NDC-weblog Sikkom pleegt plagiaat
Geplaatst op: 3 oktober 2014 Hoort bij: Media 19 reactiesOp de DvhN-website vandaag een uitgebreid verhaal over het stadsweblog Sikkom, dat zoveel succes zou hebben. Met geen woord wordt er in het stuk gerept over het feit dat Sikkom, net als het DvhN zelf, een uitgave is van de NDC Mediagroep, en dat de maker van Sikkom, Willem Groeneveld, als eindredacteur en product developer in dienst is van de NDC. Het lijkt dus te gaan om NDC-reclame voor eigen winkelwaar, waar echter niet, zoals te doen gebruikelijk bij serieuze media, voor gewaarschuwd wordt met een kopje ‘advertorial’. Bij het hoera-gehalte van het verhaal mag men dan ook gerust een moddervet vraagteken plaatsen.
Ik zou hier geen woorden aan vuil hebben gemaakt, als mij bij een kleine check van Sikkoms bejubelde content niet was gebleken dat Sikkom het niet zo nauw neemt met het mijn en het dijn. Meneer Groeneveld heeft namelijk een volledig artikel van mij overgenomen en dat zonder enigerlei bronvermelding of link. De enige bewerking die hij zich veroorloofde is het toevoeging van enkele tussenkopjes. Opdat de lezer dit plagiaat ook kan nagaan, volgen hieronder beide stukken, links het oorspronkelijke, rechts het geplagieerde van het NDC-weblog:
| Versie Groninganus/Harry PertonEen spokend wijf bij de Hereweg
Op de plek waar nu het Van Mesdagasiel staat, bevond zich in de 18e eeuw de gerichtsplaats, waar af en toe ter dood veroordeelde misdadigers ten aanschouwe van een massaal toegestroomd publiek werden geradbraakt of opgehangen. De lichamen van deze criminelen liet men ‘tot lering en exempel’ van datzelfde publiek aan de galg hangen of op het rad liggen, tot ze waren vergaan. Voorbijgangers zullen er wel eens een neus hebben dichtgeknepen. Even verderop lag op de grens van het stadsgebied de Helperlinie, een aarden verdedigingswal met een gracht (nu: het Helperdiepje). Waar Hereweg en Helperlinie elkaar kruisten kon men de buitenwacht aantreffen. Soldaten van het Groninger garnizoen hielden daar het in- en uitgaande verkeer zo’n beetje in de gaten, als ze niet al te dronken waren. Die tijd heette niet voor niets De Kleine IJstijd, ‘s winters kon het nog gemeen koud zijn. Dat was eind november 1734 ook weer het geval. Toen in die vorstperiode op een avond het rantsoen turf in de buitenwacht was opgestookt, besloten de totaal verkleumde soldaten een rad van de gerichtsplaats te halen. Ze namen niet eens de moeite het hoofd van de terechtgestelde vrouw eraf te nemen en smeten het hele geval zo op hun zieltogende vuurtje. Uiteraard werden de autoriteiten dit gewaar. De eerste die op onderzoek uitging was een majoor van de krijgsraad. Helaas zijn ‘s mans papieren niet bewaard gebleven; we weten dus niet wat hij te horen kreeg. Maar ook de stadsfiscaal (aanklager) wilde er vanwege de geruchten die in de stad rondgingen het zijne van weten. De beide verslagen van de verhoren die hij afnam, kan men nu nog steeds raadplegen op het archief. De haren rijzen je te berge! De getuigen, die de namen van de betrokken soldaten niet wilden noemen, gaven als bijzonderheden dat het hoofd van Trijne – want zo heette de geëxecuteerde vrouw – tot twee maal toe van het vuur was afgesprongen en dat het, nadat het er ten derden male op was gelegd, finaal uit elkaar was geklapt. Geen wonder dat het was het gaan spoken, daar aan de Hereweg. Een soldaat die in de buitenwacht een uiltje knapte had zich een tijdlang absoluut niet meer kunnen verroeren: hij was ‘zonder handen vastgehouden’. En een andere soldaat had een zwart ding door de schoorsteen zien vallen, een ding dat de gedaante aannam van een hond. Misschien was het wel een Drentse weerwolf, je wist maar nooit waar die op kwamen duiken, bij winternacht. |
