Dient zich aan: de Superman van de Hulp Express

Zag deze toen ik net terugkwam van het boodschappen doen. Boven de laadbak erachter staken vegers uit. Dacht om die reden aanvankelijk dat het om een wagentje van de gemeentelijke Milieudienst ging, maar dan in de verkeerde kleuren. De eerste twee bezigheden uit het lijstje rechtsboven horen misschien ook nog wel bij het takenpakket van de Milieudienst, maar de andere drie absoluut niet. Denk ook dat de jongens van de vrije markt zich zouden laten horen, als de lokale overheid zich hierop toelegde.

Nee, de al wat oudere, levenswijze en daarom wat sceptisch uit zijn ogen blikkende Superman staat voor een vrijwillige hulpdienst, die een jaar of wat geleden begon aan de andere kant van de stad. In het zuidelijke stadsdeel Corpus den Hoorn zaten ze ook al, en nu is Hoogkerk blijkbaar aan het territorium toegevoegd. Een uitkomst voor de al wat oudere mensen hier. En voor degenen zonder auto. Men mag er overigens gebruik van maken tegen een zeer schappelijke vergoeding.

Kom, we doen er nog een liedje bij.


Fredewalda belicht communicatie in de oorlog

Fredewalda, de ‘oudheidkamer’ van het dorp Tolbert, heeft momenteel een tentoonstelling over communicatiemiddelen in de oorlog, die voorlopig vanwege de corona alleen op zaterdagmiddagen te zien is, na digitale aanmelding. Het loopt er niet echt storm en dat is jammer, want er zijn bijzonder aardige dingen te zien. Zoals:

  • Dit tafellaken waarmee de Bevrijding werd gevierd:
  • Het lichtkogelpistool van het RAF-bemanningslid Robert Mower, die in de oorlog met zijn vliegtuig neerstortte bij de Auwemalaan in Tolbert:
  • De kepie van Jan Cazemier, een vroegere bewoner van de Cazemierboerderij waarin Fredewalda nu is gehuisvest, Jan droeg deze op 10 mei 1940, toen hij bij Coevorden lag en de Duitsers over de grens kwamen om ons land vijf jaar lang te bezetten:
  • Een Philips buizenradio uit het begin van de oorlog – met op de display lang verdwenen zenders zoals Beromünster:
  • Postzegels met Germaanse symbolen, ontworpen door de kunstenaar Pyke Koch, die na de oorlog jarenlang niet meer mocht exposeren:
  • Een houten postduif:
  • De brievenbesteller Bralt Hovinga, die tevens schoenmaker, barbier en klokkenluider was:
  • Dit later ingevoerde uniform van de postbodes die in dienst waren bij het staatsbedrijf der PTT:
  • Een kapperswinkel op zolder:
  • Een kinderwagen:
  • Met daarin een dubbele bodem voor het stiekem kunnen vervoeren van illegale bladen:
  • En dit lichtgevende molenspeldje van WHN (Winterhulp Nederland), zodat je in het donker goed kon zien dat er een NSB’er of andere landverrader aankwam:

Rondje Foxwolde – Leegkerk

Een ziggurat van hooibalen bij Roderwolde:

Blaarkoppen bij Foxwolde – alle neuzen wijzen dezelfde kant op, behalve natuurlijk een of twee:

Er was een openstelling van diverse bijzondere tuinen in de omgeving. Dit versierde bruggetje gaf toegang tot een tuin in Leutingewolde:

Vraag me af of de waternavel in de Onlanden nog wordt bestreden – er lag in elk geval tamelijk veel in sommige watergangen bij het Leekstermeer:

Bij de Hooiweg onder Matsloot – meneer beweerde dat je hier mag varen:

Paarden met een voorkeur voor het gras op een slootwal, Aduarderdiepsterweg, Leegkerk:

Het overbrengen van een hooivoorraad, eveneens aan de Aduarderdiepsterweg:

Tafereeltje bij de Tichelwerkbrug – op de achtergrond Nieuwklap:


Windmeerit vanaf Olderberkoop

Had van mijn broer nog een enkel reisje met de fiets achterop zijn auto met een bestemming naar keuze tegoed. Het doel werd Olderberkoop in de Stellingwerven, na een bezoekje daar in de omgeving aan mijn andere broer.

