Student zoekt de weg op stadskaart
Geplaatst op: 7 oktober 2020 Hoort bij: Uncategorized 1 reactieEerstejaars student is ’s avonds met zijn fiets op pad en zoekt op de stadsplattegrond het adres waar hij wezen moet. Een voor Groningen typisch tafereeltje zoals je dat nu ook nog wel ziet, vooral in het eerste maanden van het studiejaar.
Het betreft een tekening uit de Studentenalmanak van 1951. In die oude almanakken staan wel vaker tekeningen die wat hebben. De student moest zo te zien aan de Parkweg zijn, of in elk geval achter het station,
Een karakteristiek van Uffelte uit 1932
Geplaatst op: 29 september 2020 Hoort bij: Drenthe vrogger, Familie 4 reacties
Meppeler Courant, 17 november 1933.
Uffelte is een echt boerendorpje. Een burgerij ontbreekt er bijna geheel. Als zoodanig zou men hoogstens den directeur van de boterfabriek, den kommies, den brugwachter en het personeel der school kunnen beschouwen. Het gemeentehuis, dokter, dominee enz. vindt men in Havelte. Dit heeft één voordeel: het bestuur over de vrij talrijke dorpsvereenigingen is in handen van de boeren gebleven.
De commies waarvan hier sprake is, was mijn grootvader. Hij en zijn gezin woonden van 1923 tot 1934 in Uffelte, waar ook mijn vader geboren is. In het laatstgenoemde jaar verhuisden ze naar Havelte. Dat het bestuur over de dorpsverenigingen in Uffelte puur in handen bleef van boeren, is onjuist. Mijn grootvader zat in het bestuur van de ijsvereniging, de zwemclub en de kippenfokvereniging en ik neem aan dat de andere schaarse ‘burgers’ van Uffelte – en dan met name de onderwijzers – ook zo hun steentje bijdroegen.
Bron: De Nederlander van 22 december 1932, tijdschriftenrubriek met een bespreking van het laatste nummer van het sociologische tijdschrift Mensch en Maatschappij, waarin K. van der Kleij, destijds hoofdonderwijzer in Uffelte (sinds 1922) en later de drijvende kracht achter de Volkshogeschool in Havelte, een veel langer artikel over Uffelte had staan. Dat moet ik dan nog maar eens opzoeken.
Ruinerwold, Ruinen, Ansen
Geplaatst op: 25 september 2020 Hoort bij: Drenthe 4 reactiesRietdekker aan het werk, nogal een stoffige aangelegenheid en ook niet goed voor de knieën:
Haan op het dak van een helaas sterk verwaarloosd Jugendstilpand:
Datzelfde pand heeft een fantastisch balkonhek:
Snijraam, op het oog Biedermeyer:
Snijraam, op het oog Empire, van een gestileerd alziend oog:
Hek bij antiekboerderij met twee pauwen en een lier:
Schaif stait laif, zeggen ze dan op zijn Gronings:
Best veel mensen hebben geen greintje gevoel voor esthetiek. Mooi oud pandje goeddeels aan het gezicht onttrokken door plastic hooibalen:
Alle foto’s tot nu toe betroffen Ruinerwold en dan vooral de Larijweg. Deze schuur met drie verschillende soorten dakbedekking staat op de Ruinerwoldse kant van Ruinen:
Ansen – zonnebadende geit op bekeutelde tafel:
Drenthe vergrijst, Zuidwest-Drenthe doet dat nog sterker. Dit bord in Ansen waarschuwt tegen overstekende Drenteniers:
Een van de weinige overblijfselen van de borg Rheebruggen tussen Ansen en Uffelte, een keramisch ornament, vermoedelijk afkomstig van een schouw uit de zeventiende eeuw en ingemetseld in de voorgevel van een boerderij op het gelijknamige landgoed:
Lang weekend Uffelte
Geplaatst op: 24 september 2020 Hoort bij: Drenthe 16 reactiesZaterdag op de heenweg – beregening bij Huis ter Heide:
Uienveld bij Huis ter Heide:
Uffelte, aan de Rijksweg bij de vaart – klusjesman ziet Abraham:
Havelte, achterkant boerderij bij de vaart:
Wallinger es met aardappelland gezien vanaf de Oosterbrink in Darp:
Landschap bij Uffelte:
Zondagochtend – honing te koop, Uffelte:
Een Meeuwenveen zonder meeuwen:
Wapserveen, boerderij zonder achtergevel en schoren bij de ‘zoelen’ of staanders. Als hier een stormwind onder komt, klapt dat dak dubbel:
