Spinneweb
Geplaatst op: 9 september 2019 Hoort bij: Dieren, Hoogkerk 2 reactiesVanochtend langs het Hegepad waren tal van bedauwde spinnewebben zichtbaar in het struweel. Qua lichtval en formaat sprong deze eruit:
Van wat meer afstand:
En nog wat dichterbij:
In het Viooltjesland
Geplaatst op: 27 juli 2019 Hoort bij: Hoogkerk Een reactie plaatsenIn het Viooltjesland langs de Roderwolderdijk loopt wat wit vee rond. Onder andere dit stiertje:
Wiens neus zeer gezocht is:
Er is nauwelijks schaduw in de middag, dat zoeken ze bij elkaar en daarom staan ze op een kluitje:
De vliegen hangen ook aan zijn oogleden – dat gaf een straaltje bloed, zo lijkt het:
Beschavingsoffensief
Geplaatst op: 27 juli 2019 Hoort bij: Hoogkerk 5 reacties
Albert Heyn, Zuiderweg Hoogkerk.
Een moerassprinkhaan op de trap
Geplaatst op: 24 juli 2019 Hoort bij: Hoogkerk 9 reactiesJe herkent hem aan zijn rode ‘hamstrings’:
De ene boodschap staat een andere in de weg
Geplaatst op: 8 juli 2019 Hoort bij: Hoogkerk, Westerkwartier 4 reacties
In/op de Poffert wordt veel geklaagd over de snelheid van het passerende wegverkeer. De Pofferders hebben vast gelijk met hun klacht, waarbij het ze overigens zou sieren ook een oplossingsrichting aan te geven. Of ze er zèlf alles aan doen om die snelheid omlaag te brengen is ook de vraag. Het groen-wit-zwarte bord doet het niet vermoeden. Het geeft immers koersdata van paardenraces weer en haalt de aandacht weg van het bordje dat het harder rijden dan 30 verbiedt.
Iets loos in Hoogkerk?
Geplaatst op: 2 juli 2019 Hoort bij: Hoogkerk 2 reactiesKwam op mijn avondrondje langs het Hoendiep en er haalden me twee politiewagens in. Op de Hoogkerkerbrug stond nog een derde op ze te wachten:
Terwijl er op de hoek van de Kotterstraat een vierde bijkwam uit de tegenovergestelde richting:
Waarvoor deze vrij zware inzet nodig was, bleek niet. Wel lagen bij de spoorwegovergang een aantal markeringsborden omver. Maar verder zag ik geen vervelio’s en was het gewoon rustig in de buurt. Misschien wilde men iemand oppakken?
(De foto’s zijn uit de losse pols vanaf de fiets gemaakt, vandaar de onscherpte.)
Rot op met je echte dit of dat
Geplaatst op: 1 juli 2019 Hoort bij: Het Noorden, Hoogkerk 8 reacties
Gister had ik een vervelende aanvaring op Twitter, vooral doordat ik te snel hapte. Ik sloeg aan op “èchte Noorderlingen” – in de ogen van enkele voorstanders van vliegveld Eelde waren alle “echte Noorderlingen” namelijk voor verdere uitbreiding van vliegveld Eelde. Met andere woorden: als je daartegen bent, hoor je er niet bij. Volgens deze lui moeten nog tientallen lijnen van prijsvechters bijkomen. Leve de bulderbaan voor vluchtige passanten naar vakantiebestemmingen, die juist het kalme toerisme van verblijfsrecreanten uit Noord-Drenthe wegjaagt en de boel op den duur onleefbaar maakt.
Het zichzelf als “echte” dit of dat benoemen, is een gratis lintje dat men zichzelf opspeldt, om daarmee een aristocratische status te verkrijgen waarvoor men helemaal niets heeft hoeven doen. Iemand die dat als argument in een maatschappelijke discussie hanteert, is uit op uitsluiting. Alleen de status “echt” geeft zeggenschap, andersdenkende “import” moet zijn bek houden.
Dit speelde al in het dorp waar ik geboren en getogen ben, namelijk Havelte, toen daar vanaf ongeveer 1970 steeds meer mensen van buiten kwamen wonen, vaak mensen uit het maatschappelijk middenveld – artsen, leraren – die ook beter gebekt waren dan de autochtonen. Voor aardrijkskunde wilde ik er op de middelbare school een scriptie over schrijven, maar Jan Datema, de uit Peize afkomstige leraar die zelf “import” in Havelte was, wilde er niet aan. Jammer, want zo’n stuk had ik nu nog wel eens willen lezen.
