Hunebeddenkeuterij Midlaren wordt straks eindelijk opgeknapt
Geplaatst op: 28 juli 2009 Hoort bij: De actuele wereld, Drenthe 11 reactiesHet heeft er veel van weg dat de keuterij Schutsweg 42 in Midlaren binnenkort wordt opgeknapt. Alle beletselen voor het bouwplan, dat naast de restauratie het plaatsen van een nieuw bijgebouw behelst, worden immers een voor een uit de weg geruimd. Zo kwam de archeologische monumentenvergunning voor graafwerkzaamheden in en om het boerderijtje eind april af, terwijl de gewone monumentenvergunning net zes weken ter inzage heeft gelegen.
Dat er zo’n zware procedure voor het bouwplan is, komt doordat het keuterijtje en het belendende keuterijtje sinds 2003 rijksmonumenten zijn. Deze status kregen zij op aandrang van de Vereniging Dorpsbelangen Midlaren en de gemeente Tynaarloo, die bang waren dat beide keuterijtjes gesloopt zouden worden, om plaats te maken voor detonerende nieuwbouw. Waarmee dan andermaal een karakteristiek dorpsgezicht naar de filistijnen geholpen zou zijn.
Tussen beide keuterijtjes in, maar als het ware op het erf van 42, bevinden zich twee hunebedden en een eikenbossage. Het keuterijtje op nummer 40, eigendom van Drents Landschap, is inmiddels gerenoveerd. Bij de herbouw van de stal kwam er van slechts twintig centimeter diepte een aardewerken kom tevoorschijn. Deze vertoonde de stijlkenmerken van de Trechterbekercultuur der hunebedbouwers, en is daarmee zo’n 5000 jaar oud.
Ter plaatse bleek een offerkuil te liggen, voor offergaven. Ernaast troffen de archeologen een uitruimkuil aan met aardewerkscherven, die het lokale Trechterbekervolk uit zijn hunebedden ruimde. Zulke zaken kunnen eventueel ook op het perceel Schutsweg 42 tevoorschijn komen. Geen wonder dus, dat renovatie en nieuwbouw met de nodige omzichtigheid moeten geschieden.
Maar dat ze zo lang op zich laten wachten, komt zeker niet alleen door procedures. Naar verluidt dienden de eigenaren in 2006 een veel te drastisch bouwplan in, dat geen genade vond in de ogen van de gemeente. In elk geval was er sprake van sloop en een impasse, die vooral voortduurde, omdat de eigenaren te diep wilden graven.
Hoe dan ook is renovatie van het keuterijtje zeer urgent, dat blijkt wel bij een rondgang rond het pandje. Zo is het dak van de stookhut ingestort:
Het dak van het voorhuis lijkt nog dicht, boven de baanderdeur liggen losse pannen, en het duurt niet lang meer, of het dak van het achterhuis stort ook in:
De hagedoornen heg wordt duidelijk wel geknipt:
Het metselwerk van de voorgevel kan er nog mee door, maar de kozijnen gaan straks waarschijnlijk de container in:
Hoe verder naar achter, hoe slechter het metselwerk is:
En de achtergevel moet dan ook gestut worden:
In een groot deel van het pand hebben weer en wind vrij spel, en je kunt je afvragen of er bijvoorbeeld veel van de originele bedsteden is overgebleven. Daarin sliep nog de vorige eigenaar, de verstokte vrijgezel Jan Ellens, hier te zien op foto’s. In 2005 stierf deze oud-dagloner op 95-jarige leeftijd. Hij had zijn hele leven in deze keuterij gewoond en legateerde haar aan de vrouw die zijn huis schoonhield en ook op hem paste. Haar familie is het, die het bouwplan heeft ingediend, met de bedoeling om zelf in het huis te gaan wonen.









daar zijn wij vanmiddag nog langs gereden op weg naar ”ons groenteboertje” in Noord laren (tegenover het pad naar Knol!!)
Een hunebed op het erf, dat kunnen ook niet veel mensen zeggen.
Heel begrijpelijk dat de huidige eigenaren er graag willen wonen. Om het op te knappen zullen ze wel een hele zak geld mee moeten brengen.
bedankt voor de link, informatief en mooie plaatjes hier. ben benieuwd hoe e.e.a. zich verder ontwikkeld.
Heel mooi uniek plekje. Goed dat dit wordt gerestaureerd.
Gelkinghe, het is weer een interessant verhaal! Die rode bakstenen van het huis: zijn die typerend voor een bepaalde periode/streek??
@Hendrika,
Dat is gewoon Groninger baksteen, denk ik. Komt overal in het Noorden voor.
Het huis is waarschijnlijk eind negentiende-eeuws. Het voorhuis was oorspronkelijk smaller en is omstreeks 1930 verbreed.
Nog niet zo heel lang geleden ben ik hier zelf ook geweest en het boerderijtje moet inderdaad nodig opgeknapt worden. Dat het is benoemd tot rijksmonument vertraagt de procedures weliswaar enorm, maar wel blijft een stukje tastbare geschiedenis behouden.
Het wordt inderdaad hoog tijd dat daar iets gebeurt, maar toch een fijn idee dat dergelijke zeldzame dorpsgezichten beschermd worden. De kans is groot dat anders een of andere catalogusboerderette het plekje had verpest.
Als oud-dagloner kun je blijkbaar een behoorlijke leeftijd bereiken. Mooie markante kop had Jan Ellens.
Mooi dat het nu toch gerestaureerd zal worden. Het zal een aardig bedrag kosten, maar daarvoor krijgt de eigenaar vast een leuk stulpje op een mooi plekje voor terug, en nog met een heus hunebed in de tuin ook.
‘k Ben blij dat het gerenoveerd wordt maar voor de foto’s zijn dit toch met recht PLAATJES te noemen
leuk om dit bericht uit een ver verleden te lezen, ds. jan ridderbos