Op zondagmorgen – de kerk van Wapserveen met haar klokkestoel:
Koloniehuisje bij Wilhelminaoord:
Kallenkote – in de bocht van de weg ligt een Indonesisch restaurant dat vroeger zo te zien een boerenherberg is geweest:
Uitzicht vanaf de Bisschopsberg richting Meppel:
Busselterweg – langzamerhand overgroeid rakende oude tractor:
Bij een oude huisvriend thuis in Nijeveen, het tegeltableau in diens woonkamer:
Zondagavond – stuw bij de Drentse Hoofdvaart in Uffelte:
Alert stiertje bij de Uffelterkerkweg:
Overcinge, gracht met theekoepel op maandagochtend:
Boslaan achter Eursinge:
De Oude Vaart bij Nijentap:
Plaggenhut met terrazzo-achtige schoorsteen op camping De Blauwe Haan bij Uffelte:
Vennetje op het Uffelter Binnenveld, meteen achter mijn Bed & Breakfast:
Bomkrater, waarschijnlijk daterend van 24 maart 1945, toen een geallieerde luchtvloot hier een tapijtbombardement losliet op het Duitse vliegveld. Mijn grootvader was die dag jarig – alle gasten stonden buiten te kijken naar de passerende bommenwerpers:
Uffelter Binnenveld:
Naar Warffum
Geplaatst op: 23 september 2020 Hoort bij: Ommelanden 8 reactiesVoorlopig de laatste mooie middag voordat de herfst uitbreekt. Op de fiets naar Warffum.
Bij de Zijlvesterweg was de plein-airschilder Gertjan Scholte-Albers (website) bezig met het opzetten van een breed landschap met in de verte Dorkwerd:
Bij het vervallende boerderijtje van Ranum zat deze kwikstaart op het dak:
Met nog een andere vogel, een tudehoane van oude metalen:
Viel dit plaatsnaambord me nu voor het eerst op? Het streekje heet Dingen, maar er staat slechts een enkele boerderij. Het meervoud gaat dus niet op. Het had Ding moeten zijn. Of desnoods Dinges.
Uit het hart gegrepen wenken
Geplaatst op: 22 september 2020 Hoort bij: De actuele wereld 3 reacties
Ik was zondag kennelijk even over de Drents-Overijsselse grens geraakt, want bij Kallenkote trof ik dit prijzenswaardige bord van de gemeente Steenwijkerland aan bij een fietspad. Met naast het obligate gebod over de anderhalve meter een paar wenken die me uit het hart gegrepen zijn: fiets achter elkaar en haal alleen in als er ruimte genoeg is. Het gekke: verreweg de meeste mensen hielden zich eraan op de smalle fietspaden door de natuurterreinen hier. Stellen gingen achter elkaar fietsen bij een tegenligger in het verschiet, en men haalde niet in.
Kom daar eens om in Groningen. Ging net om iets over vieren naar de stad, me niet realiserend dat het scholierenspitsuur was. Meerdere trio’s naast elkaar, zodat er nauwelijks ruimte voor tegenliggers overschiet. Inhalen waar dat helemaal niet kan, met tegenliggers al vlakbij. En nu gebeurt dat nog met de fiets, maar straks zitten ze achter het stuur van een auto. Met het richting aangeven is het ook zo gegaan: eerst deden ze het al niet op de fiets, inmiddels doen ze het ook niet meer met de auto.
Als er geen Selbstzwang is, moet het van Fremdzwang komen.
Wat mij betreft met boetes als in Engeland.
Vanochtend langs de Drentse Hoofdvaart
Geplaatst op: 22 september 2020 Hoort bij: Drenthe Een reactie plaatsenUffelterbrug:
Spinneweb op de brug van Oldendiever:
De kalkovens voorbij Dieverbrug, met hun schoorstenen in de zon::
Hoe noordelijker, hoe helderder:
Kledingbranche in Groninger binnenstad dankt omzetdaling deels aan zichzelf
Geplaatst op: 18 september 2020 Hoort bij: Stad nu 5 reactiesWas vanmorgen om 9.00 uur in de binnenstad om een nieuw jasje te kopen. Ben in totaal vier winkels afgegaan, groot en klein, in de Herestraat en in de Ebbingestraat, zaken waar ik anders ook wel kwam. Ik was er zo vroeg, omdat ik geen zin had om tussen de coronaverspreiders en onverschillige zultkoppen door te moeten laveren. Vooral nu niet, nu we sprintend naar een tweede golf gaan.
