Boekito update

Zelfs kameraad H. was volop voor Serious Request in touw. Het bewijs


Het Winterboek – gevarieerd leesvoer

 

Geplaatst op 24 december 2009

De wederverkoper van de Geïllustreerde Pers kwam pas op zaterdagmorgen bij ons aan de deur, terwijl hij de Donald Duck en Pep zelf al op donderdag in huis had. Van dit tergende oponthoud wilde ik af. Hij had er geen bezwaar tegen dat ik de bladen bij hem op kwam halen. Hij woonde aan een zandpad dat een bos inliep, in een villaatje met witte muren, roodwitgroen geschilderde luiken en een rood pannendak. Om dat dak heette het huis Roodkapje, welke naam met sierlijke letters geschilderd stond op een ovale plank met boomschors rondom. Je moest achterom. Vlakbij de open achterdeur, achter de mat met klompen, lagen de stapels begerenswaardig leesvoer.

Desondanks kwam de wederverkoper nog wel gewoon bij ons aan de deur, want bijna elke winter kocht mijn moeder – een fervent Margriet-lezeres – een Winterboek van hem. Zo’n Winterboek was een ronduit gevarieerd geheel met prachtige tekeningen, fijne verhalen, gedichten, trucs en kunstjes, spelletjes en raadsels.

Er blijkt nu een website aan het fenomeen Winterboek gewijd te zijn, waarop onder meer alle omslagen staan. Diverse komen me bekend voor, juist ook oudere uit de jaren veertig, kennelijk kocht of kreeg mijn moeder ze ook als tiener al. Graag attendeer ik op de site. Bij deze.

Via


Zalm in het Schuitendiep

“De zalmvangst zou ook hier met veel voordeel in ’t werk gesteld kunnen worden, als men er zich met ernst op toe leide. Die visch is overvloedig genoeg in den Dollard en in het diep zelf dat van de Stad naar zee loopt. Ik weet dat er voor weinige jaaren twee binnen de Stad gevangen zyn, waar van ik er een zelf zag vangen by de Poeleboog.”

Bron: W. van Doeveren – Academische redevoering over de gunstige gesteldheid van Groningen voor de gezondheid, af te leiden uit de natuurlyke historie der Stad (Groningen 1771), pag. 38


Orgelman was kermisjong

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Marcel Eissens, wijd en zijn bekend van Marcel’s Vermaakzaak, is de nieuwe gemeentelijke orgelman. De huismeester bij de Milieudienst schreef een open sollicitatie op de gemeentelijke intranetsite. Ze namen hem meteen aan voor de Pronkjewail, het orgel dat burgemeester Wallage als afscheidscadeau van de stad kreeg.

Marcel is dolgelukkig, want hij had al vroeg affiniteit met draaiorgels. Aan ‘De Dienstbode’, het blad voor het gemeentepersoneel, legt hij uit dat hij op zijn veertiende als wees werd opgenomen in een kermisfamilie. Hij werkte bij allerlei fenomenale attracties: botsauto’s natuurlijk, shows met levende haaien èn een boot die over de kop ging:

“Dat was mijn lust en mijn leven, na afloop verzamelde ik het geld en de kunstgebitten op de grond.”


Oninteressante materie, eigenlijk

Acht van de tien meest gezochte Nederlanders blijk ik niet te kennen. Wat zal samenhangen met het feit dat ik geen televisie kijk en alle showpagina’s oversla.

De twee die ik wel van naam ken had ik liever niet gekend. Dus naar die acht anderen ben ik ook totaal niet nieuwsgierig.


Sint Jacob uit de Hardewikerstraat

 

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Een ander leuk dingetje op die kleine archeologische expositie bij de Groninger Archieven is deze gitten azabache van Sint Jacob, in 1988 gevonden op de hoek van de Hardewikerstraat en de Eerste Drift.

Een azabache was een soort amulet dat tegen bepaalde kwalen zou helpen. In dit geval gaat het om een pelgrimssouvenir uit Santiago di Compostela.

Daar bestond een hele industrie van deze heilzame parafernalia. Ze hebben er nu zelfs een  museum van. Een exemplaar dat in Dordrecht gevonden is en op laat veertiende eeuw gedateerd wordt is wat verfijnder. In Bergen op Zoom vonden archeologen een Sint Jacobskraal van git.

Meer over Sint Jacob in Groningen


Infobesitas

“Vergeet de Mexicaanse griep, er heerst een heel andere ‘ziekte’ onder jongeren: Infobesitas.”

Via


Winter in de Oosterhaven

Vlakbij waar ik woon. Sfeervol filmpje van Schripsie:


Muizen sterven als ratten in kwakkelwinters

“De natuur is de beste muizenverdelgster als het bij sneeuwdooi bij afwisseling vriest, zoodat het water bij dooi op den dag in de muizengangen trekt, die dan des nachts dichtvriezen. Dan sterven de veldmuizen bij menigten en als het afwisselend proces twee of drie weken geduurd heeft, is het muizengeslacht soms totaal uitgeroeid, zoodat men er dan in jaren geen last meer van heeft.”

