat hier (vanaf de dertiende minuut ongeveer).
René is belijdend christen, maar ook wetenschapsjournalist en bioloog. Hij probeert schepping en evolutie met elkaar te verzoenen in een boek, dat volgende week vrijdag uitkomt. Iets wat gepaard gaat met een discussiemiddag.
Voor het morrelen aan Genesis zijn veel christenen nog bang. “Maar de ruimte begint te komen”, aldus René.
Nog een recent opiniestuk van zijn hand.
Student
Geplaatst op: 28 januari 2009 Hoort bij: UK + RUG 5 reacties
Uit: ‘Nederlandsche tafereelen van kunsten, ambachten en bedrijven voor kinderen’, 1829
Ergernisje van eergister
Geplaatst op: 17 januari 2009 Hoort bij: autobio, UK + RUG 7 reactiesFunctioneel gewichtige student wil weten wat de bedoeling van dit telefoongesprek is.
Ik heb me even tevoren aangekondigd als redacteur van de universiteitskrant, oftewel journalist, en het lijkt me dan toch wel duidelijk dat ik niet met een of andere veredelde vrijetijdsbesteding bezig ben. Ik bel niet voor de kat zijn viool, of omdat je zulke mooie blauwe ogen hebt. Ik wil info. Of moet ik eerst een formulier in drievoud gaan indienen?
En ook wil hij weten of ik zijn mededelingen publiceer.
Dat weet ik nog niet. Ik spreek tig mensen over dit onderwerp. Het hangt helemaal van de montage af, zeg maar. En van de bruikbaarheid van van wat je zegt, natuurlijk.
‘Fietsen uitsluitend in de rekken plaatsen’
Geplaatst op: 17 oktober 2008 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen
Situatie op het Harmonieplein aan de Oude Kijk in het Jatstraat. Je zou verwachten dat letteren- en rechtenstudenten over voldoende lees- en andere vaardigheden beschikken om dergelijke borden te kunnen duiden.
Een AVRO-Bode, gewijd aan de RUG
Geplaatst op: 6 oktober 2008 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenOp Marktplaats, uit het lustrumjaar 1964, toen de Rijksuniversiteit Groningen haar 350-jarige bestaan vierde:
Het Universiteitsmuseum bleek ‘m al te hebben.
Vleermuisbril
Geplaatst op: 5 september 2008 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen
Met deze Batspecs doet een collega net of hij een vleermuis is. Wilt u ook graag zo’n apparaat, volg dan de link.
Nobelprijswinnaar geeft masterclass
Geplaatst op: 6 juli 2008 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen
Komende vanaf de richting Adorp zag ik bij Wierumerschouw op de kruin van de dijk een rode eend met een fiets onder de achterklep staan. Dat deed al een lichtje branden. Aangekomen op de plek, ontwaarde ik beneden aan de dijk een kleine, gedrongen man voor een groepje aandachtig luisterende studenten. Af en toe steeg er een homerisch gelach op.
Pek van Andel, de Ig Nobelprijswinnaar, hield een buitencollege.
De zogenaamde zakenman Kees Kremer
Geplaatst op: 3 juli 2008 Hoort bij: UK + RUG 12 reactiesVandaag staat in het DvhN dat de zogenaamde zakenman Kees Kremer failliet is gegaan.
Bijna vier jaar geleden heb ik die knakker eens ontmoet, toen hij de voormalige Willem Lodewijkpassage wilde verbouwen tot een mensa. Hij noemde zich toen Henk Kremer. De zes ton verbouwingskosten dacht hij bij elkaar te krijgen door het uitzetten van obligaties. Hij wilde ouders van studenten bereiken en daarom flyerde hij dat jaar bij de KEI.
Voor de UK maakte ik een stukkie over zijn plan. Wat me primair bijbleef zijn de enorme plakken duivenstront in de passage. Ook was de algehele toestand van dien aard, dat je zo kon zien dat er een ontiegelijke put werk lag te wachten op degene die dit in goede staat zou willen brengen.
Kremer voldeed niet helemaal aan mijn beeld van een zakenman. Hij kwam opdagen in een nogal morsige regenjas en met een vettige haardos. Je mag je vooroordelen niet laten gelden, maar desondanks vatte ik al vrij gauw achterdocht op. Zo zou hij uit de scheepsbouw komen, en laatstelijk een scheepsbetimmeringsbedrijf hebben gehad, dat zijn zoon overnam. Op internet bleek een dergelijk bedrijf echter onvindbaar, en ook bij het Handelsregister schitterde het door afwezigheid. Bovendien wilde Kremer pertinent niet op de foto, hoewel hij vertelde dat hij zelf persfotograaf geweest was en dan toch zou moeten weten dat een foto met een persoon erop aantreklkelijker is dan een foto zonder. Ik ging mij afvragen of hij, zoals hij beweerde, überhaupt wel een sloopaanvraag voor die verbouwerij ingediend had. Bij het gemeentelijke meldpunt Bouwen & Wonen, toen nog aan de Oosterstraat, checkte ik de zaak. De woordvoerster bevestigde wat hij zei. Ze noemde het plan van Kremer zelfs een “positieve impuls” voor de omgeving. Vervolgens heb ik de zaak maar laten rusten en die woensdagochtend mijn tandeloze, registrerende stukkie geschreven.
Nog voordat de krant verscheen, kreeg ik een furieuze Kremer aan de lijn. Hij had er lucht van gekregen dat ik bij de gemeente naar zijn plan geïnformeerd had, beweerde dat ik hem een oplichter en chanteur noemde – wat niet zo was – en dreigde met een rechtszaak als er iets negatiefs over hem in de UK zou staan. Naderhand heb ik hem zelfs nog een sussend epistel gestuurd, met als strekking dat ik gewoon mijn werk deed, een brief waar ik inmiddels dus spijt van heb.
Want in het DvhN-verhaal is er ook sprake van dat hij onlangs TROS Opgelicht voor de rechter wilde dagen. Ik wist niet dat dit programma aandacht aan hem besteedde, maar de aflevering staat nog gewoon op internet, en die heb ik dus net gezien.
Toch niet zo’n vakidioot
Geplaatst op: 26 juni 2008 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenVakantie.
Het laatste nummer van de UK voor de zomer, dat vandaag (donderdag) verscheen, is traditioneel een themanummer. Dit keer heet het UK Sportivo. Het universitaire leven bekeken door een sportbril en onze krant lichtelijk gemodelleerd naar de diverse sportperiodieken met hun journalistieke usances. Mijn bijdrage ging over sport, nee, wetenschapsverdwazing.
Voor dat verhaal concentreerde ik me uiteindelijk op tamelijk succesvolle chemici aan de RUG, maar ook toen moest er nog een kloeke darling worden gekilld. Een anecdote over Max Gruber, van 1954 tot 1986 RUG-hoogleraar biochemie. “Sommige mensen verstopten zich, als ze Gruber zagen aankomen”, vertelde mijn eerste zegsman: “Een postdoc was blij om eindelijk van hem af te zijn, toen hij zelf na het gezamenlijke werk in het lab op de fiets stapte en Gruber in zijn auto. Maar Gruber ging naast hem rijden. En bleef de hele Zonnelaan door het open raam tegen hem aanpraten. Dat deed Gruber ook nog de verdere weg van het lab naar de stad. Gruber kon je niet stoppen. Die raakte je niet kwijt.”
Even later sprak ik Jaap Beintema, emeritus-hoogleraar Biochemie, promotor van mijn broer Frank en zelf gepromoveerd bij Gruber (die je daarmee de wetenschappelijke opa van mijn broer zou kunnen noemen). Beintema nuanceerde het verhaal zodanig, dat er heel weinig van overbleef. “Gruber was heus wel eerzuchtig hoor”, zei Jaap, “maar ook een allervriendelijkste man. Hij praatte altijd, maar lang niet altijd ging het over het vak. Hij had leuke verhalen over van alles en nog wat, die hij vaak met grapjes doorspekte.”
Een mooi verhaal kapotchecken, noemde Martin van Amerongen dat.
Vleermuizenbril
Geplaatst op: 24 juni 2008 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen
Met deze speciale, binnenkort gepatenteerde Batspecs, snort een collega sinds kort vleermuizen op. Het zicht is eerlijk gezegd nul komme nul, maar daar staat tegenover dat het apparaat signaaltjes uitzendt en opvangt, die audiologisch weliswaar sterk lijken op het mayday-signaal in morsecode, maar voor de geoefende luisteraar toch op adequate wijze de nachtelijke fladderaars detecteren.
Een andere, jongere collega tracteert op de afsluitende borrel van dit studiejaar op brownies. Mede door een verdachte droedel op de intekenlijst verdenken wij hem ervan dat hij cannabishoudende substanties aan deze lekkernijen toe wil voegen. Daarom zullen wij hem dwingen eerst zelf in voldoende mate van zijn etenswaar voor te proeven, voordat wij er ons aan wagen. Mocht hij dan binnen een uur à anderhalf bepaalde verschijnselen gaan vertonen, dan komt op collega 1 met zijn vleermuisbril op de proppen. Zo zal collega 2 zijn grappen wel afleren.
Mooie gekken van Forward naakt op GeenStijl
Geplaatst op: 1 mei 2008 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenDe studentenvoetbalclub Forward heeft zich weer eens in de kijker gespeeld. Maar niet zozeer dankzij sportieve prestaties. Nee, door in Adamskostuum te poseren en de foto naar GeenStijl op te sturen. Hij staat hierrr…
Voor de liefhebbers: de kiek is ook groot verkrijgbaar. Kennu inzoomen. Overigens deed trainer Martin Drenth wel mee, maar nogal besmuikt.
Ondernemen op je rug is niet grappig, vindt de RUG
Geplaatst op: 28 april 2008 Hoort bij: UK + RUG 10 reacties
Volgens Ritzo ten Cate reageerde de RUG “ietwat onblij” op de posteractie, waarmee hij en de zijnen reclame maakten voor de minor ondernemerschap:
“…lieten we een drietal OndernemenopjeRuG.nl posters maken en doorheen de gehele stad verspreiden. Studenten vonden het grappig en ook de UK zag er de lol wel van in. Zojuist (negen uur ’s avonds!) werd ik echter gebeld door het hoofd communicatie van de Rijksuniversiteit Groningen in hoogst eigen persoon. De RuG euh Rijksuniversiteit Groningen ziet er de lol niet van in… ondernemenopjerug. Platte humor… niet grappig. Blijkbaar mag je niet communiceren op een manier die aanspreekt. Jammer…”
Update dinsdag 11.10 uur:
Ook Henk Sol, de decaan van bedrijfskunde, heeft Ritzo ten Cate gebeld:
“Meneer Sol vond bij ondernemenopjerug.nl ‘ook voor jongens’ niet passen in de communicatie stijl van de faculteit. Heeft-ie eigenlijk ook wel een punt…”
Reacties op de Twittersite van Ten Cate
Professor Clason overleden
Geplaatst op: 20 april 2008 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenVrijdag werd professor Clason begraven. Ze was leerling van de grote archeoloog Van Giffen en zelf archeozoöloge en redster van diverse uitstervende huisdierenrassen. Zoals het Groninger paard, waarvan ze in 1978 de laatste nog levende hengst Baldewijn kocht, die op het punt stond om naar de slager te gaan. Bijna zes jaar geleden had ik een interview met haar in haar Harener huisje. Toen ik wegging gaf ze wat eitjes mee van haar Groninger kipjes. Ik zou altijd nog een keer weer bij haar langs, maar daar komt het dus niet meer van.
In het archief van Adams Appel, het televisieprogramma van de RUG over wetenschap, zit nog een video, waarin ze prominent figureert.
‘Goud Volk’
Geplaatst op: 10 april 2008 Hoort bij: Ommelanden, UK + RUG 2 reacties“Met dat beroerde plat moeten ze mij niet aankomen”, schreef Fenna Tiessens in haar dagboek. “Daar gaan wij mee achteruit”, vond de creatie – sinds 1922 – van Jacob Rietema:
“Daar komen wij weer mee op de koestal terecht en wij moeten vooruit met ’n kanner. ’t Kan mij toe grijzeln as ’k hoor hoe paartij menschen, die heel goed fersoenlijk Hollandsch praten kennen, ook nog mee doen aan dat gedoente in ’t plat, maar ze kennen doen wat ze willen, mij krijgen ze nooit zo wijd, dat wil ‘k heur opslag wel beloven.”
Ondanks dit ferme standpunt is Fenna, later de tederbeminde echtgenote van Lammert Slapsma, toch in de nieuwe bloemlezing van Groningstalige literatuur terechtgekomen. Sterker nog, zij kreeg het allerdikste deel toegewezen. Als ze nu nog leefde zou dat haar ongetwijfeld een bult plezier hebben gedaan. Zoals ze zelf eens zei: “Op plaatsen daar van mij wat staat is vanzelm geen ruimte meer voor dat allernaarste pladde, dat bij mij op achterdeel thuishoort bij ozzen en koeien en nergens anders.”
