Gespreksnotitie
Geplaatst op: 25 augustus 2005 Hoort bij: UK + RUG Een reactie plaatsen
She took it like a man. Gelukkig. Want macht, alle kaarten in handen hebben, zoals dat heet, zoiets staat me geweldig tegen. Daar ontleen ik geen plezier aan. Bovendien weet je helemaal niet hoe zo’n gesprek zal verlopen, hoe de reactie dan zal zijn. Je bent, ondanks alles, toch ergens nog beducht voor oplopend meningsverschil, vrouwelijke scènes misschien. En daarom ga je er gespannen heen.
Maar ze deed geen enkele poging om de zaak bij te sturen. Ze legde zich er manhaft bij neer. En vroeg of we als redactie een link naar haar web-weerwoord of nadere verklaring wilden plaatsen. Daar heb ik niets op tegen. Wordt voorgelegd. En verder was het een pretttig gesprek.
O ja, zij betaalde voor de drankjes. Een eventueel volgende keer betaal ik die.
Het schilderij is van Joost Doornik
groninganus 
Ik zou eerder denken aan een ander schilderij uit café De Beurs: “gesprek bij het raam”.
Jouw verhaal creëert een hele speciale spanning. Onwillekeurig vraag ik me als lezer nu af: is ze aardig?
Op die vraag moet ik een dusdanig genuanceerd antwoord geven, dat zij herkenbaar uit de verf zou komen, en dat wil ik niet.
We zaten ook niet aan het raam, maar veel meer midden in het établissement. Dit schilderij was veel meer het uitzicht.
Doe maar niet dan. Maar wie is die man die daar zit te lezen? Is dat niet een ex-werknemer, van Koop Holding?
Maar kan je iets over het thema vertellen, over die politiek/ universitaire standpunten/conflicten die je gaat behandelen in dat artikel?
Nee, dat doe ik niet, want dan zou de dame bekend kunnen raken en dat terwijl ze haar werk-omgeving nog moet inlichten. Bovendien is dat verhaal voor de Universiteitskrant (UK) bestemd – als het verschijnt zal ik hier wel even en linkje geven.
Wat een spanning. Ik zal die UK wel via via te pakken krijgen, want die moet ik natuurlijk hebben.