Versie Sikkom/Willem GroeneveldEen spokend wijf bij de Hereweg – vrouger
Op de plek waar nu de Van Mesdagkliniek aan de Hereweg staat, bevond zich in de 18e eeuw de gerichtsplaats, waar af en toe ter dood veroordeelde misdadigers ten aanschouwe van een massaal toegestroomd publiek werden geradbraakt of opgehangen. De lichamen van deze criminelen liet men ‘tot lering en exempel’ van datzelfde publiek aan de galg hangen of op het rad liggen, tot ze waren vergaan. Voorbijgangers zullen er wel eens een neus hebben dichtgeknepen. Even verderop lag op de grens van het stadsgebied de Helperlinie, een aarden verdedigingswal met een gracht (nu: het Helperdiepje). Waar Hereweg en Helperlinie elkaar kruisten kon men de buitenwacht aantreffen. Soldaten van het Groninger garnizoen hielden daar het in- en uitgaande verkeer zo’n beetje in de gaten, als ze niet al te dronken waren. Oh oh oh wat is het koud Die tijd heette niet voor niets De Kleine IJstijd, ’s winters kon het nog gemeen koud zijn. Dat was eind november 1734 ook weer het geval. Toen in die vorstperiode op een avond het rantsoen turf in de buitenwacht was opgestookt, besloten de totaal verkleumde soldaten een rad van de gerichtsplaats te halen. Ze namen niet eens de moeite het hoofd van de terechtgestelde vrouw eraf te nemen en smeten het hele geval zo op hun zieltogende vuurtje. Uiteraard werden de autoriteiten dit gewaar. De eerste die op onderzoek uitging was een majoor van de krijgsraad. Helaas zijn ‘s mans papieren niet bewaard gebleven; we weten dus niet wat hij te horen kreeg. Maar ook de stadsfiscaal (aanklager) wilde er vanwege de geruchten die in de stad rondgingen het zijne van weten. De beide verslagen van de verhoren die hij afnam, kan men nu nog steeds raadplegen op het archief. Spoken aan de Hereweg De haren rijzen je te berge! De getuigen, die de namen van de betrokken soldaten niet wilden noemen, gaven als bijzonderheden dat het hoofd van Trijne – want zo heette de geëxecuteerde vrouw – tot twee maal toe van het vuur was afgesprongen en dat het, nadat het er ten derden male op was gelegd, finaal uit elkaar was geklapt. Geen wonder dat het was het gaan spoken, daar aan de Hereweg. Een soldaat die in de buitenwacht een uiltje knapte had zich een tijdlang absoluut niet meer kunnen verroeren: hij was ‘zonder handen vastgehouden’. En een andere soldaat had een zwart ding door de schoorsteen zien vallen, een ding dat de gedaante aannam van een hond. Misschien was het wel een Drentse weerwolf, je wist maar nooit waar die op kwamen duiken, bij winternacht. |
Zoals ik op mijn auteurspagina De vent hierachter (zie rechtsboven) duidelijk en eigenlijk juridisch ten overvloede heb aangegeven, berust er op mijn teksten en foto’s copyright.
“Verzoeken om overname op een niet-commerciële website worden in de regel ingewilligd, mits de bron wordt vermeld en er er een link naar dit weblog wordt gelegd.”
Met andere woorden: ik ben echt de kwaadste niet: als het om een niet-commerciële website gaat sta ik overname van teksten en foto’s gewoonlijk toe, mits er natuurlijk om toestemming wordt gevraagd etc. Wanneer men ondanks deze toch tamelijk soepele regels voor overname geen contact zoekt en niet om toestemming vraagt, noch ook aan de gevergde bronvermelding en link doet, geeft men echter te kennen dat de eigenlijke auteur er helemaal niet toe doet. En dan word ik hellig.
In het geval van Sikkom gaat het ook nog eens om een commercieel weblog, dat nadrukkelijk adverteerders werft. De vraag is natuurlijk of die zich met dergelijke zaken willen associëren, maar dat doet er nu even niet toe. Feit is, dat het NDC-weblog Sikkom o.a. door plagiaat aan zijn kopij komt.
Sikkom heeft nu wat mij betret nu twee opties:
- Het stuk verwijderen;
- Of alsnog zorgen voor bronvermelding met een link naar het oorspronkelijke stuk en een redelijke auteursvergoeding.
Wordt er niet aan deze voorwaarden voldaan, dan geef ik mijn vordering uit handen aan een advocaat.
Een mail terzake is inmiddels naar meneer Groeneveld gegaan.
Harry Perton
Update 3 oktober 2014, 14:30 uur:
Willem Groeneveld van Sikkom heeft inmiddels telefonisch gereageerd op mijn mail. Volgens hem had hij het stuk niet rechtstreeks overgenomen van mijn weblog, maar van de pagina De Oude Doos op Facebook, waar ene GM het onder haar eigen naam heeft gepost zonder de werkelijke auteur te noemen. De Oude Doos stond echter evenmin als bron bij het stuk op Sikkom vermeld. Groeneveld verkeerde abusievelijk in de veronderstelling dat GM de auteur was en heeft haar gevraagd of hij het stuk mocht overnemen, wat zij goed vond. Inmiddels heeft Groeneveld een link naar Groninganus aangebracht.
Een en ander bevestigt mij in mij in mijn mening dat Facebook één grote roversbende is, en dat het als zodanig hoognodig eens juridisch aangepakt moet worden.
De kleine genoegens van een gelovige plattelandsonderwijzer
Geplaatst op: 2 oktober 2014 Hoort bij: Geschiedenis 3 reactiesEr begonnen weer stapels boeken op de vloer te groeien, tijd om in te grijpen. Wat plankjes opgeruimd, vooral door te ontdubbelen, elders nog wat extra ruimte gevonden, zodat de vloer nu weer vrij is.
Bij deze operatie dook ook De Oudjaarsavond op, een boekje van C.E. van Koetsveld. Oorspronkelijk verscheen het in 1840, maar mijn exemplaar, van de vijfde druk, kwam twintig jaar later van de pers. Hoe ik er aan kom, het is me een raadsel. Wellicht heb ik het ooit eens van Boekito gekregen of gekocht.
Terwijl ik het werkje doorbladerde, viel mijn oog op een inliggend kalenderblaadje met een stichtelijke boodschap. Naderhand bleek er nog wat van die kalenderblaadjes uit het boekje. In totaal ging het om vier stuks, waarvan de helft voorzien was van een jaartal: 1941. Toen had iemand zo dus zo nog bladzijden gemarkeerd.
Bij nader inzien bleek er echter nog veel meer in het boekje te zitten:
Drie uitgeknipte vacatures voor hoofden van openbare lagere scholen te Harkstede, Garnwerd en Balinge, waarvan de eerste gedateerd was op 1915.
Een klein opgevouwen specimen van een levensverzekeringspolis, in Jugendstil vormgegeven reclame van een bedrijf uit Utrecht:
Vier ronde snoep- of bonbonpapiertjes (tenminste dat denk ik dat het zijn):
Een soort garantiezegel voor sigaren, dat waarborgde dat de rookwaar voor de helft uit Cubaanse tabak bestond:
En een controle-biljet in de vorm van een sigarenband, waarop een eventueel ontevreden roker verzocht werd zijn aanmerkingen achterop in te vullen, om die dan zo op te sturen naar de fabrikant:
Dat merk Regal bestond zeker van 1915 tot 1938 en het had zo’n goede naam dat het nagemaakt werd. Mogelijk bewaarde de sigarenroker het biljet in een boek omdat hij het, net als die snoeppapiertjes, mooi vond of omdat het hem ergens aan herinnerde.
Goed, een van de vorige eigenaars van het boekje was dus onderwijzer en hij wilde rond 1915 hogerop. Hij snoepte en hij rookte, wat niet al te gezond was voor zijn gestel. Maar waarschijnlijk had hij een goede levensverzekering afgesloten, zodat zijn nabestaanden niet onverzorgd achterbleven. Ze hoefden de boeken van hun erflater niet op kostbaarheden te checken, toen zij deze van de hand deden.
De Leekster Courant, een korte historische introductie
Geplaatst op: 30 september 2014 Hoort bij: Geschiedenis, Media 5 reactiesVanuit een depot van RHC Groninger Archieven komt het allereerste exemplaar van de Leekster Courant. Harry Perton vertelt over wat zaken die hem opvielen aan de allereerste edities van deze krant voor het Groningse Westerkwartier en het Drentse Noordenveld:
De clip is gemaakt door Tjerk Bekius en maakt deel uit van een wat langere film, die doorlopend draait op een tentoonstelling over de Leekster Courant. Deze zal vanaf zondag 5 oktober te zien zijn in de oranjerie van Museum Nienoord en wel op de zaterdagen 11, 18 en 25 oktober en 1 november* en 6 december*, daarna op de zondagen 21 en 28 december 2014 en 4 januari 2015, steeds van 11:00 tot 17:00 uur. De tentoonstelling is gratis toegankelijk. (* = in combinatie met de streekproductenmarkt bij Nienoord).
Rondje Foxwolde – Enumatil
Geplaatst op: 28 september 2014 Hoort bij: Drenthe, Ommelanden 4 reactiesVleesvee bij Foxwolde:
Dorpsgezicht Leutingewolde:
Boerderij achter maïsveld, Midwolde:
Deze nogal forse sloot die haaks staat op de weg tussen Nienoord en Midwolde is ook al vergeven van de grote waternavel:
Bij Lettelbert:
Aan de Zuiderweg tussen Enumatil en Zuidhorn staat een lange rij koeien geduldig te wachten tot de boer ze komt afhalen voor het melken. Hij is wat aan de late kant:
Zo ziet het ruggenlandschap eruit als je in het verlengde van de rij gaat staan:
Uitgebloeide kaardebollen langs het fietspad tussen Enumatil en Den Horn:
Nazomers rondje
Geplaatst op: 27 september 2014 Hoort bij: Ommelanden Een reactie plaatsenEend in nieuw verenpak, Nieuwbrug:
Aduarderdiep: man oogst rijpe druiven bij zijn woonboot. Door de mooie zomer zijn ze erg zoet. Hij maakt er wijn van: “Dit wordt een goed wijnjaar”
De toch al behoorlijk uitgedunde populierenkronen langs De Lindt naar Aduard:
Verwarde tournesols bij de Oliemuldersweg:
De eerste gemotoriseerden te Finsterwolde
Geplaatst op: 27 september 2014 Hoort bij: Geschiedenis Een reactie plaatsen
Potloodnotitie van het aantal auto- en motorbezitters in Finsterwolde d.d. 18 februari 1916, waarschijnlijk gemaakt met het oog op eventuele vorderingen door het leger.
Zoals men ziet was er nu bijna honderd jaar geleden maar één enkele auto in de gemeente, eigendom van de wegenbouw-aannemer J. Hommes, waarmee waarschijnlijk de zoon van de befaamde hotelhouder en socialistenvoorman bedoeld is.
Bij de vijf eigenaars van motorrijwielen is met name de welgestelde familie Mellema goed vertegenwoordigd. Kijken we naar de beroepen dan gaat het om twee boeren, een commissionair in granen, een graanhandelaar en de smid van de Ganzedijk.
Die smid is ook motorhersteller, zo blijkt een soortgelijk, maar dan getypt lijstje van 26 augustus 1919. Anders dan je zou verwachten zijn er dan geen auto’s meer in deze gemeente met zijn welvarende boeren, maar het aantal motoren is inmiddels wèl uitgebreid, tot negen. Eigenaren zijn dan, naast drie boeren en een commissionair: de gemeente-opzichter, de commandant van de Burgerwacht, de rijksveearts, de lokale kommies en een caféhouder. De uitbreiding van het aantal motorvoertuigen vond intussen dus vooral plaats bij de motoren en bij (semi-)overheidsdienaren.
—
Bronnen: Archiefbewaarplaats gemeente Oldambt in Scheemda, archief van de voormalige gemeente Finsterwolde, inv.nrs. 585 en 692.
Hondenkarren met mitrailleurs
Geplaatst op: 26 september 2014 Hoort bij: Geschiedenis 2 reactiesStaatsieportret met muilkorven:
Honderd jaar geleden werden ze ook echt gebruikt in de slag om Antwerpen:
Haastig onderweg:
Vermoeid van de strijd:
Niet alleen de Belgen, maar ook de Engelsen, de Fransen en de Duitsers hadden zulke hondbespannen mitrailleurs. Zelfs het neutrale Nederland vorderde honden voor dit doel.
‘Oorlogsellende & Alcoholellende’
Geplaatst op: 25 september 2014 Hoort bij: Familie, Geschiedenis 2 reacties
Briefkaartje, geschreven en afgestempeld op maandag 5 februari 1917 te Finsterwolde, en gericht aan de burgemeester van die plaats, met het verzoek om een vergunning voor het houden van een “vergadering voor geheelonthouding”. Deze bijeenkomst moest vijf dagen later, op zaterdag de 10e plaatsvinden in het café van Mellema, en Hendrik Kaspers zou er spreken over oorlogsellende & alcoholellende. Het verzoek werd ingediend door de secretaris van de plaatselijke geheelonthoudersvereniging H. Tuin.
Eerst dacht ik dat het mijn oud-oudoom Harm Tuin de anarchist was, die vanaf 1913 al optrad als voorzitter en secretaris van de lokale geheelonthoudersclub THOS, maar door de rare kriebel achteraan de handtekening ben ik gaan twijfelen. Die kriebel zou wel eens Jr. kunnen zijn. In dat geval gaat het om de zoon van de anarchist, na de Eerste Wereldoorlog gemeentesecretaris En na de Tweede, burgemeester (en regeringscommissaris) van Finsterwolde en Slochteren. Handschriftvergelijking met zijn handtekening onder akten burgerlijke stand levert opvallende overeenkomsten op.
In elk geval was de beoogde spreker geen onbekende in Finsterwolde. Deze Hindrik Kaspers (1869-1953) werd er geboren als zoon van een huurboer op de Reiderwolderpolder. Als jongeling gegrepen door de propaganda van Domela Nieuwenhuis, werd Kaspers in 1892 secretaris van diens socialistische partij SDB, afdeling Finsterwolde. Zich net als Domela in anarchistische richting ontwikkelend, trad hij wat later aan als financier, administrateur en redacteur van De Arbeider, een invloedrijk weekblad in Oost Groningen. Vanaf 1905 zat hij in het landelijke en regionale besturen van de Vereeniging Gemeenschappelijk Grondbezit (GGB). Bovendien was hij actief voor de anarchistisch angehauchte Algemeene Nederlandsche Geheelonthoudersbond (ANGOB). Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakte Kaspers dienstweigeringspropaganda voor de Internationale Anti-Militaristische Vereeniging (IAMV), en gezien de werktitel voor zijn praatje in Finsterwolde lijkt het erop, dat hij daar zowel het geheelonthouders- als het anti-militaristische motief aan bod zou laten komen.
Beide motieven kwamen ook voor in een regionale ANGOB-brochure, die in 1914 verboden was in Finsterwolde en buurgemeenten. Toch vond burgemeester van Finsterwolde in 1917 geen reden om een stokje te steken voor het potentieel staatsondermijnende optreden van Kaspers, die hij lichtelijk denigrerend een “anarchistisch aangelegd element” noemde. Nog op de dag dat Tuins episteltje geschreven en afgestempeld werd, stuurde de burgemeester een dito briefkaartje naar de Territoriaal Bevelhebber in Assen, dat er geen bezwaar bestond tegen het verlenen van de gevraagde vergunning. De Bevelhebber ging de 8e akkoord, diens briefje zal Finsterwolde waarschijnlijk pas op de dag van de vergadering hebben bereikt.
—
Bron: Archiefbewaarplaats gemeente Oldambt in Scheemda, Archief van de voormalige gemeente Finsterwolde inv.nr. 585: correspondentie, o.a. over stakingen en anarchisme (1914-1919).
Hoe het anarchisme verdween uit Finsterwolde
Geplaatst op: 24 september 2014 Hoort bij: Geschiedenis Een reactie plaatsenToen in 1937 de communistische partijkrant Het Volksdagblad de eveneens communistische wethouder Harm Jan Siemons van Finsterwolde interviewde, beaamde hij dat de bevolking van Finsterwolde ooit ”veelal anarchistisch gezind” was, terwijl er inmiddels een communistische meerderheid bestond. Siemons gaf ook de reden voor die overgang aan –
Dat komt, omdat het belangrijkste deel heeft ingezien dat het anarchisme de arbeiders in het slop voert.
– en hij raamde het aantal anarchisten dat nog resteerde:
Met de laatste verkiezingen werden negentig stemmen blanco uitgebracht. Dat is het deel dat nog anarchistisch is.
Helaas valt Siemons’ raming niet te controleren aan de hand van krantenverslagen, want die noemen zelden het aantal blanco stemmen. Maar bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1935, die de communisten in Finsterwolde de meerderheid brachten, werden daar in totaal 1355 geldige stemmen uitgebracht. Als we daarbij die 90 blanco stemmen optellen, komen we op een opkomst van 1445 kiesgerechtigden, waarvan de anarchistisch angehauchten zo’n 6,2 % uitmaakten.
Zoals ik al eerder vertelde, kwam het communisme vlak na de Eerste Wereldoorlog van de grond in Finsterwolde en omgeving, waar ’t het anarchisme spoedig zou overvleugelen. Bij de eerste na-oorlogse gemeenteraadsverkiezingen, die van 1919, waren er in Finsterwolde nog 710 kiezers geweest, waarvan er 615 een geldige stem uitbrachten. Een 95 deden dat niet, waarmee we het anarchistische aandeel van het Finsterwoldiger kiezersvolk dat jaar op 13,4 % zouden kunnen becijferen.
Van de gemeenteraadsverkiezingen in 1927 en 1931 zijn de proces-verbalen bewaard gebleven in het archief van de voormalige gemeente Finsterwolde (inv.nr. 456). In 1927 kwamen er 1386 kiesgerechtigden opdagen in de drie stembureaus van deze gemeente (Finsterwolde, Ganzedijk en Ekamp). Al met al 145 stemmen bleken van onwaarde, maakt 10,8 %. Terwijl in 1931 er 101 waardeloos gemaakte stemmen bleken te zijn op een totaal van 1319 opkomende kiezers, dus 7,6 %.
De resultaten nog even op een rijtje:
1919 – 13,4 %
1923 –
1927 – 10,8 %
1931 – 7,6 %
1935 – 6,2 %
Wanneer we dus Siemons’ criterium (van blanco stemmen = anarchisten) hanteren, verdween het anarchisme zeker niet subiet in Finsterwolde – het stierf er een vrij zachte dood, na een langzaam verval van krachten.
En toch, dit zijn nog minimumcijfers. Ook in Finsterwolde ijverden anarchisten in 1918 tegen de stemplicht die gepaard ging met de invoering van een algemeen kiesrecht. In 1927 en 1931 waren er zelfs wat anarchisten, zoals de Broesders en Hindrik Meulenkamp, die wèl de moeite namen om naar het stembureau te komen, maar daar demonstratief weigerden het stembiljet in ontvangst te nemen. In Finsterwolde waren er echter veel meer, ja frappant veel stemgerechtigden, die überhaupt niet op kwamen dagen in een stembureau. In 1927 werden er, ondanks de stemplicht, van de 1606 oproepingskaarten een 220 niet bij een stembureau ingeleverd, terwijl dat in 1931 van de 1606 een 308 waren. Natuurlijk zaten hier ook wat mensen bij die met een geldig excuus (ziekte, rouw, op reis etc.) absent bleven. Maar een ferm deel zal toch uit anarchisten hebben bestaan. Tellen we voor 1927 en 1931 de aandelen niet-opgekomenen op bij die van de blanco stemmen, om die te delen op het totaal aantal opgeroepen stemgerechtigden, dan komen we 22,7 respectievelijk 25,1 %. En dan lijkt het anarchisme in het Finsterwolde van rond 1930 nog behoorlijk sterk, zo niet springlevend.
