Kop d’rveur

Groningen stijgt met stip op de lijst van 32 kernsteden met de beste economische prestaties. Dit jaar staat de stad op de derde plaats, vorig jaar nog op de achtste. Even doorzetten jongens!

Tekort aan rattenopvang

Er dreigt een nijpend tekort aan ratten-opvang in Groningen. The Rat Sewer aan de Schoolholm is veranderd in een behandelcentrum voor moeilijk opvoedbare en zieke ratten en huize Ankh-Morpork neemt om moverende redenen ook geen nieuwe ratten meer op. Groningers kunnen hun ratten dichtbij nu alleen nog maar kwijt bij Love4Rats in Annen in Noord-Drenthe, maar dat opvangcentrum is officieel nog niet eens geopend.

Nooduitgang

Nooduitgang asielzoekerscentrum aan de Helsinkistraat, Groningen.

‘Totale gastvrijheid’

De Groninger City Club (GCC), een club van ondernemers in de binnenstad van Groningen, heeft nu weer bedacht dat er in die binnenstad ‘citystewards‘ moeten gaan rondlopen. Deze ‘hofmeesters en -dames’ informeren bezoekers en helpen ouderen, gehandicapten en kinderen een handje vooruit. Omdat de nieuwe functionarissen de “totale gastvrijheid” van de binnenstad moeten belichamen, dragen zij herkenbare kledij, oftewel een soort van uniform.

Hoewel het initiatief dus duidelijk voortkomt uit plat commercieel eigenbelang, hoeven de ondernemers er zelf geen rooie eurocent aan bij te dragen. Want de sociale dienst onder leiding van VVD-wethouder Schuiling was meteen zo enthousiast dat zij al bereid gevonden is tot de uitlevering van werklozen, die straks bij wijze van “zinnige dagvulling” en als tegenprestatie voor hun uitkering in die outfits mogen gaan rondlopen.

Als u zo graag ‘citystewards’ wenst, zou ik tegen de ondernemers van de GCC willen zeggen, dan zorgt u er ook maar voor ze in dienst te nemen tegen een ordentelijke vergoeding. Op deze manier lijkt het er sterk op dat u voor een dubbeltje op de eerste rang wilt zitten.

Het laten rondlopen van mensen die vanwege dat apenpakkie duidelijk herkenbaar zullen zijn als uitkeringsgerechtigden riekt bovendien sterk naar de schandpaal. Uw hele opzetje valt daarom slechts op één manier te karakteriseren: als ouderwetse, nee, middeleeuwse uitbuiting.

Jaaa, paddestoelen!!!

Deze kluit zag ik aan de rand van stad. Maar wie weet er van welk merk ze zijn?

Voor wie er nou nog niet genoeg van heeft – meer paddofoto’s bij de nieuwsgroep nl.foto

Update 21.07 uur Katzy en Ana Buren wisten op nl.regio.groningen het antwoord: het gaat om zwavelkopjes. Latijnse naam psilocybe fascicularis. Dat psilocybe deed me vermoeden dat er psilocybine in zit, maar deze soort hoort niet bij paddo’s die bepaalde types tot zich nemen om tot geestverruiming te geraken.

Heb ook nog even gekeken hoe het zit met eventuele culinaire kwaliteiten. “Zeer bitter, dodelijk”, aldus meerdere sites. Ana heeft trouwens een fotopagina met paddestoelen op landgoed De Braak (Eelde) en langs de weg naar Vries.

Update 31 oktober Hylke was ook op de Braak voor paddestoelen.

Waar de rector smikkelt en smult

Het is geen blad dat ik vaak onder ogen krijg, en tot mijn werkomgeving heeft het kennelijk ook niet mogen doordringen, maar de rector-magnificus van de RUG vulde enkele weken geleden de restaurant-rubriek van Elsevier. En aangezien Frans Zwarts zich een echte ‘city boy‘ voelt, recommandeerde hij bijna alleen établissementen hier ter stede. Niets aan te merken op zijn uitgelezen smaak, maar dat Frans al 25 jaar een vorkje bij De Pauw prikt, moet toch op een luttel abuis berusten. Want De Pauw bestaat nog maar 23 jaar. Ze hebben me dat laatst zelluf gezegd.

Whiskyfestival

Stormachtige ontwikkelingen te onzent, op Scottofiel gebied. Kon ik drie dagen geleden melden dat het aantal Schots-Groningse vriendschapsbanden hand over hand toeneemt, en dat ik overwoog me te oriënteren op de import van whisky, daarmee ben ik al veel te laat, ben ik bang. Want in het tweede weekend van februari vindt hier het allereerste Whiskyfestival Noord-Nederland plaats. En blijkbaar is de organisatie terdege op de hoogte van de Schotse rage alhier, want ze roept: “Groningen wordt een begrip in Whiskyland”.

En dat ze de situatie haarfijn aanvoelt blijkt ook wel uit haar gastenboek. “Eindelijk!!!!!! Een festival voor de noorderlingen”, roepen bijvoorbeeld Roelof en Jeanet. Een naamgenoot van Roelof verzucht verzaligd: “Groningen op de kaart als Whisky stad. Wie had dat ooit gedacht.” Niet minder positief is Alex: “Geweldig, een heus whiskyfestival in Groningen!” En dat was dan nog maar een kleine greep uit alle enthousiaste reacties!!!!!!!

De entree bedraagt een luttele 25 euro per persoon, een passepartout voor het hele festival slechts 75 euro. En daar krijgt men dan ook echt wat voor: een festivalglas, vrij whisky proeven, van die overheerlijke liflafjes uit de Schotse keuken – zoals haggis, mjam, doe nog maar een bordje – een demonstratie van authentiek Schotse zwaardvechters, doorwrochte betogen van whiskyboekenauteurs etc. etc., teveel om op te noemen.

Mens wat kijk ik er naar uit. Ik kan bijna niet wachten. Jammer dat het nu niet meteen is. Volgens Schotse ouwetjes is whisky immers een soort van inwendige regenjas.

Schotse rage

Het is er ook echt weer voor. Schotland hangt in de lucht.

Nee, echt. Sinds dit fotologje over de Highland Games in het Stadspark, kom ik steeds meer Schots-Groningse vriendschapsbanden tegen. Het lijkt verdikkeme wel een complot.

Zo kwam ik te weten dat het Universitair Medisch Centrum Groningen, voorheen het akkedemies zaikenhoes, zijn medewerkers ook al laat oefenen op kilt omgorden, Schots boomstamhangen, Schots worstelen, Schots boomstamwerpen etc.

Zo ontdekte ik een heuse Schotse vriendschapsclub in de regio Groningen. En de Clan MacBeth Pipe Band, een Schotse doedelzakband met allemaal Grunnegers. Ze spelen nota bene ook het Groninger Volkslied!

Die doedelzakspelers hebben binnenkort hun jaarlijkse feestavond. Zal me wel een woeste bende worden daar in Oosterhogebrug. Maar op zaterdag 4 februari is er ook een Gaelic party in Stadskanaal waar de Zwolse Lowland Pipe Band optreedt. Vandaag al kreeg ik de uitnodiging voor die Knoalster ceilidh in de bus, zo vroeg, dat de concurrentie wel moordend moet zijn.

Niet verder vertellen hoor, maar ik geloof dat ik me binnenkort eens ga oriënteren op de import van whisky.

Ambtenaar en media

Dinsdag maakte de Groninger wethouder van Ruimtelijke Ordening (RO) Willem Smink er op zijn weblog melding van, dat hij op werkbezoek was geweest bij ‘zijn’ dienst RO. Maar dan niet in het bolwerk met de beleidsmakers aan het Zuiderdiep, maar in het filiaal aan de Oosterstraat, waar de ambtenaren van de bouwvergunningen en het bouw- en woningtoezicht ondergebracht zijn. Deze mensen hield Smink voor, dat ze bij hun werk een antenne moesten hebben voor politiek-gevoelige zaken. Ze vormden geen ‘bedrijf’ met ‘klanten’, zoals een tijd werd gedacht, maar dienen aanvragers en belanghebbenden te bejegenen als ‘burger’, “oftewel als iemand die gevraagd mag worden ook rekening te houden met de belangen van anderen, bijvoorbeeld van de buren”. Bij het te woord staan van de verschillende burgers moesten de ambtenaren steeds goed uitleggen wat voor afwegingen er voor beslissingen waren gemaakt, “in toegankelijke taal die betrekking heeft op de zaak zelf”.

Kennelijk gebeurt dat niet altijd. Maar daar wil ik het nu niet over hebben. Want Smink is niet de enige die op zijn blog over deze bijeenkomst bericht, en hij elt evenmin het hele verhaal. Ook ene Essie, een 37-jarige ambtenares in dat RO-filiaal aan de Oosterstraat vertelt erover, zij het op een msn-space, en nog wat uitgebreider.

Volgens Essie was de bijeenkomst met de politieke baas “vet interessant”, maar ook “heffie kost”. Zij en haar collega’s kregen (waarschijnlijk in groepjes verdeeld) een “case over een sauna en naaktlopende mensen, oei oei”. Geen vuiltje aan de lucht, want iedereen bleek dezelfde ideeën over de omgang met bepaalde informatie te hebben, en bedacht dezelfde vuistregels voor het hogerop brengen van zulke gevoelige dossiers. Van ambtelijke willekeur was er, althans op deze bijeenkomst, geen sprake. Aldus Essie, die dat resultaat evalueert als “goed!!!!!!”

Waar Willem Smink wijselijk over zwijgt, openbaart Essie: “Ook de media kwam aan de orde”. En of het nou aan de imput van de wethouder heeft gelegen valt te raden, maar in het verslag van Essie komen de media er niet zo goed vanaf:

“Tegenwoordig spelen de kranten in op de emoties van de burger en niet op het feitelijke nieuws. De journalist kleurt het verhaal toch weer anders in dan dat jij dat voor ogen had. En zo loop je weer achter feiten aan.”

Daarom doen de ambtenaren er goed aan zich maar niet al te druk te maken om de pers. Als ambtenaar, concludeert Essie, moet je

“gewoon goed je werk doen, verantwoord en niet snel snel om er maar van af te zijn, maar alle belangen afwegend”.

Expliciet gezegd is het niet, maar gezien het feit dat de hele middag om communicatie draaide, lijkt er op dat punt sprake van een nieuw beleid, dat er even ingewreven moest worden. Ook maak ik uit het verslag van Essie op, dat ambtenaren op de werkvloer straks de lokale en regionale media beter niet meer (prematuur) te woord kunnen staan, omdat die toch maar een eigen draai aan verhalen geven. In elk geval ben ik erg benieuwd wat Willem Smink daar nou precies over de media heeft zitten vertellen. En welke voorbeelden er bij deze bijeenkomst werden genoemd.

4 Mijl

De Herestraat nog bijna helemaal en dan de Vismarkt op.

Highland Games in Stadspark

Outdoor International, een Gronings bedrijf, organiseert af en toe ‘Highland Games’ in het Stadspark. In dit geval voor een ouwe jongensclub uit het westen. Ze hadden er vanmiddag tot hun genoegen geen Schots weer bij.

Het valt niet mee, een kilt zodanig om je lijf draperen dat hij een beetje goed valt:

Schots boomstamhangen:

Schots worstelen – het gaat om het veroveren van de vlag achter de rug van de tegenstander.

Schots boomstam werpen:

Heterdaadje

En dit is nou die man waar ik het laatst over had. De meneer die me een keer bedreigd heeft op het Harmonieplein, omdat ik aanmerkingen maakte op zijn vetmesterij van vliegende ratten. Om ongeveer 17.30 uur hedenmiddag stond hij op een mooi zonnig plekje op de hoek van de Zwanestraat en de Oude Kijk in het Jatstraat, heel stiekumpjes plukjes duivenvoer te verstrooien. De gemeente heeft het wel verboden, maar hij kan het niet laten en wie maakt hem wat?

Gewapende engelen

Op het timpaan boven het front van de Harmonie dragen zelfs de engeltjes pinnen op hun armpjes, hoofdjes en vleugeltjes. Dit om te voorkomen dat duiven erop gaan zitten en de boel onderschijten, waardoor het beeldhouwwerk opnieuw verkankert.

Niet alleen de universitaire gebouwen aan het Harmonieplein hebben zulke pinnen op zo goed als alle potentiële duivenzitplaatsen, ook veel winkels aan de Oude Kijk in het Jatstraat kregen een poos geleden zo’n voorziening. De redelijk kostbare investering was noodzakelijk doordat de duivenwerkgroep Groningen, en dan met name meneer O., voortdurend duivenvoer op het Harmonieplein wierp. Vorig jaar verstrooide deze duivenwerkgroep door de hele stad Groningen heen voor 60.000 euro aan duivenvoer. Het geld verkreeg ze uit een erfenis.

De winkeliers die niet in anti-duivenpinnen wilden investeren, hebben nu vaak een strook duivenstront voor hun gevels liggen. Nog steeds verstrooit de duivenwerkgroep voer op het Harmonieplein, al gebeurt dat minder vaak dan voorheen.

Dwaze dagen

De Bijenkorf Herestraat, vanmiddag om 15.30 uur. Ik vond die gele vlaggen wel fotogeniek. Wist ik veel dat ze de Drie Dwaze Dagen aangaven. Aan mij gaat zo’n uitverkoop compleet voorbij. Tot iemand er over logt.