Een zonderling te Havelte

Een zonderling mag zeker wel worden genoemd de in den ouderdom van 80 jaren te Havelte overleden timmerman W.H. Een jaar geleden heeft hij zelf zijn grafkelder gemetseld. Op den deksteen behoefde alleen nog te worden gebeiteld de datum van overlijden. Ook zijn eigen doodkist moet hij hebben gemaakt. Of hij ook bij zijn leven, evenals Karei V, een generale repetitie heeft doen houden van ’t ceremonieel bij zijn eventueele begrafenis, wordt niet gemeld.

Bron: Het Vaderland 28 mei 1907.

Heb nog even bij Alle Drenten gekeken en het bericht slaat op Willem Hendriks, die op 24 mei 1907, inderdaad op zijn tachtigste, te Havelte overleed. In de overlijdensakte staat “zonder beroep” – behalve zijn eigen graf delven om daarin een kelder te metselen, en het timmeren van zijn eigen grafkist, zal hij dus niet veel meer om handen hebben gehad. Hij was nooit getrouwd en zal in de volksmond zijn doorgegaan voor “vrijgezelle zonderling”. Die had je in de jaren zestig ook nog wel in Havelte zoals Tom Poes en de gebroeders Soer, bij wie de kippen op tafel dansten en die nog eens in een uitzending van het paradijsvogelprogramma Showroom te zien waren.

Het Vaderland was een grote Haagse krant – die zal het bericht vast hebben opgepikt uit de Meppeler Courant, want andere kranten in Delpher namen het niet op.


Zwamkunst

Was al een paar keer langs het paadje in het Stadspark gekomen en merkte opeens iets nieuws en vreemds op: fraaie zwammen op een dode boom:

Ze waren me iets te mooi verspreid over de bast, ze leken gearrangeerd. De zwammen op zich waren me ook wat al te mooi, er was niets dat ze op natuurlijke wijze degradeerde, hetgeen de gedachte deed postvatten dat het om kunst ging, menselijke moedwil.

Bij een nieuwe passage maar even de proef op de som genomen. Hoewel er vrij veel doornachtig struweel voor de boom lag, viel de boom via een omtrekkende beweging nog wel te benaderen. Ik zette mijn duimnagel op zo’n zwam en drukte – de zwam bleek onnatuurlijk hard. Ik keek onder de zwammen, waar iemand ze bleek te hebben voorzien van houten zooltjes. Deze leken bevestigd met kleine spijkertjes.

Het was dus kunst.

Zwamkunst!

(Maar de reacties stellen mij in het ongelijk.)


(Nog niet) jarig aan de Koeriersterweg

Anita is dertig jaar alweer…
DSC03511 Koeriersterweg

en wordt even door de mangel gehaald door haar, ik zou bijna zeggen, buren. Helaas heb ik de punchline niet genoteerd. Morgen nog maar eens langs, als het spandoek er dan tenminste nog staat.

Naschrift 15 april:

Het spandoek stond er nog steeds. De punchline wekt op tot claxonnades en is terecht buiten beeld gebleven.


Graffiti uiteind Viaductstraat

Gezien aan het westelijke uiteind van de Viaductstraat, op de bouwschutting die het kaalgeslagen terrein van de afgebroken postflat omgeeft:

Eekhoorn tegen berk of abeel:
DSC03500 ipv 6
Wat meer omgeving erbij:
DSC03501 was 5
De timmerman Jan Boerenfluitjes:
DSC03502
Namedropping:
DSC03507 ipv 497


Corona in Hoogkerk

Viskraam, Zuiderweg:
DSC03020 (1) corona visvoer Zuiderweg Hoogkerk
Inrit aan de Kerkstraat:
DSC03479 corona Kerkweg Hoogkerk
Tegenover Woonzorgcentrum ‘Gabriël’, Zuiderweg:
DSC03483
Bij bouwplaats BAM, Aduarderdiepsterweg:
DSC03486 corona


Rondje Kerkeweg

Pril kastanjeblad, Westpoort:

Perebloesem, Westpoort:

Perebloesem, Westpoort:

Buizerd, Kerkeweg tusen Hoendiep en Den Horn. Drie kievieten verjoegen hem en zijn vrouw:

Heel in de verte een waakzame grutto:

Sloot bij Nieuwbrug:

Blaarkop-pink, vandaag voor het eerst weer in de wei, Leegkerk:

Ja, je bent wel lief:


Rondje Roden – Peize

De Kleibos, Roderwolde:
DSC03415 was 7
Het stikt er van de bosanemonen:
DSC03416
Weehorsterweg, Roden:
DSC03423
Dode reegeit, mogelijk zwanger, in de berm van de Scharenhulsedijk onder Peize. Ze ligt er sinds vanochtend, waarschijnlijk aangereden. De mensen er tegenover hadden verschillende instanties gebeld, maar ja, Goede Vrijdag. Toen ik de naam van boswachter Aaldrik Pot noemde, bleken ze daar het 06-nummer van te hebben, dus die zal het verder wel regelen:
DSC03426
Zo’n mooi beest, zo jammer:
DSC03430
Mannetjesvink, een heel eind verder aan dezelfde weg:
DSC03434
Hij zat in deze magnifieke boom:
DSC03436
Onlander dijken kleuren geel van het raapzaad:
DSC03437


De doodsverachtende risicogroep

Gistermiddag om een uur of drie, half vier. Ik sta in een smal stuk berm van de Haarveensedijk tussen Fox- en Leutingewolde om een foto te maken. Ik wacht even, want er komt een bejaard echtpaar aanfietsen. Zoals gebruikelijk rijden ze naast elkaar, met de man aan de gevaarlijke binnenkant van de weg en de vrouw aan de buitenkant, bij mijn berm dus. Hoewel er verder van voor noch achter verkeer aankomt en er méér dan voldoende ruimte is om de aanbevolen anderhalve meter afstand te nemen, wijkt de ongeveer tachtig jaar oude heer niet van zijn lijn, en gaat evenmin voor of achter zijn vrouw fietsen, waarmee hij zijn vrouw dwingt om mij op nog geen halve meter afstand te passeren. Ik kan niet terugdeinzen, want dan lig ik in de sloot en roep: “Hela, graag afstand houden”. De oude heer roept over zijn schouder terug: “Ik lig ’s nachts op 60 centimeter afstand van haar in bed hoor”. Hij past mijn boodschap dus toe op de echtelijke sponde van hem en zijn vrouw, waar die 60 centimeter wel genoeg zou zijn, en heeft helemaal niet in de gaten hoe dicht zijn vrouw, door zijn toedoen, langs mij scheerde.

Omwille van zulke lui hebben we onze economie dus op een laag pitje gezet. Als we de boel straks weer opstarten, kunnen dergelijke “ondernemende” bejaarden dan verplicht worden binnen te blijven op straffe van een fikse boete? Ze horen weliswaar tot de belangrijkste risicogroep, maar hebben het niet begrepen, willen het niet begrijpen en zullen het niet begrijpen ook, en zorgen daarmee voor een onnodig aantal corona-slachtoffers.


Rondje Zandhoogte

Opslag van een natuurorganisatie bij de Onlanden onder Roderwolde, met vers gekapt hout, waarbij ik me afvraag of dat nou niet in februari had gekund:
DSC03378
Het fietspad vanaf dezelfde plek;
DSC03381
Koetje bij Roderwolde:
DSC03384
Even verderop:
DSC03386
Arcadisch tafereel bij Nietap:
DSC03397
De Zandhoogte 1:
DSC03399
De Zandhoogte 2:
DSC03402
De Zandhoogte 3:
DSC03403


Rondje Boerakker

Oprijlaan bij de A7, rand Lettelbert: DSC03321 Hoe lustig is des landmans leven: DSC03326 Bloesem op talud viaduct over de A7: DSC03333 Rollebollende appaloosa bij de ijsbaan van Boerakker: DSC03338 Kip in manschafstenu, maar dan andersom, te Boerakker: DSC03342 Sleedoorn: DSC03348 Dijkweg noordoostkant Boerakker – wie mist een reservewiel? DSC03351 Ieder voorjaar een nare verrassing in het Westerkwartier. Het was altijd een prachtige weg, die Dijkweg, met tal van geurige meidoorns, maar op een groot stuk zijn alle bomen weggehaald vanwege een nieuwe kade: DSC03353 Bij het uiteind van het Kret is het altijd kaal geweest. Het was er verwonderlijk stil, je hoorde en zag er ook geen weidevogel:
Brugje van het Kret: DSC03360 Herinrichting van de Drie Polders, A7 noordzijde bij Lettelbert. In de verte de witte bogen van de spoorbrug bij Zuidhorn: DSC03362 Dwerggeitjes langs de weg in Oostwold: DSC03371

In de oksel van de Roderwolderdijk

Vorig jaar was hier alleen wat ruigte te zien, of misschien wat opslag van een aannemer van kabelwerken, maar dit jaar is het of er borders met bloemen liggen. Is het puur natuur of aangelegd?, zo vraag ik mij af.
DSC03314

