Kotsbak
Geplaatst op: 7 juni 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenSorry, ik was vanavond even afgeleid door deze discussie.
…—… …—… …—… …—… …—… …—… …—…
Geplaatst op: 5 juni 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenHet kwam nader en nader, dat sissende geluid. Ik besloot de luxaflex omhoog te halen:
Het uitzicht bleek geheel veranderd. Door het groene waas zag je niet eens de overkant meer.
Een ongedefinieerde vloeistof dreef in grillige patronen over het raam:
Plotseling hield het gesis op. Het leek op te klaren. Toen…
Flowerpowerhippedracht
Geplaatst op: 27 mei 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen“There is nothing in the known universe about alfabetfeest”, zegt Technorati. Terwijl Google voor blogs wel naar een verslag linkt. Ik was even benieuwd, omdat ik op Flickr een fotoserietje vond. Op de een of andere manier komt daar de flowerpowerhippiedracht van de dames en heren studenten me veel te heel en schoon en 2007 voor. Of de garderobekasten van de papa’s en de mama’s geplunderd zijn, betwijfel ik dus een beetje. Maar echt wel lief, al die vredestekentjes.
Zeker 150 RuG-computers gehackt
Geplaatst op: 5 maart 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenDe computer op mijn werkplek behoort tot de zeker 150 RUG-computers die gehackt zijn, zo bleek vanmiddag toen ik mijn activiteiten op die computer moest staken op last van het it-beheer. Tot minstens morgenmiddag kan ik er niet op werken.
De RUG kreeg een hackers-mailtje met een lijst van de gehackte pc’s. Daar zal die van mij dan ook wel op staan. Op die pc’s heeft de hacker een ftp-server geïnstalleerd voor allerlei downloaderij, maar ook een keylogger die toetsaanslagen registreert. Ben nu wel blij dat ik totaal geen bankzaken met de computer doe, ook al zou ik, als ik dat wel deed, zoiets niet gauw op mijn werk doen.
De manier van inbreken is nog onduidelijk en mogelijk zijn de hackers al maanden actief. Volgens de deskundigen is geïnstalleerde rotzooi ook nog eens overdraagbaar. Dus meteen thuis maar weer eens de zaak flink door de molen gehaald. Gelukkig werd er niets onrustbarends aangetroffen. Wel ben je er een boel tijd mee kwijt, en als je dan voor al die pc’s het verlet optelt, en de inspanningen van van de it-jongens erbij rekent, maakt dat een behoorlijke economische schade. En die mogen ze om mijn part verhalen op de hacker.
Update dinsdag 20.00 uur:
Naar het schijnt kon de hacker bijvoorbeeld ook porno op je harde schijf parkeren. Alle harde schijven van alle getroffenen – het aantal bleek vandaag al vrij wat hoger – werden opnieuw geformatteerd en alle reguliere programma’s opnieuw geïnstalleerd.
Thuis op aanraden van FredW nog maar even a-squared Free geïnstalleerd en uitgeprobeerd in de diepgaande modus. Dat volgens Fred op keyloggers toegesneden progammaatje trof in de registry nog een trace van een installatie-geleider voor malware aan. Op zich niet gevaarlijk, aldus asF.
Update donderdag:
Hacker opereerde binnen de RUG
Isee.TV – interview met de (fake?) hacker
GSp wordt GSp
Geplaatst op: 1 maart 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen
Vreemde types vandaag weer bij het Academiegebouw. Ze flyerden voor een feestje ter viering van het feit dat het GSp (Groninger Studentenpastoraat) zich omdoopte tot GSp (Studentenplatform voor Levensbeschouwing). Tegelijk hebben ze ook hun huisstijl veranderd. Net als hun logo: in plaats van een walvis bestaat dat nu uit wolkjes.
Het GSp kampt met een afnemende belangstelling en had last van het woord pastoraat. Studenten vonden die term nogal archaïsch. Binnen het GSp is persoonlijk pastoraat tegenwoordig ook veel minder belangrijk dan vormingswerk, groepsgesprekken en kerkdiensten. Met het doorvoeren van de veranderingen hoopt het GSp nieuwe mensen te trekken.