Helaas: geen enkele winkel bleek open. Ze maakten allemaal pas om 10.00 uur de deuren los. Kennelijk mogen alle klanten van de Groninger kledingwinkels Russische roulette spelen.
De laatste tijd hoor je die branche, vooral ook hier in Groningen, steen en been klagen. Gedwongen thuisblijvers voelen nu eenmaal minder de drang om netjes voor de dag te komen, ze stellen hun aankopen uit tot betere tijden of melden zich bij de een of andere webwinkel. Dat is iets waar ik me tot nu toe verre van heb gehouden, maar waar ik nu toch aan ga denken. De kledingwinkels in Groningen zijn mij in ieder geval kwijt als klant.
Rondje Leutingewolde, de Zandhoogte, Enumatil
Geplaatst op: 17 september 2020 Hoort bij: Drenthe, Westerkwartier 10 reactiesLeutingewolde:
Op de es daar:
De Zandhoogte:
Traansterwijk:
Kraampje op de Pasop:
Aan de Osseweidekant van de Pasop:
De hond van tante Til te Enumatil heeft een fraai hok met meerdere etages en kijkt desondanks een beetje droevig uit de ogen:
Misschien kwam het door de lucht van de asfalteringswerkzaamheden even verderop bij de brug:
Zondagmiddagrondje Eiteweert – Gaaikemadijk
Geplaatst op: 13 september 2020 Hoort bij: Stad nu, Westerkwartier 4 reactiesStier op de Peizerdiepdijk bij Eiteweert met op de achtergrond het afgeschafte benzinegemaal van de Hamersweg:
Rode blaarkoppen op de dijk van het Aduarderdiep bij de Tichelwerkbrug:
Gaaikemadijk met populierenlaan:
Peloton passeert Steentilbrug. De grote groepen wielrenners zijn weer helemaal terug. Straks is het janken als blijkt dat besmetting in de buitenlucht wel degelijk mogelijk is:
Landschap Gaaiemadijk:
Roeiers van middelbare leeftijd wachtend voor de Dorkwerdersluis:
Terwijl ik fietsend naderde, bleef een reiger ijskoud midden op de Paddepoelsterweg staan. Net toen de camera klaar was, vloog hij op:
Bij de Eendrachtskade:
Rondje Gasselternijveen
Geplaatst op: 12 september 2020 Hoort bij: Drenthe, Ommelanden 17 reactiesGezicht op de Stad vanaf Peizermade:
Kom zelden zo vroeg in de Onlanden:
De zilverreigers zijn er weer. Gister zag ik er ook al een paar bij de Oostwolmerdraai:
De eerste keer dat ik de schuur van Winde in de volle ochtendzon zie; ’s middags zit de zon achter het bouwwerk, dat oogt dan op foto’s vaak wat minder:
Het zou eigenlijk een Monumentendagrondje worden, langs een handvol Noord-Drentse kerken. Meteen de eerste kerk, die van Vries, bleek gesloten, hoewel die om 10 uur open zou zijn. Eerst dus maar een rondje om de kerk gemaakt. Het schip, van tufsteen, is typisch romaans:
Op het kerkhof staat een klok, fabricaat A.H. Van Bergen, Heiligerlee:
Het café aan de overkant nog even bekeken – verleidelijke veranda:
Doorkijkje langs het café:
Na twintig minuten wachten was ik het beu en ben ik maar weer op de fiets gestapt. Via Tynaarlo naar Zeegse, waar ze iets artistieks-feestelijks hadden verzonnen onder het motto: ‘Zeegse ziet ’t zitten’:
Dorpsgezicht Anloo:
De Magnuskerk aldaar, waar de monumentendagvlag, in tegenstelling tot Vries, wel uithing:
De nog niet zo lang geleden gerestaureerde grafkelder:
Op het terras van van de Koningsherberg was een wespenmassacre gaande. Terwijl er aan de oppervlakte nog gestreden werd tegen het noodlot, lieten de ondersten de kopjes hangen:
Tolhuis aan de Annerweg:
Eext – café Homan. Rechts zal de oorspronkelijke boerenherberg uit ca. 1870-1880, links is de zaaltoegang van 1920-1930. Eigenlijk jammer ft het woord Hotel weggewit is, dat trekt de boel typografisch uit zijn voegen, al is het natuurlijk wel begrijpelijk dat een latere eigenaar dit deed:
Bijenstalletje met flinke voorraad. Angst voor diefstal? Sowieso hebben veel minder mensen nog contant geld bij zich en bij deze uitbater zal je vast niet kunnen pinnen:
In de buurt van Gieten of Gasselte:
De gepavoiseerde molen van Gasselternijveen bij de Oostermoersche Vaart (of gekanaliseerde Hunze):
Windwijzer met elegant paard, ook in Gasselternijveen, meen ik:
Naar het noordwesten is een wegberm over honderden meters beplant met steenperenbomen:
Gieter- of Bonnerveen – fraaie, maar helaas aftakelende veenboerderij:
Via Wildervank naar Kielwindeweer. De vorige keer was dit enorme dak nog niet volledig belegd, nu zijn er twee hupse eenhoorns zichtbaar:
Dorpsgezicht ter hoogte van het fietspad naar Nieuwe Compagnie:
Alerte Hooglander in de Kropswolderbuitenpolder:
Al met al ruim 101 kilometer gereden. Dat is een poos geleden dat ik dat voor het laatst deed.
Rondje Leutingewolde – Den Horn
Geplaatst op: 11 september 2020 Hoort bij: Drenthe, Westerkwartier 3 reactiesJonge stier bij de Langmadijk, Peizermade:
De laatste voorbereidingen voor Open Monumentendag bij de molen van Roderwolde:
Haarveen, beginnende herfst:
De Rodervaart met plakken waternavel:
Weggetje in Leutingewolde:
Bruiloft op Nienoord:
Tussen Oostwolmerdraai en Den Horn – kwekken over het hek:
Ooievaars in de rui bij Den Horn – deze gaan niet meer naar het zuiden:
Eigen bijen eerst
Geplaatst op: 10 september 2020 Hoort bij: Drenthe vrogger Een reactie plaatsen
In 1753 dienden zich drie mannen aan in de Drentse Landdag. Ze betoogden er
“dat jaarlijks op het uitterste van dese en geene bourmarkten in dese Landschap wierden geset veele uitlandsche korven met bijen”
Volgens hen zou dit ook juist gebeuren in de grenszones van boermarken (dorpsgebieden) waar “weinig of geen gewin voor de bijen was te bekomen”, zodat die vreemde bijen in aangrenzende marken “haar gewin uit de bloeij van heijde en boekweijte quamen te halen”, wat weer zeer nadelig was voor de bijenhouders in die marken,
“temeer omdat bekent was de inlandsche bijen niet konden aarden bij de uitheemschen, maar door deselve verdreven zouden worden.”
Ter bescherming van de eigen bijen vroegen de drie mannen het landschapsbestuur dus om de instelling van een verbod op het plaatsen van vreemde bijenkorven vlakbij markegrenzen, Dat zou bijvoorbeeld kunnen in een zone van 100 roe (ruim 400 meter, HP) of zoveel meer of minder als de Landdag maar goedvond.
De Landdag zag niets in het voorstel en wees het kortweg van de hand.
De drie mannen zullen vast teleurgesteld zijn geweest. Twee jaar later probeerden drie anderen het opnieuw met het verhaal
“dat dikwijls in deze Landschap door uitheemschen veele korven met bijen wierden geset op het uitterste van dese en geene markten, welke markten na proportie dat er bijen geset wierden niet groot waren en dus de ingesetenen van de naburige markten daardoor veel nadeel toegevoegd zouden worden…”
Zoiets gaf natuurlijk ruzie, en om dat te voorkomen, vroegen ook deze mannen om een van vreemde bijen vrije zone langs de markegrenzen. Een breedte gaven ze nu wijselijk niet meer op, maar de maatregel was in hun ogen beslist nodig,
“opdat een ieder de voordelen in zijn markte vallende mogte genieten.”
