“Onnes zien bok het ’t geld opvreten”

Honderd jaar geleden circuleerde in de buurt van de Groninger Hereweg een typisch lokale uitdrukking:

“Geld, d’r is gain hond dei ’t vreten wil, moar Onnes zien bok het ’t opvreten.”

Dat kwam zo. Onnes, een van de laatste moeskers en koemelkers aan de Hereweg, was thuisgekomen van de veemarkt, waar hij tamelijk goeie zaken had gedaan. Gewoontegetrouw hing hij zijn jas op in de schuur, maar vergat er, enigszins rozig door de geconsumeerde kelkjes jenever, de 200 gulden aan papiergeld uit te nemen, die hij op de veemarkt had gebeurd. Helaas liep er in de schuur een bok rond, En die wist wel raad met de bankbiljetten.

Op zijn beurt wist Onnes wel raad met de bok. Hij liet meteen de slachter komen, die kordaat een eind aan het leven van de geldverslindende bok maakte. Uit diens maag kwamen de reepjes bankbiljetten tevoorschijn. Deze bleken na een gedegen reinigings- en strijkbeurt nog goed aan elkaar te passen. Zelfs was de Nederlandsche Bank bereid, om de bokkemaagresiduën in te ruilen tegen het volle pond aan héle bankbiljetten.

Eind goed, al goed, Onnes blij, maar zo kwam dus dat rare gezegde in de wereld.

Bron