Obama maakt geen beste beurt in de Butjesstraat
Geplaatst op: 22 september 2014 Hoort bij: Stad nu 1 reactie
Grote Waternavel tiert welig in sloten Hoogkerk
Geplaatst op: 21 september 2014 Hoort bij: Hoogkerk 5 reactiesEerder moet er een hek hebben gestaan, maar ik zag dat het tracé van het toekomstig fietspad vanaf Van Zwedenlaan richting stad nu open lag, en besloot tot een kleine verkenning van het nu daar nog bestaande karrespoor:
Na een paar honderd meter kan je niet verder, omdat er een sloot ligt. In deze sloot zie je bollende kussens van een zeker gewas, dat nagenoeg de hele wateroppervlakte bezet:
Naar het noorden betreft het de hele sloot tot en met de voormalige vloeivelden van de Groninger suikerfabriek:
Naar het zuiden (richting Peizerweg), waar de sloot droger was, lijkt de plant wat minder ruimte in te nemen:
Toch is het beeld ook hier van dien aard, dat het spul zich eveneens in de haaks erop liggende sloten laat vermoeden.
Op zich is het helemaal geen onaardig plantje, als het maar niet zo zou woekeren:
Het betreft de Grote Waternavel, waarover de waterschappen Noorderzijlvest en Hunze & Aa’s onlangs al de publiciteit zochten. Het plantje, een exoot, mag inmiddels niet meer door tuincentra verkocht worden, want als de vijver- en aquariumliefhebbers hem dumpen, heeft dat de hierboven geschetste gevolgen.
De Bengaalse Sichterman, patser van Groningen
Geplaatst op: 21 september 2014 Hoort bij: Stad nu Een reactie plaatsenNieuwe tentoonstelling Groninger Museum:
Zonnewijzer Prinsenhof blijkt aanzienlijk verdonkerd
Geplaatst op: 20 september 2014 Hoort bij: Stad nu 16 reactiesDe zonnewijzer van het Prinsenhof (1731) is gerestaureerd, wat gister enige luister werd bijgezet met de onthulling van een explicatiebretje..
Zo staat het pronkjewail er nu bij:
Recht ervoor:
In het gemeentelijke persbericht staat, dat er “een uitgebreid kleurenonderzoek” vooraf ging aan de restauratie. Ik weet niet of dat voor het zandsteen geldt, maar dat oogt nu veel donkerder dan voorheen. Hier een foto uit juli 2006:
Vooral de reliëf-figuren in de stijlen terzijde van de eigenlijke zonnewijzer komen nu minder goed uit. Ook lijken er nu sneden of breuken in die stijlen te zitten. Verder zijn sommige van de kleinere cijfers op de zonnewijzer minder goed leesbaar.
Toch is er ook veel verbeterd. In 2006 was veel bladgoud afgebladderd en had vooral het rood dat met het regenwater meespoelde sporen achtergelaten:
Min of meer hetzelfde detail, maar dan in de gerestaureerde staat van anno nu, met als belangrijkste verandering dat het blauw de plaats van het donkergrijs bij ‘leeslinten’ etc. innam:
Rechtsboven, bij de zon:
Nog wat dichter bij:
Ansichtkaartje uit de oude doos:
Hetgeen te bewijzen viel
Geplaatst op: 20 september 2014 Hoort bij: Ommelanden Een reactie plaatsen
Tussen Wierumerschouw en Wierum.
Ommetje Roderwolde-Lettelbert
Geplaatst op: 19 september 2014 Hoort bij: Drenthe, Ommelanden Een reactie plaatsenPyramide van hooirollen, bij het Onlander parkeerterrein, Roderwolde:
Weggetje in de Kleibos achter Roderwolde:
Ook daar – een blaarkoppenkransje:
Vier reigers, voor de helft met uitgespreide vleugels vanwege de warmte, in kale boomtoppen tussen Roderwolde en Leek:
groninganus 
Recente reacties