Windmeerit vanaf Usquert

Oude reclame voor het sigarenmerk Johan van Oldenbarnevelt in Usquert:

De staatsman is niet helemaal ongeschonden gebleven:

Snijraam met duifjes tegenover de kerk:

Den Andel, molen en omgeving:

Wilde in Saaxumhuizen graag de kerk in. Kon niet, hoewel de kerk een van de vijftig is, die volgens eigenaar Oude Groninger Kerken permanent geopend zou zijn:

Aan de rand van Eenrum:

De kerk daar was wel open, gelukkig. Romaans doopvont:

Lavabo:

Engel in het koorhek:

Op het koor – grafzerk met pelikaan en haar jongen als familiewapen (Wiersema):

Op de kansel – de vlucht naar Egypte:

De opgeknapte luchtwachttoren bij Warfhuizen:

Warfhuizen in een tuin – als de soep te heet is moet je poesten:

De oprijlaan van de Piloersemaborg bij Den Ham:

Grazend paard bij de Steentil. Op de achtergrond de Dorkwerderbrug:

Acht jonge zwanen bij de Slaperstil, Leegkerk:


Avondrondje Lettelbert

Zoel weer gisteravond, maar bijna geen mens onderweg, denkelijk omdat men niets wilde missen van het Eurovisie Songfestival.

Zuring op Westpoort:

Zuring bij Oostwold:

Koeien bij Oostwold:

Hek bij het viaduct over de A7, Lettelbert:

Roodbont vee bij het Lettelberterdiepje:
Fluitekruid en zuring:

Enumatil bij de Woldsloot:

In de buurt van Den Horn:


Fluitekruid- en koolzaadrondje

Bij het Omgelegde Eelderdiep:

Een meter verder:

Bij Eiteweert:

Vanaf de dijk om het nieuwe vloeiveld van Suikerunie:

Matsloot – eind verderop is die kabelleggerij bezig, in het weekend zet men de waarschuwingsborden langs de weg dwars:

De Poffert, paard neemt douche:

Lagemeeden – lammeren spelen in een roeiboot:

Leegkerk:


Burka voor kunst en wetenschap

Deze poster is eergisteren opgehangen onder het Emmaviaduct en blijkt vandaag al door politiek schorum bemaggeld.

Maar eerlijk gezegd snap ik ook niet wat de functie van dit affiche is, behalve dan opvallen om het opvallen. Dames in burka, ook al hebben ze mooie blauwe ogen, behoren gewoonlijk niet tot de fans van kunst en wetenschap. Integendeel, hun kalashnikovmaatjes hebben in Syrië bijvoorbeeld een bekende archeoloog de kop afgehakt en dat zouden ze, als ze hier in Groningen de gelegenheid kregen, ook graag doen met het gros van het RuG-personeel en andere academici en artiesten. Alleen de natuurwetenschappers die gifgassen en biologische wapens kunnen produceren mogen nog even blijven leven, voordat ook zij om zeep worden geholpen als proefpersoon van hun eigen fijne maaksels..

Ik denk dus niet dat kunst en wetenschap hiermee gediend zijn.

Naschrift 21 mei:

Inmiddels is er een hele serie soortgelijke affiches voor hetzelfde doel, maar met steeds andere mensen naast de burka geplakt, als om deze te relativeren..


Wintertijd en zomertijd in Stad

In hartje winter, tussen half en eind januari, gingen de stadspoorten ’s avonds om 17.00 uur dicht, zij het eerst op het klinket. Tegen betaling van een luttel poortgeld liet de poortier je nog tot 21.30 binnen, daarna kwam de definitieve poortsluiting die tot ’s morgens 5.00 uur duurde. In de winter kwam je dus zonder duiten 12 uur per etmaal de poort niet in.

Hartje zomer, tussen half mei en half juli, ging de poort veel later op het klinket, pas om 21.00 uur. Om 22.00 uur kwam je er niet meer in wegens poortsluiting. Die duurde dan echter maar tot 4.00 ’s morgens. In de zomer kwam je dus zonder duiten 7 uur per etmaal de poort niet in.

Bron: Resolutie Burgemeesteren & Raad van Groningen 8 oktober 1774.


De elektrische boiler

Mijn broertje, vroeger een VVD-ertje met het NAVO-adagium ‘liever een raket in de tuin dan een Rus in de keuken’, laat zonnepanelen op zijn dak aanleggen. Niet dat hij nu meteen een ostentatieve milieuridder geworden is, het gaat om acht stuks. Een aantal dat nog wat ruimte overlaat voor een zonneboilertoestand.