DSC03316

DSC03319

DSC03320


Rondje Gaarkeuken

Pol dotterbloemen op Westpoort:
DSC03289
Ma is bezig met de woninginrichting, terwijl pa zijn pak fatsoeneert:
DSC03293
Schuur in Oostwold:
DSC03294
Paarden bij de Gaarkeuken:
DSC03297
Blaarkopkalf met behoefte aan zout:
DSC03302
tuin bij de Maarsdijk onder Niekerk:
DSC03305
Werk aan de spoorverdubbeling, Den Horn:
DSC03308
Berm, Leegkerk:
DSC03310


Rondje Niehove

Deel van het gehucht Nieuwklap:
DSC03237
Schuur bij de Spanjaardsdijk-Noord:
DSC03238
Boerderij bij de Spanjaardsdijk-Noord:
DSC03242
Het kerkje van Den Ham, gezien vanaf de Spanjaardsdijk-Noord:
DSC03243
Boerderij bij Oldehove:
DSC03248
Entree Niehove:
DSC03251
Het “mooiste dorp van Nederland” (2019) Niehove vanaf het stukje Oebelepad langs het Niehoofsterdiep:
DSC03276
Boerderij bij Okswerd:
DSC03280


Voorheen de Bult van Mollema

Het oude viaduct over het Aduarderdiep ter hoogte van Nieuwklap, recentelijk ook wel de Bult van Mollema genoemd, is de afgelopen weken vrijwel geheel gesloopt. Gister kwam ik langs de restanten:

De nieuwe, bredere brug met erachter het zandlichaam van de oude:
DSC03219
Met wat goede wil had er een leuk strandje aangelegd kunnen worden:
DSC03222
Aduarderdiep met links in de verte het heem van het Washuis, waar ooit een overzet van het Aduarder klooster was:
DSC03224
Iemand was aan het touwpluizen geweest, vroeger gevangeniswerk:
DSC03225
Er kwam een grote hoeveelheid kabels tevoorschijn:
DSC03226
Het laatste rechtopstaande stuk van de oude brug, dat van de week er wel af zal gaan:
DSC03227
Doorkijkje naar Hoogkerk:
DSC03233
De oudijzerboer kan zijn geluk niet op:
DSC03234


Een populist avant la lettre in de gemeenteraad van Havelte

In veel plattelandsgemeenten was er in de negentiende eeuw nog geen zelfstandig gemeentehuis. Voor vergaderingen en ambtelijke werkzaamheden was men daar nog gewoon, ruimte in een plaatselijke horecagelegenheid (herberg of hotel) te huren. Voor die werkzaamheden ging het dan om één kamer, waarin de burgemeester op gezette tijden zitting hield. Deze was tevens gemeentesecretaris – verder ontbraken ambternaren, of het moest de gemeentebode zijn, doorgaans een bijbaan van de lokale veldwachter.

Tegen die achtergrond moet je de volgende discussie zien tussen de burgemeester en een raadslid van Havelte. Hoewel er door allerlei wetgeving veel werk op gemeenten afkwam, was niet iedereen het eens met de bijbehorende, noodzakelijke uitbreideling van het ambtelijk apparaat:

Bij de behandeling der gemeentebegrootirg, post: bezoldiging ambtenaren ter secretarie, merkte het lid v. Veen op, dat in eene gemeente als Havelte, geen bezoldigd ambtenaar ter secretarie noodig was.

Van Veen: In gemeente van 6 à 7000 zielen deden burgemeester en secretaris al het werk en dat kon te Havelte ook wel gebeuren.

De voorzitter: Ik ben erg verbaasd over deze bewering. Hij toont den raad aan, dat v. Veen ongelijk had.

Van Veen: Ik hoor, dat de heer J. v. B. niet eens door den raad tot secretaris-beambte is benoemd en dus …..

De voorzitter: Het blijkt uit de notulen.

Van Veen: Ik geloof het nog niet!!

De voorzitter: ’t Was beter, indien men met geen kennis van zaken sprak, te zwijgen.

Van Veen: Maar in omliggende gemeente dan ?

De voorzitter: ’t Schijnt, dat jij niet overtuigd wilt worden.

Bron:  Dagblad van Noord-Brabant, 6 november 1899. Dit blad zal het nieuws vast uit de Meppeler Courant hebben overgeschreven, al staat dat er niet bij.

NB: Door uiteindelijk van vousvoyeren over te stappen op jijen en jouwen, toonde de burgemeester zijn minachting voor het raadslid.