Heel wat te zien in kerk van Oosterwijtwerd

Van buiten oogt de kerk van Oosterwijtwerd niet zo spectaculair. Op het dak schijnen nog paters en nonnen te liggen en de koorafsluiting bestaat uit een halfronde absis. Dat is het wel zo’n beetje.

Maar binnen, dat is een ander verhaal met ten eerste die herenbank en die kroonluchter.

Fabeldier als schilddrager:

Een afgedankt torenuurwerk uit de zeventiende eeuw:

Wat mij betreft het mooiste van de collectie rouwborden op het koor:

Wapen op het graf van de dorpsrechter Johan Wilhelm Faber (1647), met ooievaar, papaverbollen en een fraaie zeventiende-eeuwse bloempot: .

Om aan geld te komen voor onderhoud, gingen kerkvoogdijen vooral in de negentiende eeuw ertoe over (de voorste) kerkbanken te verhuren. Uiteraard moest voorkomen worden dat een free rider op zo’n plek ging zitten:

Vlak buiten de deur van de kerk een Jugendstil-grafhekje:

Langs Den Horn, de Kerkeweg en Oostwold

Nieuwe uitzichten bij Aduard

Aduard heeft sinds kort een uitkijktoren. Het ding is een meter of tien hoog, en staat bij het Van Starkenborgkanaal, tussen Aduard en de Spanjaardsdijk.

Naar het zuidoosten de grazige weiden van Aduard, rondom de Hamstertocht:

In het westen het natuurterreintje ’t Stort, dat op een vooroorlogs slibdepot groeide:

Een swingende vogelschrik:

Bloesem langs het fietspad:

’t Stort, ik denk dat hier ook wel reeën te zin zijn:

Wat dichterbij:

Volgens mij is het ook een goeie plek om ’s ochtendsvroeg van vogelzang te genieten.

Wat mij betreft komt er aan de noordkant van het kanaal ook zo’n toren, en dan nog wat hoger.

Retour Jonkersvaart

Het blakende voorjaar maakt zelfs een karakterloze weg als de Roderwolderdijk langs de A-7 het aanzien waard;

In de verte, bij de Apenrots van de Gasunie, speelt het Bevrijdingsfestival zich af. Op de Onlanden hoorde je er niets van. De roerdomp had geen concurrentie:

Bij Roderwolde opeens de machtige geur van bloeiende meidoorn:

Slootje, eveneens te Roderwolde:

Hooimijt met relaxend vee, Oostindië:

Een proeve van middenstandpoëzie, Oostindië:

Jonkersvaart – de tuin is opgeruimd, nu het huis nog:

Aan de andere kant van hetzelfde pand – opslag van boompjes in de dakgoten:

Ommetje Nuis

Onlanden – sinds kort zwemt hier ergens een otter rond:

De Waalborg met pril groen:

Schilders waren bezig met de brug bij Nienoord. Het brugdek zal wel gezekerd zijn, maar voor mijn geestesoog voltrok zich een slapstickachtig tafereel toen ik die ene de ladder zag beklimmen:

De vorig jaar aangeplante beukjes bij de laan naar Midwolde leken niet aan te slaan, maar misschien komt dit nog wel goed:

De kerk van Nuis

Poel bij de oprijlaan naar Iwema steenhuis bij Niebert (gister en vandaag misschien drie kikkers gehoord):

Niebert: kaal veld, op uitbarsten staande bloesem:

Aalscholver op lantaarnpaal bij Westpoort:

Blij in de wei

Gezien tussen Niezijl en Kommerzijl: een meute lammeren die het op de heupen kreeg.

Rennen:

Nog meer rennen:

Een kort moment van bezinning:

En terug naar het uitgangspunt voor de volgende ren:

Ommetje Ulrum

De kerk van Den Ham:

Tussen Den Ham en Oldehove:

Tussen Houwerzijl en Vliedorp aan de Houwerzijlstervaart, een hoogholtje dat Olweemvonder heet:

Ulrum, gezicht vanaf de Trekweg:

Op het kerkhofje van Snakkeburen in Ulrum – een engeltje op het graf van mevrouw Teenstra. Meneer Teenstra, een radicale verlichtingsman, zou er van gegruwd hebben:

Zuidema’s Klap over het Hunsingokanaal tussen Ulrum en Niekerk:

Deze brug, een rijksmonument dat gesloten is voor gemotoriseerd verkeer, stamt volgens een ornament er bovenop uit 1879:

Wierde bij Niekerk:

Dorpsgezicht Niekerk:

Makelaar met zeepaardjes, aan de Reitdiepskade te Zoutkamp:

De Nicolaas Mulerius, ‘het vlaggeschip van de RUG’, kwam net binnenlopen. Aan dek leden van de studentenzeilvereniging Mayday::

Havenfront Zoutkamp, badend in de lage novemberzon:

Het fietstochtje bleek ongeveer 65 kilometer. Was een tijdje geleden dat ik zo’n rit maakte.