Prompt herinner ik me iets van vroeger. Als dochter van een dorpselektriciën zwoer onze moeder bij elektriciteit en dus hadden we thuis, in plaats van een gasgeiser zoals iedereen, een elektrische boiler met een beperkte capaciteit, die beide verdiepingen van ons huis bediende. Voor het juiste beeld: dit apparaat hing beneden in de keuken. Als een van ons vieren boven aan het douchen was, en het duurde bijvoorbeeld wat te lang, dan wilde zijn oudere broer beneden wel eens de heetwaterkraan openzetten. Op datzelfde moment kreeg de doucher boven een flinke straal koud water tegen het lijf en ging opmerkelijk hard schreeuwen. Na de gewaarwording van het oorzakelijk verband tussen de geconstateerde fenomenen ontwikkelde dit zich tot een pesterijtje. Het bleek ook een uitgelezen methode om een extreem langdurige doucher tot acute spoed aan te manen.

Mijn broertje zei dat hij dit totaal vergeten was.
Ik heb nu oude wonden opengereten.


Rondje Roderwolde – Peize – Eelde

Matsloot bij de A7 – er staat niet alleen maar raaigras op het land:

Matsloot – dravende paarden:

Waar aan het lange rechte stuk van de Hooiweg naar Roderwolde een eind komt door een flauwe bocht naar links, verloor vandaag een week geleden een jonge chauffeur zijn leven tegen een boom en in een autobrand. Zijn vrienden hebben op de plek een vrij groot bermmonument opgericht – de bloemen waren nog vers:

Gezicht vanaf het erf van de Waalborg op de laagte in het noorden, richting Hoogkerk:

De Belg op het Achterstewold, Peize:

Eindje verder – op het zwartgemaakte land zal wel mais komen:

Ze verwachtten iets, maar wat?

Slootberm bij Winde:
Vond dit wel een mooi eikje, aan de Koedijk achter Eelde. Toen ik er even bij stilstond, merkte ik dat er vijf of zes koolmezen vanuit het struikgewas links af en aan naar de eik vlogen. Ik vermoed dat er eikenprocessierupsen in zitten:

Het bankje ter ere van wijlen Jan Tuttel raakt vermolmd en is aan vernieuwing toe:

Gezicht op het veld achter dat bankje:

Arcadia bij de het Paterswoldsemeer:


Nieuwigheden in Openluchtmuseum Het Hoogeland

Was er dertien jaar niet geweest, in Openluchtmuseum Het Hoogeland. Maar nu is er een tentoonstelling over lager onderwijs.

Eerst maar even in de kosterij en het bijbehorende klaslokaal gekeken. Schoolbord:

Voor mij het topstuk op de expositie: een van de drie of vier houten schooltassen:

Dat Garnwerd niet bekend staat om zijn voetballers, is louter te danken aan het schoolplein, dat de aanwezige talenten in de knop brak:

Sommige schoolboekjes blijken pure poëzie:

Alle eendjes:

Naar buiten – dit houtzaagmolentje, de David, stond er nog niet, bij mijn laatste bezoek:

Er kwam net een boer voorbij:

Detail model potschip in het schippershuisje:

Het wasgebeuren:

Interieur (ben vergeten van welk huis):

Exterieur:

In de drukkerswerkplaats was de vrijwilliger net bezig met het drukken van een levenswijsheid:

Vaak vind ik zulke musea de keukens het mooist:

Stilleven van een wrijfsteen met pigment in de ververswerkplaats:

Ook hier staat alles in bloei, wat de charme sterk vergroot:

Ook nieuw voor mij: het TBC-huisje. Zo’n patiënt had alle tijd om de krant te lezen:

Volgende maand wordt er een smederij en fietsenmakerswerkplaats van rond de Eerste Wereldoorlog geopend. Komt dat zien!