Wat Fenna nooit heeft beseft, is dat het Gronings aan alle kanten door haar quasi-Hooghaarlemmerhouts heen schemert. Daarom gaf Siemon Reker, hoogleraar Groningse taal en cultuur aan de RUG, haar ook zo’n prominente plek in die bloemlezing van hem. Volgens Reker behoort haar werk tot ”het succesvolste uit de vroegere Groninger letterkunde”.
Alleen het populairste werk, zoals blijkend uit herdrukken, nam Reker in zijn bloemlezing op. En dan niet bij stukjes en beetjes, zoals andere bloemlezers doen, maar liefst integraal. En met toelichtingen en vertalingen van hemzelf. Vandaar die maar liefst vijf delen voor de periode 1830 – 1940, waar straks nog even zoveel delen met recenter werk bijkomen.
Reker bekreunde zich dus niet om een canon, voor zover die er al is. Hij maakte in het algemeen geen schifting op basis van wat wij anno 2008 het hoogst waarderen. Als dat zo was geweest, dan had hij, vermoed ik, niet het op een na dikste deel van zijn bloemlezing aan Geert Teis besteed. Want die spil van de Groninger beweging, wiens Groningse volkslied nog onlangs uit bijna drieduizend kelen weerklonk op de Grote Markt (een wereldrecord), mag dan omstreeks 1920 enorm populair zijn geweest, achteraf valt zijn werk nogal tegen. Zelfs als je de room eraf schept, zoals Reker deed, zitten daar nog berijmde mopjes bij. En Teis’ toneelwerk is al helemaal niet te harden, zo drakerig. Dikke boer gunt zijn dochter niet aan jongen uit lager milieu, daar komt het op neer. Er zijn verwikkelingen, er komt een oplossing en het hangt van de toevalligheden aan elkaar. Voor Teis waren er ook nogal wat Groninger schrijvers, die op dat schema varieerden. Nee, voor de verhalen en de psychologische karakterontwikkeling lees je zulk werk niet.
Waar dan wel voor? Nou, voor historische en antropologische aspecten bijvoorbeeld. Neem ‘De golden Kette’, een novelle uit 1875, waar Herman Bouman, schoolhoofd en onderwijzersopleider in Beerta, en later Amsterdam, hoogstwaarschijnlijk de auteur van was. Weliswaar is het weer eens een verhaal van niks – dikke boer geeft zijn dochter niet weg – maar de auteur vertelt tussen neus en lippen door wel veel over de toenmalige sociale omstandigheden in het Oldambt. Zo begrijpt een Oldambster knecht in militaire dienst niet, dat een officier hem voor boer uitscheldt. Thuis is een boer immers een hoog verheven personnage.
Op zo’n manier mogen we ‘Fivelingoër Landleven’, een bundel verhalen van A.S. de Blécourt uit 1901, niet lezen, vindt Reker. Volgens hem is dat werk niet realistisch, omdat het ontstond als kolderiek studentikoos vermaak, en het ’t dagelijks leven ook niet nauwkeurig weergeeft. De hoofdpersoon vertelt namelijk ongeloofwaardige leugenverhalen, bijvoorbeeld over een scheuvelrijder uit Sint Annen, die tussen het opzetten en het afgieten van de aardappels nog snel even mosterd voor zijn vrouw uit de stad haalt. Maar, zeg ik dan, dat soort sterke verhalen werd werkelijk verteld. Er is een hele serie van bekend. Het is dus realisme, als de Blécourt zijn protagonist Jan Elemoa zo’n verhaal laat vertellen. Ik ben het hier dus niet met de bloemlezer eens, en ook gaf De Blécourt volgens mij vrij goed de gang van zaken op een boeldag weer. Er kwam zelfs een notaris aan te pas om zijn verhaal zo waarschijnlijk mogelijk te maken.
Maar meer nog dan voor de historische en antropologische aspecten, is die oude Groningstalige literatuur genietbaar door het kernachtige idioom. Zo is het Gronings onovertroffen in zijn maledicta (scheldwoorden), uitdrukkingen en zegswijzen (zie kaders). Overigens komt er in Rekers’ bloemlezing niet uitsluitend Gronings voor. Zo bevat ‘’n Hijl plezijrig proatje over de peerdriederei’ (ca 1860) ook een paar prachtige staaltjes jiddisch van een joodse sinasappelkoopman uit de stad, die deze ventersroepen voor ons in petto heeft:
“Citroune, en appelsjiene! Zoek uit maar, lhekkere bheste waar, hier motje weze, hier zel je geneze! Goekoop en niet dier, nooit zoo beleefd!!!”