Die heft deze kamperfoelie in de tuin:

Bij de romaanse kerk van van Olderberkoop stikte het helaas van de fietsen – er was kennelijk een of andere festiviteit aan de gang. Dan maar direct op de fiets terug. Aan de Grindweg bij Nijeberkoop deze Sint Maarten (tenminste, daar hou ik hem voor, al ontbreekt de bedelaar):

Vervallende schuren bij Makkinga, waar mijn vader ook nog klanten had zitten::

Uithangbord van een ouwe? herberg in Oosterwolde:

Familiewapen op de kerk van Oosterwolde, vernield door radicale patriotten even na 1795:

Sluisje bij Veenhuizen:

Zoals ieder jaar een strook zonnebloemen aan de zuidkant van Langelo. Nu, aan het begin van de avond, zat het zonlicht er perfect achter:

Bij de beek tussen Langelo en Roderesch waren geen weidebeekjuffers te bekennen, mogelijk was het daarvoor al te laat. Maar er stond wel een aardig plantje op de oever:


Rondje Adorp

Bij Dorkwerd- zicht op de Platvoetbrug:

Onderaan de Reitdiepdijk bij Wierumerschouw – zonnebadend veulen:

De abelenlaan naar Adorp:

In Adorp is de molen ontdaan van bovenstuk en wieken:

Hoekje wilde bloemen bij de provinciale weg:

Harssens – vooraanzicht van het bekende huisje op de vlakte:

Bij de opgang naar de Walfridusbrug – Ommelander aanhang van de FC:

Onder de opgang van de Walfridusbrug, maar dan aan de andere kant van het spoor was een sleuvengraver doende, waarschijnlijk voor drainage van het daar inderdaad nogal drassige land:


De Jerseys van Leegkerk

Bij Leegkerk grazen momenteel meerdere groepen Jerseys, mooie koetjes die een bijzonder vette melk geven. Dit zijn de pinken bij de Legeweg:


Rondje Roderwolde-Leutingewolde-Lettelbert

Bekroning kunstwerk op rotonde Johan van Zwedenlaan-Zuiderweg, Hoogkerk. Ik zie er iets hersenachtigs in, maar het kan ook een boom zijn:

Een jaar of wat geleden werden in de Onlanden bij Roderwolde deze bomen gekapt. Vraag me af wat de bedoeling nu is:

De kerk stond open. Ik vroeg me af waar ik mijn tabakspruim laten moest:

Het is een vrij eenvoudige kerk, die dateert van, even uit mijn hoofd, ca, 1830, maar die stroken gekleurd glas voor de ramen hebben wel wat. Die aan de ene kant:

En die aan de andere:

Primitieve triptiek:

Leutingewolde:

Hekje bij de Baggelhof, Terheijl:

Op Oostindië achter Leek – daar kwam het al verwachte schip met zure appels aan:

Ik kon de bui nog redelijk voorblijven – zo zag hij er vanaf het Lettelberterdiep uit:

Bij het Smulhuis in Hoogkerk vielen nog wat druppels, maar veel stelde het niet voor:

(Foto’s van gistermiddeg.)


Rondje Noordlaren

(Foto’s van gistermiddag, vandaag is het niet veel soeps buiten.)

Leverkruid op de oever van het Omgelegde Eelderdiepje:

Kleinschalige negotie in groente en eieren, Eskampenweg Eelde:

De eierkast apart:

Dorpsgezicht Glimmen, gezien vanaf de Zuidlaarderweg:

Bij Noordlaren:

De vrolijke zonnebloemen op de reiswagen van een ouwe kennis, die sinds zijn pensionering niet meer op de Parade staat:

In de Noordlaarder schipsloot – Berend Botje ging uit varen:

De eigenaar vertelde dat het bootje van een Australisch type was, een Humblebee of zo. Het was een zelfbouwer, er zat voor ruim 2000 euro aan materiaal in. Vraag me nu af of hij me wat op de mouw zat te spelden.

