Ongewone poll-uitkomst bij Aljazeera
Geplaatst op: 20 juli 2006 Hoort bij: De actuele wereld Een reactie plaatsenBij de polls van Aljazeera.net is er altijd een meerderheid van tweederde, driekwart contra Israël en de VS. Zoniet dit keer, nu bijna 94.000 respondenten te kennen mochten geven wie schuld aan de Libanon-oorlog heeft. Hezbollah, Iran en Syrië scoren met elkaar 46 %, terwijl Israël en de VS samen op slechts 42 % uitkomen. En dat betekent dat Hezbollah de ‘hearts and minds’ in de Arabische straat, of laten we zeggen op de digitale Arabische snelweg, niet gewonnen heeft.
Die Arabische straat zou zich wel eens meer zorgen kunnen maken over de sjiïtisch-Iraanse machtsontplooiing (Hezbollah, Iraanse atoombom, etnische schoonmaakpartijen in Irak), dan we aan de hand van onze media vermoeden. In Irak is er ook al een tijdje een toenadering gaande tussen Soenieten en Amerikanen. Zarqawi werd waarschijnlijk geofferd door Soenitische clans. Onlangs was ook in het nieuws dat de Amerikanen wat de Soenieten betreft niet meer stante pede Irak hoefden te verlaten. Aan de andere kant nemen de Sjiïten, hun premier voorop, nu openlijk afstand van de Amerikanen. Heel voorzichtig tekent zich een frontenwisseling af.
groninganus 
Dat is inderdaad een novum, die kenterende Arabische publieke opinie.
In de Nederlandse media is er trouwens wel wat aandacht voor. NRC Handelsblad citeerde afgelopen woensdag onder de kop ‘Arabische wereld houdt zich even stil’ bijvoorbeeld Egypte’s Mubarak, die stelde dat Hezbollah met het uitlokken van de huidige crisis de Palestijnse zaak een slechte dienst bewijst: ‘De situatie laten ontbranden om beperkte voordelen te behalen, betekent dat het Palestijnse hoofddoel van een onafhankelijke staat uit het oog wordt verloren’. Ook Saoedi-Arabië volgt deze lijn: ‘Het is belangrijk onderscheid te maken tussen legitiem verzet (van de Palestijnse bevolking) en ondoordacht avonturisme van sommige elementen (lees: Hezbollah)’. NRC concludeert na inventarisering van de verschillende uitlatingen van Arabische gezagsdragers, dat ‘het vernietigen van Hezbollah, de Israelische inzet in Libanon, (…) ook in het belang [is] van de meeste Arabische regimes, al zal nooit openlijk partij worden gekozen voor Israël.
In retrospectief groeit trouwens mijn waardering voor Arafat, die blijkbaar als geen ander heeft moeten laveren tussen deze soenitische en sjiitische facties binnen de eigen gelederen en corresponderende invloeden van buitenaf, en dat altijd diplomatiek in balans heeft weten te houden, met zijn ogen gericht op het hoofddoel. Het is erg wrang dat zijn eigen bevolking na zijn dood juist op het moment dat het erop aankwam onvoldoende besef heeft gehad van dat momentum, maar dat terzijde.
De reacties van de regeringsleiders krende ik, JP. Het onverwachte is, dat de Arabische straat nu eens lijkt te volgen.
Vastzittende R-toets Harry? 😉
@Brobr, Nee hoorrr. Trypo.