Harm Tiesing – ’t korengewas in den winter’, Landbouwcourant voor de Veenkoloniën, 19 januari 1923


Studentenpret met een leuter

Nog maar enkele passen op weg naar mijn werk kwam ik vanochtend deze jongeheren tegen:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ze kwamen uit de kroeg, vertelden ze, en hadden geruime tijd gewerkt aan hun sculptuur. Ze wezen op de deur van hun bovenbuurman:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Die hadden ze dichtgemetseld met het oog op zijn reactie als hij de deur uit zou komen. Eigenlijk zou dat om half negen al het geval moeten zijn, want dan ging hij altijd naar zijn werk. Maar uitgerekend deze ochtend bleef hij almaar binnen en bellen hielp ook geen zier. Kennelijk was hij in een winterslaap gevallen.

Die veronderstelling was onjuist. Toen ik vanavond van mijn werk terugkwam zag ik dat het lid gehalveerd was. Van het metselwerkje bleek nog veel minder over.


Monocultuur rukt op in boekenvak

“Het was een stelregel in de handel dat 80% van de omzet kwam uit 20% van het assortiment. Elk jaar wordt het duidelijker dat die verhouding nog extremer aan het worden is en dat het nu eerder zo is dat 90% van de omzet komt uit 10% van het assortiment. Oftewel van de 100 verschillende titels zorgen 10 voor verreweg het grootste deel van de verkopen.”

Uit de nieuwsbrief van boekhandel Godert Walter, dat zelf wat minder last van dit verschijnsel zegt te hebben dan andere boekwinkels.

Mijn conclusie uit het geconstateerde is dat we niet zozeer individualiseren, als wel steeds meer op elkaar gaan lijken.


Naar het strand

Woonboot Oude Winschoterdiep:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Knotwilgen aan het Oude Winschoterdiep:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De ingang van het strand:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Achter de duinen de IBG. Met die vaandels probeert men de nogal grijze omgeving van de Euroborg een beetje op te fleuren:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Niet veel volk:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Vuurkorf en barbecue-ding:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Gestrand schip. Behoeftige figuren uit de buurt halen hier hun brandhout weg. Wie zal het ze kwalijk nemen?:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Uitgevroren zonnepanelen:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA


Het toppunt van winter is…

…als de arresleewedstrijden niet door kunnen gaan wegens te winters weer.

Enfin, dan gaan we maar rendieren afknallen.

Serieus nu: de alarmistische waarschuwing dat je er beter niet op uit mag gaan, gecombineerd met de geconstateerde praktisch algemene cocoonzucht – in drie uur tijd zijn hier even zoveel mensen door de straat gekomen – maakt dat ik straks maar eens even een lekker wandelingetje ga maken.

Iemand misschien ski’s te leen?


Groningen discrimineert particuliere huurders

Ik had er al eens eerder van gehoord, en vond het meteen een schandalige regeling. Nu ik er zelf mee te maken krijg, vind ik het opnieuw te bespottelijk voor woorden.

Bij de inschrijving op Woningnet, afdeling Groningen krijg je dit te zien:

“Wanneer u op dit moment een sociale huurwoning van één van de woningcorporaties in gemeente Groningen huurt en u heeft een huurcontract voor onbepaalde tijd of bepaalde tijd, dan krijgt u voor elke maand dat u deze woning huurt een halve punt extra.”

Dus als je al huurder van een corporatie bent, krijg je een voorkeursbehandeling. Ik woon vanaf februari 1977 in mijn particuliere huurwoning. Ik mag dus op nulkommanul beginnen, terwijl iemand die even lang als ik in een woning zit, maar dan van een corporatie, een startpositie van 192 punten heeft. Dat is een puntenaantal waarbij je bij wijze van spreken meteen in een andere woning kunt, terwijl ik daar bij eenzelfde woningtype minstens acht jaar op mag wachten.

Dit is ernstige discriminatie en mijn vingers jeuken om deze regeling tot de hoogste instantie aan te vechten.

De politieke partijen die de corporaties hiervoor rugdekking hebben gegeven mogen wat mij betreft aan de onderkant van het ijs gaan schaatsen. Ja: andersom.


Radiotoestelletje

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Dit morse-sein radiotoestelletje kwam 25 jaar geleden tevoorschijn bij een verbouwing. Het zat tussen een dubbele rieten zoldering op het adres Meeuwerderweg 36-a.

Volgens kapper Tinus, de eigenaar van het pand, moet het in de oorlog verstopt zijn door de Végé-kruidenier en drogist Cremer. Diens zoon zette de zaak later voort, maar had gestudeerd, en wilde de winkel niet aanhouden, zodat er later nog een rotanmeubel- en speelgoedwinkel op straatniveau heeft gezeten. Maar daarvan woonde de eigenaar niet boven de zaak. Sinds die verbouwing zijn Tinus en haar man eigenaar van het pand, dus pas de derde sinds de oorlog.

Er zat ook nog een lampje op het toestel, maar dat is er afgebroken. Ik denk dat ik wel een goeie bestemming voor het apparaatje weet.