Een oud-Hollandsche wolkenlucht boven de polders aan de lage kant van Noordlaren:

Slootwal, ook daar:

Landschap met hooibalen bij de Osdijk:

Schoolraam met kleuraccenten, Glimmen:

Villa Gelria aan de Verlengde Hereweg in Helpman staat te huur, in vier gedeelten vanaf 278 vierkante meter (het totaal meet 1118 m2):

v


Beesten in de buurt

Onlander varken, Roderwolde:

Zilverreiger – Groningerweg, Peize:

Hooglander. Stadspark:

Badderende mus op het schuurtje van de buren:


Een ‘tobruk’ bij de Westerwoldse Aa

Bij Nieuwe Statenzijl aan de Westerwoldse Aa ligt deze holle klomp beton met een gat boven en een gat opzij. Het betreft een ‘tobruk’, een Duits prefab schuttersputje uit 1944 voor één man met een machinegeweer. Deze Italiaanse uitvinding werd ten tijde van de woestijnoorlog overgenomen door de Duitsers.

Oorspronkelijk lag deze tobruk aan de Duitse kant van de Aa, maar bij de kanalisatie van een paar jaar geleden is hij aan de Nederlandse kant komen te liggen. Er staat een informatiepaneel bij. Zoals u ziet denken sommige passanten echter, dat het om een wat vreemd gevormde afvalbak gaat.


Retour Nieuw Statenzijl

Heen de bijna 55 kilometer met de wind in de rug gefietst. Alleen bij Waterhuizen een bui op de kop gehad en dan nog niet eens de kern ervan. Vlakbij Waterhuizen dit verzopen stuk hooiland:

Bij Hoogezand leek iets in brand te staan. Moeilijk te zeggen wat het was – op de toeschouwers (links) af te gaan was het geen illegale vuilverbranding zoals je die in het weekend – als de milieu-inspectie niet werkt – wel vaker ziet op het Groninger platteland:

De bui waarvan ik het randje had meegemaakt:

De bekende schuur van boer Boon bij Kolham, op het land waar eind jaren vijftig voor het eerst aardgas werd aangeboord:

Gemaal bij het Winschoterdiep tussen Zuidbroek en Scheemda:

Bij een grote boerderij aan de Oude Rijksweg in Scheemda staan deze grafstenen – blijkbaar zit er een steenhouwer?:

Het is jaren geleden dat ik hier voor het laatst langskwam. Bij de jachthaven van Scheemda staat inmiddels een hoogholtje:

Doel van de tocht was een tuinconcert door Linde Nijland en Bert Ridderbos op Nieuw Statenzijl. Ze deden zowel evergreens en meezingers, als werk van Lindes nieuwe plaat Ten Years. Het werd een genoeglijke middag, ook door de inbreng van het publiek:

Na afloop was het lekker zoel en dreef net een bui af. Ik nam het nieuwe fietspad langs de Westerwoldse A naar Nieuweschans, met het voornemen om via de Beerta’s terug te fietsen naar Winschoten of Scheemda, maar onderweg opklimmend tegen A-dijk knapte mijn fietsketting, zodat ik alsnog al in Nieuweschans de trein terug moest nemen. Dat fietspad:

Dijklandschap vanaf dat pad – links de bekende dijkcoupure met schotbalkenhuisje van de Stadspolder:

Schuur met bui:

Terugblik op dezelfde schuur:


Rondje Haulerwijk

Bij Steenbergen of Een in de buurt:

Doel van het reisje: het graf van mijn jaargenoot Wiebe Bergsma, dat ik laatst niet kon vinden op de onverwacht omvangrijke begraafplaats van Haulerwijk. Met aanwijzingen van de administrateur-beheerder kwam ik er nu wel bij uit. Wiebe, een encyclopedische geest, ging zes jaar geleden definitief ten onder aan de drank. Omdat hij van huis uit gereformeerd was, had ik geen kruis verwacht. Het hout lijkt te verwijzen naar zijn arbeiderskomaf – arbeiders hadden nogal eens houten palen op hun graf staan, voor 1920:

Boomgaard bij Bakkeveen:

Piekfijn opgeknapte boerenschuur, waarschijnlijk een groepsonderkomen van het schuin er tegenover staande Natuurvriendenhuis van de NIVON in Allardsoog:

Dezelfde schuur, maar dan van opzij:

