Kwartetten met CP
Geplaatst op: 17 april 2012 Hoort bij: Stad toen 11 reactiesDrie maal is scheepsrecht, ik heb het nu ook: het C.P.-kwartetspel.
De eerste keer dat ik het aangeboden kreeg, was in 2008. Iemand uit Amsterdam vond een van mijn logjes over Ranja, en vroeg me of het spel misschien iets voor het Groninger stadsarchief was. Ze had geen idee wat wat er voor kon vragen. Ooit had ze een oud reclamebordspel verkocht aan Unilever en kreeg daar toen 75 euro voor. Ik schreef terug dat ik niet zoveel betalen kon als Unilever, maar dat ik er wel 20 euro voor over had. Ze bleek echter in onderhandeling met nog wat andere partijen en uiteindelijk bood het Joods Historisch Museum in Amsterdam 100 euro, wat ze niet kon weigeren, maar waar ik wel begrip voor kon opbrengen. Dat spel kwam goed terecht.
De tweede keer bood iemand uit Rotterdam het mij aan. Dat was vorig jaar augustus, en opnieuw gebeurde dat via Gelkinghe. In een reactie zei de aanbiedster dat ze het net op Marktplaats had gezet en ik bood er 5 euro voor. Tegelijkertijd mailde ik haar dat ik het graag wilde kopen voor de Groninger Archieven, waar het in de collectie ontbrak. Dat echter. maakte voor haar geen verschil, ze ging – “nu het best wel zeldzaam blijkt te zijn” – voor het hoogste bod en wilde dat ik gewoon meebood. Wat haar betreft moesten de Groninger Archieven dat ook maar doen. En aangezien ik slecht tegen schaamteloze inhaligheid kan, deed ik het tegenovergestelde: ik trok mijn bod in. Het kwartet heeft vervolgens nog een maand op Marktplaats gestaan zonder dat iemand iets bood, tot ik een collega inseinde die het alsnog à 5 euro voor de Groninger Archieven bemachtigde. Zo kreeg ik dan toch nog mijn zin.
Onlangs zag ik het kwartet opnieuw op Marktplaats staan. Dit keer bood ik voor mezelf. Mijn bod van 10 euro werd per omgaande geaccpteerd en zodoende komt het dat ik het kwartet nu ook zelf heb.
Het stamt uit de jaren vijftig en is waarschijnlijk ontworpen door Dirk Hart. Het laat niet alleen vanuit verschillende hoeken de fabrieksgebouwen van de fa. C. Polak en Zonen aan de Petrus Campersingel in de stad Groningen zien, maar bevat ook tekeningen van de verschillende afdelingen in de fabriek, de machines die er stonden, de diverse produkten waaronder natuurlijk in de eerste plaats Ranja, en de plekken waar zulke produkten werden geconsumeerd. Hier een keuze van vier kaartjes uit het spel:
groninganus 
Gefeliciteerd met het verwerven! Kwartetspel als tijdsdocument, die 10 euro daar kom je wel over heen…
Ik heb nog een gaaf exemplaar van dit kwartetspel.Interesse?
Leuk zo’n kwartet.
Het CP-kwartet! Wat hebben we dat vroeger veel gespeeld thuis. De flessenspoelmachine, flessenvulmachine, flessensluitmachine en de etiketteermachine: dat vormde het leukste kwartet, omdat je het zulke grappige namen vond. Bij het expeditiekwartet was de vierde kaart “’t Leeg-goed komt terug”, bij ons steevast “vuilgoed komt terug” geheten, de meest gewenste kaart. Het ligt nog gewoon bij mij op de plank bij de andere kwartetten. Een daarvan was het Verkadekwartet met het geliefde “lichtje-met-doosje”, dat ook al net zo lekker in de mond lag als “flessenvulmachine”.
In de serie “Als de dag van gisteren. Groningen” is het kwartet ook opgenomen (pg. 373).
Mijn eerste vakantiebaantje was bij CP aan de Petrus Campersingel. Deed er onder meer ‘perlwien’ met behulp van die flessenvulmachine in de flessen. De etiketteermachine uit het kwartet was moderner dan de wijze waarop wij de perlwien van etiketten voorzagen: stapeltje etiketjes, een-voor-een door een rollenbaantje met lijm en dan het etiket meteen recht op de fles. ’s Nachts in bed hoorde je de rammelende flessen in je dromen nog voorbij komen. Goede herinneringen aan die ‘Natte Polak’. Later verhuisde het bedrijf van de Petrus Campersingel naar de Osloweg. Er werd in mijn herinnering toen alleen nog maar Coca Cola en Sprite geproduceerd en gebotteld. Dat vakantiebaantje betaalde niet slecht!
Zullen wij volgende week kwartetten. Prachtig spel .
Ook van jou bied gedrag.
Het kwartet kende ik niet, maar wel Ranja en Rojo. En Risso was er ook nog. Ik schoot ineens even vol toen ik die Ranjaflessen op het kaartje zag. Die hadden zo’n speciale vorm. Echt een jeugdherinnering.
Ach wat leuk te lezen dat het uiteindelijk toch in het Groninger archief is terecht gekomen
Prachtig. De moeite van het wachten waard!
Na jaren lees ik bij toeval dit verhaal over het kwartet.
En laat ik daar nou nog in voor komen óók! En nog wel als “de schaamteloze inhalige”.
Niet zo leuk om dat over jezelf te lezen.
Het hele verhaal gelezen te hebben, blijkt dat u 5 euro bood op mijn kwartet, waarvan u wist dat een ander het had verkocht voor maar liefst 100 euro ! U had overigens daar zelf toen 20 euro voor over gehad . Zo’n gekke vraag was het dus niet van mij om te vragen of u gewoon uw bod wilde plaatsen bij de advertentie, die ik nog maar nét ge plaatst had.
Uiteindelijk laat u heel laf een kennis van u bieden en heb ik het hem voor € 7,50 verkocht.
Ik vraag me toch echt af wie van ons twee nu écht zo schaamteloos inhalig is……
ik weet van mezelf dat ik dat in elk geval geenszins ben en lees dat dan ook liever niet terug in een triomfantelijk verhaaltje van iemand die handenwrijvend schrijft dat hij nu lekker zelf ook zo’n kwartetje heeft bemachtigd….. en dat voor maar 10 euro !!!!!
Heel veel plezier ermee !!!
groeten van ” die inhalige uit Rotterdam “.
Ik heb nog een mooi exemplaar te koop.
Ik heb dit kwartet nog te koop, zonder doosje helaas