Politieke partijen en de media
Geplaatst op: 2 mei 2010 Hoort bij: Media 3 reactiesCoen Peppelenbos heeft de cultuur-paragrafen uit de programma’s van de politieke partijen bij elkaar gezet. Er staan weer heel wat deuren tegen elkaar open, zonder dat het noemenswaard doorwaait, en ik merk dat ik me nog het meest kan opwinden over het mediabeleid.
Zo ben ik tegen het subsidiëren van regionale kranten, iets waar de SP voor staat.
Tegelijkertijd vind ik dat de concurrentievervalsende en -voorkomende subsidie aan de regionale omroepen wel wat minder kan. Bij rtv Noord zitten, naar ik vernam, 5 fte op de website. Internet, dat is niet waarvoor de regionale omroepen zijn opgericht. Dat kan ook heus wel aan de markt worden overgelaten.
En nationaal kunnen we ook best wel met een zender minder toe. Beperk de inhoud maar tot de zaken die bij de commerciëlen beslist niet in goede handen zijn en die we toch belangrijk genoeg vinden voor overheidsprotectie.
groninganus 
“Internet, dat is niet waarvoor de regionale omroepen zijn opgericht.” Dat ben ik met je eens, maar zelf lang in de telecommunicatie werkzaam geweest zijnde, is dat landschap veel meer veranderd dan ik ooit voorzien had. Ik verwacht dat de omroepen in de huidige vorm geen erg lang leven meer beschoren is, en vervangen zal worden door interactieve media. Internet is daar een voorloper van, dus is het m.i. een logische ontwikkeling dat de omroepen proberen mee te gaan in die richting naar de toekomst.
@Niklas,
Dat die ontrwikkeling er is, hoor je mij niet bestrijden. Alleen: moeten wij er als gemeenschap dan ook nog eens geld achteraan gaan steken? Internet lijkt me hèt medium waar vrije concurrentie uit de verf zou kunnen komen. Dan moeten we die markt niet gaan bederven met subsidies. Die subsidies vervalsen niet alleen de concurrentie t.o.v. bestaande spelers op de markt, ze voorkomen ook nog eens dat zich nieuwe spelers aandienen. Ze vormen een privilege dat qua internet absoluut niet te rechtvaardigen is.
Publieke omroepen zijn er om mensen te voorzien van de kennis en cultuur, die bij de commerciële omroepen niet of onvoldoende voor en over het voetlicht (kunnen) worden gebracht. Publieke omroepen dienen dienen bijvoorbeeld dan ook niet mee te bieden bij bovenmatig dure verslagen van sportwedstrijden, laat staan de programmering daarop aan te passen. Als een presentator bij een commerciële omroep meer kan verdienen dan de premier, laat hem of haar dan gaan, dan heeft zijn of haar programma geen subsidiëring nodig.