Helaas voor de rekestranten, ook dit keer zagen Ridderschap en Eigenerfden er niets in. De Drentse bestuurders bleven even afwijzend als bij het eerste verzoek.
In beide gevallen ging het bij de rekestranten waarschijnlijk om bijenhouders of imkers die een veel grotere groep vakgenoten uit hun streek vertegenwoordigden. Bij het eerste rekest betrof het Meindert Lankhorst van Odoorn, Hendrik Mantinge van Westdorp en Hendrik Meijeringe van Tynaarlo, en bij het tweede Arent Garminge uit Westdorp, Wigbolt Lamberts en G. van der Veen, welke beide laatsten “eigenerfden in de Landschap” werden genoemd – waarschijnlijk waren zij afkomstig uit Beilen en Rolde/Assen. Daarmee vertegenwoordigden beide groepjes samen vijf van de zes Drentse dingspillen, alleen uit de zuidwesthoek van Drenthe, het Dieverderdingspil, kwam niemand op voor deze zaak.
Alle genoemde dorpen lagen overigens in een zee van heide; boekweit moet er ook meer dan genoeg voorhanden zijn geweest. Inderdaad komt het voor dat allochtone, sterkere bijenvolken minder sterke inheemse volken afmaken, maar voor de rest doet de argumentatie van de Drentse imkers vrij gezocht aan. Beide rekesten waren eigenlijk bedoeld om concurrentie te weren, op plekken waar er genoeg voor iedereen was.
Dat zal de reden voor de beide afwijzingen zijn geweest, maar de voorgestelde maatregel viel ook nauwelijks te handhaven. Want hoe haalde je in het buitengebied de korven uit elkaar zonder een tijdvretend controlesysteem op te tuigen? Waarschijnlijk moesten de grondbazen aangifte doen wie er van hen plek voor bijenkorven huurde, maar wat als die grondeigenaren dat weigerden? Om nog maar te zwijgen over alle bijkomende kwesties die zich konden voordoen. Nee, daar zagen Ridderschap & Eigenerfden geen heil in. De imkers moesten maar met die concurrentie leren leven.
Bron:
Drents Archief. Toegang 1 (Oude Staten Archieven) inv.nr. 6.12 (besluiten Landdag oftewel Ridderschap en Eigenerfden), fol. 105 vso-106 vso en 184-184 vso, s.s. 20 maart 1753 art. 36 en 18 maart 1755 art 52.
Rondje Peize
Geplaatst op: 6 september 2020 Hoort bij: Drenthe 3 reactiesBij Roderwolde:
Haarveen/Foxwolde:
Koeienpad op de Weehorst bij het Lieverensediepje:
Springbalsemien:
Vrolijk paard – gefiguurzaagd ornament in het buitengebied van Peize:
Uitzicht vanaf het Achterstewold:
Biggen op de hoek van het Achterstewold – die ene moet een ontgrondingsvergunning:
Hun moeder, ook goed bezig:
Stadspromotie uit het Interbellum
Geplaatst op: 4 september 2020 Hoort bij: Kunsten, Stad toen 6 reactiesBij mijn zoektocht van de week naar een affiche van Schlette kwam ik ook langs diverse VVV-affiches uit het Interbellum.
De Martinitoren vormde kennelijk een onontkoombaar icoon. Vooroorlogs stadsgezicht met aan de voet van de toren onder andere de Toelast en de Hoofdwacht. De drukker was N. Hindriks & Zoon, een bedrijf dat van 1909 rot 1937 bestond, maar vooral in de jaren 1910-1915 aan de weg timmerde met wandplaten, stadsplattegronden enz.:
Een enorm evenement was in 1930 de historische verkeersoptocht, georganiseerd door een andere VVV, namelijk de Vereeniging voor Volksvermaken:
Een handvol jaren later was er een beurs in de Harmonie aan de Oude Kijk in ’t Jatstraat. Het bedrijfsleven zette Groningen in zonnegloed, maar of iedereen zo’n architectonisch ensemble in het echt kon waarderen?:
‘Wie Groningen niet kent, kent Nederland niet‘ was een VVV-campagne die maar liefst twintig jaar heeft gelopen, vanaf 1931. Veel geholpen heeft het niet, maar dit experimentele, scheve affiche zal vast wel spraakmakend geweest zijn:
groninganus 
Recente reacties