Langs Euvelgunne, Harkstede en Ruischerbrug
Geplaatst op: 2 november 2014 Hoort bij: Ommelanden 9 reactiesOp Euvelgunne:
Nog lang niet kaal:
In de Euvelgunner jungle:
zont een Euvelgunner inboorling van hout:
Toen in de jaren tachtig een stuk Oosterpoort gesloopt werd en er vervangende nieuwbouw moest komen, wilde de gemeente Groningen perse geen puntdaakjes. Vandaar dat de Oosterpoort opgescheept zit met foeilelijke flats, die totaal niet bij de oude buurt passen. Intussen is de gemeente Groningen van mening veranderd – nu zie je dus alom puntdaakjes aan de stadsrand van Groningen verrijzen, zoals hier in Meerstad bij Harkstede:
De Woldsloot bij Ruischerbrug:
Nooit geweten dat er een klokkestoel op Ruischerbrug staat:
Weer een mooie lichtshow bij thuiskomst:
Losgeslagen kinderen aan de Peizerweg
Geplaatst op: 2 november 2014 Hoort bij: autobio 14 reactiesZaterdag 1 november 2014, ongeveer half zes à twintig voor zes
Het is al vrij donker aan het worden en vanuit de stad op weg naar huis fiets ik langs de Peizerweg. Daar zie ik drie jochies langs de rand van de stoep staan. Ze hebben een bult bladeren in hun armen. Ik heb nog niets door, maar als ik ze passeer, krijg ik de volle laag over me heen.
Ik ben laaiend. Ik stop, stap af en schreeuw dat ik ze dat af zal leren. Vlak voor ze hef ik mijn hand op. Een van de jongetjes zegt nu heel timide: “Sorry”. Ik vraag of hij denkt dat dat genoeg is, dat dunne woordje sorry van hem, maar laat mijn hand al zakken.
Dan beent zijn vader uit het huis. Die is een stuk of drie koppen groter dan ik, heeft kennelijk de scène gezien, maar ondernam dus totaal niets om te voorkomen dat zijn kroost argeloze voorbijgangers met straatvuil belaagt. Wel roept hij boos dat ik geen kinderen moet slaan. Ik zeg dat ik helemaal niet sloeg, geef toe dat ik wel dreigde, en roep: “Voed je kinderen eens op, klojo”. Denkelijk vanwege mijn stemverheffing en dat scheldwoord vindt hij reden voor een jijbak (“Je bent zelf onopgevoed”) en maant mij om verder te rijden. Maar ik heb geen woord van excuus van de man gehoord en ik sta op de openbare weg. Ik kijk naar het nummer van zijn woning en zeg dat hij gezien is. Hij vraagt honend of hij nu bang voor mij moet zijn. Nadat ik nog enige malen herhaald heb dat de klojo zijn kinderen eens op moet gaan voeden, zie ik in dat die boodschap absoluut niet landt en rij ik inderdaad maar verder, met een flinke dosis adrenaline in mijn lijf.
Als ik eerst het adres en vervolgens de man zijn naam googel, blijkt het zo’n kunstenaar die louter aan zwaar gesubsidieerde projecten doet en daarbij werk maakt dat (mij althans) volkomen koud laat. Daar heeft hij het blijkbaar zo druk mee, dat de opvoeding van zijn kinderen erbij inschiet.
Uiteindelijk zal dit ten koste van hemzelf gaan, maar dat krijgt hij nog wel door.
Speelgoedmuseum Roden: zonde als dit zou verdwijnen!
Geplaatst op: 1 november 2014 Hoort bij: Drenthe 2 reactiesVolgens het Dagblad van eergister staat het Roder speelgoedmuseum Kinderwereld “er financieel zeer slecht voor”. Een bestuurder voorspelde zelfs het einde als een ambitieus toekomstplan niet door zou gaan. Voor een onderzoek naar de haalbaarheid van dat plan vroeg het museum 65.000 euro aan de gemeenteraad van Noordenveld. Maar die vond een dergelijke investering “te riskant in relatie tot het vinden van een levensvatbaar perspectief voor Museum Kinderwereld”. Bovendien leek de lokale politiek niet genegen de vaste gemeentelijke subsidie – groot 58.000 euro – voor volgend jaar alvast uit te betalen, “om zo het liquiditeitsprobleem op te lossen”.
Als je dat allemaal zo eens leest, is het einde van dit museum nabij. En omdat ik nog nooit in Kinderwereld geweest was, ben ik er vandaag maar eens heen gegaan.
Het is best een leuk museum, moet ik zeggen! Zonde als dit zou verdwijnen. Wel zou het een tikje dynamischer mogen, door bijvoorbeeld op beeldschermen te laten zien hoe dat oude speelgoed functioneerde, en er tegelijkertijd ook meer interactiviteit in te brengen.
Anders gezegd: de grootouders met nostalgie worden wel goed bediend, maar de kinderen van tegenwoordig met hun digitale leefwereld een stukje minder. Overigens was de man die me het entreekaartje verkocht lang niet zo pessimistisch als het Dagblad. “Als dat geld er niet komt, blijft het museum in zijn huidige vorm bestaan”. Maar dat lijkt stilstand, en stilstand komt neer op achteruitgang, of niet?
Een persoonlijke keuze uit wat er allemaal te zien is:
Kaartspelen:
Een miniatuur marionettentheater:
Met deze joker in top:
Klapperpistooltjes (“Pow, pow, jij bent dood” – “Nietus, jij!”):
Kruidenierswinkeltje:
Keukentje – vrouw doet mee aan Heel Holland Bakt, haar man slaat steil achterover van haar fenomenale bakproducten:
Didactische plaat:
Bordspel:
Kat en Muis (ook een bordspel, vermoed ik):
Fornuisje met stoofpannetjes voor draadjesvlees:
Houten vrachtauto:
Hobbelkoe:
Rondje Roden
Geplaatst op: 1 november 2014 Hoort bij: Drenthe 2 reactiesLekker schurken aan een boom, op de Weehorst onder Roden:
Schurken aan een boom 2:
Fietspad bij Roden:
Tussen Roden en Nietap:
De beukenlaan van Nienoord naar Midwolde, voor zover die nog bestaat:
Ik las laatst ergens dat er zo weinig vliegezwammen waren. Hier een handvol in een berm bij Lettelbert:
Stiertje bij het Leekstermeer:
Zijn pa begraast de dijk:
groninganus 
Recente reacties