Zaterdags ommetje

De Van Hall-brug – terwijl het spoorgedeelte (rechts) sluit, blijft het smalle gedeelte voor fietsers en voetgangers (links) omhoog staan. Ik meen me te herinneren dat dat altijd synchroon verliep, en vraag me af hoeveel moeite het een brugwachter zou kosten, om twee knopjes tegelijkertijd in te drukken:

Oude tractoren onder een afdak bij de Slochtersluis:

De prijs voor het meest achterlijke fietspad van de hele provincie Groningen gaat naar de gemeente Slochteren. Je kunt dus helemaal niet over de dijk, waarop de autoweg ligt, heenkijken, en je blikveld blijft daarom noodgedwoongen beperkt tot saai cultuurland, terwijl aan de andere kant juist het Slochterdiep en natuurgebieden liggen:

Wat mij  betreft komt het fietspad op de dijk, en de autoweg beneden aan de dijk waar nu het fietspad ligt. Het gros van de automobilisten maalt immers toch niet om het landschap en wil alleen maar zo snel mogelijk van a naar b.

Bij Lageland schoot ik een dertien-in-een dozijnkiekje van een dorpsgezicht met brug, dat niet eens het vertonen waard is. Er staan wel wat mensen op, maar heel klein, als donkere schimmen, figuranten. Ik stapte weer op mijn fiets, en werd een paar honderd meter verderop ingehaald door een auto, die vlak voor me stopte. De deur ging open en er kwam een man uit. Hij vroeg wat ik fotografeerde en wilde de foto zien. Ik merkte op dat hij een shirtje aanhad van een plaatselijke motorclub, de MC Overstuur. Ik kon dus, toen ik hem de foto had laten zien, naar waarheid zeggen dat er niets op stond waar je overstuur van zou kunnen raken. Hij leek bedremmeld, durfde me niet meer aan te kijken, maar maakte ook geen excuses en ik overweeg daarom een klacht bij de politie te deponeren. 

Bij de Meerstadburelen in Harkstede waren de voorbereidingen voor het ballonnenfeest in volle gang:

Een juveniele meeuw bij het Oude Winschoterdiep:

Pramenvloot bij de Gideonbrug:

Tot mijn verbazing ligt het schip van Kars Thaden nog steeds bij de Mediacentrale:

Op de binnentuin aan de Mauritstraat in de Oosterpoortwijk mijn panada’s (vispasteitjes) van Rima opgegeten:

Retour Westeremden

Ik moest even in Westeremden wezen. Erheen met de trein (dat wil zeggen tot station Stedum) en terug helemaal per fiets (tegen de wind in).

Er stonden een paar karren met ongedorst graan verdekt opgesteld:

Vlakbij een veld met hennep:

(Het leek wel op een Nederlandse versie van de de Beka-vallei.)

Electriciteitshuisje halfweg Huizinge:

Als het polderpeil al met al 2.65 meter onder NAP ligt, dan verzuipen er een heleboel als het hier bij Fraamklap overstroomt:

(Of zou het een verdwaald bord zijn?)

Weer een paardje voor de verzameling, in dit geval uit Fraamklap:

En ziedaar, een moderne gevelsteen, met, als ik me niet vergis, letters uit de jaren zeventig:

(Ast regent lopt de geut.)

Appels in kroos bij Onderwierum:

Gezicht op Westerdijkshorn:

Peerd op toren ter plaatse:

Boer ploegt bij de Wolddijk. Op de achtergrond een gaswinningslokatie:

Stookhut of zomerkeuken, ook bij de Wolddijk:

Naar de Noordpolder

Ben naar de Noordpolder gefietst. De wind in de rug was weldadig. Maar in de polder werd de zon verzengend.

Oude vrachtboot in het Aduarderdiep bij Nieuwbrug:

Bij Den Ham in de buurt: aai paard:

Boerderij achter Pieterburen:

Sinds hooi en stro machinaal worden opgerold tot enorme balen die ook machinaal op wagens worden geladen, raakt de edele kunst van het pakjes stapelen in vergetelheid. Maar misschien ligt het ook wel gewoon aan aan het zonnesteekweer, dat deze wagen er nogal slordig opgetast uitziet:

Een huisje genaamd ‘De Kokkel’ onderaan de dijk:

Dijkema, hoe komen ze erop?!:

Warffum in de verte:

Het ontzagwekkende polderverkeer:

Koeientheater:

Wrak brugje – de zogenaamde Ludvenster Til – bij graanveld:

Oud sluisje:

Pootjebaaien in de peerdewas: