Aha, dat spul maakt de man zo blij

Een voor mij nieuwe muurschildering aan de westkant van de Verlengde Hereweg lijkt eerder naief dan kinderlijk.  Er is met spuitbussen gewerkt en er zitten wat graffiti-elementen in, maar het werk lijkt niet gemaakt door habituele graffiti-artiesten. Eerder door scholieren, zou ik zeggen, of anders studenten, als het geen ‘echte’ kunstenaar is geweest:

Er is sprake van een landschap dat zich panoramisch ontvouwt in zee, laagvlakte en bergen. Een bos, symbolisch weergegeven door een enkele boom, en een stad, vertegenwoordigd met een kluitje flats, stofferen dit landschap. Op de voorgrond staat een eenzame, maar overduidelijk verheugde menselijke figuur:

Ik denk dat het een Chinees is, maar weet niet echt waarom. Het moet de combinatie zijn van de man zijn lach, zijn schedelvorm en het kwastje aan zijn hoofddeksel. Maar wacht, hij houdt iets omhoog:

Het is een qua formaat worcestersaus- of ketchup-achtige flacon, die getuige het etiket gevuld is met “Spul”. Aha, dat spul maakt de man zo blij.

Om hem heen vallen nu de vele zwarte katten op. Deze voor eenvoudige zielen ongeluk brengende beesten beheersen verder het landschap en zwemmen en snorkelen zelfs in zee, onder de vliegende vissen door, zich niets aantrekkend van een hele gemene piranha.