En:
“Alderlei kleere van band! Khoop wat, dan heb je wat, heb je wat, dan khoop je wat!”
Dat zijn geen dingen die je terugvindt in een geluidsarchief, helaas. Het ‘koop wat, dan heb je wat’ verklaar ik bij deze graag van toepassing op Rekers’ bloemlezing, die ook nog eens goedkoop en niet duur is.
—
‘Goud volk’ – delen I tot en met V in een cassette, samen 1280 pagina’s, In Boekvorm Uitgevers Assen, € 27,50
De mooiste maledicta
Bekstukken – schreeuwlelijk
Haffelbekken – kijfziek wijf
Inktverknooier – inktmorser
Koaljoager – kale jonker
Maalhibbel – kwast
Nathals – zuiplap
Perekop – paardenkop
Ragvat – helleveeg
Smachtlappe – hongerlijder
Tutendraaier – kippenslachter
Verdurven herink – bedorven haring
Windzak – windbuil
UITDRUKKINGEN
“Grillen!, zee de snieder en beet ien toafel”
Kuren zei de kleermaker en hij beet in de tafel
Grillen zee Geert, en kreeg zien mouder veur de ploug
Kuren zei Geert, en zette zijn moeder voor de ploeg
Doar gait ’t hen, zee de jonge, en dou lijt ‘e en loes dansen
Daar gaat ie zei de knecht en liet een luis dansen
’t regent zoo biester of sunte Margrijt an ’t woateren is
Het regent alsof de heilige Margaretha aan het urineren is
Woar men ’t minste verwachte, sprong de hoaze oet de grachte.
Waar men het minst verwacht, komt de haas uit de gracht
Oapen bie oapen en meerkatten bie meerkatten
Soort bij soort
Kallen is mallen, doun is ’n ding
Geen woorden maar daden
Hai is goud om Leermens komen.
Hij weet wat er ein de wereld te koop is
Mit ’n Sidboerster wals deur oet
met een schop onder de kont de deur uit
Aole kerels en jonge wieven geft veul kinder en veul kieven
Oude kerels en jonge wijven geeft veel kinderen en kijven
Wieshaid van zeuven verdaipens en nog ’n akkenail d’rop
Wijsheid van zeven etages met nog een penthouse erop
De roegste volen worren de beste peerden
De wildste veulens worden de beste paarden
Elk leuft zien aigen ezel beter as aander lu’s peerd
Elk heeft zijn eigen ezel hoger dan andermans paard
As ’t op de pestoor regent, den drupt ’t op de koster
Als het regent op de predikant, drupt het op de schoolmeester
Wat aine nait zingen ken, mot he moar floiten
Wat iemand niet zingen kan moet hij maar fluiten
Roup maor ho! As ’t peerd al mit de wupkaore in de onderwale zit
Ho roepen als paard en wagen al van de wal gekukeld zijn
—
Recensie, verschenen in de UK van deze week.
Greta weg
Geplaatst op: 12 december 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenOnze hoofdredacteur verhuist met man en kids naar Marokko. Vanmiddag was de laatste redactievergadering onder haar leiding. Voor ze mocht vertrekken moest ze eerst een uitburgeringscursus doen. Ze slaagde met glans en kreeg een koffer met aangename en nuttige spullen. Ook nam ze het eerste nummer van een heel bijzonder tijdschrift in ontvangst, dat beter beviel dan de Youp, de Matthijs en de Linda tesamen:
We hadden geen kind meer aan haar, de rest van de middag:
Naschrift: Hoewel ik er absoluut geen kwaad in zie, en bovenstaand verhaaltje ook geschreven is uit sympathie, deden sommige ‘collega’s’ het verzoek om de foto’s van mijn weblog weg te halen. Nou ja, wat je maar een verzoek noemt: “Je haalt ze maar weg”. Gezien het portretrecht kon ik niet anders dan aan dit ‘verzoek’ voldoen. Voor zover zij op deze foto’s stonden, heb ik ze dus maar weggehaald.
groninganus 
Recente reacties