Het speelde decennialang ook in de Groninger volkswijk de Oosterpoort, waar studenten de plek van de meeste (los) arbeiders en kleine zakenlui hadden ingenomen. Nog in de jaren negentig probeerde een oude middenstandster, mevrouw B., me in een verkeersdiscussie de mond te snoeren met de opmerking dat zij een èchte Oosterpoorter was. Met andere woorden: zij had recht van spreken en ik niet. Terwijl zij nooit ene flikker voor de buurt had gedaan, en ik me als buurtvrijwilliger 30 uur per week de benen uit het lijf liep.
Ook waar ik nu woon, in Hoogkerk, bestaat deze buitensluitende strategie door autochtonen. Als twee mensen met eenzelfde project bezig zijn, dan geeft een club van Hoogkerkers altijd de voorrang aan de persoon die ze vanouds kent, ook al heeft de nieuwkomer een beter verhaal.
Zo langzamerhand wil ik me er niet meer over stil houden. “Echte Hoogkerkers” mogen graag zwijmelen in nostalgie naar hun o zo prachtige gemeente die in 1969 jammerlijk opgeslokt werd door de intens gemene metropool Groningen. Waar je die “echte Hoogkerkers” nooit over hoort is dat Hoogkerk anders met het Westerkwartier zou zijn samengevoegd – of men daarmee beter af zou zijn, is zeer de vraag. Maar dat willen de mensen dus niet zien. Ze volharden liever in hun veel te rooskleurige voorstellingen van een gewaand paradijs, ruim een halve eeuw terug.
Overigens annexeerde Hoogkerk zelf Leegkerk, maar daar hoor je die Hoogkerkers natuurlijk niet over. Geheel ten onrechte staat het plaatsnaambord Hoogkerk helemaal voorbij Gravenborg, halfweg die wijk en de Koperen Jan. Dit bord hoort anderhalf kilometer zuidelijker te staan, bij de brug over het Kliefdiep, de oude kerspelgrens tussen Hoogkerk en Leegkerk. Aan de andere kant van de brug moet een bord Leegkerk komen te staan.
Het Pannekoekheem
Geplaatst op: 25 juni 2019 Hoort bij: Hoogkerk 8 reactiesDe Pannekoek was een boerderij-herberg aan het Hoendiep, aan de Hoogkerker kant van de Zuidwending. Een jaar of 20, 30 geleden is deze gesloopt, en de plaats gaat langzamerhand op in de natuur. Dit weekend heb ik er op een avond even rond zitten kijken
Bij de entree:
Vergeten hek:
De eerste kattestaarten:
Betonnen koepad:
Zuring:
Verdrogende grond:
Dood mos in een streep avondzon:
En over alles heen de geur van kamille:
Kabelhaspel
Geplaatst op: 24 juni 2019 Hoort bij: Hoogkerk 2 reactiesMijn grootvader had als aannemer van kabelwerken een jeep met een bak erachter, waarin een kleine kraan met zo’n kabelspoel paste. Sindsdien hebben die spoelen altijd mijn warme belangstelling. Aan de Roderwolderdijk staat al een poosje dit oranje exemplaar, met een paar andere. Gek genoeg zit er nog geen leus op voor de voetbalvrouwen:
Lantaarnpaal plat
Geplaatst op: 21 mei 2019 Hoort bij: Hoogkerk 5 reactiesOp weg naar het nieuwe Hoogkerker tennispark trof ik van het weekend deze trieste lantaarnpaal aan:
In eerste instantie dacht ik dat er een auto over het fietspad was gereden, een hypothese die ik meteen moest verwerpen, aangezien 10 meter achter me ettelijke paaltjes op het fietspad de toegang voor auto’s tot het fietspad versperden – daar was geen doorkomen aan.
Hypothese 2, dat een automobilist op deze fietspad afsluitende paaltjes was gestuit, en terugrijdend de lantaarnpaal met het verkeersbord had geramd, leek ook minder waarschijnlijk wegens de hoogte van het gedeukte verkeersbord. In dat geval had het een hele hoge vrachtwagen moeten zijn. Er lagen echter geen diepe sporen in het gras rechts naast het fietspad.
Bij nauwkeuriger inspectie leek het er sterk op dat er op het verkeersbord was gedanst. Het rechterdeel heeft plat op de stoep gelegen, het linker boog zich licht om de lantaarnpaal heen. Vandaar hypothese 3: vandalen hadden de paal ’s nachts omvergetrokken, bijvoorbeeld om hun kracht aan meelopers te bewijzen. Helaas lieten ze geen adres achter waar de politie deze hypothese kan toetsen en waar bij bewezenverklaring de rekening naar toe kan worden gestuurd.
