Het bastion van de fiscus

Een collega had er al eens vergeefs achteraan gebeld en ik verspilde er ook al eens een half uur aan. Voor journalisten leek de belastingdienst een onneembare vesting. Je bent aangewezen op het algemene publieksnummer, krijgt dan eerst eens tweemaal drie voorkeuzemogelijkheden op een bandje voorgeschoteld, en als je dan eindelijk bij de telefooncentrale bent, weten ze daar niet eens dat er een afdeling persvoorlichting is. En als je daar na enig soebatten dan eindelijk toch belandt heeft degene die hier misschien wel wat van afweet toevallig net een snipperdag, terwijl die mevrouw dan de volgende dag niet terugbelt, grom.

En toen kreeg ik hem in de schoot geworpen, de naam van de accountmanager die ik moest spreken over een fiscale afspraak tussen de fiscus en de universiteit. De naam met het adres ook nog, maar zonder telefoonnummer. Na die twee maal drie voorkeuzemogelijkheden weer helemaal afgeluisterd te hebben, pompom, wilde de telefoonmeneer dat telefoonnummer niet geven. Op enige aandrang gaf hij wel een faxnummer. Ik moest mijn vragen daar maar schriftelijk heensturen.

Nou liggen telefoonnummers vaak dichtbij faxnummers. Het faxnummer eindigde met een drie, ik verving dat door een twee, maar ving bot: nog een fax. Maar een nummertje overslaan en meteen naar de nul op het eind bleek bingo, ik zat op de afdeling. En de secretaresse schakelde nog door ook. 🙂

Helaas, de accountmanager zei dat hij me niet kon helpen: “U heeft het heel dapper geprobeerd, maar mij hoort u niets zeggen. Wij hebben een geheimhoudingsplicht tegenover onze klanten.” Ik: “Ook als die klant een rijksinstelling is, die zich voornamelijk met overheidsgeld bedruipt?” Hij: “Ook als het een overheidsinstelling is. Alleen de staatssecretaris mag hier wat over zeggen.”

Op naar het ministerie van financiën. Helaas, de staatssecretaris bleek vandaag niet te spreken. Ik belandde bij een vrouw van persvoorlichting. Ook zij begon over de geheimhoudingsplicht: “Over individuele belastingplichtigen mogen we niets zeggen, de correspondentie is vertrouwelijk en het is strafbaar als we daar mededelingen over doen.” Ik: “Ook als het een rijksinstelling betreft, die zich voornamelijk met overheidsgeld bedruipt?” Zij: “Ook als het een overheidsinstelling is. En de staatssecretaris is daar eveneens aan gehouden, behalve in héél dringende gevallen voor de Tweede Kamer.”