Rondje Peizermade, Roderwolde, Matsloot
Geplaatst op: 4 februari 2012 Hoort bij: Onlanden 14 reactiesIn tijden niet zo’n afstand lopend afgelegd: ongeveer 13 kilometer. Voor het grootste deel was het qua temperatuur best te doen, maar toen de zon bij Matsloot ter kimme zakte vroren mijn tenen er bijna af, gevoelsmatig dan hè. Onderweg op de vlakte een ontmoeting met Aargh en P.
groninganus 
Prachtig is het buiten. En je zag een appaloosa (paard)! Ooit had ik er zelf een, mooi zijn ze! Je opmerking over de tenen herken ik. Het is heerlijk buiten maar na 15.30 uur wordt het per minuut kouder… brrr…. tijd voor warme chocolademelk met slagroom.
Dat paard staat bij de manege aan de Hooiweg. Ik dacht dat het een Lippizaner was…:-)
Dertien kilometer, dat is niet mis.
Het heeft je wel een mooie fotoserie opgeleverd.
Toevallige ontmoeting of gepland?
Geheel en al toevallig. Ik herkende ze eerst niet eens door hun uitdossing.
Wat een eind! Je kunt met dit weer maar beter ruim voor de zonsondergang weer binnen zijn. Hopelijk zullen de tenen er geen nare gevolgen van ondervinden. Maar het was schitterend buiten.
Ik vind het sproetenpaard erg leuk, nooit gedacht dat dat een echt ras was.
Wat is Groningen toch mooi! Ik ken het helemaal niet, ben zelf opgegroeid in de Randstad en dacht altijd dat het Noorden van Nederland er ook wel zo kapot zou uitzien. Ten onrechte dus, hoewel eraan wordt gewerkt naar ik begrijp.
Ook de historische delen van je blog boeien mij. Het geheel slaagt erin, mij bij een gebied te betrekken waar ik vanouds geen binding mee had.
Dank voor dit prachtige compliment!
Dat zag ik net bij aargh, dat je te voet was. Formidabel met dat weer. Lippizaner, tss, die zijn egaal wit, een enkele zwarte, en in Appaloosas heb je ook nog een heel aantal verschillende typen, met bruine vlekjes, met zwarte, met veel of weinig vlekken en met een ‘deken-patroon’: http://en.wikipedia.org/wiki/Appaloosa. Ik ben geen fan van het model en ze hebben vaak van die rare ogen. Wel vriendelijke dieren meestal.
Zo, weet je dat ook meteen weer.
Een ijskoud rondje deze keur, met een toevallige ontmoeting onderweg. Wat is dat voor een gebouwtje trouwens? Ik heb altijd de associatie met een noodslachtplaats, dat waren in mijn beleving soortgelijke gebouwtjes.
Dat gebouwtje is een gemaal:
http://www.poi66.com/show_album.php?album=&view_type=&nr=6414
Zeer waarschijnlijk is het gemaal in de plaats gekomen van de in 1937 gesloopte molen, die stond aan de Kerksloot die paralel loopt met De Matsloot – Hooiweg, nabij het Leekstermeer.
Zie de database van verdwenen molens in Nederland, DB nr 655,
http://www.molendatabase.org/
Ik heb gisteren ook een eind gelopen, ruim 4 uur. Ik weet alleen dat van Oostum naar huis 12 km is maar weet niet hoelang het is van huis via Wierum naar Oostum. Maar het liep zo heerlijk. Ik had een thermosflesje met warme thee bij me en dat was ook lekker. Maar inderdaad de gevoelstemp. ging na vieren parten spelen. Maar koude voeten heb ik niet gehad.
Die foto met die zwanen is geweldig. Ze staan erom bekend juist op plekken te gaan zitten waar het net even waterig is. En daarom vriezen vaak vast op de plek daar waar ze zitten. Ze gaan nooit naar een wak. Hopelijk vriezen ze hier niet vast waar jij ze zag.
Het was een wonderlijk mooie winterwandeling, die je weer een aantal sfeervolle foto’s heeft opgeleverd.
Zo te zien heb jij knobbelzwanen in het besneeuwde landschap aangetroffen, de mijne waren wilde zwanen. Die zijn wat kleiner, maar mooi zijn ze allemaal in zo’n wit weiland.
Ik ben het overigens niet zonder meer met M. Krooshof eens, dat zwanen nooit naar een wak gaan. In de buurt van Tijnje trof ik gistermiddag een koppeltje zwanen bij een wak aan. De ene zwaan dobberde erin, terwijl de andere op de rand staand een aalscholver op afstand trachtte te houden.
Beste Jan, Ik had het gehoord op de radio. Maar er zijn altijd uitzonderingen, ben ik van overtuigd!
Vr.Gr.Maartje