Van vogelidylle tot steenwoestijn
Geplaatst op: 3 maart 2019 Hoort bij: Hoogkerk 6 reacties
Het huisje tegenover de Kinderverlatenbrug staat te koop, zag ik in het voorbijgaan. Niet dat ik er zou willen wonen, zo dicht op vrij druk verkeer met ook vrij wat forse vrachtwagens, maar ik was benieuwd naar de prijs. Dus gestopt om fotootje te maken, zodat ik thuis het webadres van de makelaar kon lezen. Diens website geeft aan dat de documentatie op Funda staat: het huisje moet 2,2 ton opbrengen.
Terwijl ik de foto’s bekijk, gaat me iets dagen. Dat huisje, of liever gezegd zijn omgeving, zag er nog niet zo lang geleden heel anders uit. Bij Googles onvolprezen streetview vind ik het beeld van anderhalf jaar geleden. Het huisje werd toen nog bijna geheel aan het zicht onttrokken door groen, zowel bomen als heggen. In die heggen zat een menigte vrolijk tsjilpende mussen en in die bomen vertoefden heel wat zangvogels. Voor hun concert ben ik zelfs wel eens van mijn fiets afgestapt:
Tja, men koopt een huis op een moeilijk punt, maakt van de groene vogelidylle een kale steenwoestijn, ruimt met het groen ook zijn geluids- en warmtewerende kwaliteiten op en besluit na korte tijd om te verkassen.
Van binnen zal het huisje vast zeer verbeterd zijn – daar niet van – maar ik ben nu wel benieuwd hoeveel het nog opbrengt in vergelijking tot de vorige keer en of alle moeite zich uitbetaalt..
Zwaan
Geplaatst op: 22 februari 2019 Hoort bij: Dieren, Hoogkerk 4 reacties
Zat zich erg uit te sloven op de Ruskenveenseplas, maar hield er acuut mee op toen ik hem ging fotograferen. Blijkbaar schaamde hij zich.
Een dure haas in Hoogkerk
Geplaatst op: 8 februari 2019 Hoort bij: Dieren, Hoogkerk 1 reactie
Op 18 april 1804 kreeg de drost van het Westerkwartier van de fiscaal of aanklager te horen, wat die aan de weet was gekomen over Hindrik Jans te Hoogkerk, “wegens het schieten van een haas aldaar”.
De drost gaf de fiscaal toestemming om deze Hindrik Jans èn de watermulder Albert Katoen te dagvaarden voor de volgende rechtdag, zodat beiden hierover nader aan de tand konden worden gevoeld.
Een week later bleken Hindrik Jans en Albert Katoen inderdaad aanwezig. Geconfronteerd met de bevindingen van de fiscaal, bekende de eerste “alsnog” op zondag 8 april een haas te hebben geschoten in het dorpsgebied van Hoogkerk. De drost veroordeelde hem tot drie boetes, op basis van evenzoveel bepalingen in het jachtreglement, namelijk: ƒ 25,- voor het jagen zonder jachtakte of -vergunning; ƒ 50,- voor het jagen in gesloten tijd (1 januari tot 22 september); en nogmaals ƒ 25,- voor het jagen op een zon- of feestdag. Al met al dus maar liefst 100 gulden, waar de verbeurdverklaring van het jachtgeweer nog bij kwam.
Van dat bedrag kon een arbeider acht maanden leven. Een boer had het wellicht nog wel in huis, maar bij een arbeider was dat vrijwel uitgesloten. Hoe dan ook, Hindrik verklaarde het bedrag “praesentelijk” niet te hebben en kreeg daarom veertien dagen uitstel van betaling.
Wat betreft de tweede verdachte, Albert Katoen – hij werd ervan beschuldigd dat hij de gestroopte haas bij hem thuis had laten “praepareren en consumeren”. De watermulder hoefde geen boete te betalen, maar kreeg van de drost de zeer ernstige aanbeveling om zich voortaan “zorgvuldig te onthouden van zulke ongeregeldheden”.
Hindrik Jans viel niet nader te identificeren, er woonden wel vier van die naam in Hoogkerk. Watermulders daarentegen, waren er maar twee – een op de Zuidermolen de andere op de Noordermolen (of Oude Held). Albert Katoen bediende waarschijnlijk de laatste. De dure haas werd dan waarschijnlijk geschoten in het gebied bij het Klijfdiep tussen de Kerkweg en het Aduarderdiep, waar ook nu nog veel hazen rondlopen..
