Retour Jonkersvaart
Geplaatst op: 5 mei 2013 Hoort bij: Ommelanden 3 reactiesHet blakende voorjaar maakt zelfs een karakterloze weg als de Roderwolderdijk langs de A-7 het aanzien waard;

In de verte, bij de Apenrots van de Gasunie, speelt het Bevrijdingsfestival zich af. Op de Onlanden hoorde je er niets van. De roerdomp had geen concurrentie:

Bij Roderwolde opeens de machtige geur van bloeiende meidoorn:

Slootje, eveneens te Roderwolde:

Hooimijt met relaxend vee, Oostindië:

Een proeve van middenstandpoëzie, Oostindië:

Jonkersvaart – de tuin is opgeruimd, nu het huis nog:

Aan de andere kant van hetzelfde pand – opslag van boompjes in de dakgoten:


Ja het was vooral overdag opvallend stil, de wind stond de goede kant uit.
Het is de ideale fietstochtjestijd nu, al dat tere groen en die bloesemtakken. Meidoornbloesem ruikt ook heerlijk maar die komt wat later, dit is sleedoorn, die bloeit op het kale hout.
Dat was weer een mooi rondje.De meidoornbesjes noemden wij meelens of mellens, meel, vanwege de meelderige samenstelling van het vruchtje, nauwelijks smaak, maar vooral in het laatste oorlogsjaar bij schoolkinderen een welkom “snoepje”. Daarmee kom ik op een plantje dat ik kocht, een zogenaamd broedplant, calanchoë daigra en dan nog wat. Thuis zocht ik de mij meer vertrouwde naam bo . mzaaier op, ik dacht alleen vanwege het feit dat hij zijn broed dat aan het blad groeit, compleet met worteltjes, plotseling laat vallen. De naam blijkt echter een dubbele betekenis te hebben, de plant en dat broed is een verzameling verderf zaaiend spul, het blijkt hoogst giftig te zijn en gevaarlijk voor kinderen en huisdieren. Met recht een bo . mzaaier dus. Bosbessen heetten trouwens blaikens, lijsterbessen liesterkrallen, waarmee al werd aangegeven dat ze (nu weten we alleen rauw) niet eetbaar zijn en vledderbessen (denk aan dicht bij Diever!) gingen samen met appels of bramen in de jam voor wat extra pittigheid. Soms ken je alleen de lokale naam voor iets en leer je later de Ned. of Lat. naam, zoals bouwmannegies, een vogeltje dat bij ons in veelvoud voorkwam, maar kwikstaartjes hadden wij nog nooit gezien, ahum.
Mooi dat die oude hooimijt nog steeds in gebruik is.