Van vogelidylle tot steenwoestijn
Geplaatst op: 3 maart 2019 Hoort bij: Hoogkerk 6 reacties
Het huisje tegenover de Kinderverlatenbrug staat te koop, zag ik in het voorbijgaan. Niet dat ik er zou willen wonen, zo dicht op vrij druk verkeer met ook vrij wat forse vrachtwagens, maar ik was benieuwd naar de prijs. Dus gestopt om fotootje te maken, zodat ik thuis het webadres van de makelaar kon lezen. Diens website geeft aan dat de documentatie op Funda staat: het huisje moet 2,2 ton opbrengen.
Terwijl ik de foto’s bekijk, gaat me iets dagen. Dat huisje, of liever gezegd zijn omgeving, zag er nog niet zo lang geleden heel anders uit. Bij Googles onvolprezen streetview vind ik het beeld van anderhalf jaar geleden. Het huisje werd toen nog bijna geheel aan het zicht onttrokken door groen, zowel bomen als heggen. In die heggen zat een menigte vrolijk tsjilpende mussen en in die bomen vertoefden heel wat zangvogels. Voor hun concert ben ik zelfs wel eens van mijn fiets afgestapt:
Tja, men koopt een huis op een moeilijk punt, maakt van de groene vogelidylle een kale steenwoestijn, ruimt met het groen ook zijn geluids- en warmtewerende kwaliteiten op en besluit na korte tijd om te verkassen.
Van binnen zal het huisje vast zeer verbeterd zijn – daar niet van – maar ik ben nu wel benieuwd hoeveel het nog opbrengt in vergelijking tot de vorige keer en of alle moeite zich uitbetaalt..
groninganus 
een typisch geval van een terugtredende en niet handhavende overheid. Bijgebouwen horen niet voor de voorgevel van een woonhuis te staan. Vroeger was er nog wel een oplettende ambtenaar die de klussende particulier bijtijds waarschuwde. Helaas hebben die het vast te druk met hun plekje zoeken in een heringedeelde gemeente.
Wat een treurnis.
Gemeenten en waterschappen promoten het vergroenen van tuinen onder motto’s als ‘steen eruit, plant erin’ en stellen soms in ruil voor een stoep-/tuintegel een plant beschikbaar. Helaas zijn er nog altijd geen lieden die geen tijd hebben = maken om af en toe de planten in de tuin water te geven/te snoeien en er een voor hen makkelijke steenwoestijn van maken, tot leedwezen van het landschap, de bijen, vlinders etc.
Wat een kaalslag en wat zonde. Het zag er in de oude situatie aantrekkelijker uit. Waarom gaan mensen, die van zoveel beton houden, niet gewoon drie hoog in een flat wonen?
Misschien is het idee hier dat de picnic tafel bedoeld is voor het plaatsen van allerlei mooie bloembakken 🙂 maar de versteening is duidelijk niet meer aan de moderne ecologische orde. Wil je geen gras maaien of wieden, groei dan een Herenveense tuin of maak het grind. Dan kan het water wegzakken en de natuurlijke atmosfeer blijft aangenamer.
Lijkt me dat er een gulden middenweg had kunnen zijn, want de oude was ook niet bepaald aantrekkelijk te aanschouwen.( als je verkoop in gedachten hebt)
Hier word ik treurig van. Van oase naar woestijn