Bronnen:
RHC Groninger Archieven, Toegang 735 (gerechten Westerkwartier) inv.nr. 610: criminalia, die van 18 en 25 april 1804.
Publicatie van het Departementaal Bestuur van Stad en Landen van Groningen, houdende het provisioneel reglement op de jagt en visscherye in gemelde departement. Gearresteerd den 31 augustus 1803, art. 17, 28, 31.
Absentie bij wegonderhoud kon je duur komen te staan
Geplaatst op: 4 februari 2019 Hoort bij: Geschiedenis, Hoogkerk Een reactie plaatsen
De Kerkweg in Hoogkerk, van de Legeweg (noord) tot de Trekweg langs het Hoendiep (zuid), ca. 1830. Bron: http://www.hisgis.nl
Met de stadsstraten, trekpaden en postwegen lag het anders, maar tot diep in de negentiende eeuw was het leeuwendeel van de overige wegen nog in collectief onderhoud van aanpalende grondeigenaren en/of aanwonenden. Dit gold bijvoorbeeld ook voor de Kerkweg in Hoogkerk, zoals blijkt uit een tweetal gerechtsakten van de jurisdictie Westerkwartier uit de zomer van 1807.
Destijds was net de Kerkweg tussen het Hoendiep en de Legeweg gerepareerd. Er bleef echter iemand in gebreke. Deze persoon liet zelf verstek gaan bij het maken van de weg en stuurde er ook geen knecht heen. En dus legden de regelaars van het collectieve wegonderhoud hem een boete op, waarbij ze de drost vroegen om rugdekking. En die kregen ze:
Ter instantie van Rientje Klaassens en Hendrik Harms als volmagten over de weg loopende van de Leegeweg naar de trekweg te Hoogkerk, wordt aan dezelven een acte tot insinuatie aan Pieter van der Molen onder Hoogkerk om te voldoen ƒ 1-4-0 breuke met de kosten daarenboven, geaccordeert, ter oorzake bij het laatst gemeenschappelijk maken van gemelde weg is absent gebleven, en niemant zijnentwege heeft gesonden.
Met een gulden en vier stuivers (het bedrag van de boete) kon je wel drie man een dag aan het werk hebben. Maar hoewel er nu ook nog eens rechtskosten overheen kwamen, betaalde Van der Molen nog steeds niet. Veertien dagen later bleek de verstrekte akte van insinuatie zelfs “begroeyd”. En daarom gaf de drost toen een akte van pandhaling aan de volmachten. Ze mochten iets ter waarde van hun boete uit Van der Molens huis weghalen. Van der Molen kon de inbeslagname van dat onderpand gerechtelijk aanvechten, maar we horen verder niets meer over de zaak, zodat hij te langen leste wijselijk zal hebben betaald.
—
Bron: RHC Groninger Archieven, Toegang 735 (gerechten Westerkwartier) inv.nr. 412: civiele zaken 17 juni en 1 juli 1807.
Het Lingenhuis nu helemaal een bouwval
Geplaatst op: 24 januari 2019 Hoort bij: Geschiedenis, Hoogkerk, Stad nu 6 reactiesVanwege de gladde binnenwegen kwam ik vanochtend bij uitzondering weer eens langs de Peizerweg en zag dat de boerderij aan het eind van die weg nu wel heel erg ingestort is:
De laatste eigenaar wilde er auto’s repareren, maar kreeg de agrarische bestemming er niet af. Ook had hij veel last van trillingen (de busbaan loopt er vlak langs):
In elk geval vanaf de 17e eeuw hebben boerderijen op deze locatie gestaan. Eerst de Brackenheerd, waarschijnlijk zo genoemd naar een stuk ziltige grond (niet ongewoon in Hoogkerk e.o.). Eind 17e eeuw werd dit ’t Lingenhuis, dat na de komst van het belendende Porrenhuis (een herberg en particulier tolhuis) tot het minibuurtschapje Lingenhuizen promoveerde.
Aan de westkant van het heem ligt een krom watertje op de plek waar voor 1300 het Oude Eelderdiep naar Hoogkerk toe stroomde:
Er staat nu een verboden toegangsbord bij van BAM-Utiliteitsbouw. Ik denk dat er een project ontwikkeld wordt en hoop dat de archeologen van de gemeente ruim de gelegenheid krijgen voor onderzoek op deze historische plek.
Zal binnenkort ook maar eens mijn notities over de bewoningsgeschiedenis van deze locatie tot een artikel verwerken.
groninganus 
Recente reacties