Middeleeuws plaveisel gevonden

De operatie ondergrondse afvalinzameling geeft in de binnenstad interessante kijkgaatjes naar het verleden. Zo zijn er eind vorige week onder het wegdek van de Stoeldraaierstraat twee veel oudere stukkies plaveisel blootgelegd. Het bovenste lag op ongeveer een meter diepte en Gert Kortekaas, de stadsarcheoloog, schat de ouderdom op “zeker dertiende eeuw of jonger”. Het onderste lag op bijna anderhalve meter diepte en is van ongeveer 1200.

Onder de oudste laag plaveisel troffen de archeologen een esdek aan. Deze middeleeuwse akkerlaag was ter plaatse slechts ongeveer dertig centimeter dik. Normaal gaat het om een veel dikker pakket landbouwgrond. “Dus”, concludeert Kortekaas, “is er afgegraven voor de wegaanleg”.

Op ongeveer 1.80 diepte, op het niveau van het gele zand (zie de foto’s bij Blik op Nieuws) waren een paalkuil en een paar greppels en sloten zichtbaar, die uit de vroege Middeleeuwen dateren (ongeveer de zesde, zevende eeuw). “Getuige een forse (berm?-)sloot aan de oostzijde van de containerkuil”, aldus Kortekaas, “sporen die sloten niet met de bestaande structuur. Die structuur moet er dus later overheen zijn gelegd.”

(In het qua bijschrift niet helemaal juiste fotobericht van BoN krijgt de stadsarcheoloog, die het dagelijkse werk aan ARC heeft uitbesteed, overigens een curieuze voornaam. Hij heet niet Herman, zoals BoN wil.)