Art déco tuinhekjes in Zevenhuizen. Het achterliggende, vervallen pand zou een koffieshop worden, maar dat zien veel Zevenhuisters niet zitten:

Kleine wijngaard op ’t Blauw tussen Zevenhuizen en Oostindië:

Wakende buizerd, Oostindië:

Hyacintachtig ruikende bloem bij de ingang van de Baggelhof, Terheijl:

Baltsende witjes, ook op de Baggelhof:

En een atalanta – ik denk de eerste die ik dit seizoen zag:

De beeldbepalende veranda in Nietap, die mogelijk verdwijnen gaat:


Rondje Boerakker

Heiwerk voor Distributiecentrum Aldi, Westpoort bij de A7:

Er komt nogal wat bij dat heien kijken, als je die verzameling busjes ziet:

Boerderijtje bij de A7 in de Kleine Oostwolderpolder, met een oud trekkertje ervoor:

Andere kant Munnikkevaart en andere kant A7 – geaderd witje:

Het was niet heel warm, gewoon lekker weer. Toch zochten deze paarden in de Lettelberterpetten het streepje schaduw bij het hek op:

Beukenlaan nabij camping Nienoord:

Boerderij bij Tolbert krijgt nieuw dak:

Hooien met antieke hooipers bij Boerakker. Zo’n machine had mijn oudoom Klaas Nienhuis ook in de jaren zestig:

Zijt gij een vreemdeling in Boerakker, en zonder navigatie-apparatuur, dan hebt gij pech:

De aanleg van de waterberging bij de Dijkweg lijkt voltooid. Curieus dammetje in waterpartij bij brug, mogelijk bedoeld als overstort of zo

Een ergernis bij die Dijkweg is trouwens dat er geen enkele meidoorn is blijven staan. Het oogde en rook er in het voorjaar altijd fantastisch. Ook de boom waarin vaak een buizerdnest zat, is weggehaald.

Ooievaarsnest Niekerk:

Dijkhuisje met witte kip, Vierverlaten:


Huisdieren onderweg

Smoushondje, uiteind Roderwolde bij de Onlanden:

Paarden in dubbelmeditatie, op de Hoogkerker kant van de Zuidwending:

Dartel kalf op huisweide Leutingewolde:

Witte pauw in de rui, park Nienoord:


Lomperik

Er ontvouwde zich gister een aardige conversatie op Twitter. Iemand uit Eindhoven, Guido de Greef, had hier in Groningen de hoogste postcode van Nederland (9999 ZZ) bezocht, bij de Knolweg onder Stitswerd. Omdat hij beweerde dat hier geen mens woonde, en ik me dat anders herinnerde van mijn fietstochten, ging ik eens bij Google Maps te rade, waaruit bleek dat er inderdaad nog een handvol boerderijen aan de Knolweg staat, die zo te zien ook nog in vol bedrijf zijn. Dat merkte ik dus tegen Guido op, waarna ene Miedema van even boven Leeuwarden erop insprong met een opmerking over Groningers die niet als grap of ironie gemarkeerd was en die ik dus wel moest zien als onaangenaam, kwaadaardig en ziek:

Vervolgens kreeg ik geen antwoord meer en bleek dat meneer me zelf had geblocked! Blijkbaar kon of wilde hij inderdaad niet normaal doen en het ook in eigen hand houden. Uiteraard heb zijn block toen maar beantwoord met dezelfde dienst. Heb nog even gekeken of hij die block van hem nog voor de ‘omstanders’ motiveerde. Dat deed hij inderdaad: ik was een “dramaqueen” in zijn ogen. Nou, dat maakt mij totaal niet uit, daar kan ik wel mee leven.

Waar ik niet tegen kan zijn lomperikken die onder het mom van ‘asperger’ (uit zijn eigen bio) denken maar alles te kunnen uitkramen. Hij komt er dus bij mij niet meer in en de schaamlap ‘asperger’ geldt voortaan als een flinke waarschuwing voor het aangaan van Twitter-conversaties met figuren die zich daarmee denken op te sieren. Bij deze wil ik die waarschuwing ook graag doorgeven: ga nooit zomaar een gesprek aan met een dergelijk figuur: voor je erop verdacht bent, word je onthaald op op volstrekt ongevoelige botheden.