Dr. Maartje pakt uit
Geplaatst op: 18 februari 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen“Het blijft theater, maar het is wel improvisatietheater waarvoor je een hoge concentratiegraad nodig hebt”, zegt Maartje Janse achteraf. Donderdag promoveerde ze aan de RUG op een onderzoek naar politieke pressiegroepen in de negentiende eeuw. De dag trok als een roes aan haar voorbij. Op haar Hyves-blog pakt ze nog even flink met smileys uit: “Doctor in de Letteren zijn roeleert!“
Bereisde pretstelling
Geplaatst op: 15 februari 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenDeze stelling aan de RUG is dermate slim uitgedokterd, dat ze zelfs het weblog van een Luxemburgs blondje haalt.
Hachelijk geheim
Geplaatst op: 12 januari 2007 Hoort bij: UK + RUG, Webdinkies Een reactie plaatsen
Jaren geleden liep er zo iemand rond, hier in Groningen. Zijn familie, zijn vriendin en zijn schoonfamilie had hij wijsgemaakt dat hij medicijnen studeerde. Hun wantrouwen wekte hij niet, hij volgde keurig het vermeende curriculum. ’s Ochtends vertrok hij vroeg van huis, eerst om ‘colleges’ te volgen, later voor zijn ‘functie’ als co-assistent.
Maar ja, mensen gaan dan toch vragen of er geen diploma-uitreiking komt. Op een dag nodigde hij ze uit voor zo’n plechtigheid in het Academiegebouw. De avond voor het feest bleek hij verdwenen. Een dag later haalde de politie een auto uit het Van Starkenborgkanaal op, met zijn lijk erin. De leugen was zijn biotoop geweest, met de waarheid kon hij niet leven.
Het kaartje vond ik op de nieuwe site Briefgeheimen. Ze zijn lang allemaal niet zo hachelijk, de per ansicht ingestuurde ontboezemingen die daar geplaatst zijn.
Pegasus in het sterfhuis
Geplaatst op: 7 januari 2007 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen
David Harris van Pegasus Mail maakte deze week bekend dat hij stopt met de ontwikkeling en verdere distributie van zijn mailprogramma. De ondersteuning gaat nog wel even door. “It has been a privilege”, aldus Harris, “to be of service to the Internet Community for such a long period of time. I am only sorry that I am not able to continue doing so.”
Met dat Pegasus heb ik leren mailen, ruim tien jaar terug, op mijn werk. Het was best een goed programma, maar de RUG het Bureau van de RUG moest een jaar of wat geleden zo nodig overstappen op allerlei software van Microsoft, en sindsdien hebben we bij de UK Outlook, dat het wat mij betreft aflegt tegen GMail.
Op het collectieve weblog Het Ministerie van de Menigte haalt ene Peter herinneringen op aan de introductie van Pegasus bij de RUG, omstreeks 1990. Samen met andere netwerk-beheerders ging hij op zoek naar nieuw mailprogramma, omdat het door Novell meegeleverde “nogal primitief” was: “Toen iemand met Pegasus Mail van David Harris aankwam, waren we allemaal snel verkocht.”
Pegasus gaf alle software gratis weg, wat kon omdat Harris toen nog een baan bij een Nieuw-Zeelandse universiteit had. Voor het vertalen van het handboek bij de software haalde het RUG-RekenCentrum hem eens op RUG-kosten naar Nederland. Peter van het voornoemde Ministerie:
“Hij vertelde bij die gelegenheid over zijn samenwerking met Clements: dat was gebeurd terwijl zij elkaar nooit ontmoet hadden en elkaar alleen per e-mail kenden. Dat is tegenwoordig heel normaal, maar in die tijd zeer bijzonder.”
De integratie van 280 Saoedische studenten
Geplaatst op: 21 december 2006 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenHun komst mag dan vertraagd zijn, het is nog steeds de bedoeling dat de komende zeven jaar in totaal zo’n 280 Saoedische jongelingen geneeskunde gaan studeren in Groningen. Alleen de best presterende middelbare scholieren komen in aanmerking, en qua studieprogramma en huisvesting moeten zij volledig integreren.
Dat wordt nog een tour de force, want in de collegebanken bij medicijnen zitten tegenwoordig overwegend meisjes. De ongescheiden huisvesting in de diverse buitenlandse studentenhuizen zal ook nogal wat voeten in de aarde hebben. Bovendien moeen de Saoedische jongelingen er straks wennen aan de belendende geur van geschroeid varkensvlees, als ze hun halal-potjes op de collectieve fornuizen zetten.
Ze ondergaan een culture-shock, dat kan je nu al zien aankomen. In hun vaderland mogen ze bijvoorbeeld niet eens voetballen, toneelspelen, TV kijken, muziek luisteren en fotograferen. En ongehinderd door enige kennis claimt menig geestelijk leider er gezag over medische, fysische en chemische zaken. Er zijn zelfs scholen in het land, die Afghaanse kledij als school-uniform hebben ingevoerd, zoals blijkt uit dit TV-programma, waarin Saoedische intellectuelen discussiëren over de staat van het onderwijs.
Zoveel is zeker: de RUG kan haar borst natmaken.
Bovenin de Academietoren – op bezoek bij de beiaardier
Geplaatst op: 14 december 2006 Hoort bij: UK + RUG 2 reacties
We staan als het ware in een immense silo. De holle ronde koker meet zo’n zes meter in doorsnee en is zeker twintig, dertig meter hoog. Langs de witgestucte, bijna blinde, hier en daar vochtig lijkende muur spiraalt een open metalen trap loom naar boven. “De stairway to heaven”, lacht Auke de Boer. Mij vliegt de hoogtevrees aan.
Met de beiaardier van de Academietoren ben ik dan de burelen van Studie-Ondersteuning al gepasseerd. Hij toonde er een kast, waarin de computer met opgeslagen deuntjes staat. Hij haalde er het zeil van een keyboard af en legde er uit dat hij alleen de middelste twee octaven gebruikt: “Op de Martinitoren bespeel je de volle breedte van het toetsenbord, maar dit vergt veel meer creativiteit.”
We zijn op weg naar “de enige handmatig bespeelbare grote terstbeiaard van Nederland”. Voorbij de kap van het Academiegebouw en het motorhok van de torenlift bereiken we de silo. Peentjes zwetend kom ik die te boven, achter hem aan. Op de zolder onder de balustrade opent hij een grijsgroen luik. Er is een prachtig uitzicht over de stad.
Nog hoger, in de koperbeslagen torenspits, zit zijn afgetimmerde kamertje. De Boer knipt er het TL-licht aan. Er staat een rubuust blankhouten staketsel met twee rijen ronde staafjes boven elkaar, het dubbele klavier.Vanuit het staketsel lopen metalen draden omhoog, die hij eerst moet verstellen. Er klinkt een aarzelend gepingel. Dit is geen stemmen, legt hij uit: “Door de kou krimpen de draden en komen de klepels tegen de klokken aan, wat een dof effect oplevert. Ik geef ze nu een beetje meer ruimte.”
Het hokje is zo krap, dat de bezoeker voor de deur moet zitten, op een bankje tegen het beschot van de torenspits aan. Buiten striemt de regen tegen het koperbeslag en suist, loeit en buldert de wind. Af en toe kraakt het balkenstel. De torenspits veert merkbaar mee, je krijgt bijna de suggestie dat je op een schip zit.
De Boer begint met de onderkant van zijn vuisten de staafjes te bespelen. Incidenteel houdt hij een hand even hol in de lucht, bij een moeilijk loopje laat hij die vlak en schuin neerdalen. Soms beweegt hij zijn hoofd, soms zijn bovenlichaam op en neer met de muziek. De metalen draadjes naar de klokkenzolder dansen in het tl-licht. In het staketsel tikken de stengen.
Tot mijn verbazing komt het carillon hier minder door dan buiten op straat. Daarom zet De Boer de versterker aan. “De torenpiano is natuurlijk ook een instrument dat voor buiten gemaakt is”, merkt hij op.
Spierpijn heeft hij nooit meer: “Dit speelt licht, op de Martinitoren moet veel harder gewerkt worden.” Na nog een kalm wijsje: “Ik begin meestal met oude muziek, iets uit de Renaissance doet het op zo’n kleine beiaard reuzegoed.”
Verder staan deze donderdag onder meer een cellosuite van zijn lievelingscomponist Bach, KV 229 vant Mozart, ‘Ik zou wel eens willen weten’ van Jules de Corte, het melancholieke ‘Souvenir de Taninges’ en composities van Gerard Hengeveld op het programma. Tussendoor tremoleert de beiaardier op zijn Vlaams, speelt hij het moderne Octopédies en geeft hij een woeste improvisatie ten beste: “Nou denk je vast dat iedereen klaagt, maar dat is helemaal niet zo, men ervaart dit meer als een klankexplosie.”
Op mijn verzoek nog iets van Tielman Susato, dan is het concert voorbij en wacht de loodzware gang over de ijselijke hangtrap door de hoge holle silo naar beneden. Angstvallig kijk ik naar de muur, om de blik in de diepte te vermijden. Het valt mee, ik hoef niet zittend de trap af, de mens lijdt weer eens het meest door het lijden dat hij vreest.
(UK)
Het bastion van de fiscus
Geplaatst op: 29 november 2006 Hoort bij: autobio, UK + RUG Een reactie plaatsenEen collega had er al eens vergeefs achteraan gebeld en ik verspilde er ook al eens een half uur aan. Voor journalisten leek de belastingdienst een onneembare vesting. Je bent aangewezen op het algemene publieksnummer, krijgt dan eerst eens tweemaal drie voorkeuzemogelijkheden op een bandje voorgeschoteld, en als je dan eindelijk bij de telefooncentrale bent, weten ze daar niet eens dat er een afdeling persvoorlichting is. En als je daar na enig soebatten dan eindelijk toch belandt heeft degene die hier misschien wel wat van afweet toevallig net een snipperdag, terwijl die mevrouw dan de volgende dag niet terugbelt, grom.
En toen kreeg ik hem in de schoot geworpen, de naam van de accountmanager die ik moest spreken over een fiscale afspraak tussen de fiscus en de universiteit. De naam met het adres ook nog, maar zonder telefoonnummer. Na die twee maal drie voorkeuzemogelijkheden weer helemaal afgeluisterd te hebben, pompom, wilde de telefoonmeneer dat telefoonnummer niet geven. Op enige aandrang gaf hij wel een faxnummer. Ik moest mijn vragen daar maar schriftelijk heensturen.
Nou liggen telefoonnummers vaak dichtbij faxnummers. Het faxnummer eindigde met een drie, ik verving dat door een twee, maar ving bot: nog een fax. Maar een nummertje overslaan en meteen naar de nul op het eind bleek bingo, ik zat op de afdeling. En de secretaresse schakelde nog door ook. 🙂
Helaas, de accountmanager zei dat hij me niet kon helpen: “U heeft het heel dapper geprobeerd, maar mij hoort u niets zeggen. Wij hebben een geheimhoudingsplicht tegenover onze klanten.” Ik: “Ook als die klant een rijksinstelling is, die zich voornamelijk met overheidsgeld bedruipt?” Hij: “Ook als het een overheidsinstelling is. Alleen de staatssecretaris mag hier wat over zeggen.”
Op naar het ministerie van financiën. Helaas, de staatssecretaris bleek vandaag niet te spreken. Ik belandde bij een vrouw van persvoorlichting. Ook zij begon over de geheimhoudingsplicht: “Over individuele belastingplichtigen mogen we niets zeggen, de correspondentie is vertrouwelijk en het is strafbaar als we daar mededelingen over doen.” Ik: “Ook als het een rijksinstelling betreft, die zich voornamelijk met overheidsgeld bedruipt?” Zij: “Ook als het een overheidsinstelling is. En de staatssecretaris is daar eveneens aan gehouden, behalve in héél dringende gevallen voor de Tweede Kamer.”
Lama
Geplaatst op: 19 oktober 2006 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen
De Vindicat-jaarclub Lama voerde van de week een lama door de stad. “We willen graag bij het dispuut Berenvouwen, dat rekeningen bij de mensen thuis brengt”, verklaarde zegsvrouw Laura Krijt. “En om daar bij te mogen voerden we deze ludieke actie.”
De jaarclub huurde de lama via Marktplaats.nl bij een boer uit Leek. “Als huur moesten we de koopprijs betalen”, aldus Krijt. “Met de trailer voor het halen en brengen kostte het ons 300 euro.”
Volgens Krijt was de lama heel braaf: “Hij vond het allemaal best en heeft niet gespuugd”. Met de lama deed de jaarclub onder meer de Grote Markt, het Broerplein, het Harmonieplein en de Schilderswijk aan: “Iedereen was stomverbaasd en overal stonden mensen foto’s met hun mobieltjes te maken”.
Digitale vitrine UB
Geplaatst op: 15 oktober 2006 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsenZe zitten nog in de testfase en gaven er zelf nog helemaal geen ruchtbaarheid aan, maar de vakreferenten van de Groningse Universiteitsbibliotheek hebben sinds kort een digitale vitrine met boeken waar ze enthousiast over zijn.
Slimmer, socialer en sneller
Geplaatst op: 13 oktober 2006 Hoort bij: autobio, UK + RUG, Webdinkies Een reactie plaatsenHet was leuk, gisteravond. De zaal was goed gevuld, alle 60 stoelen in de Lagerhuisopstelling waren bezet, terwijl er normaal 30 tot 60 bezoekers bij zulke bijeenkomsten komen. Ook hadden de – slimme – studenten in het publiek veel meer inbreng dan anders, hoorde ik naderhand van Guus Termeer, het hoofd van Studium Generale. De avondvoorzitter, Remco Kouwenhoven, zich met verve en humor kwijtend van zijn taak, had eer van zijn werk.
Het ging primair over de Generatie Einstein. Schrijfster Inez Groen, een RUG-alumna io, hield een flitsend praatje en nam bij de discussie wat weg van het etiket ‘slimmer, socialer en sneller’ dat zij en haar co-auteur de huidige tiener-generatie hebben opgeplakt: “We zijn een marketingbureau en dit bekt nou eenmaal goed”. Ze doet veel kwalitatief onderzoek – interviews met tieners – en wat me bijbleef was dat ze die jongeren ontzettend braaf vond (huisje-boompje-beestje-ideaal) en ook, dat er zeker geen sprake was van een generatiekloof, iets wat menigeen uit de publiciteit rond haar boekje meende te moeten opmaken. Alleen was internet (chatten, gamen etc.) volgens haar een biotoop, een leefwereld voor deze generatie, terwijl ouderen daar meestal toch buiten staan. Die zien de computer vooral als een nuttig apparaat, als “een veredelde typemachine”.
Heb zelf voor de vuist weg een praatje gehouden met als teneur: internet is prachtig, je kan binnen vijf minuten mailtjes wisselen met Nieuw-Zeeland, je kan van alles en nog wat opzoeken, maar er zit ook een keerzijde aan, namelijk dat van alles – vriend èn vijand – jou kan opzoeken (zie ook). Het aanbevolen middel daartegen is het aannemen van een nick, pseudoniem of avatar. Maar menigeen kan die weelde niet aan, en begint anderen vanuit de anonimiteit op fora en weblogs te beschimpen, in een kwaad daglicht te stellen, met drek te besmeuren etc.
Zolang het over koetjes en kalfjes gaat, kan dat weinig schelen, maar het heeft ook gevolgen voor de openbare sfeer, die ik nou maar even beperk tot de trias politica van bestuur, politiek en rechtspraak. Die openbare sfeer is door internet enorm uitgebreid, maar raakt er door anonieme figuren ook vergiftigd. De Fortuyn-revolte had daar deels al mee te maken. Belangrijk is een gevolg op termijn, dat alleen nog mensen met een hele dikke huid openbare functies willen bekleden, wat me uit een oogpunt van democratische representatie geen gunstige ontwikkeling lijkt. Ik heb nog even een vergelijking gemaakt met de animo voor het scheidsrechterschap op de Nederlandse voetbalvelden. Ook daar passen mensen er steeds meer voor om voor kop van jut te spelen.
Thomas Spekschoor, een studentweblogger, vond dat je je niet zo veel moest aantrekken van vervelende anonieme types op webfora: “Het is internet maar”. Ana van Es, een andere studentweblogger, opponeerde tegen hem. Achteraf lijkt me dat internet een laag gewaardeerd medium blijft, als Thomas’ opvatting de overhand blijft houden.
Vooraf lekker gegeten in Café Overstag met Guus Termeer, drie studentbestuurders van Studium, Remco Kouwenhoven en Arwin Nimis (de derde spreker, die zich erover verbaasde dat jongeren hun hele hebben en houwen zomaar op internet gooien). Het was de eerste keer dat Remco en ik elkaar ‘in real life’ spraken. Met hem enige weblog-zaken doorgenomen.
groninganus 
Recente reacties