Rondje Zandhoogte

Langmadijk en Hamersweg bij het gehucht Peizermade:

Kersverse bereklauw, yummie:

Wroetend varkentje bij Roderwolde:

Gezicht op Hoogkerk vanaf boerderij bij de Waalborg:

Leutingewolde:

Afgehooid land daar:

Op de Zandhoogte staan tientallen meidoorns in bloei:

Ook daar – een file giertanks:

Ornament harddraver met sulky, De Holm bij Tolbert:

Achterkant kerkje Lettelbert:

Boerengraf:

Veraf op de Hogema – tantaluskwelling voor een buizerd:


Paartje visdiefjes op Onlander brug

Kwam in de Onlanden dit paar visdiefjes tegen, waarschijnlijk hetzelfde stelletje dat Natuur in de Onlanden op een andere brug zag. Inderdaad was het verwonderlijk benaderbaar:


Harddraverijen in het Westerkwartier – een Friese impact?

Kaartje van de plaatsen in het Westerkwartier waar tussen 1803 en 1809 harddraverijen werden gehouden, hèt volksvermaak destijds, in Groningerland gewoonlijk georganiseerd door herbergiers die zilveren zwepen uitloofden..

In totaal ging het om 15 races, aangetroffen in vooral de rekesten, maar ook in andere archivalia van de toenmalige jurisdictie Westerkwartier. Op één na liggen alle lokaties ten noorden van het Hoendiep, in het kleigedeelte van het Westerkwartier. Meer nog,  ze bevinden zich daar juist niet bij het Reitdiep, maar allemaal aan een route naar Friesland die in 1840  vervangen werd door de Friesestraatweg. In Friesland waren harddraverijen eerder populair dan in Stad en Lande, waar de eerste publieke harddraverij pas in 1754 schijnt te hebben plaatsgevonden (ze werd gewonnen door het paard uit Aduard). Mogelijk heeft die merkwaardige klustering langs die route naar Friesland te maken met het gegeven dat het verschijnsel van deze paardenrennen uit Friesland kwam overwaaien.

Van de 15 harddraverijen vonden er 4 in Aduard en 4 in Grijpskerk plaats. Dorkwerd had er 2 en in alle andere plaatsen ging het om een eenmalige aangelegenheid. In Aduard is de traditie het sterkst geweest. Het kende vanaf ongeveer 1960 een renbaan, waar sinds 1983 alleen nog maar incidenteel paardenraces worden gehouden – dit jaar bijvoorbeeld niet. Curieus is dat de stichting die deze wedstrijden organiseert/organiseerde lange tijd een boegbeeld had met dezelfde naam als de herbergier die tussen 1803 en 1809 de harddraverijen in Grijpskerk organiseerde. Hij heette Tjerk Dijkstra – nou u het zegt: dat is een Friese naam.


Ram belaagd door lammeren

Gezien aan de Molenweg aan de zuidkant van Eelde: Drentse ram probeert staande op stropak van jonge boomblaadjes te knabbelen, maar lammeren maken het hem lastig:


Onlander ommetje

Langmadijk, Peizermade:

Het geelomzoomde fietspad naar Roderwolde:

Onlanderdijk:

In het westen, achter het Leekstermeer, stapelt zich vochtigheid op:

In het zuiden ontwikkelt zich een bui:

Geroofd ganzenei op het steenslagpad:

Terug weer langs de Haflingers:

In de bermen van de Stadspark-uitloper staan meer wilde hyacinten dan ooit (met dank aan Hendrika voor de naam, meende zelf eerst dat het om grasklokjes ging):


Ommetje Oostwold

Het is wat frisser, maar intussen zijn meidoorn, fluitekruid en kastanje gaan bloeien, terwijl ook van alles volop in het blad schiet:

Aan het begin van de Kerkeweg bij Den Horn was de boel afgesloten. Pas bij de Oostwolmerdraai bleek waarom: er kwamen – hoognodige – asfalteringswerkzaamhede, waarbij ook de aansluiting op de weg langs het Hoendiep werd verbeterd:

Zo’n machine van de wagen afrijden is een sekuur karweitje:

Vooral ook omdat de machine op zijn smalle rupsbanden een pietsie achterover moet kiepen:

Een andere toeschouwer beklom een provisorisch hek bij het Klaptrekkershuisje:

Bij het tweede stuk van de Kerkeweg vond een luchtgevecht plaats – kieviten verjoegen een buizerd:

Eend met acht pulletjes bij Oostwold:

Gezicht op de Hogema bij het Leekstermeer:


Rondje Stad

Grote hoeveelheden daslook aan de Waterloolaan:

Bouwblok hoek Poelestraat vordert gestaag:

Hoekstraat, ex-hoerenbuurt:

Vishoek, idem: