Bootjes kijken (4)

Drie generaties aan boord:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

In extase bij de sluis:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De schilder:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Uitleg op de achterplecht:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA


Bootjes kijken (3)

Martini en masten:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De Keetje met een sleep:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Jongens van de organisatie:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Beurtvaardersechtpaar:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

 


Bootjes kijken (2)

Schuttevaer, mijn lijfblad
KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Drukte op de A:
KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Spektakel bij de Werkmanbrug:
KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Verbindingskanaal:
KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Een schipper rookt baai:
KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA


Bootjes kijken (1)

Wat er nu weer langs komt?:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ontwikkeling der Groninger scheepvaart:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Turf als deklast:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Krakers op de uitkijk:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA


Beukema, weg ermee!

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Heb ik hier gister net zitten uitleggen wat voor agressievelingen die duivenliefhebbers kunnen zijn, voegt er één, de kunstenaar Christof Beukema, de daad bij het woord en bedreigt de nieuwe CDA-wethouder Martine Visser en haar gezin. Visser, die er op haar eigen weblog nog geen melding van maakt, heeft er al wel aangifte van gedaan bij de politie. En nu maar hopen dat deze meneer onder de antiterreurwetgeving mag vallen! Met die hele duivenbende erbij.

Update 12.30 uur
Beukema ontkende net op radio Noord dat hij Visser bedreigd had. Lachend: “Ik bedreig nooit iemand”. Lichtelijk daarmee in tegenspraak: “Als ik iemand bedreig dan zeg ik altijd iets met reden.” Volgens Beukema had hij tegen Visser gezegd dat er een mooie kooi op de Grote Markt moest komen, waar ook haar kinderen omheen konden staan om te kijken hoe die duiven vergast werden. “Misschien heb ik wel meer gezegd, maar er is niets gebeurd.”

Beukema maakte de journalist van rtv Noord die hem interviewde, Henk Binnendijk, uit voor “echt dom”. En de gemeenteraad, die in meerderheid tot bestrijding van de duivenplaag besloot, schold hij uit voor een “stel imbecielen”. Hij voorspelde “keiharde acties”, onder meer in de vorm van een duivenverbranding onder de Martinitoren.

Ik denk dat de keiharde actie zich maar eens tegen deze duiventerrorist moet keren.


Bovenop vader bij moeders graf

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De Groninger gemeenteraad mag dan het voeren van stadsduiven hebben verboden, dat verbod staat nog niet in de apv en is nog niet afgekondigd. En daarom gaan meneer Verweij en de paar andere verstokte duivenvoerders fanatiek door met hun ziekelijke filantropie. En spreek ze asjeblieft niet op de stront aan, want dan zijn het bepaald geen vredesduiven. Op ’t voorplein van de Harmonie ben ik eens zeldzaam agressief bejegend door zo’n duivenliefhebber. Nog steeds zet het kwaad bloed, als ik daaraan terugdenk.


Antiek- of rommelmarkt Zuiderdiep

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De dames, beide met de fiets langs de kraampjes wandelend, overleggen over de aankoop van een verstofte vos.


Ciboga nu

Spiksplinternieuwe prachtige site van Joske Backer en Jos Croeze over het Ciboga-terrein. Niet over hoe het worden zal, maar hoe het nu is. Hier te vinden.


Verdwenen junglespoor

ccc

Eigenlijk zocht ik van de week helemaal niet naar dat drijvende paviljoen, maar naar het spoorlijntje dat achter het nieuwe stadion en tussen de Gideonweg en de Bornholmstraat ligt. Of lag, want het is er niet meer. Waar vorig najaar nog verroeste spoorstaven lagen en je je een weg door de braamstengels moest banen om bij het tunneltje te komen, lag nu een brede zandweg. Voorbij het tunneltje molde een shovel wat bomen en lag er een omgeploegde vlakte. Ondanks beloften in de raad, hebben ze toch het hele spoorlijntje weggehaald.Wel heeft de student sociale geografie, tevens spoorwegfanaat Arthur Kamminga in juni 2004 zes pagina’s met foto’s van ’t lijntje op het web gezet, ontdekte ik vanavond. Hier zijn ze.Maar zo fraai jungle-achtig als het vorig najaar was, is het op die foto’s nog niet. Jammer dat ik toen mijn camera destijds niet bij me had.


Vissen op Zernike

vissers van zernike


Boog van Heemwerd

3 flags & 3 men ,  groningen 14-07-2005

Reyer Boxem maakte eergister deze foto van een rij nieuwe woningen aan de Boog van Heemwerd, bij het Reitdiep, de kant van Dorkwerd op. Ik kreeg wat heet ‘een schok der herkenning’, want qua architectuur lijkt deze nieuwbouw sterk op de oudbouw van rond 1900 waarin ik zelf woon, in de Groninger Oosterpoortwijk. De Heemwerder woningen staan namelijk in een gekromde rij, net als veel woningen in mijn omgeving. Bovendien zijn ze om en om van een andere kleur baksteen opgetrokken en hebben ze puntdaken met dwarskappen, net als bij ons in de Oosterpoorter revolutiebouw.

Grappig is dat de projectontwikkelaar de Heemwerder woningen ook aanprijst in termen die bij uitstek opgeld doen voor mijn buurt. “De lichte boogvorm waarin de rij woningen is opgesteld”, zegt hij, “geeft ze enige geborgenheid onderling”.

Dat elke woning een eigen topgevel heeft, zorgt volgens hem voor een “speels en vriendelijk” beeld. “In de detaillering van de woningen is de eerlijke traditie van de originele Groninger bouw doorgezet”, aldus nog steeds de projectontwikkelaar. Daarom hebben ze dakpannen, zinken goten, standaard een arkeneel, verschillende kleuren stenen en metselwerk in de gevels en houten kozijnen met schuiframen. Allemaal net als bij ons in de Oosterpoort.

Het gekke is: twintig jaar geleden was dergelijke nieuwbouw bij ons niet aan de orde. Toen een deel van onze revolutiebouw in het zogenaamde zwarte gebied tussen de Nieuwstraat en het Winschoterdiep, gesloopt moest worden, en daarvoor nieuwbouw in de plaats kwam, wilden de bewoners graag de vertrouwde rode bakstenen gevels en de puntdaakjes terug, vooral ook omdat zulke nieuwbouw goed in de omgeving paste. Maar daar kwam niets van in. De gemeente wilde het niet. En dus ging onze nieuwbouw bestaan uit foeilelijke witte schimmelflatjes met platte daken, die nog steeds verschrikkelijk in hun omgeving detoneren.

De Heemwerder woningen moesten iets van 170.000 euro per stuk doen, wat niet echt duur is, vergeleken bij de huidige prijzen in de Oosterpoort. De economische argumenten die de gemeente indertijd hanteerde waren dus ook nep, blijkt achteraf. Maar achteraf kijk je een aap in de kont, zeggen ze in Drenthe.

Voor het ontwerp van de Boog van Heemwerd tekende Francine Oving, een vrij jonge architecte, die nog niet zo lang geleden in Eindhoven afstudeerde. Ze is dochter en firmant van de Theo Oving van Oving Architecten die in de Oosterpoort ook nogal wat sporen heeft nagelaten, qua nieuwbouw en renovatie. Kennelijk heeft ze haar ogen goed de kost gegeven, indertijd, als ze met vader meeging.

Website Reyer Boxem (warm aanbevolen).


Slinger van Foucault

slinger van foucault

Nog tot medio september in de Martinikerk – klik hier voor meer informatie en een filmpje.


Martinitoren van lucifersstokjes

Al eens eerder gezien in de Martinikerk, maar vandaag had ik de digicamera bij me. Olle Grieze is wel wat verkleurd:

martinitoren van lucifers


Twee minuten stilte

2 min stillte

Beeld van de twee minuten stilte voor de Londense terreur-slachtoffers op het NS-station alhier in Groningen. Ongeveer de helft van de mensen deed er aan mee. De rest liep en praatte rustig door, hoewel ’t toch duidelijk aangekondigd was. Helaas waren het vooral de allochthonen die het blijkbaar de reet kon roesten.


‘Ich war erstaunt’

Grappige observaties op een Duitse fietsnieuwsgroep.
Michael Hoffmann stapte onlangs op de terugweg van zijn Urlaub in Groningen uit de trein en reed met zijn fiets de stad in. Op kruisingen verbaasde hij zich over het ongedisciplineerde gedrag van zijn medefietsers, die en masse door rood gaan “en daar, naar het zich liet aanzien, geen slecht geweten over hadden”.

Op een gegeven moment begon het hem op te vallen dat er op veel kruisingen een groen-fase voor fietsers is, maar voor alle richtingen tegelijkertijd. “Het effect is”, zegt hij, “dat een terughoudende fietser die uit een secundaire straat komt vaak geen kans heeft, binnen die groenfase over de kruising te komen. Rechts gaat voor op links schijnt ook niet te gelden, of het wordt genegeerd.”

Er is een repliek van Mario Moschner, die meteen zegt dat het helemaal niets met geweten te maken heeft. Volgens hem luidt de Nederlandse verkeersfilosofie dat niemand op de regels, maar iedereen op het verkeer let. “En wonder boven wonder”, zegt Moschner, “klopt dit systeem”:

“Omdat de fietsers niet alleen op de verkeerslichten letten, maar veel meer op de rest van het verkeer zijn er niet alleen meer roodlicht-overtredingen, maar gebeuren er ook veel minder ongelukken. Als iemand een keer – om wat voor reden dan ook – een fout maakt, dan remt de ander gewoon.”

Moschner is wel een fan van dit Nederlandse systeem:

“Het duurt weliswaar een tijdje voordat men als Duitser aan deze vrijheid gewend is, maar dan is het ook fantastisch. En er gebeuren werkelijk niet meer ongelukken.
Ich war erstaunt.”

Zie verder de.rec.fahrrad.

Wat mezelf betreft: ik verbaas me iedere dag weer bij de kruising Hereweg-brug en Verbindingskanaal. Er geldt gewoon het recht van de sterkste. En dat is er de laatste jaren sterk ingesleten. Gewoon een symptoom dus, van de algehele Nederlandse verhorkering. Niet iets om trots op te zijn, of te verheerlijken.